Vísir - 05.04.1957, Blaðsíða 3

Vísir - 05.04.1957, Blaðsíða 3
iföstudaginn 5. apríl 1957 VlSTH Þau vercta ú vera í Hollywood hefir verið kom'- íð upp samkvæmishegðunar- skóla fyrir leikara. Hafði komið í Ijós, að fimmta hver leikkona og fjórði hver leikari kunnu ekki að koma Érám í samkvæmum eða síðdeg- isveizlum. Nemendur skólans læra að dansa virðulega, um- gangast hníf ög gaffal siðsam- lega og — konumar að hlæja virðulega. Hæftu við að skiEja. Fyrir nokkru voru leikkonan Jcanne Crain og eiginmaður hennar, Paul Brinkman, að liugsa um að skilja. En þegar þau hugsuðu mál- ið. komust þau að þeirri niður- stöðu. að þau gætu ekki sundr- að heimilinu, því að þau eiga f.iögur börn. Þau sættust heilum sáttum og fóru bara í nýja . brúðkaupsferð til Hawaii. Chevalier í nýrri mynd. „Parents Magazine" hefur nýlega verðlaunað myndina ,,The Happy Road", sem fram- leidd er af Metro-Goldwin- Mayer, en slík verðlaun veitir tímaritið mánaðarlega. Gene Kelly er framleiðandi myndarihnar, stjórnandi henn- ar og fer að auki með eitt af að- alhlutverkunum. Aðrir leikend- ur. sem fram koma í myndinni, eru Maurice Chevalier og Michael Redgrave. Bræðurnir Kara- mazov á kvikmynd Kichard Brooks mun skrifa handrit að Metro-Goldwyn-Meyer kvilcmyndinn. „Bræðurnir Kara- niazov". Það verður byggt á hinni heimsfrægu skáldsögu eftir Dostojevski. Brooks mun einnig annast kvikmyndastjórnina. Kvikmyndir, sem hneyksl- un valda. ar eftirlitsins. Önnur heitir „The Moon is' Blue" og hin er mynd Otto Premingers „Mað- urinn með gullna arminn". Sú mynd fjallaði, sem kunnugt er þeim, er sáu hana í Trípólibíó nú nýverið, um eiturlyfjanotk- un og þá andlegu og líkamlegu tortímingu, sem slíkt hefur ætíð í för með sér. Það er því engan veginn ólíklegt að eitthvað kunni að hafa verið syndgað í skjóli þess að búið var að beina Ný Disney ¦ mynd um hest. Innan skamms mun koma á markaðinri kvikmynd frá Walt Disney, sem byggð er á sögunm „Comanche" eftir David AppcK Handrit að myndinni hefur Lillie Hayward skrifað. Fjaltófr hún um Comanche, írægan hest, sem kom við sögu í orustunní !(,(, 99! »Oaby DoII4~ og „isiana in tbe Sian" vekja mikiar deilur. Elza Kázan, sem sem lengst af hefur haft samvinnu við Tennessee Williams og mörgum kunnur hér á landi, m. a. fyrir „A Streetcar Named Desire", hefur nú hleypt af stokkunum nýrri mynd. Hún hefiur verið allmikið umdeild og hennar jafnvel getið Jiér á landi, þótt ekki hafi hún verið sýnd hér enn. Myndin hlaut nafnið „Baby Doll" og fjallar um unga stúlku, sem varla hefur slitið barns- skónum, þegar hún er gefin manni hér um bil helmingi eldri en hún er sjálf. Henni hefur verið lofað, að hjónabandið skuli ekki fullkomnað fyrr en að ári liðnu. Nú er árið senn á enda, er til sögunnar kemur ungur maður úr öðrum lands- hluta og reynir að fá stúlkuna til lags við sig. Kardinálinn fordæmir. „Baby Doll" hefur ekki ver- ið talin brjóta í bág við regl- ur þær, er gilt hafa síðan 1930 um takmörk þau, sem kvik- myndum er sett, m. a. í ásta- lífslýsingum. Þó brá svo við, að Francis Spellmann kardináli varaði við myndinni ístólræðu og kvað þá drýgja synd, ef þeir ina, þar sem hann komst m. a svo að orði, að hann gæti ekki lengur blátt bann við því að verið á sama máli og kardinál- sýna eitthvað þar sem er um mn og kvaðst vera hneykslað- óiöglega eiturverzlun að ræða, ur yfir því, að myndin hefur vændi, fóstureyðingar og mann verið sögð óþjóðemisleg. „Þetta ran. Enn má samt sem áður er saga um f jórar vesælar mann ekki sýna kynvillu eða kynsjúk eskjur. Tennessee William og dómai svo nokkuð sé nefnt. ég höfum reynt að líta þær almenningsálitinu að þessum miklu via ana ume Big Hor]lj „ófullkomleik" eftirlitsins. þar sem Custer féll með öllu Nú er þvi svo komið, að gerð liði sinUj eins og sagt var íra ar hafa verið ýmsar breytingar j Vísi nýlega. Canade var á starfsreglum "og sem dæmi ]lestur Curtes. má nefna, að nú liggur ekki með skilningi manna." heiðarlegra Dómur almennings. Þannig getur hann þess, að kvikmyndaeftirlitið, sem sé skipað hinum menntuðustu mönnum, hafi álitið myndina hæfa til sýninga. „Spellmann kardináli eða hver sá, sem sá myndina fyrir hann, er á öðru máli. En því er nú þannig var- ið í voru landi, að skoðanir manna mótast •ek&á af palla- dómum, sem koma yfirvöldum illa, og sem enginn má síðan andmæla. Fólk sér með sínum eigin augum og fellir síðan sinn persónulega dóm. Þannig á það líka að vera, samkvæmt hefð okkar og venju. Eg þori að leggja mál mitt undir almenn- ingsdóm." Tennesse Williams gaf sjálf- ur út yíirlýsingu og segir þar svo m. a.: „Það er jafnólíklegt Allt takmörkun háð. Ástarævintýri litaðra og hvítra var áður fyrr skoðað sér- stakt fyrirbrigði, sem fara ætti með „innan takmarka góðs vel- sæmis". Þetta bann hefur nú verið fellt úr gildi. Þó er farið sérstökum orðum um eiturlyf ja- sölu, fóstureyðingar, vændi og mannrán. Þannig er þess t. d. getið, að fóstureyðing sé ekki hið rétta viðfangsefni í kvik- myndum. Því segir hin nýja reglugefð, að til slíks skuli ekki hvatt, og aldrei skuli farið Framhald á 10. síðu. 99 lerqi. Innan skamms verður farlð vJS sýna Metro-Goldwyn-Mayer kvik- myndina „Tíu þúsund svefnher- bergi", sem tekin er á mörgum merkustu stöðum í Rómaborg. Kvikmyndastjóri verður Rich- ard Thrope, en aðalhlutverkin leika þau Anna Maria Albergetti, Eva Bartok, Paul Henreid, Walt- er Slezak og Dean Martin. • * • sæju myndina. Hann kvað að gömul og góð grein kristinn- myndina hafa siðspillandi áhrif ar trúar sé ekki ríkari í hug og hjarta fólksins heldur en þeirra, sem fella dóm ýfir' túlk- unarmáta, sem nær til allra í landi voru og jafnvel þótt víðar væri leitað. á alþýðu manna. Hún bryti í bága við þau náttúrulög, sem gæfi lífinu styfk. Hann kvaðst einnig furða sig á því að mynd- in skyldi hljóta náð fyrir aug- um kvikmyndaeftirlitsins. Hon- um væri fyllilega ljóst, að það kynni að hvetja marga til að sækja myndina að hann gerði hana nú að umtalsefni. „Ef svo er," sagði hann, „þá er þetta dómur yfir þeim, sem þannig brjóta guðslög og stuðla að spill ingu í landi sínu." Við svo búið mátti ekki standa o'g því gaf Elia Kazar^k. út yfirlýsingu varðandi mynd- (hleypt á markaðinn án blessun Myndin án blessunar. Nú hefur það verið svo und- anfarið í Bandaríkjunum, að háværar kröfur hafa verið born ar fram þess efnis, að kvik- myndaeftirlitið, eða réttara sagt starfsreglur þess, þarfnaðist endurskoðunar. Því hefur a. m. tveimur myndum verið I Harry Belaforte og Joan Fontaine leika einnig í kynþáttavanda- málskvikmyndinni „Island in the Sun". Robert Standish: ún vildi ðiftast ti\ jar, að Thérésa og hann ætluðu að giftast undir eins og lagaleg- um skilyrðum yrði fullnæpt. Vildi eg koma aftur og verða svaramaður hans? ,.Mér þykir fyrir þessu, Sam," sagði eg og þótti mjög miður_ því að eg vissi að hin stutta vinátta okkar myndi ekki þola það, sem eg ætlaði að segja, ,,en ef þú ert nógu heimskur til að halda fast við þetta, þá verður þú ag gera það án þess að vænta þér hjálpar frá mér." „Hvað hefirðu á móti henni?" sagði hann alveg undrandi og ruglaður. Hann var áreiðanlega ófær til þess að skilja hvers vegna eg gat ekki séð hana eins og hann gerði. ' „Fyrst þú spyrð mig, Sam," svaraði eg. ,,Mér geðjast ekki að munninum á henni, hann er eins og rottugildra. Og mér geðjast ekki að neistunum frá þessum blágrænu augum. Eg hefi séð meiri hlýju í ísjaka. Og eg yrði ekki undrandi yfir því þó að mér væri sagt, að henni hefði verið gefinn pen- .ingakassi til að leika sér að, þegar hún var í vöggunni. Eg —- eg er hræddur við hana, Sam. Og líttu á. vinnufólkið hérna. Það er auðséð. að það hatar hana, allt með tölu, og hræðist hana." Það var ekkert meira, sem eg gat sagt eða gert. í rauninni fann eg, að eg hafði sagt of mikið. Og þegar eg fór úr hót- elinu degi síðar lét Sam mig fara án þess að mæla orð. Mér þótti það leitt, því að mér geðj- aðist Sam. í rauninni held eg að mér geðjist að honum enn. Þó er eg ekki viss um það. Þrem vikum síðar fekk eg bréf frá Sam. það var frá París. Sagði hann mér þar, áð hann og. Thérése væri gift og ætluðu til Bandaríkanna og búa þar. Hann gaf mér utanáskrift á smábæj- arbanka, einhvers.staðar í Con- necticut. en áðuf hafði hann sagt mér, að þar væri faðir hans bankastóri. Þetta sagði mér ekki mikið því að árið 1936, í endalok kreppunnar. voru bankastjórar í stórboi'gum ekki mjög auðugir. En hvers konar „bankastjóri" hiýtur að hafa hljómað vel í eýrum Thérése. Seint á árinu 1938 fekk eg bréf frá Sam. sent frá París. stuttu máli, að faðir sinn væri látinn og hann og Thérésa myndu bráðlega sigla til Frakklands. Þau vonuðust til þess, að geta fengið húseign í grennd við Miðjarðarhafsströnd ina. En vildi eg þá ekki gefa upp verðið á Mas des Violet- tes? Eða ef svo væri ekki, gæti eg ekki hugsað mér að Jeigja þeim húsið meðan þau væri að líta í kringum sig eftir öðrum stað? Þó að eg hefði aðeins komio í Mas des Violettes einu sinni frá því að við Sam vorum saman þar, var eg tregur á að selja. Eg íhuga&i það um stund hvort eg ætti að leigja Sam húsið. En hugsunin um Thérésu þar, sem smellti svipunni og ræki Alphonsine. sem var svo góð og hæglát, til og frá, eins og hún hafði rekið þjónustufólk hótelsins — og mér fannst það óhugsandi. Mér brá í brún þeg-

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.