Vísir - 05.04.1957, Blaðsíða 10

Vísir - 05.04.1957, Blaðsíða 10
19 vism Föstudaginn 5. b^ríl 1957 • • ! . » ¦ ". • • • • • • • • • • • • i ANBNEMAMNIU • • • • • • EFTIR 1U TII MOORE •* • • • • • • 16 lét þá í kjagginn, ofan á gullhrúguna. Því næst setti hann kjaggann aftur á sinn stað á hillunni. Svo fór hann að vatnsdælunni og þvoði sér vandlega um hendurnar. Nú varð hann að'fara upp og vita, hvernig Edda liði. Hann vonaði í lengstu log, að Eddi tæki ekki eftir neinu. Eddi mundi spyrja, hvar mamma væri. Hann mundi gruna, að eitthvað væri á seyði, ef honum væri sagt, að hún væri fíxrin til Boston. Allt hringsnerist í höíðinu á honum. Hann óskaði þess heitt og innilega, að hann væri kominn langt burt, frá þessu öllu saman. Hann varð allt í einu reiður. Hann vildi fá að vera einn. Hann langaði til að vera smiður. Hann þoldi ekki þetta and- rúmsloft. Ég'ætla að fara, hugsaði hann og starði á dæluna. Ég ætla að fara strax og Éddi er orðinn betri og mamma er 'komin heimaó Einhver rödd inni í honum sagði: Farðu núna. Farðu. áður en allt verður vitlaust. Farðu meðan mamma er fjarverandi. Þú ferð aldrei, eftir að hún er komin heim. Hún kemur í veg iyrir það. En hvert átti hann að fara? Og hvernig? Á sjó, eins og Eddi? Hann þyrfti ekki annað en fara til Boston. Svo varð honum hugsað til skipanna, sem hann hafði séð. Þessar litlu, óþægileguj fleyt'ur, þar sem menn voru í einni kös. Og hann hugsaði meðí sér, að aldrei skyldi hann gerast sjómaður. i j Það var enn þá ónumið land í norðurátt. Þangað gat hver maður farið seiri vildi og valið sér land til ræktunar. Og skipasmíðastöð Maynard Cantrils var þar Iíka. einhversstaðar. Hann gat farið og unnið hjá Cantril, þangað til hann var búinn að ákveða hvað hann ætlaði að gera. ! Ef til vill yrði það einmanalegt fyrst í stað. En hann mundi venjast því og náttúran var fögur á þessum slóðum. Þar voru sólríkar strendur og klíðandi lækir. Og ekkert fólk til að ónáða hann með vandamál sín. Einhver var á leið niður stigann. Hann heyrði á fótatakinu, eð það var Karólína. Enginn annar hafði svona hvatlegt og ákveðið fótatak. Hann sncri sér frá brunninum og draumunum um náttúru- fegurðina norður frá. Hann gat ekki farið fyrri en mamma kom aftur. Hann gat ekki skilið telpurnar eftir með alla ábyrgðina. ,f ¦ Karólína kom inn með tóman bakka. Tóman, að öðru leyti en því, að eitthvað hafði farið ofan á hann. Hún lét hann ofan í vaskinn til uppþvottar. Og hann sá þegar í stað, að hún var bálreið. Augun skutu eldingum og hún var'eldrauð í kinnum. — Hvað er að þér? spurði hann. — Það var Eddi, sagði hún. — Hann var að kalla eftir morgunverðinum; svo að ég færði honum hann upp'.' Jæja, ég skvetti öllu saman yfir hann. — Hvað gerðirðu? Fleygðirðu því yfir hann. Natti varð undrandi. — Já, ég gerði það, sagði Karólína. Ég fleygði öllu ,af .bakk- anum framan í hann. Hamingjan góða! Af hverju gerðirðu það? Hann er veikur. — Sjáðu fötin míri.""" ¦-¦¦- Hann sá nú, að föt hennar voru öll rifin og tætt. — Hann var víst reiður við mig síðari í gær. Þegar ég kom inn, spurði hann, hvar mamma væri. Ég sagðist ekki vita það. Ég hafði ekki séð hana í morgun. Og þegar ég gekk að rúm- inu, þreif hann í kjólinn minn. Svo að ég fleygði af bakkanum framan í hann. — Hvers vegna fórst þú upp til hans? Þú veizt, að þið voruð alltaf í hárinu hvort á öðru. Af hverju sendirðu ekki Betu? — Reyndu að koma henni fram úr rúminu, ef þú getur, Reyndu það bara. - - Hún var mjög éyðilögð á svipinn. Hvar er mamma? spurði hún. "-. .... — Farin til Boston. — Hann sagði mér að hypja mig úr húsinu og koma aldrei aftur. ¦¦•• ••••>¦ ¦¦• • •' ¦ •¦•. .;,'/ •;; '¦' . - - • — Sagði hann þér að fara úr húsinu? Þvættingur, Karólína. Hann er báfa reiðuf. .Hann segir allt, þegar háriri'er reiður. Karólína horfði á hann. — Jæja þá. Segjum, að hann sé bara reiður. - íísbs¦¦¦ ¦•;¦. -:-.¦¦ " * ¦•'¦¦^ Natti leit undan. Hann var ekki öruggur. — Og þó veit ég það ekki, sagði hann. — Þú veizt ekki. Við yitum ekkert, sagði hún. — Við skulum taka-þessu rólega, Karólína.... • ¦ Hneykslanlegar kvikmyndif... Frh. af 3. síðu: lengra í þeim sökum en að gefa áhorfendum til kynna, að til slíkra ráða hafi verið gripið, og þá skuli það vera fordæmt í myndinni. Aldrei megi fara með það sem hversdagslegan hlut né hlátursefni. Þannig má heldur aldrei gera í smáatriðum grein fyrir þeim aðferðum, sem vændi hefur tileinkað sér, nema slíkt dé' seit tií þess að gera sem fyllsta grein fyrir því óbrú- andi bili, sem sé milli slíks og heilbrigðs lífernis.¦¦¦¦< Áður var þetta efni, sem fara varð með ,,innan takmarka góðs velsæm- is". Þess er einnig getið af for- stöðumönnum kvikmyndaeftir- litsins, að reglugerðin sé hvorki :strángáfi' né frjálslyndari en „Það er enn litið þeim augum á í hvívetna, að hlýtt skuli Hann hrökk við. Það heyrðist geysilegur gauragangur uppi, ^in eldri, aðeins færð í nýtízku öskur og hróp. ¦>-¦ .-¦ ¦'• . iegra form — Hamingjan góða, ,sagði hann. — Nú er ballið byrjað Farðu ekki upp Karólína. ....., -• ¦ , ¦ — Nei, það er engin'hætta á því. Farðu varlega, Natti. Eddi sat uppi í rúminu, þegar Natti kom.inn. Kofortið var'ströngumsiðferðiskröfum, og að lokað, en Eddi var með lykilinn í hendinni. - kvikmyndir,sem reyna að varpa — Hvað er að,!.Eddi? spurði Natti. > • , ; ¦ |ljóma á glæpi og misferli muní — Hvar er mamma? spurði Eddi. — Hvað er hún að gera? 'ekki hljóta náð fy.rir augum Hvar er hún? Röddin yar hás og hann stóð á öndinni. Það votu eftirlitsins frekar en áður. Þann rauðir dílar í kinnunum á honum. ,• • ,- , — Hún er, f arin tií Boston, sagði Natti. — Til hvers? spurði Eddi. - .- . . —¦ Hamingjan góða, Eddi! Ég reyndi að koma í veg fyrir, að hún færi. ig megi enn ekki sýna barns- fæðingar, án þess að slíkt sé gert, yarfærnislega og „innan takmarka velsæmis". Kynþáttavándamálið. „Baby ÍDoll" er samt sem áð- ur.ekki eina myndin, sem talin — Hvað er hún að gera? Segðu iriér það. — Hún tók peningana, sagði Natti. Hún sagðist ætla nieð þá til Boston og afhenda Ringgold þá. Hann hélt, að það ætlaði að líða yfir Edda. Augui^ ætluðu hefur verið vafasöm nú í seinni út úr höfðinu og hann varð öskugrár í framan. jtíð. Önnur er „Island in the En það leið ekki yfir hann.Hann sagði'hálfkæfðfi rödd: ^Sun". Darryl F. Zanuck, kemur — Hamingjan góða!! Þetta hefði ég svo sem mátt vi.ta. Og þú þar inn á kynþáttavandamálið, lézt hana fara. Þú stöðvaðir hana ekki. þannig að. hvít stúlka er látin —- Jú, víst reyndi ég það. elska svertingja og svertingja- — Ó, drottinn minn! Til hvers var það, heimskinginn þinn.stúlka hvítan mann. Dorothy Ég hélt, að þú værir orðinn fullorðinn maður. Þú reyndir! ÞúDandridge, hin þeldökka leik- ert stærri en hún. Af hverju slóstu hana ekki niður? kona, sem lék í „Carmen Jon- ¦—: Slá. . . . mömmu..... niður? sagði Natti óg hörfði á bróðures", verður ástfangin af hvítum sinn, sem var með blóðhlaupin augu og hreytti út úr sér blóts-manni, sem er leikinn af John yrðunum. Justin. Staðurinn er ímynduð brezk nýlenda í Vestur-Indíum. Natti reyndi að fullvissa sjálfan sig um, að þetta væri hita^jg^ fara þau til Bretlands til að láta gefa sig saman. Ástar- triðin í þessri mynd munu vera aðeins djarfari en sézt hefur — Þið eruð öll i þessu samsæri, það veit hamingjan. Ekkert^ en samt hefur Zanuck fek ykkar gat þolað, að ég yrði fyrir neinni heppni, og þið -hafiö^ að fá blessun hing banda_ ekki breyzt. Farðu út. Það verður að stöðva hana. Farðu eftir henni og stöðvaði hana. — Eddi! sagði Natti og rétti fram höndina. — Hlustaðu mig, Eddi. Lofaðu mér að tala við þig. En Eddi vildi ekki heyra neitt. Hann æpti upp: — Fig Frazer! Hann ætti að vera kominn hingað. Ég vUai^ þar sem kynþáttavanda- jafnvel.að hann væri hér..... Allt í einu Þagnaði ^ hannrmáiið er aUtaf efst á baugi, glennti upp augun og starði á Natta. — Hvar er hann? spúrði Natti. -— Er hann í Marble'head? Ég gæti sótt hann þangað, ef þú vildir. . - ¦ , ¦ ~ sótt. En þetta var meira en hitasótt. Þetta var Eddi sjálfur. Svonat var hann orðinn. aríska kvikmyndaeftirlits, en það ,þykir aftur á móti auðséð, að amyndinni verði ekki tekið með þegjandi þögninni alls staðar og einkum óttast menn Suður- C. & BuwcuqhÁ TARZAN 2332 Arabarnir fóru með Tarzan og stúlkuna til Sheiksins, þar sem hann hafði tjaldbúðir sinar í eyðimörk- inni. Ali fagnaði dóttur sinn mjög og hrærðist til tára við frásögn hennar. Þegar hún haí'ði sagt honum hvað á daga hennar hefði drefið sneri hanri sér að' Tarzan og sagði. Þér hafið fært mér aftur dóttur mína og ég á yður ííf hennai" að launa. Berið fram ósk yðar og eg mun launa yður það eg má.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.