Lísing - 01.12.1898, Blaðsíða 4

4
sem ég lief séð nokkursstaðar. Konia daglega lestir úlfalda og
asna hlaðnir vöru þessari. Annað kálmeti ræktast þar illa; eru
kartöflur ekki stærri en fingurbjargir. Ekki er það oft að al-
þíða manna leifi sér það óhóf að hafa ket til matar, en hefur
mest til matar olíuviðar aldini, olíuviðar olíu og brauð, svart og
óásjálegt. Ekkert er vatn í Jerúsalem nema það sem safnað er
í steinkistur, og í' þurkatíðinni er það bæði fúlt og lítið. Ung-
börn og alt að tveggja ára gömul bera mæðurnar á Öxlum sér og
halda í handleggi eða fætur þeirra. Er það nístárleg sjón.
Af öllu því sem sagtliefur veriðer það ljóst, að Jerúsalem er
enginn indisfagur bústaður. En firir utan borgarveggina eða
aðalborgina eru bústaðir fallegir, kristniboðsstaðir, klaustur af
ímsu tagi o. s. frv., er miliónum dollara hefur verið kostað til.
Eiga Giðingar þar eitthvað hundrað samkundur, Grikkir eitt-
hvað 20 klaustur, nunnuklaustur og trúmálaskóla, og rómversk-
kaþólskir álíka. Armenar og Koftar eiga og allmikið af kapell-
um og helgum biggingum öðrum. Mahómetsmenn eiga þar
fjölda mikinn af mikilfenglegum bænahúsum. Prótestantar
eiga þar og 'biggingar nokkrar sem trúmálum eru helgaðar. En
aðalbjargræðisvegur manna þar er í því fólginn að féfletta hin
fimtíu eða sjötíu og fimm þúsund pílagríma, sem trúgirnin og
forvitnin árlega dregur til þess að heimsækja þessa leiðinlegu
og nornalegu staði. Af betlurum er þar þó enn þá meira en
rústum.
En hví skildum vér láta oss svo ant um hið núverandi útlit
þessa undarlega lands og borgar, eða um atvinnugreinir íbú-
anna? Það er miklu meira spurt eftir menjum frá hinum helgu
tímum og má allsstaðar sjá þær. Eins og við mátti búast voru
í flokki vorum nokkrir sindugir háðfuglar, sem neituðu guðdóm-
leika ritningarinnar og stóðu fast á því, að margar sögurnar af
undrunum og kraftaverkunum, sem hér eiga að hafa skeð, væru
uppspuni presta til að blekkja fáfróðan almúgann. Er það ekki
undarlegt!
En nú skulum vér snöggvast athuga sannanirnar fyrir þess-
um helgu atburðum. Ef að mér ekki skjátlast, þá eru þær
nægar til að réttlæta trú þeirra, sem enn þá trúa þeim. Til
hægðarauka skulum vér skifta þeim. Og taka þá first sannanir
firir atburðum í gamla testameptinu; síðan sannanir firir at-
burðum í nía testamentinu, og seinast sannanir firir atburðum