Morgunblaðið - 06.09.1914, Qupperneq 2

1410
MORGUNBLAÐIÐ
» 1
0

llM 1
Kven-iegnkápur.
Vér fljúgum langt fram úr öllum öðrum hvað
gæði og verð snertir. Birgðir fyrirliggjandi og með næstu skipsferð frá
Bretlandi koma allir nýtízku litir — tangolitaðar regnkápur, fjólulitaðar, Cer-
ise-litaðar, Royal-bláar, Pistaze-grænar, svartar og dökkbláai.
Allar kápurnar eru handsaumaðar. Hvergi betri kaup.
Egill Jacobsen.
m
alc
í\i
1
m
□IBj
Ferraingarkjóll til sölu Hverf-
isgötu 15, 2. lofti.
í nafni Stór-Bretalands og írlands
og i nafni alls Bretaveldis lýsi eg
yfir því í dag, að þeir mega reiða
sig á hugheila og óbrigðula hjálp
vora þar til yfir lýkur með oss og
óvinunum.
--------
I
Kaiser Grosse
»Sakir kvenna og barna, sem eru
í skipi yðar, munum vér ekki sökkva
því. Þér eruð látinn laus. Góða
ferð.c
Þannig hljóðaði skeyti, sem skip-
stjórinn á brezka farþegaskipinu
*Galician« fekk frá Kaiser Grosse
sunnudagsmorguninn 16. ágást.
Til þessa skeytis liggur svo feld
saga:
Galician fór frá Höfða-nýlendunni
28. júlí á leið til Englands. Þá var
enn friður milli Þjóðverj og Breta,
en þýzkt herskip var að taka kol
þegar Galician lét út. Eftir nokkra
daga fekk skipstjórinn á Galician
loftskeyti um það að friðnum væri
slitið milli Þjóðverja og Breta,
Skömmu síðar fekk hann svo lát-
látandi skeyti:
»Vegna ófriðarins eru farþegar
beðnir að draga tjald fyrir káetu-
glugga um nætur og láta ekki Ijós
loga að óþörfu.*
„8. O. S.«
Um miðjan dag laugardaginn 15.
ágúst sáu menn á Galician svartan
díl út í sjóndeildarhringnum. Skipið
var þá skamt frá Ferro, 19 mílur
frá Tenerriffa.
Díll þessi stækkaði óðum og inn-
an lítillar stundar var skipið komið
á móts við Galician og hafði uppi
þýzkan fána. Þýzka skipið gaf þeim
merki um að nema staðar og bann-
aði að nota loftskeytaáhöld skipsins.
Loftskeytamaðurinn á Galican sendi
þó þegar út S. O. S. merkið
(neyðarmerkið) og hafði þegar sent
út þrjá fyrstu stafina i nafni skips-
ins, þegar þýzka skipið gaf merki
um að skotið yrði á stjórnpall skips-
ins ef frekari merki væru send út.
Farþegar þektu að þýzka skipið
var Kaiser Wilhelm ckr Grosse; kom nú
nýtt merki: »Haldið á eftir oss«.
Galician sneri þegar við og hélt á
eftir þýzka skipinu suður á bóg-
inn.
I»jóðverjar kom um borð.
Næst var skotið út báti frá Kaiser
Grosse, og tveir þýzkir fyrirliðar
komu út í Galician. Skipstjóri tók
á móti þeim við stiganni og bauð
þeim til káetu sinnar. Fyrirliðarnir
beiddust að fá að sjá skipsskjölin,
tóku þau síðan, og gáfu kvittun
fyrir þeim. Könnuðu þeir síðan
hverjir voru farþegar og hvaða vör-
ur skipið hefði meðferðis, stóð það
alf heima við skipsskjölin. Þessu
næst spurðu þeir hvört nokkurir
brezkir hermenn eða sjóliðsmenn
væru i skipinu. Var þeim sagt að
þar væru engir sjóliðsmenn, en á
farþegaskrá voru tveir brezkir fyrir-
liðar. Þjóðverjar tóku þá báða og
fluttu yfir í sitt skip. Síðan spurðu
þeir hvort nokkur brezk herskip
væru í nánd og kváðn skipsmenn
nei við því.
Næst brutu Þjóðverjar loftskeyta-
áhöld skipsins og vörpuðu fyrir
borð. Nú var komið kvöld og var
því Galician skipað að halda beint i
suður og hafa hvergi ljós uppi nema
í siglu. Farþegunum var sagt að
vera búnir til brottferðar næsta
morgun í býtið.
Fyrirliðarnir þýzku komu vel fram,
heilsuðu skipstjónarmönnum með
handabandi og báðu velvirðingar á
ónæði þvi er þeir hefðu gert.
Galician hélt suður á bóginn alla
nóttina og fylgdi Kaiser Grosse því
á eftir. Þýzka skipið hafði engin
Ijós uppi. Klukkan 5, á sunnudags-
morgun kom alt í einu ofannefnt
skeyti og sneri Galician þá við.
Nokkrum dögum síðar hitti enskt
beitiskip Kaiser Grosse við Afríku-
strendur og sökti skipinu. Beiti-
skipið heitir Highflyer, og er eitt af
lakari herskipum Englendinga, og
hefir verið notað á síðari árum, sem
æfingaskip handa liðsforingjaefnum.
Skáldiö á akrinum.
Hamilton Fyfe, fréttaritari »Daily
Mail« hitti belgiska skáldið Maurice
Maeterlinck nýlega á Norður-Frakk-
landi. Maeterlink býr venjulega
síðari part sumars í gömlu klaustri
skamt frá Rúðuborg. Þegar Mr.
Fyfe hitti hann var hann úti á
akri að hjálpa gamalmennum og
konum við uppskeruna. Allir vopn-
færir menn þar um slóðir höfðu
verið kallaðir í herinn.
»Fyrst eg gat ekki gengið í bar-
dagann«, sagði Maeterlink, »fanst
mér eg þurfa að gera eitthvað og
það lá næst að koma korninu í hús.
Eg ætlaði norður til Belgíu strax
og hún lenti i ófriðnum vegna brjál-
semi og mikilmensku-æðis keisarans.
Eg ætlaði að ganga í þjóðliðið
(Civil guard). En það var svo mikið
umstang við að fá vegabréf, að eg
komst ekki af stað. Eg fekk vega-
bréfið fyrir tveim dögum, en þá var
það um seinan. Þá hafði þjóðlið-
inu verið sagt að leggja niður vopn.
Fimtugir menn, óvanir vopnaburði,
gátu ekki barist við her Þjóðverja.
Nú eru böðlarnir komnir til
Brflssel. Veslings landið mitt. Eg
verð að vera hér kyr. Eg hefi reynt
Faiaefni
Stærst og bezt úrval
af alls konar fataefnum er óefað í
Með næstu skipum kemur mikið af
efnum i
Vetrarfrakka
og
Ulstera.
Gegn bcrgun út í hönd
gefum ’ vér
10~20°jo afslátt.
Allur fatnaður ódýrastur í
Vöruhúsinu.
að skrifa, en mér er það ómögulegt.
Eg byrjaði á grein um ófriðinn, en
gat ekki haldið áfram. Eg er eirð-
arlaus og sífelt að snapa eftir frétt-
um heimanað.
Við sóttumst ekki eftir þessum
ófriði, við vorum dregnir inn í
hann með því að skyndilega og
sviksamlega var á okkur ráðist. Og
líti menn nú á framkomu þessará
svokölluðu mentuðu Þjóðverja.
Undir hinni þunnu húð nýrri tíma
siða bera þeir hugarfar og hjartalag
villumanna. Þeir voru villumenn
1870 þegar þeir komu til Rúðu og
frömdu þar alskonar svivirðingar.
Þeir eru villumenn enn þá. Hug-
prýði þeirra, listir og vísindi, detta
af þeim eins og hreistur. Þeir sýna
nú sinn innra mann.
Hver verða endalokin? Þau
gela ekki orðið nema á einn veg.
Það verður að reka þá heim aftur.
Ef það er ekki gert er úti um alla
siðmenningu. Þeir brjóta í bága við
alt sem skilur manninn frá villi-
dýrinu — sæmd, samninga og hern-
aðarreglur.
Eruð þér- í vafa um endalokin ?
Eg hefi séð hermenn yðrar Englend-
inga koma upp Signu. Þeir munu
berjast hraustlega, þeir vita fyrir
hverju þeir berjast. í Belgíu vita
menn það. Við berjumst fyrir heirr.-
ili okkar og þjóðarsjálfstæði. Frakk-
ar vita það.
Vér hljótum að sigra þegar vér
stöndum allir saman og Rússar
hjálpa oss. Ef við gerum það ekki
þá . . .«
Maetlinck lauk ekki við setning-
una, en látbragð hans lýsti betur en
orð hvað hann átti við.
Hver belgískur maður hugsar nút
og talar eins og Maeterlinck.