Morgunblaðið - 17.09.1995, Síða 30

Morgunblaðið - 17.09.1995, Síða 30
30 SUNNUDAGUR 17. SEPTEMBER 1995 MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ t Móðir okkar, ANNA GUÐMUNDSDÓTTIR, áðurtil heimilis á Hagamel 27, Reykjavík, sem lést á hjúkrunarheimilinu Skjóli 6. september, verður jarð- sungin frá Fossvogskirkju mánudaginn 18. september kl. 13.30. Þeim, sem vildu minnast hennar, er vinsamlega bent á hjúkrunar- heimilið Skjól. Baldur Freyr Guðjónsson, Hilmar G. Guðjónsson, Jóhannes Þ. Kristinsson. t Elskulegur eiginmaður minn, faðir okk- ar, tengdafaðir og afi, LEIFUR HARALDSSON rafverktaki, Botnahlíð 16, Seyðisfirði, verður jarðsunginn frá Seyðisfjarðar- kirkju á morgun, mánudaginn 18. sept- ember, kl. 14.00. Steinunn J. Ólafsdóttir, Hulda Leifsdóttir, Stefán Jón Sigurðsson, Haraldur Leifsson, Ólafur Leifsson, Sigurbjörg Leifsdóttir og barnabörn. t Innilegar þakkir færum við öllum þeim, sem sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og útför ástkærrar móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu, AÐALHEIÐAR OLGU GUÐGEIRSDÓTTUR, Borgarholtsbraut 68, Kópavogi. Eyþór Sigmundsson, Hulda Silvía Jónsdóttir, Svava Sigmundsdóttir, Þorsteinn Sigmundsson, Guðrún Alisa Hansen, Ólafur Sigmundsson, Særún Sigurjónsdóttir, Guðbjörg Sigmundsdóttir, Birgir Bjarnason, Jóhanna Sigmundsdóttir, Pétur Ingi Hilmarsson, Guðgeir Sigmundsson, Sigríður Guðjóhnsen, barnabörn og barnabarnabörn. Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir og afi, BJÖRGVIN S. BJARNASON, Álandi 3, Reykjavík, verður jarðsunginn frá Bústaðakirkju mánudaginn 18. september kl. 13.30. Hrefna Jóhannsdóttir, Rúnar Björgvinsson, Jóhanna H. Þórðardóttir, Garðar Björgvinsson, Bryndís G. Björgvinsdóttir, Guðmundur Björnsson, Auður Björgvinsdóttir, Birna Björgvinsdóttir og barnabörn. t Hjartans þakkir til allra, sem veittu að- stoð og sýndu samúð og hlýhug við andlát og útför VALDIMARS HALLDÓRSSONAR, Kjartansgötu 7, Borgarnesi. Dóra Kristín Valdimarsdóttir, María Ingólfsdóttir, Halldór Valdimarsson, Helga Ólöf Halldórsdóttir, Lilja Guðrún Halldórsdóttir, Guðmundur Jónsson, Garðar Halldórsson, Ingólfur Halldórsson Ólöf Halldórsdóttir, Birgitta Jónsdóttir. Guðlaug Sandra Guðlaugsdóttir, Oddný O. Sigurðardóttir, Sveinn Guðnason, KATRÍN MAGNÚSDÓTTIR + Katrín Magnús- dóttir fæddist í Landbrotum i Kol- beinsstaðahreppi 28. maí 1911. Hún lést á Borgarspíta- lanum 10. septem- ber síðastliðinn. Foreldrar hennar voru Magnús Jó- hannesson verka- maður, f. 3.11.1880, d. 1.2.1969, og Mar- ía Ólafsdóttir, f. 7.2. 1882, d. 17.2. 1970. Árið 1936 giftist Katrín Helga Krisfjánssyni húsasmíðameistara, f. 4.2. 1909, í Ketilsstöðum í Holtum, d. 14.11. 1983. Börn Katrínar og Helga eru: 1) Kristjón Viðar Helgason, f. 6.9. 1936, en hann lést 1986. 2) María Blöndal hjúkrunarfræðingur, f. 22.11. 1940, gift Birni Blöndal svæf- ingalækni. 3) Guðrún Helga- dóttir klínikdama, f. 4.8. 1943. 4) Jónína Kristín Helgadóttir hús- móðir.f. 11.6. 1945, gift Sigurði Haf- steini Björnssyni verktaka. 5) Magn- ús Helgason bygg- ingatæknifræðing- ur, f. 20.3. 1950, kvæntur Hildi Johnson ritara. Barnabörnin eru 12 en tvö eru látin. Langömmubörnin eru fjögur. Katrín og Helgi hófu bú- skap sinn í Reykjavík en 1941 fluttu þau að Lambastöðum á Seltjarnarnesi. Bjó Katrín þar fram til ársins 1988 en þá flutti hún í þjónustuíbúð á Skóla- braut á Selljarnarnesi. Útför Katrínar fer fram frá Neskirkju á morgun, mánudag- inn 18. september, og hefst at- höfnin klukkan 15. Jarðsett verður í Gufuneskirkjugarði. Á MORGUN, mánudaginn 18. sept- ember, kveð ég konu sem mér er sérlega kær, elskulega ömmu mína og nöfnu Katrínu Magnúsdóttur á Lambastöðum á Seltjarnamesi. Löng ferð er á enda. Ánægjuleg ferð er óhætt að segja því amma var mjög sátt við sitt lífshlaup. Hún var fjórða í röð sjö systkina og minntist hún bemsku sinnar ávalt með gleði og var kærleikur mikill með þeim systkinum. Fjórtán ára gömul fékk hún slæmt exem á hendur sem kom í veg fyrir að hún gæti stundað hefðbundin sveita- störf. Eldri bræður hennar tóku sig þá saman og kostuðu hana til náms. Hún var send suður í Flensborgar- skóla og lauk hún gagnfræðaprófi þaðan. Hugur hennar stóð til hjúkr- unarstarfa en vegna exemsins á höndunum varð hún að láta af þeim draumi. Að lokinni skólagöngu vann amma í verslun í Reykjavík. Á þeim ámm kynntist hún afa mínum, Helga Kristjánssyni húsasmíða- meistara. Þau kynntust er hún bjó hjá móðursystur sinni en afi var í læri hjá manni hennar. Þau áttu saman mjög ánægjulega ævi og var missir ömmur mikill er afi féll frá. Veit ég að hún hlakkaði til endur- funda þeirra. Amma hafði mikla gleði af börn- um og nutum við barnabörnin þess að vera hjá afa og ömmu á Lambó. Þá var farið í sund á morgnana og allt látið eftir okkur. Amma fylgd- ist vel með því sem við tókum okk- ur fyrir hendur í leik og starfi alveg fram á síðasta dag. Hún var ótrú- lega minnug og oft stóðum við á gati. Amma var ákaflega vel gefin, víðlesin og fróð og því gaman að ræða við hana um heima og geima. Ferðalög áttu hug hennar allan og hentum við oft gaman að þessu flökkueðli og kölluðum hana sí- gauna fjölskyldunnar. Ferðuðust hún og afi talsvert erlendis og oft heyrði ég talað um Baltikaferðina. Mína fyrstu utanlandsferð fór ég með þeim og þá var haldið til Nor- egs að heimsækja Mæju frænku og Björn. Margar góðar minningar á ég úr þeirri ferð. Minningar sem verða dýrmætari eftir því sem frá líður. Nú er komið að kveðjustund og er margs að minnast er litið er yfir farinn veg. Það er mikið lán að hafa átt slíka ömmu og sárt að sjá á eftir henni. En ég veit að við eig- um eftir að hittast aftur og sú trú hjálpar á stund sem þessari. Því eins og Cyprianus sagði: „Hinir dánu eru ekki horfnir að fullu. Þeir eru aðeins komnir á undan.“ Katrín Ruth Sigurðardóttir. Elsku amma, okkur systkinin langar til að kveðja þig að sinni með nokkrum skemmtilegum minn- ingum. Það var alltaf svo gaman að koma að heimsækja hana ömmu. Við komum oft til hennar í kaffi og það var alltaf eftirminnilegt því hun amma raðaði öllu innandyra á kaffiborðið og fylgdist svo vel með að við værum vel södd eftir að hafa smakkað á öllum tegundum. Það fór enginn svangur frá henni. Svo gat verið svolítið erfitt að fá hana til að setjast niður að drekka kaffið sitt sem var þá auðvitað orðið hálf- kalt, en hún hafði ekki áhyggjur af því, hún var alltaf að hugsa um að allir aðrir hefðu allt sem þeir þyrftu á að halda. Nú, svo á leið- inni út frá henni ömmu okkar var hún vön að hlaða okkur smáhlutum eða einhvers konar nammi. Hún amma mín var alltaf að hugsa um aðra. Hún safnaði til dæmis öllum gosflöskum og gaf mér alltaf þegar ég kom til hennar svo ég'ætti smá auka aura og það var henni mikils virði að ég fengi þær alltaf þegar ég átti leið til henn- ar. Svo var hún alltaf tilbúin að hlusta af mikilli athygli á allt það MOSAIK hf. AtlC.D fPUHlJ Hamarshöföi 4 15587 1960 LEGSTEINAR Margar gerðir Fjölbreitt úrval steintegunda íslensk framleiðsla sem ég sagði henni. Ég á svo mik- ið eftir að sakna hennar ömmu minnar. Á sínum tíma var ég í námi í hárgreiðslu og bað hana ömmu mína að vera módel hjá mér. Það var auðvitað ekkert mál. Hún kom með mér í öllum veðrum og ég fékk að æfa mig í öllu sem ég vildi prófa. Eina vandamálið gat verið að henni þóttu lagningarnar fallegri ótúper- aðar en oftast endaði hún með smá. Ég man hversu gaman mér þótti að koma með hana með mér í skólann. Hún var alltaf í góðu skapi og kennararnir höfðu alltaf svo gaman af því að hafa hana í tímum svo þeir áttu það til að lesa hana upp sem eina af nemendunum. Hún hafði gaman af því, Elsku amma, við viljum þakka þér fyrir allar þær skemmtilegu stundir sem við höfum átt með þér, en nú vitum við að þú ert komin til afa, Viðars, Birgis og Axels bróð- ur og við eigum eftir að hittast öll aftur. Minning þín mun lifa með okkur alla tíð. Guð veri með þér og okkur öllum. Helga Rakel og Þorgils Rafn. Það haustar að. Blómin fölna. Vinir kveðja og er sárt saknað, en lífið heldur áfram. Minningarnar lifa og ylja hrelldum huga. Vinkona mín er látin og mig langar að setja á blað minningarbrot - þakklætis- vott - um dýrmæt kynni okkar. Hún hét Katrín Magnúsdóttir. Við vinir hennar kölluðum hana alltaf Daddý. Það var á haustdögum sem þess- um árið 1929 að komin voru saman í gamla Flensborgarskólanum í Hafnarfírði fimm til sex ungmenni í þeim tilgangi að þreyta próf upp í 2. bekk. Við nácium prófinu flest, þar á meðal Daddý. Við þessi skil- yrði hófust okkar kynni sem aldrei féll skuggi á. Hún kom frá Borgar- nesi, ég frá Stokkseyri, báðar vist- aðar á góðum heimilum í Hafnar- firði meðan á náminu stóð. í þá daga þóttu það forréttindi að fá að fara í gagnfræðanám. Nemend- urnir voru á ýmsum aldri, þeir elstu nær þrítugu. Daddý mín var 18 ára, ég nokkru yngri. Ég dáðist strax að henni. Hún var svo mild og fáguð í framkomu, gerði enga hluti óhugsaða, ígrundaði orsakir og afleiðingar. Alltaf hægt að treysta henni. Er hægt að fá betri vini? Við sátum saman þessa tvo vetur, lásum saman heimanámið og alltaf undir prófin. Daddý gat þó oft farið dýpra ofan í námsefn- ið. Henni nægði ekki að stikla á stóru. Hún vildi btjóta til mergjar. Sá því oft þau atriði sem við hin komum ekki auga á. Þessi ár voru yndisleg. Leiðir skildu. Ég fór til Dan- merkur, hún staðföst heima. Nokk- ur ár liðu. Við urðum aftur sam- ferða, síðan þá hefur þráðurinn aldrei slitnað. Við eignuðumst báð- ar eiginmenn, þá einu sönnu. Eign- uðumst báðar fimm börn hvor, þrár stelpur og tvo drengi. Lífið var gott við okkur. Hún Daddý var hefðarhúsmóðir. Hélt dýrleg jólaboð sem allir vinir hennar og ættingjar minnast með óblöndnum fögnuði. Það var svo gaman á Lambastöðum, mikið sungið og dansað á gleðistundum. Dætur sínar giftu þau Helgi og maður hennar með miklum myndarbrag. Tíminn líður. Gamla Flensborg löngu horfín. Við félag- arnir hverfum einn af öðrum yfir móðuna miklu. Við undrumst breytta tíma en aðlögumst þeim þó. Þrátt fyrir allar breytingar er manneðlið samt við sig. Sorgin sótti Daddý heim hvað eftir annað seinni árin. Hún missti lífsförunautinn, elsta soninn og tvö barnabörn. En reisn sinni og fágun með mildi hélt hún í gegnum lífið hvað sem fyrir kom. „Það brá fyrir björtu ljósi í himin- sölum. Á sama tíma skyggði ský á jörðu." Guð huggi syrgjendur og varð- veiti vinkonu mína að eilifu. Guðrún Símonardóttir.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.