Morgunblaðið - 01.04.1969, Blaðsíða 23

MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 1. APRÍL 1969
23
OPID BREF
til hótelstjóra að Hótel Loftleiðum
Herra hátelstjóri!
í uppbafi máls míns langar mig
að benda á tvær staðreyndir. í
fyrsta lagi þetta: Hótel Loftleið-
ir er reisulegt og fallegt hús. Til
þessarar byggingar hefur verið
varið hundruðum milljóna bróna,
og ekkert til sparað að hafa að-
búðina sem bezta fyrir gesti. í
öðru lagi vil ég benda á, að þjón-
usta á veitingahúsum er dýr.
(Sbr. þjóna, sem eru einhver
tekjuhæsta stétt landsmanna).
Það er dýrt að vera gestur á
Hótel Loftleiðum. Því fremur á
viðskiptavinurinn heimtingu á
góðri þjónustu. í ljósi þessara
staðreynda verður það- atvik,
sem ég hef frá að greina, enn
raunarlegra.
Laugardaginn 1. þessa mánað-
ar var okkur hjónunum boðið til
kvöldverðar að Hótel Loftleiðum.
Við komum að anddyri Víkinga-
salarins á settum tíma, og hugð-
umst ganga inn. En þá brá svo
undarlega við, að okkur var
meinuð innganga. Dyravörður-
inn fann ekki nafn gestgjafa
okkar á skrá yfir matargesti, og
því urðum við frá að hverfa.
Það stoðaði ekkert, þótt ég
reyndi að benda dyraverðinum á,
að hér hlyti að vera um mistek
að ræða. „Ertu að æsa þig upp?!
Ertu að æsa þig upp?!“ Þetta
var eina svarið, sem ég fékk.
Því næst héldum við að dyr-
um Blómasalarins. Dyravörður-
inn þar tók okkur vel, og leyfði
mér að fara inn að leita að fólk-
inu, sem okkur var boðið með.
(Eiginkona mín þurfti að standa
fyrir utan, svo tryggt væri, að
ég kæmi aftur). Þegar inn kom,
fann ég ekki vini mína í Blóma-
salnum, en Víkingasalurinn var
lokaður vegna skemxntiatriða,
svo að ekki gat ég leitað þar. Ég
snéri því við, og fór aftur út. Þeg
ar hér var komið sögu, var 'hálf-
tími liðinn, síðan við komum að
húsinu, og við ekki komin inn.
Konu minni var skiljanlega orð-
ið kalt, svo hún hafði tekið leigu-
bíl til að krókna ekki úr kulda,
og ekið í burt tíl að athuga, hvort
verið gæti, að okkur hafi verið
boðið í annað veitingahús. Því
var það, að ég fann hana ekki,
þegar ég kom út. Ég gekk aftur
að dyrum Víkingasalarins í leit
að henni. (Það má skjóta því hér
inn, að gjald leigubílsins var orð-
ið kr. 390, þegar við endanlega
komumst inn í húsið).
Nú víkur sögunni að fólkinu í
Víkingasalnum, sem allan tím-
ann hafði setið þar og beðiö okk-
ar. Það stóð heima, að borðið
hafði verið tekið frá á nafni
gestgjafans þá snemma um dag-
inn. Það hafði gleymzt að setja
nafn hans á skrá yfir matargesti
hjá dyraverðinum. Eiginkoha
gestgjafans var farin að undrast,
hvað við kæmum seint, svo hún
fór að dyrum Víkingasalarins að
líta eftir okkur, og sá mig þá.
Konan snéri sér þá að dyraverð-
inum, og bað hann að hleypa
mér inn hið skjótasta. Þá var
henni svarað eitthvað á þessa
leið: „Ef þú hefur ekki hægt um
þig, fleygi ég þér út“. Það skal
tekið fram, að hér var dyravörð-
urinn að ávarpa fullorðna konu,
klædda sínu bezta skarti í tilefni
kvöldsins. Eftir nokkurt stapp
var mér þó hleypt inn, þegar tek
izt hafði að sýna fram á, að ég
væri matargestur. Ekki baðst
dyravörðurinn afsökunar á mis-
tökum hótelsins, né heldur fram-
komu sinni.
En nú var ekki allur vandinn
leystur, því eiginkona mín var
ekki komin inn í húsið. Ég þurfti
að fylgjast með því, hvort hún
kæmi að dyrunum. Tvisvar sinn-
um brauzt ég í gegnum mann-
þyrpinguna fyrir utan dyrnar til
að leita að henni. Ég fór líka yfir
í Blómasai og beið þar við dyrn-
ar. Svo sýndist mér ég'sjá henni
bregða fyrir, en hreinlega treysti
mér ekki að fara einu sinni enn
út um aðaldyrnar. Ég greip þá til
þess ráðs (þótt ég vissi að það
væri ekki leyfilegt) að fara út
um dyrnar hjá flugafgreiðslunni,
fann konu mína, og fór sömu
leið til baka. Þar sem starfsmenn
hótelsins höfðu veitt mér svo
slæma þjónustu, og sýnt mér svo
mikla ókurteisi, áleit ég mig vera
í fullum rétti. En nú tók ekki
betra við. Ég hafði gerzt svo
brotlegur við reglur hússins, og
því skyldi mér vera fleygt á dyr
í eitt skipti fyrir öll. Það var
gripið undir handlegg okkar, eins
og við værum ótíndur lýður, og
við látin svara til saka. Svo vill
til, að ég veit, hver tók svo kurt-
eislega á móti okkur. Ég nefni
ekkert nafn, en maðurinn er in-
spector (eftirlitsmaður) hótels-
ins. Ég reyndi að skýra mál mitt,
en fékk það ekki. Maðurinn
greip alltaf fram í fyrir mér, og
sagði: „Ætlarðu að fara að æsa
þig upp?!! Ætlarðu að fara að
æsa þig upp?!!“ Nú var mælir-
inn fullur. Hvaða leyfi hafa
starfsmenn yðar til að ávarpa
gesti þannig? Það skal tekið
fram, að ég sýndi enga ókurteisi;
maðurinn var aðeins að reyna
að slá mig út af laginu. Ég veit
ekki, hvað þér álítið, herra hót-
elstjóri, en að mínu viti getur
slík framkoma varla kallast
mannasiðir. Eftir að okkur hafði
tekizt að sanna, að við værum
ekki afbrotamenn að brjótast
inn, heldur gestir, var okkur þó
hleypt inn í lokin.
Þá hefst þáttur gestamóttök-
unnar. Þegar gestgjafi okkar
frétti af þessum atburði, vildi
hann ná tali af yfirmanninum
(inspectornum), sem í hlut átti,
og bera fram kvörtun við hann.
Þá var okkur tjáð, að hann væri
ekki til viðtals! Var maðurinn
að flýja, eða hvað? Vhsi hann
upp á sig sökina?.... Gestgjafi
minn sneri sér þá að starfsfólk-
inu í gestamóttökunni, og krafð-
ist þess að fá að senda skriflega
kvörtun. Þar var fyrir svörum
ung kona, og sagði hún, að hún
tæki ekki við neinum skipunum
hér. Var þá gestgjafinn skiljan-
lega orðinn mjög reiður, og skip-
aði vaktstjóranum í gestamóttök
unni, (sem var karlmaður) að
skrifa niður kvörtunina. Tók þá
kvenmaðurinn upp síma, og ætl-
aði að hringja á lögregluna til
að fleygja okkur á' dyr. Vakt-
stjórinn taldi þó ráðlegra að
hlusta á, hvað gesturinn hafði að
segja, áður en hann hringdi á lög
. regluna. Eftir fyrirsögn gestgjaf-
ans skrifaði hann svo kvörtun-
ina niður, sem ég býst við, að
þér hafið þegar fengið í hendur.
Svo fóru leikar, að einum og
hálfum tíma eftir að við komum
að húsinu, gátum við setzt. að
borðinu. Við vorum tíu saman,
og nutum veitinga fyrir hátt á
annan tug þúsunda króna. Þetta
samkvæmi var einskonar árshá-
tíð hjá fyrirtæki hér í borg. En
svo bagalega vildi til, að annaT
aðalhluthafinn komst ekki inn í
húsið þar eð borðið hafði ekki
verið tekið frá á nafni gestgjaf-
ans. Þessi maður á heima í
Keflavík, og kom alla leiðina
þaðan að hitta okkur.
Ég vil nefna það, að seint og
síðar meir sáu starfsmenn yðar
sig um hönd, og reyndu að bæta
fyrir orðinn hlut. Okkur var
send kampavínsflaska frá hús-
inu. Gestgjafi minn vildi ekki
þiggja hana, en fyrir orð okkar
hinna, sem við borðið sátum,
féllst hann þó á að láta taka
flöskuna upp, en sjálfur bragð-
aði hann ekki dropa af víninu.
Þá kom yfirþjónn að borðinu og
bað gestgjafann afsökunar fyrir
hönd hótelsins. Var það eini mað
urinn, ásamt vaktstjóranum í
gestamóttökunni, sem kom hátt-
víslega fram við okkur urh kvöld
ið. En þessi afsökunarbeiðni kom
of seint. Það var alveg búið að
eyðileggja kvöldið fyrir okkur.
Að lokum þetta: Vítaverða
vanrækslu eins og að tryggja
ekki, að matargestir komizt að
borði sínu, er erfitt að afsaka.
En það eru þó mistök, sem alltaf
geta_komið fyrir í slíkum rekstri.
Hins vegar er ekki hægt að af-
saka framkomu starfsmanna yð-
ar. Sú ókurteisi og dónaskapur,
sem okkur var sýnd þetta kvöld,
er óþolandi.
Það skal tekið fram, að ég hef
ekki í hyggju að sniðganga hótel
yðar þrátt fyrir þennan atburð.
Bréf þetta hef ég ekki skrifað til
að hefna mín á einum eða nein-
um ,heldur í þeirri von, að þér
komið í veg fyrir, að slík saga
geti endurtekið sig.
Þór Rögnvaldsson, stud phil.
ClTBOÐ
Tilboð óskast i að byggja rotþró fyrir rafstöðvarkerfið við
Elliðaár.
Gtboðsgögn eru afhent í skrifstofu vorri gegn 1.000.—
króna skilatryggingu.
Tilboð verða opnuð á sarria stað föstudaginn 11. apríl kl.
11.00 f.h.
INNKAUPASTOFNUN REYKJAVÍKURBORGAR
VONARSTRÆTI 8 - SÍMI 18800
Aðalfundur
Verzlunarbanka Islands hf. verður haldinn i veitingahúsinu
Sigtúni. laugardaginn 12. apríl 1969 og hefst kl. 14.30.
Dagskrá:
1. Skýrsla bankaráðs um starfsemi bankans siðastliðið
starfsár.
2. Lagðir fram endurskoðaðir reikningar bankans fyrir
siðastliðið reikningsár.
3 Lögð fram tillaga um kvittun til bankastjóra og banka-
ráðs fyrir reikningsskil.
4. Kosning bankaráðs.
5. Kosning endurskoðenda.
6. Tekin ákvörðun um þóknun til bankaráðs og endur-
skoðenda fyrir næsta kjörtímabil.
7. Tekin ákvörðun um greiðslu arðs.
Aðgöngumiðar og atkvæðaseðlar til fundarins verða afhentir
hluthöfum eða umboðsmönnum þeirra í afgreiðslu bankans
Bankastræti 5, Reykjavík miðvikudaginn 9. apríl, fimmtudag-
inn 10. apríl og föstudaginn 11. apríl kl. 9.30—12.30 og
14.00—16.00.
Reykjavík 1. apríl 1969.
í bankaráði Verzlunarbanka íslands hf.
Þ. Guðmundsson,
Egill Guttormsson,
Magnús J. Brynjólfsson.
Ensk alullarefni
í kápur og dragtir
einlit og köflótt.
Verð krónur 389 pr. m.
Breidd 1 x 40 m.
Dömu- & herrabúÖin
Laugavegi 55.
Tilbúin sætaáklæði í bifreiðar
Sætaáklæði og mottur jafnan fyrirliggjandi í Volkswagen og
Moskvitch fólksbifreiðar. Einnig sætaáklæði í Landrover jeppa
Útvegum með stuttum fyrirvara sætaáklæði og mottur i flestar
gerðir fólksbifreiða. Vönduð vara, hagstætt verð.
Sendum í póstkröfu um allt land.
ALTIKABÚÐIN
Frakkastíg 7, sími 22677.
Fermingargjafir
Speglar — burstasett
Hver getur verið án spegils?
Lítið á úrvalið hjá okkur, áður
en þér ákveðið fermingargjöfina.
Verð oq gerðir við allra hæfi.
SPEGLABÚÐIN
Sími: 1-96-35.
r w
LUD\ STOI riG 1 RRJ
L 1Á
V0LKSWAGEN
NOTADIR BÍLAR
UMBOÐSSALA
Tökum að okkur að selja notaða
VOLKSWACEN - bíla í umboðssölu
Coft sýningarsvœði, innanhúss og utan
®
- SMURSTOD
- VARAHLUTIR
- VIÐGERDIR
®
Sérhœtð og örugg viðskipti er yðar hagur
Simi 21240 HEKLA 1 Í1 Laugavegi 170-172