Morgunblaðið - 31.07.1952, Blaðsíða 10

' MORGUNBLAÐIÐ
Fimmtudagur 31. júlí 1952 +
\ 10
EINU SINNI VAR |
Skáldsaga eftir I.Æ.R. WYLIE }
lltttllttlll8lttlIlltlIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIimiIIII!HIIHII8Illltlí
Höfum fyrirliggjandí:
CimifimillllllllllllllllllllIHHHHIIIIIIHIHIIIIIIIIHIIIIIIIIIIIllllllllllllllllllllllllllllllllllfll
Pramhaldssagan 10
Já, sagði hann, hann haíði vitað
þctta um Anne. Hún hafði leyst
frá skjóðunni við hann og hann
hafði lofað að hjálpa henni. og
Syd. Vildi að hún færi burt, og
aflaði sér þekkingar á einhverju
sviði, svo að hún gæti séð fyrir
sér sjálf. Gamli maðurinn kveikti
sér í vindli, en það var munaður,
sern hann leyfði sér aðeins, þegar
eitthvað bjátaði á, eða þegar hon
um var sérlega mikið niðri fyrir.
„Það er ekki til neinn máls-
háttur, sem er'vitlausari en sá
um það að ástíh sigri alla erfið-
leika“, sagði hann. „Anne og
Syd elskuðu hvort annað. Það
vissi ég, en allt- hefuf snúist á
móti þeim. Anne heyrir ekki ann
að hjá sínu fólki, en að Syd sé
bara ræfill, sem verði aldrei að
manni. Móðir Syd þolir hana
ekki fyrir augunum á sér ....
af því að hún er hrædd og hálf-
vitlaus af áhyggjum. Og svo
mundu þau þurfa að hrúgast sam
an í þessum litla kofa. Hún hefur
gefist upp. Og’svo ofan á allt,
þurftir þú að verða á leið henn-
ar. Já, víst veit ég það, þótt hún
hafi ekki sagt neitt um þ^ð., Hg
er ennþá nógu urigur til að vita
hvað hún sér f'þér. Þú opnaðir
fyrir henni nýjá heima . . . . og
allt getur verið. heiljandk. fyrir
ungt fólk, sem aldrei hefur
þekkt annað en eymd og volæði“.
„Eg hef ekki opnað neina
heima, hvorki fyrir hénni ne öðr-
um“, sagði Dreek önugur.
Símahringing rauf samtal
þeirra. Flanders veifaði hendinni
í áttina að símanum, sem stóð á
borðinu. „Það er Hythe-kerling-
in aftur“, sagði hann. „Hún hef-
ur hringt á tíu mínútna fresti.
Ég sagði henni að ég gæti ekki
koíriið. Hún virðist hafa kastað
einkalækninum sínum á dyr
þarna í Chicago. Nú æpir hún á
hjálp....“
Dreek fór fram í eldhúsið, þar
serp allt var á rúfi og stúfi. Hann
vaf ekki svangur, en honum leið
illa. Hann tók eftir því að hann
var skjálfhentur. Það var
kannske vegná þess að hann
hafði ekekrt borðað allán daginn.
Ég. er laglegur læknir, eða::-Jjitt
þó heldur. Ég veit ekki einu sinni
hvað gengur að sjálfum mér. —
Hann settist á stól og var hálf-
sofnaður, þegar hann heyrði að
útidyrnar voru opnaðarj Hann
fór fram me.ð bráuðsneiðina í
hendinni.
Hann hafði grunað hver þetta
var, Hún var ekki vön því að
beiðni frá henni væri neitað. —
Hythe-fólkið, hvort sem það var
á hinni grænu grein ættarinnar
eða ekki, gaf fyrirskipanir og
ætlaðist til þess að sér yrði hlýtt.
Ef ekki, þurfti að rannsaka mál-
íð nánar, En í daufu ljósinu af
einu perunni í.loftinu, virtist hún
heldur ' aum ásýndum .... ung
og hræd.d og óreynd.
„Ég hef hringt hingað hvað
eftir annað. Hvers vegna var ekki
svarað?“
',,Ég hef ekki verið hér. Og'eins
og þér sjáið, þá þurfa læknar
jafnvel líka að borða“.
„Þér verðið að gera það fyrir
mig að koma. Hún hefur fengið
kast og kvelst mikið. Ég ....
ég þoli ekki að hlusta á það...
„Þér þurfið það heldur ekki“.
Hann fleygði þvi, sem eftir var af
brauðsneiðinni í bréfakörfuna
handa músunum. ,,Jæja“, sagði
hftnn. „Við skulum þá koma. Úr
þVí þér biðjið svona kurteislega,
þá hlýtur að vera alvara á ferð-
um“.
—O—
Hann bað hana að aka hægt
svo að hann gæti fylgt henni
eftir. Ilann var svo þreyttur, að
hann átti fullt í fangi með að
halda sér vakandi við stýrið. —
Ilann einblínd.i á rauða aftur-
ljósið á bíl hennar og áður en
varði heyrði hann að þau óku
yfir trébrúna og hann sá móta
fyrir líkneskjunum sitt hvoru
megin við hliðið. Hann stöðvaðí
bílinn á flötinni fyrir framan hús
ið. Ilún fylgdi honurn þegandi
inn. Hann hafði aldrei komið inn
í þetta hús fyrr, en þó fannst
honum hann þekkja það. Móðir
hans hlaut að hafa lýst því fyrir
honum þegar hann var barn. í
anddyrinu héngu stór málverk í
gylltum römmum og á gólfinu
voru þykkar ábreiður. En þrátt
fyrir allan íburðinn var eitthvað,
sem gerði andrúmsloftið ömur-
legt. Ef til vill voru það hljóðin,
sem heyrðust að ofan.
Dreek gekk á eftir Chrissy upp
breiðar tröppurnar. Hún opnaði
dyr og bað hann að ganga mn.
Hljóðin voru orðin enn heiftar-
legri. Hann varð að bíta á jaxl-
inn. Hann hafði aldrei getað van-
ist á að taka slíkum hljóðum
með jafnaðargeði. Það logaði að-
-eins á einu litlu ljósi á borðinu
við hliðina á stóra rúminu, og í
rúminu lá gamla konan. Það var
eins og tendraðist strax vonar-
neisti í hrukkóttu og skorpnu
andliti bennar, sem var afmynd-
að af þjáningum, þegar hún kom
auga á hann.
Hann þurfti ekki að spyrja
hana neinna spurninga. Það var
óþarfi þegar slíkur sársauki og
slíkar þjáningar voru annars
vegar. Hér þui'fti aðeins athafna-
svið. Hann vissi að Chrissy Hythe
hafði sezt við fótagaflinn og að
hún horfði á hann. Hann stakk
nálinni i gúlt'holdið. „Þetta lag-
ast eftir augnablik, frú Hythe“,
sagði hann.
Hún þagnaði strax. Það var
eins og návist hans hefði veitt
henni einhverja bót. Höfuðið lá
kyrrt á koddanum og Dreek gat
fylgst með hvernig ró færðist yfir
andlitið.". Hárið var þunnt og
sennilega' í eðli sínu grátt. Hún
hafði látið lita það gult. Stórir
gimsteinar prýddu horaða úln-
liðina og kræklótta fingurna. —
Honum sýndist augu hennar
1 vera lokuð, en þó fannst honum
hún horfa rannsakandi á sig.
„Ilverjir eruð þér....?“
Röddin var hrjúf og það var
eíns og hún kæmi úr órafjar-
lægð.
„Frederic Radnor .... læknir'“.
,,Ég sendi eftir Robevt .Flánd-
ers". JA.vL-V
„Hann fer ekki út. Hann er
farlama. Hann tekur aðeins við
sjúklingum, sem koma ó lækna-
stofuna. Ég er aðstoðarlæk’nir
hans“.
Einhverjir drættir fóru um -
munninn, sem ef til vill áttu að -
vera bros.
„Robert Flanders .... líka orð-
inn gamall“.
Þau hölðu þá þekkst. Flanders
sagði ekki frá sínum einkamál-,
um. „Þér áttuð að koma fyrr“,
sagði hún.
„Ég kom strax og ég frétti
íi
„Jæja, þér eruð hér og hér
verðið þér kyrr. .. .“
Hann andmælti henni ekki. -—
Hún var að sofna. Hann fann að i
æðaslátturinn var orðinn rólegri J
og andadrátturinn varð regluleg-
ur. Dreek lagði hönd hennar var-
lega frá sér á ábreiðuna.
„Ég sá það strax að hún hefur
tekið einhver ósköp af svefnmeð-
ulum“, sagði hann. „En þau verka
sennilega ekki á hana. Hún fékk
stóran skammt hjá mér. Nú verð-
ur hún róleg í r.okkra klukku-
tíma. Þér ættuð að fá hjúkrunar-
konu“.
,,Ég er hjúkrunarkonan“, sagði
Chrissy Hythe þar sem hún sat
í skugganum af rúminu.
Hann leit á hana og hnyklaði
brúnir. „Ég get tæpast hugsað
mér ólíklegri hjúkrunarkonu“.
„En ég hef iært það, Lucy
frænka vill ekki láta neinn ann-
an hjúkra sér. Hún veit hvað mér
iellur illa að umgongast sjúkl-
inga“.
„Og hún....“, byrjaði hann,
en þagnaði.
—O—
Hún svaraði ekki en gaf hon-
um bendingu um að fylgja sér
eftir. Þau voru komin inn-í hlið-
arherbergi. Hún lokaði dyrunum
og kveikti ljós.,Honum hryllti við
þegar hann sá hve tekin hún var
í andlitið.
eftir Grimmsbræður
5.
Þá svaraði pilturinn: •
„Ég er sonur þinn, sem sagt var, að villidýrin hefðu étið.
En það yar ekki rétt. Ég er í fullu fjöri, og ég skal bjarga þér
rétt bráðuiti.“
Þessu næst fór hann niður stigann og lét boð ganga til
kóngsins um að hann óskaði að hafa tal af honum. Hann
sagðist vera erlendur veiðimaður og óska eftir' því að ganga
í þjónustu hans. — Kóngurinn lét segja honum, að hann
skyldi ráða hann til sín ef hann reyndist góður veiðimaður —
ef hann gæti aflað nógu mikið af villibráð. Þannig stóð -á
,um þéssar mundir, að rnjög lítið var um veiðiföng.
Pilturinn lofaði kóngi að sjá honum fyrir nægu dýrakjöti.
Hann var svo ráðinn og gerðist foringi veiðimannanna. Þessu
næst íór hann út í skóg með veiðimenn Éonungs og lét þá
raða sér þar í stórah hring. Svo fór hannlnn í miðjan hring-
inn og byrjaði að óska sér. Brátt komu mörg hundruð dýr
hlaupandi inn í hringinn, og þá skutU veiðimennirnh' þau
hvert af öðru.
Síðan var dýrunum hlaðið á 6 stóra vagna og þeim ekið
að því búnu heim í konungsgarð.- Kóngur varð mjög glaður
yfir að fá svo mikið dýrakjöf — það hafði ekki verið á borð-
um hans í langan tíma.
Kóngur hélt.hú vejzki-.mikla og bauð þangað öllu hirð-
fólki sínu. Þegar ailír gestirnir voru mættir og setjast átti
til borðs, bað kópgunnn fofingja veiðimannanna að setjast
við hægri hönd sér. _____ ___ __________ ý_________________
~S>ainlancl lói
óamvcnnu laa
\ f^ásnskelð í svltfflygl j
m
Svifflugfélag íslands heldur námskeið fyrir byrjendur ;
og lengra komna, í svifflugi á Sandskeiði, sem stendur :
■
yfir frá 10.—24. ágúst. — Einnig verður kennsla í flug- •
togi. — Nokkrir nemendur geta enn komist að. — Þátt- ;
tökugjald ca. 600 kr. — Uppl. í síma 2719 eftir kl. 18 :
daglega. — Umsóknir sendist Svifílugfélagi íslands, sem «
fyrst í pósthólf 822, Reykjavík. ;
STJÓRNIN ;
Skrifstofuvinna
I'
I.
%
w
itó'
t
Dugleg, ábyggileg og hraust stúlka með Verzlunar-
skóla- eða hliðstæða menntun, getur fengið atvinnu við
skrifstofustörf hjá þekktu fyrirt.æki. — Tilboð sendist
afgr. Mbl. merkt: „Skrifstofuvinna — '833“.
Bezt að auglýsa í Morgunblaöinu
m/s „ARNARFELL“
verður í Napoli, Savona og Barcelona í fyrstu viku
septembermánaðar. — Skipið tekur vörur til íslands. —’
Flutningur tilkynnist til skrifstofu vorrar í Rej'kjavík
eða umboðsmönnum vorum,
BALLESTRERO, TUENA & CANEPA
VIA FIESCHI, 4—5.
GENOVA.
^ "f.
'HtVm jööhm&'
, tfesg***
MINITERI & CO.
VIA AGOSTINO DE PRETIS 104,
NAPOLI.
MAC ANDREWS & CO., LTD.
PASEO DE COLON 24.
BARCELONA.
Samband ísl. Samvinnufélaga
SKIPADEILD
mmM
SEGJA
BEZTU
VORNINA
6EGN
TANN
Notið COLGATE tannkrem, er gefui’ ferskt bragð í
munninn, hreinar tennur og varnar tannskemmdum.