Vísir - 09.10.1957, Síða 4

Vísir - 09.10.1957, Síða 4
VÍSHt Miðvikudaginu 9. okíóbcr 1957 4 §u!S- og 2 slSfurverSlaun. Endanlegar fréítir Siafa nú borizt frá keppni NorSurland- anna við Balkanlöndin um sl. iielgi.' Eins og fyrr hefir veri-5 greint, þá sigraði Vilhjálmur Einars- son þrístökkið auðveldlega. Átti hann stórglæsilega stökk- seríu: 15.58, 15.84, 15.95, sleppt, 14.42, og 15.92. Næs.ti maður stökk 15.03 í öðru stökki. Hilmar varð annar í 200 m. og hljóp á 21.6. Valbjörn varð annar í stangarstökki og stökk jafnhátt sigurvege;.um eða 4.30 m. Þá ber að geta þess að Hilm- ar sigraði í 100 m., en í þeim var keppt fyrsta daginn og fékk hann tímann 10.8. Þá var liann og í 1000 rn. boðhlaups- sveitunum. Hafa þvi íslending- arnir hlotið fern gullverðlaun og tvenn silfurverðlaun á þessu móti og hafa íslendingar aldrei fyrr sýnt jafn síórkostlega yfir- burði á alþjóðamóti. E’kki gefst rúm til að birta úpslit í öllum greinum mótsins, en hér fara á eftir úrslit fjög- urra fyrstu manna í þeim grein- um, er íslendingarnir kepptu i: 100 m. 1) Hilmar 10.8. 2) Búnaes (Noregi) 10.8. 3) Kolev (Búlgaría) 10.9. 4) Nilsen (Nor- egi) 10.9. Þristökk: 1) Vilhjálm ur 15.95. 2) Norman (Svíþjóð) 15.03. 3) Gurguachinov (Búlg- aríu) 14.49. 4) J'arvi (Finnl) 14.44. -200 ni: Buna:es (Noregi) 21.4. 2) Hiimar 21.6. 3) Kolev (Búlgaríu 21.7. 4) Malamros (Svíþjóð) 21.7. Stangarstökk: Sutinen (Finnl.) 4.30. 2) Val- björn 4.30. 3) Lesee (Júgósl.) 4.30 4) Lukman (Júgpsl.) 4.20. Mót þetta var stigakcppni, þrír menn frá hvoru liði, og sigruðu Norðurlöndin með glæsilegum yfirburðum, og miklu meiri en nokkur hafði j búizt við. Úrslitin urðu Norður- ! löndin: 243 stig. Balkanlöndin: 177 stig. Mýtt hefti Iþrótta- bhSsíns. Nýlega er komið út sepíem- berhefti þessa árgangs af íþróttablaðinu. Blaðið er að vanda fjölbreytt að efni og má þar m. a. nefna greinar um síð- ustu landskeppni ísl. við Dani, Landsflokkaglímuna, Reykja- víkurinótið 1957 í knattspyrnu, Ifeimsókn á skrifstofu ÍSÍ o. m. fl. Það þykir nú máske fullsnemmt að birta skíðamynd, en ekki cr ráð nema í tíma sé tekið og því birtist hér mynd af einni fremstu skíðakonu Bandaríkjanna, Betsy Snite. Hún tók þátt í Olympíuleikunum 1956 og var þá aðeins 17 ára gömul. — Betsy hugsar sér að verða sérfræðingur í röntgenlækningum, cn aðaltómstundáiðja hennar er að matreiða sjaldgæfa rétti. Akranes : Reykjavík — 5:0. Síðasti stórleikurinn var firðu daufur. I Galli er hvað íþróttablaðið , kemur sjaldan ut og er það sér- ! staklega bagalegt yfir sumarið meðan hvert stórmótið rekur 1 annað innanlands sem utan. 1 Ástæðuna fyrir því er líklega ; ekki hægt að kenna ritstjóran- I um, því yfir honum er sérstök ' blaðstjórn og hefur hún ein- ■ mitt vikið að þessu vandamáli ! í fyrri heítum blaðsins. Erfið- ! Jeikar á útkomu blaðsins og þá ! einnig útgáfu, eru m. a. hve treglega gengur að innheimta árgjöld og eins gera íþrótta- menn og íþróttaunnendur lítið til að kynna og útbreiða þetta elzta málgagn sitt. En blaðið hefur komið út í nítján ár og þj’kir það hár aldur hérlendis á ,,sér“tímariti. Ritstjóri blaðs- ins er hinn kunni íþróttafröm- uður og fyrrverandi íþrótta- maður Brynjólfur Ingólfsson. S'ðasti stórleikur sumarsins var háður á Meiavellinum s.I. sunnudag og keppti lið íþrótta- bandalags Akraness á móti úrvali Reykjavíkur. Keppni á milli Akraness og Reykjavíkur hefur farið fram nokkrum Fjfiibreytt féEags- hial K! Félagsblað KR er nýkomið út og segir 'par frá hinni fjöl- brcyttu starfsemi félagsins í liinum ýmsu deildum þess. Afrekaskrá KR í frjálsíþrótt- um 1921—57 vekur hvað mesta athygli af efni blaðsins, en KR- ingar liafa löngum átt góðum^ | frjálsíþróttamönnum á að skipa ' og kennir margra grasa í þessari skemmtilegu skrá. Ritnefnd blaðsins skipa: Sig- urgeir Guðmannsson, Haraldur | Guðmundsson, Hörður Óskars- son og Hara'ldur Gíslason og eru þetta allt framámenn í ! knattspvrnumálum félagsins. sinnum áður og þeir fyrrnefndu oftást nær farið með sigur af hólmi og svo var í þetta sinn, því þeir unnu með fimm mörk- um gegn engu. Fjöldi áhorfenda var við- staddur leikinn þó veður væri fremúr kalt. Völlúrin'n var mjög þungur eftir langvarandi rign- ingar og stór forarpollur rétt austan við syðra markið. Þessi erfiðu skilyrði háðu leikmönn- um nokkuð og þá ekki síður, að harður suðaustan vindur var allan tímann. Akurnesingar léku undan vindi í fyrri hálfleik. Ekki voru nerna örfáar mín. af leik þegar Þórður Þórðarson er fyrir inn- an vörn Rvk og skallar að marki, cn Björgvin fær naum- lega varið i horn. Fyrsta markið. Tíu mínútur voru af leik er Þórður fær á ný bolta utan frá hægri kanti, hann skaut á mark, boltinn fór með jörðu og í stöng en af henni og' ir.n. Þarna bjuggust fæstir við marki, það kom óvænt og að því er virtist var ekki mikil hætta við markið þetta áugna- blik. Þórður Þórðarson var sér- staklega vel upplagður í þessum leik, snérist allt, sem hættulegt var við mai’k Rvk í kringum hann og á 15. mín. spilar hann bókstaflega í gegn um vórnina, náði að skjóta og aftur fær Björgvin naurnlega \ arið í horn. Rvk-liðið átti nokkrár sókn- arlotur, en þær máttu sín einskis. Annað hvort voru þær brotnar á bak aftur ai' hinni kraftalegu vörn Akurnesinga eða þá, að allt rann í sandinn, er að markinu kom, hlutúr sém reyndar hcíur verið einkenn- andi fyrir Reykjavíkuliðin í súm'ar. Þau ná góðu sárrcpili upp að marki en þégar réka skal endalmútinn á það, þá fer allt í algjöra rúst. Þetta er hlutur sem að þjálfarar liðánna verða að gefa gaum, því fallégt spil án marka hefur harla iítil áhrif á úrslit leiksins. Á 28 mínútu nær Þórður Jónsson að skjóta og það tvisv- ar því Björgvin missti af böít- anum eftir að hafa varið fyrra skotið en í síðara skiptið var það Hreiðör hægri bakvörðu.% sem bjargaði á línunni. AnnaS markið. Er hálftími var af leik fékk Skúli Nielsen v. útherji boltann. í andlitið og vai'ð að yfirgefa leikvanginn. í hans stað kom Karl Bergmann. Akurnesingar voru í einni af sínum mörgu sókr.arlotum rétt á eftir og' náði Þórður Þórðarson að skalla að marki, og með hjálp vinds- íns náðd boltinn að læðast millí fingurgóma Björgv. og markslár innar og inn. Vindurinh hefur kannske truflað Björgvin, því þetta hefði hann varið tutdir venjulegum kringumstæðum. En nú stóð 2:0. ! Þriðja inarltið. Á 34 mínútu dæmdi Mágnús Pétursson (en hann var dómari í þessum leik) vítaspyrnú á Rvk. Erfitt var að sjá hvers vegna, en varla þarf að efast urn að svo strangur dómur sem vítaspyrna er sé dæmd á lið nerna dómarinn hafi séð leik- mann brjóta af sér. Gísli, nýliðinn í Akraneslið- inu, skaut glæsilega og skoraði, Framh. á 9. eíðu. það sama að gerast hér við land nú í dag? — Þýð.). í Hake er kunn meðal fiski- manna undir nafninu „Silfur- dauðinn“, vegna þess að fiskur- inn er á hættulegustu slóðum hafsins. Hann er mjög sein- þroska; hrygnan er ekki kyn- þroska fyrr en tíu vetra gömul. Spánverjarnir héldu veiðinni áfram sleitulaust og sendu fiskinn með sérstökum skipum á heimamarkaðinn. Fiskurinn náði ekki kynþroskaaldri sakir ofveiði — og þá fór sem vonlegt var, að miðin eyðilögðust. Sjö- tiu hundruðustu af fiskilöndun- um fiskimanna í Milford Haven hafði fram að þessu ver- ið hake. Nú tók gersamlega fyrir þennan atvinnuveg og fjöldi þeirra fluttist til annarra borga eða fór að stunda önnur störf, en togarafloti borgar- innar liggur athafnalaus í höfn og margar áhafnanna eru át- vinnlausar. j En það er eins og áður segir, ekki aðeins hake-miðin sem hafa orðið fyrir barðinu á þess- um ránfiskiaðferðum. Hinar mikilvægari fisktegundir oins og þorskur og skarkoli hafa mjög gengið til þurrðar. Um 1930 hafði tala þorskfisks í Norðursjónum minnkað um þriðjung frá ásétlaðri tölu 1920, en skarkoli var talinn tólffalt sjaldgæfari en seint á nítjándu öldinni. Nú á tímum er áætlað að aðeins 300 milljónir skarkola séu í Norðursjónum -—- og 'gengur ört á stofninn. Hættan af hinni heimskulegu ofveiði héfur þannig opinberast í af- leíðdngunum. I Til þess að mæta hinni vax- andi þörf örtfjölgandi íbúa jarðarinnar, hafa útgerðarfélög . ! og togaraeigendur orðið að senda skip sín æ lengra til. veiðanna og afleiðingin hefur orðið: stærri skin. mannfleiri áhafnir og vandaðri og dýrari utbúríaðúr. Þar s'em Nörður- sjórinn er næstum ..bu'rausitm“, verða togararnir að leita lengra riorður. Þeir fara norður í veðravíti Íshaí'ins með hinu hættulega „svartfrosti“ og rek- ísbreiðum, og til gjögróttra stranda íslands og til hinnar eyðilegu Bjarnareyjar og Novaja Zemblja, til Hvítaháfs- ins meö hina rússnesku tólf- mílna landhelgi og til Noregs djúpa, sem fiskimenn hafa skýrt ,.Vegg dauðans“. Á þessar slóðir safnast skip fjölda þjóða, alveg eins og floti víkinganna í Norðursjónum í fyrri daga. Meðal þessara skipa eru rússnesk skip einnig, eins og gera má ráð fyrir, þar sem Rússland áætlaði fiskiafla sinn fyrir árið 1956 meira en þrjár og hálfa milljón tonna! Þótt hópfiSkivéiðarnar í Norðursjónum væru ófsalégar, þá voru þær samt eins og barnaleikur móti bví er gerist þarna á norðurslóðum. Þessa síðustu varnarstöðvar hipna ofsóttu nytjafiska, sem eru undir siöðugu eftiriiti er- lendra varðskipa, er stundum ofsækja fiskiskip utan land- helgi viðkomandi lands, eru orðnar xættvangur hinna hams- lausustu og gegndarlausustu vinnuaðferða, sem nokkurn- tíma hafa þekkzt. Og margar eru þser hrottasögur, sem gaml- ir og reyndir togaramenn segja af þessu. Ein er um skipstjóra, sem setti einn háseta sinn á ,,eins shillings mánaðakaup og fæði“, af því að aumingja maðurinn þoldi ekki að standa daga og nótt við aðgerð í slorugum fiskstíunum. Önnur saga er af manni er marðist til dauða undir toghlcrunum og af öðr- um manni, er varð fyrir tog- vörnum svo að tók af höfuðið svo eldsnöggt. að hann gekk nokkúr skref áður en h.ann féll. Svo ganga sögur af drauga- skipum, togurum. sem með vofuáhöfn sinni villast að eilífu innan um blindslter ókunnra stranda, er grandaði þeim og skipi þeirra, og um síðustu boð traustum skipum, sem holskefl- urnar færðu í kaf. ..Báturinn farinn .... réykháfurinn far- inn ..... voriin íarin Æðisgéngin og hörmuleg hjálp- arköll hafa borizt frá traustuni og velbúnum skipum. sem hafa verið að hvolfa undir ísfargi ,.svartfrostsins“. Er þar skemmst að mirínast, er tog- ararnir ..LorelIa“ og „Roderigo“ fórust af þessum orsökum norður af íslandi 26. janúar 1955. Þrátt fyrir hetjulegar Framh. á 9. síðu. ,

x

Vísir

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.