Plógur - 01.10.1901, Blaðsíða 3

Plógur - 01.10.1901, Blaðsíða 3
S9 eigi hún að geta tekið nokkrum verulegum framförum þurfa bænd- Ur að hafa meiri kröptum á að skipa til ýmsra jarðabótastarfa, því eins og nú gerist getur hver ein- stakur Htlu afkastað. Eg hygg að eitthvert helzta ráðið til að bæta Ur þessu sé samvinna. I stað þess að bauka hver í sínu horni, sjá yms nytsöm störf er gera þyrfti, stranda á þessu sama skeri (skort á v'nnukrapti) ættu bændur að slá Ser saman, vinna hver mcð öðrum °S þá, þegar hver höndin styður aðra mundi ýmsum nytsömum jarða- °ótastörfum verða komið til fram- Kvæmda, sem hverjum einstökum er ofvaxið að framkvæma, með þeim v>"nukrapti, sem hann getur haft a að skipa, hversu glöggt sem hann Ser nauðsynina á að framkvæma Pað, 0g hversu tilfinnanlegt tjón Sem það bakar honum að láta það ógert. i Noregi hefurslík samvinna með- al bænda tíðkast um langan aldur S þótt vel gefast, og að minnsta osr-i víða í vestanverðum Noregi 'ru allar stærri framkvæmdir í Jarðabótum einmitt þessari sam- 'nnu ao- þakka, einkum hjá smærri ^nduni og húsmönnum. Þau störf m helzt eru unnin þannig, eru fc. foingat-^ framræsla, uppstunga á *ktuðu landi (þar er venjulega °ræktað land brotið upp í fyrstu með spaða). Þessi störf eru þann- 'g vaxin að það hefurmiklaþýðingu yrir þann sem lætur framkvæma þau að hann geti fengið þau unn- in fljótt, ekki sízt girðingar, því án þeirra, eru einkum þar sem þétt býlt er, aðrar jarðabætur fremur arðlitlar. Vestan til í Noregi þar sem þéttbýlt er, og reyndar víðast hvar, er algengt að girða eptir landamerkjum, heimalöndin eru svo aptur afgirt og skipt í sundur í stærri og smærri parta með girð- ingum. Optast er þar girt með einhlöðnum grjótgörðum. Það er auðsætt að svona miklar girðing- ar eru kostnaðarsamar og hver með- albóndi mundi þurfa mörg ár til að geta gert þær af eigin ramleik. Hér hefur samvinnan komið að góðu haldi. Þegar einhver bóndi hefur starf fyrir hendi, sem hann þarf að fá fljótt unnið, en þarfnast mannafla, þá fer hann til nágranna sinna og biður þá aðstoðar. Á ákveðnum degi koma þeir svo hver með þann mannafla, sem þeir geta í té látið, hesta og akfæri ef á þarf að halda, og önnur áhöld, þeir vinna svo hjá bónda einn dag, þeir fá fæði og annað ekki, og þannig hjálpar liver öðrum, og á þennan hátt fær verkþiggjandi opt unnið á einum degi, það starf sem hann hefði ekki getað fengið afkastað á heilu ári á annan hátt, þó hann hefði lagt meira í kostnað, því mannafla til vinnu hjá sveitabænd- um er ervitt að fá þar, ekki síður en hér, þó gott kaup sé boðið. Það kostar að vísu dálítið að fæða marga menn einn dag en

x

Plógur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Plógur
https://timarit.is/publication/38

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.