Morgunblaðið - 28.12.1969, Side 12

12
MORGUNIBLAÐIÐ, SUNNUDAG-UR 2i8. DBSEMBER 1966
Guðmundur Jonsson og
ar flesfcuim fliytjteinidiuinium. Elk/ki
þýðiir sannt að ræða um það hér,
sem eklki 'beir fyrir auigu eðia
eyirtu á sýniiniguirunii — það ertu
baira íþróttaftréfctiaribariair, sem fá
að gefcjia saimiar. siín „óðkaJliið".
Leilkstjótrtiinn, Amn-Miargret
Pettergston, fer trtoðmiar Slóðir.
Hiúin sefcur ileilkiinin á sviið á diög-
um Mozarts eiinis oig ruú er í tízlku
(en ekki á Spánli á 17. öld, eiinis'
ag ihöfumidiarniir gen-ðu ráð fyör).
Þaninig verður enin mediri tímia-
stoekfkjia í Ihiugmyimdiinini um
„Bhiúdbónidlaréttinin“ og 'Uimhivierifið
ékkertt óþsegilegia sbórslkorið og
„IbarolkkíIiegit“, heidiuæ bjiart, létt
og þaagilegit. Brodldturinin er
gtrax brotinin aif ádiediluminá með
svtilðsimiyinid fyr®ta þáttar, þar
gem herfoergiiisfkompan, fulllboð-
letg þjóniustulhyákinu, er igHæsi-
leglur galliur, þar sem aðleinis virð-
ist eiga eftir að talka tlil (m. a.
mieð því aið hemgjia upp mymidj,
sem var á hwoiM úiti í foarmi otg
Sigurlaug Rósinkranz.
le@a frá“ ölilum þeirn perisóinium,
sem foanin kaflfllar fram og gefur
fcóniimm í verikiniu. Vitni í „sam-
særiniu“ gsgn igreitfanium er því
ma — en, eins og þegar er
getið, þá er ekki á þessuim vett-
vamigd að ræða það, siem ekfki er
gert.
Guðmundur Jónsson fer með
hliufcverk Almavirva gtreifa. Gufð-
munidiur er enginin viðvaninigur
og á léfct mieð að symigja það,
gem kairflli er ætllalð. Honium er
það kaminSki allt of léfct. Greifinm.
verður foeldiur einlfoæifur, foomium
kemur ekkeirt á óvart, þegar
vapniin snúast öll í foöndium foains
einis og fyrir eimfoverijia baminsietiba
galdra. Við eiguim Mka erififct
með a® tirúia, að 'fouigur fylgi
miáli, þegar foanm synigur iolks
„Oonifcegsa perdomo“.
Hilð vaindiaisama og sérlkieniní-
leiga Mubverfc greálfiafrúíariinnar
er fiallið Sigurlaugu Rósinkranz.
Eins og þegar Ihieflur verið
Aðeins kr. 223 þús.
GETUM ENN RAÐSTAFAÐ NOKKRUM CORTINA
BÍLUM Á HINU ÓTRÚLEGA LÁGA VERÐI
KRÓNUR 223 ÞÚSUND
NOTIÐ ÞETTA EINSTÆÐA TÆKIFÆRI OG
TRYGGIÐ YÐUR CORTINA 1970 STRAX
' í/or<í
UMBDfllfl
KR. KRI5TJÁNS50N H.F.
SUÐURLANDSBRAUT 2 • SÍMI 3 53 00
Þj óðleikhúsið:
Brúðkaup
Figaros
eftir W. A. Mozart og L. da Ponte
laeikstjóri: Ann Margret
Petterson — Hljómsveitar-
stjóri: Alfred Walter
ÓPERAN „Birúlðlkaiuip Fígairós“
eftir þá Dorenzo da Rom/tie og
Wolfgang Amiadleuis Moziart var
firumsýnd við al'lgóðlar umidir-
tekitir sl. föstiudaigskivöld í Þjóð-
leilkfoúsáinu. Þefcfca er effliaiusi
m'esti efltirlætissömgleikiur sög-
uinmar ,^gamaml)eikur fyrdr mús-
ík“, eáms og flnöfiumidlamir kölliuðíu
foanm. Da Ponte samdi óperu-
textanm upp úr ádleilu- og
gamaníieik Beaiumarchiaáis um
eflni, sem enm virðist tímiabært
uim foeim alfliam, því að aflllfcalf
miun/u vera til foerrar, sem vilja
miisruota aðstöðú sínia, mieyta
„foerraréfctar" síns, hvcmt sem þeir
eru bomir til þess einis og
Almaviva, greifi, eða ekki þótt
það sé ekki endilega sams
kionar „droit du seilgm/eur“ og
leilkuirimm gefur í skym. Emigintn
breytir miannllegu eðflá, foins veg-
ar er aliltaf þörf á „Fíigairóum",
sem gefca beitt kfllókimdum sínum
til góðis, tifl. að arfstýra vandlrœð-
unium sérsbalkfllega, ef þeir foafia
sínar ,,Súsönnur“ sér vdð hlið.
Þefcfca er sivo — eins og þegar
foeflur verið getið — igamianleiik-
ur fyrir miúsilk, og vegna foeinm/air
fýllaist ófperufoúsám uim foeim
allam ag foaifla gent í mænri twær
aMir. í foenmá. er nefináfllega að
foeyra: ágæit, eftiirmámmáflieg lög
og miargraddaða lokagöngtva, sem
ecru reiisitir upp atf svo lnredJðium
grunni smíðaflistar, iað sarns
komiar smáðiar foatfa elkld. tekizt
fljefcur lanmiars staðiar. Þetta eru
eámfover dlýrmiætusifcu tækifiæri
fliinma vönlduðusifcu söngvara.
Sömigvunium er svo fyfllgt efltár
mieð ýmiiss loonar tilleggi foljóm-
sveitarinmiar, sam alltatf verður
miargbreytálliegra við Huverjia nýja
áfoeyrm. Síðasit en efldki sázt, þá
birtast í miúsiloinini —• jiafinivel
þótt efldkient orlð Skiljist — óvilð-
jafnanlegar persónur, og per-
sónuleilki þeirra er aðlallfllegia
Mozart að þalkka. Hairm- fékk
uipip í foemidumar þesea diaemi-
gerðu strálkia og sbelpur, floaria
og kerlimgair gamiamflieikijiasitiflis 18.
aldar. Hamm igefiur Cfoerulbdino
„Voi cfoe sapete" í öðrum þætti,
þar sem Bieaiumiarcfoais lét siinn'
Kristinn Hallsson, Sigurlaug Rósinkranz og Karin Langebo.
síástfamgna umigflifog synigjla lag-
ið, sem fiLestir þefldkjia við arðám
„For lie's jolly good felHiow“!
Hann igerir sniiðuga þjónustu-
píumia, Siúsöninu, að miargslung-
inn.i koniu, og gæð'ir greifaynj-
uina svo eimisibakri göflgd strax
með fyrsibu tfómium „Porgi aimior“,
aið vitrir menm 'geta efldki foan.t
á meiltt saimfoærilegt anmiars stað-
ar firá. Þessd siðaSttöIdu foliuit-
verk eru því einlhiver Ihám vainidia-
sömuisbu í óperu. Það, alð bjóða
leiíkhúsigestum upp á óperuna
„Birúðlkaup Fígarós“, 'er því efldki
laðeifos að dkemmrtia fóllki, foeldlur
er þar beinlínis leitazt við að
a'ðlla þaið, dkafia aif því fovers-
daigsfliega fllágkúru og foeámElku
vanalbundiininlar fouigsuinlar- og til-
fiinmiragadeyfðiar. Mikáð er því í
miun að vel tákist.
Einfoverjiu virðiist haifa verið
Ikoisrtiað tál sýninigarininiar, siem
foér 'Um ræðir, srvo alð óafisialkam-
fllegt er, að óperan skiúli efldlcá
foafla verið þýdd á ofldkar mál.
ítölsku-baiblið er jafn óskil.jain-
legt fiiestum áfaeyrendium og það
rninnti á frægt „portrett“ aif
Haydn). Lárus Im'góflfisson á heið
urinm aif þessum flallegu sviðs-
mymdum og búnámgum.
Leiflístjiórinm ag Iillljiómisveitar-
stjórinm, Afllfred Walter, florða
persónum firá afllls Ikaniar rápd
rt. d. í lökáþætti, þar stem Slieppt
er foeilum aríurn, og fær M'ozamt
þannáig ekki að „ganga enldan-