Landsmál - sep. 1947, Side 22

TÍMARIT UM LANDSMÁL
urðir sínar á erlendum markaði. Til þess eru aðallega
tvær leiðir. Að lækka gengi krónunnar eða færa niður
vísitöluuppbót á kaupgreiðslum. Mætti hugsa sér að
nota hvorttveggja. Ef krónan væri lækkuð um 15% (30
krónur sterlingspundið) og vísitöluuppbót bundin við 250
stig, mætti að líkindum ná því marki sem framleiðslunni
í svipinn er nauðsynlegt til þess að geta starfað. Þetta
er hvorttveggja neyðarúrræði, en nú verður heldur ekki
á allt kosið.
Um leið og þetta væri gert, yrði að ákveða landbúnaðar-
vörunúm grunnverð, er síðan tæki sömu vísitölu uppbót
og kaupgjaldið. Þessar afurðir mundu þá lækka í sama
hlutfalli og kaupið. Á sama tíma ætti að fella burtu, að
minnstakosti frá næstu áramótum, allar tollahækkanir
síðasta þings. Mundi það gera meira en vega á móti
gengislækkuninni í vöruverðinu innanlands. Ennfremur
ætti þá að fella burtu niðurgreiðslur ríkissjóðs vegna
dýrtíðarráðstafana og fjárlögin verður að færa svo nið-
ur, að greiðslujöfnuður náist með tekjum sem áætlaðar
eru í samræmi við þverrandi fjárráð landsmanna. Þetta
■eru róttækar ráðstafanir, en ekkert annað stoðar, ef vel
á að fara.
Með þessum ráðstöfunum mundi verðlag lækka í land-
inu á tiltölulega skömmum tíma. Niðurfærslan er erfið
meðan á henni stendur, en eg hefi þá trú að hún muni
reynast léttari en margur hyggur nú.
Til þess að við getum komist í samræmi við fram-
leiðslukostnað nágrannaþjóða okkar er nauðsynlegt að
vísitalan komist niður í 200 stig. Því marki mætti hugsa
sér að ná með því að dreifa frekari lækkun á 1—2 ár.
Það mundi tryggja framleiðsluna, en nýtt líf mundi
færast í allan atvinnurekstur í landinu um leið og fram-
leiðslan væri komin á arðberandi grundvöll. Þá ætti
jafnframt verðlagið fljótlega að komast í jafnvægi við
launin.
22