Alþýðublaðið - 13.04.1927, Qupperneq 3

Alþýðublaðið - 13.04.1927, Qupperneq 3
ALÞ-tÐUBLAÐIÐ S Colman’s Sinnep, Colman’s Línsterkju. þá fáið þér ábyggilegaþaðbezta. . sem þó er töluvert atriðx í þessu máli, að mikill munur er á broti inn- lends og erlends togara. Nú er faríð fram á pað í frv. að gera mun á refsingum fyrir pessi brot, en sá galli er á, að frv. fer í pveröfuga átt (þ. e. vill leggja þyngri refsingu á innlend- an skipstjóra en erlendan I sta'ð þess að hafa hana vægari). Peg- ai' íslenzkt skip veiðir í land- helgi, er brotið eiginlega fólgið í pví, að skipið notar önnur veið- arfceri en leyfð eru. Brot útlenda skipsins er hins vegar tvöfalt, ó- leyfileg véiðarfœri og óleyfilegur stáður.“ (Alþt. 1924, C. 524.) Auð- vitað er þetta argasta Jesúita-rök- semdaleiðsla. En er það ekki landsvoði, að forsætisráðherra lýsir yfir því í ráðherrastóli, að hegna beri inn- lendum mönnum vægar fyrir iand- helgisbrot en erlendum, og hvað heldur „Mgbl.“, að er- lend ríki segðu við því, ef vissu? Eða er þarna fengin skýringin á þeim slæleik, sem almannarómur ber strandvarnarskipunum á brýn, ef álmannarómurinn hefir rétt að mæla? Byggist slæleikurinn við íslenzka togara, ef nokkur er, á þessum háskalega misskilningi ráðherra, sem ber ábyrgð, hvað sem ábyrgðarkendinni liður? Ef slæleikurinn er nokkur, kemur hann þá ofan að, — eins og öll góð og fullkomin gjöf? Sé svo, þá er hamagangur „Mgbl.“ skilj- anlegur, en að ófyrirgefanlegri. Neðri deild. Þar hélt 3. umr. fjárlaganna áfram til kl. 1 í nótt, en at- kvæðagreiðslu var frestað þangað itil í dag. Efjri deild. 2. landkjörixin, Ingibjörg H. Bjarnason, flytur veigamikla ræðu í „Títan“-inálinu. Frv. um breytingu á bifreiða- lögunum var endursent n. d., en frv. um iðnað og iðju afgr. sem lög frá alþingi. Frv. um forkaups- rétt kaupstaða og kauptúna á hafnarmannvirkjum o. fl. var samþ. og afgr. til n. d. Um sér- leyfi „Titans" spunnust miklar umræður. Ingibjörg H. Bjarnason flutti einkar-skilmerkilega og rök- studda ræðu. Hún taldi upp þau sérleyfi, sem alþingi hefir veitt síðan 1913 og þótti árangurinn af þeim sérleyfúm harla óglæsileg- ur, og að útlent fé til fyrirtækja hér hefði ekki reynst jafnlaust fyr- ir og leyfisbeiðendur hefðu látið í veðri vaka. Sérleyfin hefðu hvorki aflað landinu fjár né virð- ingar og nú kæmi „Titan“ með eina beiðni eignalaus, nema hvað hann ætti vatnsréttindi. Til að verja samgöngumálin gegn töf og tjóni yrði þetta félag að setja nægar tryggingar fyrir, að fyrir- ætlanir þess kæmust í verk, og væri félaginu engin tortrygní með því sýnd. En hafa vildi hún trygg- ingarákvæðin inn í lögin, en þótti ekki nóg, að þau kæmu í sérleyf- ið, því að það gætu orðið mistök á því. Hún kvaðst mundu verða með þeim breytingum, sem ykju tryggingarnar, en væri þó á rnóti frv. í heild sinni af því, að ó- sannað væri, hvort bifreiðarferðir væru oss ekki hentugri en járn- brautin. Forsrh. mælti með frv., en þó skein út úr orðum hans vantraust á bolmagni „Titans" og játaði hann að fólagið væri pen- ingalaust. Tilraunir hans til að hrekja röksemdir frk. Ingibjarg- ar ger-mistókust. J. Baldv. benti á vantraustið á „Titan“, sem skin- ið hefði út úr ræðu J. Þonl. Hann taldi það mikinn gróða fyrir „Ti- tan“, að járnbrautin, sem ríkið legði fram fé í, og virkjun Þjórs- ár Væri reyrð saman. Með þvx fengju hlutabréf „Titans" á sig opinberan stimpil, því að álitið yrði erlendis, að þetta væri fé- lagsbú hjá ríkinu og „Titan“. Ingibjörg vildi láta leggja járn- brautina á ríkiskostnað, ef hún. reyndist heppilegasta úrræðið. Henni þótti það lítil sönnun fyrir arðsemi jámbrautar, að hún bæri sig, ef flutningsgjöld væru nógu há, það væri vist svo um flest, en hún byggist ekki viÖ, að „Ti- tan“ yrði neitt góðgerðafélag. Geti „Titan“ fengið fé til járn- brautarlagningar, geti ríkiÖ það eins eða betur. B. Kr. tók í sama streng og frk. Ingibjörg um bif- reiðar og jámbrautir. Hann sann- aði með tilvitnun í opinberar skýrslur, að norskar járnbrautir, sem stæðu miklu betur að vigi en hér myndi verða, hefðu ekki get- að borgað sig. Enn töluðu ráð- herrarnir og M. Kr. með frv., og neyndi hinn siðar nefndi að snúa á Ingibjörgu, en hann fór ekki frægðarför í hendur henni. J. Baldv. og G. Ól. töluðu á móti. Var frv. loks samþ. með síðari brt. B. Kr. og E. Á., sem Guðm. Ól. tók upp, og síðan vísað til 3. umr. G. Ól„ I. H. B og J. Baldv. greiddu atkv. á móti hin- um einstöku greinum. Wýíí frumvai'p. Jón Baldvinsson flytur frv. um bann gegn áfengisauglýsingum þess efnis, að enginn megi festa upp auglýsingar i búð sinni eða veitingasölum, sýna opinberlega, kunngera í rituðu eða prentuðu máli eða á annan hátt birta al- menningi, að hann hafi til sölu áfengisvöikva, sem ekki hefir ver- ið gerður óhæfur til drykkjar. Þó nær þetta ekki til þeirra auglýs- inga, sem birtar eru að tilhlutun ríkisstjórnarinnar. Verður að telja slík ákvæði sjálfsögð í bannlandi. Mitnitzky. Rússneski fiðluleikarinn Mitnit- zky hefir nú haldið hér þrjá hljómleika og jafnan fyrir fullu húsi áheyrenda. Hefir hann hlot- ið fádæma góðar viðtökur og er það að vonum, því að hann er af- burða snillingur. Þó mætti ef til vill svo að orði komast, að hann sé meiri íþróttamaður en lista- maður. Því að fremur er það hin fádæma leikni hans en andagift, sem hrífur áheyrendur. Það eru einkum „fyrværkeri“-tónsmíðar Paganinis og Wieníawski, sem vakið hafa slíkan fögnuð, að eins- dæmi munu vera hér. En þar dáist fólkið að hinní töfrandi leikni, án þess að finna nokkurt verulegt samhengi í sjálfri „mús- íkinni". Það hefir ekki tírna til þess. Enda eru tónsmíðar þessar fremur kjarnlitlar, þótt skrautleg- ar séu. Aftur á móti hafa hinar veigameiri tónsmíðar orðið miklu tilþrifaminni í meðferð M. en vænta rnætti af svo miklum kunn- áttumanni. í því efni hafði Tel- mányi mun meira að flytja. — En hvað um það: áheyrendur M. eru stór-hrifnir. Og jafnan er það nokkur fengur, þegar slíkir menn heimsækja okkur. Frú Valborg Einarsson hefir tekist á hendur það vandasama hlutverk að leika undir með fiðlu- leikaranum. Er það í mikið ráðist af frúnni og þó einkum vegna þess, að hún mátti búast við tals- verðri gagnrýni, þar sem með því var gengið fram hjá manni, sem telja má sérstakan snilling í þessu efni og virtist vera sjálfkjörinn til þessa. Má þó svo segja, að furðu vel hafi tekist, þóít betur heíði mátt fara stundum, einkum fyrsta kvöldið. * Ted. Öps sStffigfiraB* Næturlæknir er í nótt Árni Pétursson, Upp- sölum, sími 1900, aðra nótt Kon- ráÖ R. Konráðsson, Þingholts- stræti 21, sími 575, og á laugar- dagsnóttina Guðmundur Thor- oddsen, Fjólugötu 13, sími 231. Austanpóstur fer héðan á páskadaginn. Reykið Pfdlip loriis heimsfræBii cigarettnr Derfoy Morisco, Camforidge, Blues, Miss Mayfair, Disma nr 1. í heildsölu hjá Tóbaksverslun íslands h.f. -i'yvíd7*.; 7T- ....V ; , 7.;' :-!77V y;-'7'.y :vsSáY# 7;'77';7-:-7';7 ‘\;7. Kanpið Mpýðrablaðlð. „íþöku“-fundur er í kvöld, — hundraðasti fundur stúkunnar. „Dagsbrúnar“-fundur verður annað kvöld kl. 8 í G.- ,T.-húsinu. Alþingismenn Alþýðu- flokksins segja þingfréttir. Veðrið. Mestur hiti i Vestmannaeyjum og Reykjavik, 5 stiga hiti, minst- ur á Raufarhöfn, 2 stiga frost. Vindur víðast hægxxr nema í Vest- mannaeyjum. Víðast vestlæg átt. Lægð fyrir austan land á suður- leið. LJtlit: Um Suðvesturland vestlæg átt allhvöss í dag, en annars staðar norðlæg, hvöss á Vestfjörðum, snjókoma á Vest- fjörðum, Norður- og Austur-landi. Skipafréfíir. „Suðurland" fór til Borgarness f gær. Tvö flutningaskip erlend, „Hermod" og „Spind", komu frá útlöndum, hið síðar nefnda með sement til Jóns Þorlákssonar. „Esja“ kom úr strandferð. Hið nýja íslandsferðaskip „Sameinaða" hljóp af stokkun- um í Kaupmannahöfn á laugar- daginn var. Er það Dieselvélar- skip, 263 fet á lengd, en 38 fet og 10 þurnl. á breicld. Ber það 1 625 smál. og helir 12Va sjómí'u. ferð á kluklmtíma. Skipið er með kælirúmi. Alþýðublaðið kemur næst út á laugardag, Vjerðill þá í því söguleg frásögn eftir Theodór Friðriksson rithöf- und: „Með-Jóni Þorlákssyni á vél- báti“, „Yfirlýsing" frá stjórn „Merkúrs" og margt fleira eftir- tektarvert. A fösíudaginn kemur eru 117 ár, síðan „Fjöln- is“-maðurinn Brynjólíur Péturs- son fæddist. Þann dag eru og 62. f

x

Alþýðublaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.