Morgunblaðið - 20.01.1955, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 20.01.1955, Blaðsíða 8
MORGVNBLAÐIÐ Miðvikudagur 20. jan. 1955 in^iititfibtfrife Útg.: H.f. Árvakur, Reykjavík. Framkv.stj.: Sigfús Jónsson. Ritstjóri: Valtýr Stefánsson (ábyrgðarm.) Stjórnmálaritstjóri: Sigurður Bjarnason frá Vigur. Lesbók: Árni Óla, sími 3045. Auglýsingar: Árni Garðar Kristinsson. Ritstjórn, auglýsingar og afgreiðsla: Austurstræti 8. — Sími 1600. Askriftargjald kr. 20.00 á mánuði innanlands. í lausasölu 1 krónu eintakið. Er Framsókn að gefast upp fyrir Þjóðvörn? LLT frá því að „Þjóðvarnar-^" rNíio^jrvse>^ii iC-~^SQ^S9 t t-^ao^^s c_-^öqtnj3ií ÚR DAGLEGA LÍFINU A: flokkurinn" vann þann sigur við síðustu alþingiskosningar að fella Rannveigu Þorsteinsdóttur hér í Reykjavík, hafa málgögn Framsóknarflokksins talið hann hinn mesta skaðræðisflokk. Tím- inn hefur þrásinnis lýst því yfir að bezta sönnunin um skaðræði hans og illan tilgang væri það, að „íhaldsmenn ausa í hann fé en kommúnistar leggja honum til leiðtoga". En um s.l. áramót breytist skyndilega hljóðið í leiðtogum Framsóknarflokksins gagnvart þessum nýja flokki. Formaður Framsóknarflokksins skrifar þá áramótahugleiðingu í Tímann og býður Þjóðvarnarflokknum til stjórnarsamstarfs við sig. Rækilegri viðurkenningu eða réttara sagt löggildingu var ekki hægt að veita hinum nýstofnaða Þjóðvarnarflokki. Formaður ann- ars stærsta flokks þjóðarinnar notar hátíðlegustu tímamót árs- ins til þess að lýsa yfir einlægum vilja sínum til þess að taka upp samvinnu um stjórn landsins við þennan nýstofnaða flokk, sem fram til þess tíma hafði verið skammaður og hrakyrtur nær daglega í Tímanum og talinn verstur allra flokka í landinu. Þeirri spurningu hefur eðlilega verið varpað fram eftir þessa kúvendingu Framsóknar í af- stöðu hennar til Þjóðvarnar- flokksins, hvort hún hafi hrein- lega gefist upp fyrir þeim Gils og Bergi? Ýmislegt bendir til þess að svo sé. Vitað er að Framsókn- armenn standa mjög höllum fæti í mörgum kjördæmum, sem þeir fengu frambjóðendur sína kosna í við síðustu kosningar, enda lýsti Tíminn því yfir á s.l. sumri, að hvorki meira né minna en 9 bing- sæti flokks síns væru í yfirvof- andi hættu fyrir frambjóðendum Sjálfstæðisflokksins. Margir telja nú líklegt, að tilboð Hermanns um stjórnar- samvinnu við þjóðvörn og „hálfan Sósíalistaflokkinn" spretti af örvæntingarfullri viðleitni hans til þess að halda þessum kjördæmum með hjálp þessara flokka. Hann sjái nú orðið, að þýðingarlaust sé, að reyna að stöðva sókn Sjálfstæðismanna án utanað- komandi hjálpar. Sé þvi ekki um annað að gera en ganga undir jarðarmenið: Friðmælast við Berg og Gils, biðja þá um gott veður og hjálp í nokkrum kjördæmum, sem Fram^ókn er bágstöddust í. En nú er eftir að vita, hvernig Þ^óðvarnarmenn taka bænakvaki Framsóknarfor- mannsins. Vitað er að þeir þykjast í töluverðum upp- gangi. Mun sumum þeirra ekki þykja það vænlegt til trausts, að binda bagga sína með Framsókn, a. m. k. ekki opinberlega. En Framsókn mun leita ýmsra ráða til þess að blíðka goðin, m. a. er talið að skipun Sigurðar Jónasson- ar í varnarmálanefnd fyrir skömmu sé spor í þá átt. En sú ráðstöfun hefur af augljós- um ástæðum vakið hina mestu furðu. SamkomulagiS um raforkumálin Á ÞVÍ hefur verið vakin athygli, að Framsóknarmenn settu í upp- hafi umræðna um myndun ríkis- stjórnar sumarið 1953 aðeins tvö skilyrði fyrir þátttöku sinni: I fyrsta lagi að Alþýðuflokkurinn yrði með í samstjórn, sem mynd- uð yrði af þáverandi stjórnar- flokkum, Sjálfstæðisflokknum og Framsóknarflokknum. í öðru lagi að samið yrði um lausn stjórnar- skrármálsins. Þessu hefur Tíminn nú mót- mælt og sagt að framkvæmdir í raforkumálunum hafi frá upp- hafi verið aðalskilyrði Framsókn- ar fyrir stjórnarmyndun með Sjálfstæðisflokknum. Segir blað- ið s.l. þriðjudag að „liggi fyrir skriflega frá Sjálfstæðisflokkn- um, að hann vildi ganga mun skemmra í þessu máli en ákveðið var í stjórnarsamningum, og var hann þó, er þetta skriflega plagg barst frá honum, búinn að víkja verulega frá upphaflegri afstöðu sinni til móts við Fram- sóknarflokkinn". ! Áður en minnst er nokkru nánar á þessa nýjustu furðusögu i Tímans um raforkumálin, er rétt að benda á annað. í þessari sömu forystugrein blaðsins s.l. þriðju- dag viðurkennir það, að það sé rétt, að Framsóknarflokkurinn hafi gert það að tveimur frum- ! skiiyrðum sínum fyrir þátttöku í ) ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokkn um, að Alþýðuflokkurinn yrði með í stjórninni og að „lausn stjórnarskrármálsins" skyldi verða höfuðmál hennar. Við þetta ' Asl. ári henti Esther Williams dásamlegt atvik! Hún var stödd í Washington í heimsókn hjá forsetanum, þegar Eisen- hower stanzaði langa röð af „handabandsfólki" til þess að spyrja hver þessi dásamlega feg- urðardis væri, sem stæði þarna í einu horni herbergisins. Og hver haldið þið að það hafi verið? Já, það var Esther Williams! — Ég er svo sem vön því að enginn þekki mig þegar ég er í fötum, sagði Esther. •-•-• ~J7~rá ^r4oííiAwood nakinn á miðju sviðinu, baðaður sterkum leiksviðsljósunum. En svo lagaðist þetta allt sam- an, þegar hann dag nokkurn fór til sálfræðings. B H lORÐSIÐIR hans eru eins og hann væri frá öðrum hnetti: Hann rífur steikina í sundur með höndunum og þrífur smábita aí diskum sessunauta sinna. Honum fellur vel «ið Hollywood og var ekki lengi að komast að því, að vegurinn til velgengni á leiklist- j arbrautinni þar, átti upphaf sitt í i metsölubók allra tíma: Bibliunni. Og hann getur fjötrað hundruð áhorfenda, þegar hann les eitt- hvað upp úr Biblíunni, eða ljóð VILIKUR snillingur er hann ekki.... Hann getur grátið sönnum tár- um þannig, að það setur hroll að eða eitthvað úr Shakespeare. fagurmáluðum stúlkum. Hann -k gerir það einfaldlega á þann hátt, TÍMARLENE Dietrich hefur sagt að taka með báðum höndum um 1*1 um hann: — Ég kýs íremur háls sér og þrýsta unz hann er að ieika ástarsenu á móti honum aðframkominn af loftleysi, og þá heldur en nokkrum öðrum leik- renna tárin niður eftir feitum ara í heiminum. kinnum hans. ' Framh. á bls. 12 Ueluakandi ókrifar: Amyndinni hér að ofan eru þau Suzan Ball og Dick Long og er Suzan klædd samkvæmt nýj- asta móðnum í Hollywood, en það er blússa úr jersey og satin pils. •-•-• Ávísun án innistæðu. FYRIR nokkru barst mér bréf héðan úr nágrenni Reykja- víkur frá manni, B. H., sem er ákaflega sár yfir ranglæti og ókurteisi, sem hann hefir orðið fyrir. Málavextir eru þeir, að maðurinn fór með ávísun, skrif- aða af manni, sem hann bar fyllsta traust til og hugðist fram- vísa henni í útibúi eins Reykja- víkurbankans, sem starfar í ná- grenni við hann. Þegar í bank- ann kom, reyndist útgefandinn ekki eiga innistæðu fyrir upp- hæðinni, sem ávísunin tilgreindi. Annan bankastarfsmanninn — en þeir voru tveir, virtist strax gruna þetta, er hann sá ávísun- ina og hririgdi hann til Reykja- víkur til að fá grun sinn stað- festan. — „Mér var því rétt ávís- unin fram fyrir aftur með tor- tryggnislegu augnaráði — segir B. H. — og ég hraðaði mér á brott, í senn undrandi og eyði- lagður, til að fá á þessu leiðrétt- ingu. Óverðskujdaðar aðdróttanir. ÞETTA var rétt fyrir jólin. — Hinn 30. des. fór ég aftur í sama banka með þrjár ávísanir, sem voru gefnar út af félagi því, er ég vinn fyrir. Eina ávísunina átti ég sjálfur en hinar tvær vinnufélagar mínir. Ég beið þess, þessum orðum: < festi bara mynd af þér við vatns- að röðin kæmi að mér og rétti ,..... Taldi Framsóknarflokk- j kassann á bifreiðinni og komi ég því næst ávísanirnar til gjald- til einhvers staðar, þar sem þeir kerans, sem tók við þeim og spyrja hver þetta sé, þá veit ég sagði því næst í vægast sagt að ég er á réttum stað! i frekjulegum tón: „Eru þetta fals- mun hafa * italska-kvikmyndavikan stóð yfir, að þau sátu saman til borðs Gina Lollobrigida og Noel Co- ward. Gina sagði við Noel, að hún óskaði þess að hún væri komin eitthvað langt í burtu þar sem nún gæti lifað frumstæðu og heil- næmu lífi. Hinn frægi leikritahöfundur m. m. svaraði mjúkmáll: — Já, ég segi það sama, ég er líka orðinn þreyttur á þessari syndum spilltu veröld og vildi helzt setjast upp í bifreiðina mína og aka til þess staðar, sem þú varst að tala um. — Já, andvarpaði hún og heimsins frægasti barmur hófst eins og tignarleg alda við hið rómantíska Kaprí. — En hvar er slíkan stað að finna, Noel? — Það er nú ekki mikill vandi bætir Tíminn s.l. þriðjudag m. a.'að finna hann, sagði Noel. Ég urinn rétt að gera nú tilraun til að vinna að samkomulagi að lausn þessa máls (stjórnarskrá r- málsins) og láta það ganga fyrir 'öllu öðru". Hvað sanna þessi ummæli Tímans? Hvorki meira né minna en það, að Framsóknarflokkur- inn var reiðubúinn til þess að mynda ríkisstjórn með þeim skilyrðum einum, að fá krat- ana með í ríkisstjórn og sam- komulag um að láta lausn stjórnarskrármálsins „ganga fyrir öllu öðru", raforkufram- kvæmdunum að sjálfsögðu líka!! Sér nú ekki Tíminn, út í hvaða ógöngur hann er kominn með flokk sinn? Heldur hann virki- lega að þjóðin hefði talið það vinnandi til að fá kratana inn í rikisstjórn, að miða starf henn- ar og stefnu við lausn stjórnar- skrármálsins eins? Áreiðanlega ekki. En Tími sæll, mætti Iands- lýðurinn fá að sjá þau „skrif- aðar ávísanir?" Mig sett rauðan og spurði, hvað slik- ar aðdróttanir ættu að þýða? „Komst þú ekki með falsaða ávís- un um daginn", svaraði hann, en ég spurði á móti, hvort það veitti honum nokkurn rétt til að sví- virða mig hér í vitna viðurvist, þó að einhver gæfi mér ávísun, sem engin innistæða var fyrir — eða var ávísunin skrifuð af mér? Sárnaði ákaflega. STARFSMAÐURINN var enn uppi með rosta og ósvífni, áð- ur en hann afgreiddi mig, svo sem honum bar skylda til og ákaf lega sárnaði mér þessi framkoma, sem ég varð að þola alsaklaus | frá hendi þessa opinbera starf s- manns. Ég hefi engan þann blett á mannorði mínu, sem veitti hon- um rétt til að væna mig um ó- HVENÆR, sem hann þurfti að ráðvendni og pretti. Ég myndi fara inn á leiksviðið, var ekki hika við að stefna honum hann þjáður af taugaóstyrk. — fyrir lög og dóm fyrir þetta at- legu" plögg, sem eiga að sanna Hann óttaðist að missa skyndi- ' ferli hans, ef ég myndi ekki með það, að Sjálfstæðisflokkurinn iega röddina . . . . að það myndi því baka öðrum, sem ekki eiga hafi viljað ganga „mun Hða yfir hann í miðjum leik____' það skilið, óþægindi og leiðindi. skemmra" í raforkumálunum að hann myndi fá hræðilegan'— Og ég vil að endingu óska en „ákveðið var í stjórnar- krampa í fæturna . . . . En það þess, að fyrrnefnd stofnun geti samningnum". Plöggin á borð- hræðilegasta af öllu, var óttinn stært sig af einhverju frekar en ið, vinurinn. Svo skulum viS við það, að fötin myndu hrynja kurteisi og háttvísi þessa starfs- tala nánar saman. utan af honum og hann stæði alls manns síns. — B. H." Gina Lollobrigida og eiginmaður hennar dr. Mirko Sofic. : Stúlkurnar í mjólkurbúðunum. ÆRI Velvakandi! Fáar konur koma meir við hið daglega líf okkar heldur en meyjablómarnir, sem mæla okk- ur út mjólkina. Við þessar stúlk- ur höfum við dagleg samskipti og þær mótast í hugum okkar, sem dýrlegar heilsugyðjur. — Stund- um dettur þó af þeim „glorian"! Hér í nágrenni við mig er ein mjólkurbúð með eina unga og laglega innan dyra, — já, sú er nú aðeins miðmjó! Ég hefi alltaf sótzt eftir þjónustu hennar og jafnan farið himinlifandi af henn- ar fundi. Þú vægðarlausa veröld! IKVÖLD labbaði ég mig út eftir mjólk, en einmitt er ég ætl- aði að taka um húninn var skellt í lás. Það var föstudagur og aðr- ar búðir opnar til kl. 7. — En illt var að koma mjólkurlaus heim. Svo fór ég að bakdyrun- um og hitti þar reyndar eina draumadís. Innvirðulegast bað ég hana um að selja mér mjólk, — ég hefði ekki vitað, að mjólkur- búðir lokuðu fyrr en aðrar búðir. Geti augnaráð sálgað manni, væri ég nú ekki ofan foldar: Hversvegna komstu ekki fyrr? — Ég afgreiði enga mjólk — punkt- um! Mér varð svarafátt — ég hafði verið að læra þýzka endur- sögn — en hún skálmaði með pilsaþyt á brott. Ó, þú vægðarlausa veröld. Aldrei framar mun ég hlakka til að kaupa mjólk. — Stud. Art". Ekki er allt gróði þótt í pyngjuna sé komið. *-«- j aáftf' jMftiT"'iiTi «»*¦ 1|llWlfc^M*j ¦m*me@mmB*~.~ r nnM mii « ¦ r»>i it_tiíi»n ithih >&

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.