Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vikan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vikan

						VINNUAGINN ER
• ^—^*
MJOG STRANGUR
Rætt við Jón Laxdal Halldórsson,
sem um fímmtán ára skeið hefur dvalizt í
Austurríki, Þýzkaiandi
og Sviss viS leiknám og leikstörf
og getið sér góðan orðstír.
TEXTI: DAGUR ÞORLEIFSSON
Sem kunnugt er var hér á
landi staddur fyrir skömmu
flokkur manna frá norður-
þýzka sjónvarpinu þeirra er-
inda að athuga möguleika á
gerð kvikmyndar hérlendis eft-
ir Brekkukotsannál. f þeim
hópi var Jón Laxdal Halldórs-
son leikari, ættaður af Vest-
fjörðum, sem um fimmtán ára
skeið hefur dvalizt í Austur-
ríki, Þýzkalandi og Sviss við
leiknám og leikstörf og getið
sér góðan orðstír. Hefur hann
farið með fjölda stórra hlut-
verka bæði í eldri leikverkum
og leikritum eftir frægustu nú-
tímahöfunda á borð við Max
Frisch og Dúrrenmatt. — Vik-
an náði sem snöggvast tali af
Jóni og spurði hann nokkurra
spurninga varðandi feril hans
í hinum þýzkumælandi leik-
húsheimi.
— Leikhúsferill minn hófst
raunar þegar hér heima, sagði
Jón. — Ég lék heima á fsa-
firði, til dæmis með Brynjólfi
Jóhannessyni. Við lékum sam-
an í Kjarnorku og kvenhylli
rétt áður en ég fór til Vínar-
borgar. Þá var ég tuttugu og
þriggia ára gamall og lék al-
þingismanninn, sem Þorsteinn
Ö. Stephensen lék hér í Reykja-
vík. Var alltof ungur til þess,
en okkur tókst þetta samt á-
gætlega saman, Brynjólfi og
mér. Við fórum í leikför um
Vestfirði með Kjarnorkuna, en
þá átti Brynjólfur fjörutíu ára
leikafmæli. Þetta var það síð-
asta, sem ég lék hér heima á
fslandi.
Svo hafði ég verið í Þjóð-
leikhússkólanum, árin 1952-54,
og þar lék ég mín fyrstu hlut-
verk. Ég lék þar til dæmis í
Æðikollinum eftir Holberg með
Haraldi Björnssyni og félögum
mínum, Helga Skúlasyni og
Guðmundi   Pálssyni;   við   vor-
um   skrifararnir   þrír.
—  Og hvað kom til að þú
lagðir leið þína til Þýzkalands?
—  Það er Indriða blessuðum
Waage að þakka og kenna. Ind-
riði var stöðugt að reyna að fá
nemendur sína til að fara til
náms á vit hins þýzkumælandi
heims. Hann lærði þar sjálfur,
var nemandi Max Reinhardts
í Berlín 1929. Ég mun hafa ver-
ið  sá  fyrsti  og   eini,  sem  fór
að ráðum hans; fór til Vínar-
borgar haustið 1956, lærði þar
leiklist í Max Reinhardt Sem-
inar   og  tók  próf  þaðan   1959.
—  Hvernig   líkaði   þér   þar?
—  Ágætlega. Mér gekk vel,
fékk er ég útskrifaðist há verð-
laun fyrir þýzka framsögn og
leik. Var ég fyrsti útlending-
urinn, sem fengið hafði verð-
laun úr þeim skóla fyrir þær
námsgreinar.
—  Hvert   lá   leiðin   svo   að
námi  ioknu?
—  Til Austur-Þýzkalands.
Þar var ég við Volkstheater í
Rostock í tvö ár, fór svo það-
an til Vestur-Þýzkalands, var^
í Ulm, Wilhelmshaven, Hanno-
ver, niðri í Karlsruhe, fór svo
fyrir fjórum árum til Sviss-
lands og hef verið þar síðan,
við Schauspielhaus Ziirich, sem
er eitt af beztu leikhúsum hins
þýzkumælandi   heims.
—  Hvað kom til að þú stað-
festist   erlendis?
—  Það má rekja til þess að
ég var heppinn með málið, var
mjög fljótur að ná því. Ég ætl-
aði í fyrstu ekki að vera þarna
nema eitt ár, en fara svo heim
og starfa sem íslenzkur leikari.
En kennararnir mínir sögðu:
Nú gengur þetta svo vel hjá
þér með málið, hversvegna ertu
þá að fara heim strax, hvers-
vegna ekki að klára þín próf
hér, gerast þýzkur leikari og
safna reynslu. Þá geturðu far-
ið heim. En nú er það einu
sinní þannig, að þegar maður
er byrjaður að byggja upp sinn
leikferil erlendis og hleypur
svo frá í miðju kafi, þá er hætt
við að maður brjóti allar brýr
að baki sér. Þannig líða árin
hvert af öðru, og maður heldur
alltaf áfram að byggja þetta
upp. Við Guðlaugur Rósin-
Vranz höfum alltaf annað veif-
ið haft samband okkar á milli
og það hefur nokkrum sinnum
komið til tals að ég kæmi heim
n? léki í Þjóðleikhúsinu, en
það hefur til þessa strandað á
því að ég hef ekki haft tíma,
þegar Þjóðleikhúsinu hefur
hentað.
— Og þér hefur gengið prýði-
lega úti?
—  Já, ég hef alltaf haft nóg
að gera og líkað lífiC ágæt-
lega. Það var unnið mjög vel
6 VIKAN  37. TBL.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52