Morgunblaðið - 18.10.2000, Síða 50

Morgunblaðið - 18.10.2000, Síða 50
5£ MIÐVIKUDAGUR 18. OKTÓBER 2000 MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ I t Ástkaer móðir mín, tengdamóðir og amma, SESSELJA DAVÍÐSDÓTTIR, Álfalandi 5, lést á gjörgæsludeild Landspítalans mánu- daginn 16. október. Jarðarfcrin auglýst síðar. Inga Karlsdóttir, Gunnar Jónasson, Jónas Þór Gunnarsson, Sesselja Dagbjört Gunnarsdóttir. t Elskuleg eiginkona mín, dóttir okkar, systir og mágkona, LAURA VAN BEVEREN, lést á heimili sínu í Pequannock, N.J. í U.S.A, miðvikudaginn 11. október. Ted Van Beveren, Petrún Sigurðardóttir Yuhas, Walter Yuhas, Linda Bionci, Joseph Bionci, Pamela Heckmann, Mark Heckmann, og aðrir vandamenn. t faðir okkar, Elskulegur eiginmaður minn, tengdafaðir, afi og langafi, VALGARÐ BJÖRNSSON, Skagfirðingabraut 4, Sauðárkróki, lést á Sjúkrahúsi Skagfirðinga sunnudaginn 15. október. Útförin fer fram frá Sauðárkrókskirkju laugar- daginn 21. október kl. 16.00. Jakobfna Valdimarsdóttir, Kári Valgarðsson, Hulda Tómasdóttir, Valgarð H. Valgarðsson,Valdfs Skarphéðinsdóttir, María Valgarðsdóttir, Guðmundur Gíslason, Sverrir Valgarðsson, Karlotta Sigurðardóttir, barnabörn og barnabarnabörn. t Ástkær móðir mín, tengdamóðir, amma og langamma, GUÐRÚN ÞÓRARINSDÓTTIR fyrrverandi prófastsfrú, Saurbæ, Hvalfjarðarströnd, verður jarðsungin frá Dómkirkjunni föstu- daginn 20. október kl. 15.00. Þeim, sem vilja minnast hennar, er bent á Barnaspítala Hringsins. Hrafnkell Sigurjónsson, Unnur Jónasdóttir, barnabörn og barnabarnabörn. t Ástkær frænka okkar, SIGURLAUG JÓNA HALLGRÍMSDÓTTIR, Flatahrauni 16a, Hafnarfirði, sem lést föstudaginn 13. október, verður jarð- sungin frá Hafnarfjarðarkirkju fimmtudaginn 19. október kl. 15.00. Margrét Jóna Guðjónsdóttir, Jónína B. Jónasdóttir, Auðbjörg Guðjónsdóttir, Haligrímur Jónasson, Haligrímur Guðjónsson, Jónas Þór Jónasson, Guðný Védfs Guðjónsdóttir, Edda Jóna Jónasdóttir. t Móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang- amma, REGÍNA SIGURGEIRSDÓTTIR frá Skógargerði, sem lést á Sjúkrahúsi Þingeyinga, Húsavík, fimmtudaginn 12. október síðastliðinn, verður jarðsungin frá Húsavíkurkirkju föstudaginn 20. október kl. 14.00. Guðný Helgadóttir, Pétur Jónasson, Björg Helgadóttir, Þráinn Kristinsson, barnabörn og barnabarnabörn. SVEINBJÖRN SVEINBJÖRNSSON + Sveinbjörn Sveinbjörnsson fæddist á Isafirði 22. ágúst 1924. Hann lést á öldrunardeild Heilbrigðisstofnunar ísafjarðar 22. sept- ember siðastliðinn. Foreldrar hans voru Sveinbjörn Halldórs- son, bakarameistari á ísafirði, f. 14. ágúst 1888, d. 13. septem- ber 1945, og kona hans Helga Jakobs- dúttir, húsmóðir á ísafirði, f. 24. aprfl 1889, d. 26. aprfl 1979. Systkini Sveinbjörns: Steinunn, f. 8. aprfl 1913, d. 5. september 1984; Helga Karitas, f. 24. mars 1915, d. 15. júní 1916; Böðvar, f. 7. aprfl 1917, d. 15. júní 1999; Halldór, f. 12. nóvember 1919; Marta, f. 25. mars 1922; Sigríður, f. 19. desem- ber 1927; Jóhanna, f. 17. maí 1930 og stúlka fædd andvana 19. nóv- ember 1932. Hratt flýgur stund: Mér virðist það í minningunni að- eins „augnablik" síðan við frændur böksuðum ýmislegt saman vestur á æskuslóðum okkar beggja, ísafirði, en samt eru rúmir sex tugir ára síð- an fyrstu minningarbrotin áttu sér í raun stað, en þá var ég, lítill snáð- inn, látinn ýta á eftir handkerrunni, sem frændi stýrði frá bakaríi föður síns við Hafnarstæti í útibúið við Túngötu. Ekki var nokkurt gagn í aðstoðarmanninum, heldur var hann hafður með í för til að gáskast með enda var „sendiherrann" ávallt sérlega léttur í lund og uppátækja- samur, tæpum 10 árum eldri. Tæpum áratug síðar áttum við iðulega samleið utan vinnutíma, en þá stóð virðulegur heimilisfaðir að byggingu sumarbústaðar inni í Tungudal og eyddi öllum frítíma sínum, þá stundina, í að koma fjöl- skyldunni fyrir í ilmi birkis og bjarka í Skóginum. Það stórmynd- arlega hús bæði teiknaði hann „frí- hendis" og byggði nær allt sjálfur, enda sá ég sem „handlangari" stað- arins þá fyrst hver hamhleypa hann var til verka og aðkunnáttu hvað smíðum viðvék, allir kvarðar léku í hendi hans. Þá orkaði á mig hversu feikihandsterkur hann var, meðal- maðurinn á hæð, frekar grannur vexti en geysivel á sig kominn, enda íþróttamaður góður. I millitíðinni hafði ég í mörg ár notið frændsemi við þá bræður alla Hinn 16. júní 1946 kvæntist Sveinbjörn Jónínu Jóhönnu Krist- jánsdóttur, frá fsa- firði, f. 5. júni 1922. Foreldrar Jónínu voru Alberta Al- bertsdóttir og Kristján Stefáns- son. Sveinbjörn og Jónína eignuðust sex börn: Helgu, f. 19. janúar 1947, Krislján, f. 21. maí 1949, Sveinbjörn, f. 19. desember 1950, Bertu, f. 7. júlí 1952, Halldór, f. 4. maí 1957 og Marzellíus, f. 4. febr- úar 1959. Sveinbjörn og Jónína slitu samvistir. Hinn 22. ágúst 1984 kvæntist Sveinbjörn Regínu Onnu Hall- grímsdóttur, f. 1. júní 1936. Þau slitu samvistir. Útför Sveinbjörns var gerð frá ísafjarðarkirkju 28. september síðastliðinn. þrjá, bæði við störf í Rækjuverk- smiðjunni, í Neðstakaupstað, Mat- vörubúðinni í Sólgötu, hjá Ríkisskip og víðar, en þá, á krepputímum, var ekki sjálfgefið að að krakkar og unglingar fengju störf við hæfi. Alls þessa minnist ég nú að leiðarlokum með þakklæti til þeirra allra, þótt aldrei hafi ég fært það í orð né letur fyrr. Samgangur milli heimilanna var reyndar mikill, allt frá frum- bernsku minni, því til móðurbróður leitaði móðir mín, ung stúlka norðan úr Strandasýslu, um atvinnu árið áður en þessi sonur hans fæddist og mun hún hafa aðstoðað heimilið við frænda sinn á bleium og lungann af æskuárum hans, svo og þau yngri systkini öll, eftir aðstæðum, þau sjö ár sem hún naut tilsjónar og vernd- ar heimilisins í bakaríinu. Við giftingu færðist móðir mín að- eins fjögur hús úr stað og því nær- tæk samvistin, en milli hennar og móðurinnar í bakaríinu, með börnin sín sjö, myndaðist silfurþráður, sem aldrei slitnaði. í mörg ár gengu þær tvær saman sér til heilsubótar norð- ur um eyri og höfðu alla veröldina að spjalla um, heimili, afkomendur, frama barnanna og framtíð. Inni- lega vænt þótti mömmu einnig um að ein dóttir þeirra hjóna, Marta, leigði hjá henni í mörg ár í annarri íbúðinni heima, í einstaklega góðu nábýli, og þar fæddi Marta sín efni- legu böm. Og í þá daga þótti mér ekki amalegt, með skyldleikann í BJARNI G UÐBJÖRNSSON + Bjarni Guð- bjömsson vél- stjóri fæddist í Reykjavík 5. desem- ber 1933. Hann lést á heimili sínu 4. októ- ber síðastliðinn og fór útför hans fram frá Fossvogskirkju 13. október. Maður finnur aldrei eins mikið til vanmátt- ar síns gagnvart örlög- unum og þegar manni berast svipleg tíðindi óvænt. Þannig fór fyrir okkur þegar við fréttum að Bjarni væri allur. Okkur langar í örfáum orðum að minnast Bjarna. Á farsælum starfs- ferli sínum ferðaðist hann um út- höfin blá, sem vélstjóri á varðskip- um og síðan á hafrannsóknarskipinu Bjarna Sæmundssyni. Eitt af aðal áhugamálum hans í frítíma sínum voru ferðalög um hálendi íslands og ferðalög til annarra landa. Hann hefur verið fjölskylduvinur okkar og ferðafélagi til margra ára. Jafnt sumar sem vetur var haldið á fjöll, stuttar eða langar ferð- ir, alltaf jafn viðburða- ríkar og skemmtilegar og ávallt stutt í glensið hjá Bjarna og Stínu. Engan vitum við betri að lesa í skýin, veður- fregnirnar og annað það sem þarf til að finna út hvar á landinu viðraði best til ferða- laga. Bjami hafði ávallt notalega nær- veru og mikið jafnaðar- geð og var jafnan kjölfestan í ferðahópn- um, hann var maðurinn með ,jæja“-réttindin. Bjarni var þolinmóður og laginn sama hvort sem var við matargerð, viðgerðir eða hvað annað sem hann tók sér fyrir hendur, allt gerðist hávaða- laust, eins og af sjálfu sér. Bjarni kom oft við heima hjá okk- ur, gaf sér tíma til að fá smákaffi- sopa og spjalla, kíkja inn í bílskúr, spá og spekúlera og hafa skoðun á málum. Voru einmitt síðustu samverustundir okkar slík heim- sókn en þá komu Bjami og Stína færandi hendi, en honum hafði lengi bakhöndinni, að geta kíkt annað slagið inn um hlera eða dyr í bakarí- inu og sníkt skonrok, rúsínur eða sveskju, en slíkur munaður var ekki hversdagsfæða um þær mundir. Eins og oft ber til verða þáttaskil á högum manna. Sveinbjöm fór í Verzlunarskólann og lauk þaðan góðum prófum, kom heim aftur og tók við verkumsjón hjá bróður sín- um Böðvari. Sveinbjörn kvæntist einstaklega elskulegri og góðri stúlku úr heimabyggð, Jónínu Kristjánsdóttur, eignaðist sex vel gefin og myndarleg böm. Hann varð með velstæðari mönnum, fremstur meðal jafningja og fram- tíðin blasti við með atvinnuöryggi og lífsfyllingu. En gamalt spakmæli segir: „Sitt er hvað gæfa og gjörvi- leiki". Ég fór suður í skóla og at- vinnuleit og átti ekki afturkvæmt, en frétti ávallt að heiman um gengi þeirra bræðra. En þá stóð sól ekki alltaf í hádegisstað, eins og vænt- ingar stóðu til og eins og uppeldið, hæfileikarnir og skólagangan gáfu vonir um. Ofurhuginn frændi minn, með börnin smá og yndislegt heim- ili, hafði, eins og fleiri úr Melaætt- inni frá Trékyllisvík, boðið sjálfum Dionysus upp í fangbrögð, en hér dugði hvorki handstyrkur né gjörvi- leikur til, úrslitin vom því sem næst ráðin fyrirfram. Margra ára bylta leiddi til dep- urðar, sem sá einn þekkir er reynir, og varð hinn eftirfarandi og óum- flýjanlegi skilnaður þeirra hjóna honum sárari en táram taki, en hann tregaði konu sína allar götur síðan. Fór honum þar líkt og Guð- rúnu Ósvffursdóttur forðum daga. Þegar birti á ný, eftir áralanga glímu, flutti frændi minn suður í annað umhverfi, fann sér annan starfa hér í Reykjavík sér til viður- væris. Hann fann sólargeisla í seinni eiginkonu sinni, Regínu Hallgríms- dóttur, sem annaðist hann í nokkur ár með þolinmæði og umhyggju þar til þau skildu eftir að frænda brást heilsan og hann hvarf heim á ný. Þessi kjörviður úr Melaættinni varð aldrei sá hlynur, sem efni stóðu til að setti svip sinn á umhverfi sitt, samferðamönnum og ættmönnum til góðs. Réðu þar ill örlög, kannske mannsvilja ofar. Niðjum hans nýt- ast þó arfgengir hæfileikar og reynsla. Nú mun hann lagður til hvíldar í þeim sama firði þar sem foreldrar hans og mörg skyldmenni eiga sér hinstu hvílu, á milli fjallanna Ernis og Eyrarfjalls, hamingjustaður hans áður fyrr og örlagavaldur. Við, frændur hans handan göt- unnar á Isafirði, þökkum honum all- ar velgjörðir liðins tíma, biðjum honum blessunar guðs svo og ást- vinum hans öllum. Kjartan P. Kjartansson. fundist vanta betri jámsög í skúr- inn. Bjarni var maður sem kunni að njóta lífsins og gaf sér tíma til þess. Við viljum þakka Bjama fyrir þær samverastundir sem við höfum átt og þann lærdóm og þroska sem við höfum öðlast af samvistum við hann. Við minnumst Bjarna sem góðs vinar og félaga. Jeppaferðirnar verða ekki þær sömu án þín. Kæri vinur, við söknum þín sárt. Far þú í friði friður Guðs þig blessi. Hafðu þökk fyrir allt og allt. (V. Briem.) Elsku Stína, Guðrún, Rakel, mak- ar og börn, ykkar missir er mikill. Megi Guð gefa ykkur styrk í sorg- inni. Óskar, Sigrún og börn. Handrit afmælis- og minningargreina skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að diskl- ingur fylgi útprentuninni. Senda má greinar til blaðsins í bréfasíma 569 1115, eða á net- fang þess (minning@mbl.is). Nauðsynlegt er, að símanúmer höfundar/sendanda fylgi. Nánari upplýsingar má lesa á heimasíðum. Það eru vinsamleg tilmæli að lengd greina fari ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðal- línubil og hæfilega línulengd - eða 2.200 slög. Höfundar eru beðnir að hafa skírnar- nöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.