Morgunblaðið - 19.03.1970, Side 19

MORGUMBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 119. MARZ 1970
19
sinj-all, ti-lögiuigióðiur og fr-ajmisýnn
um Ihiaigsttniuini Jláglaiuiniatfóillas.
Alilair þæir tillöguir, máðHeigginig-
air og ábemidmigar, seim Frjlðliejtf-
uir flulfcti' í tféLaigilniu og Sjiáfltfsfcaeið-
iisifliokkinruim, er of lainigt aið teflijia
u(pp. En við Óðiinisimienn miuimím.
þær, mtjóltiuim, góðs aif þeiim og
gleymxrm þeim elkkL
Faðir mámini, Hammies Jóinssion,
baið imiig sérisitíalkillega að kooma á
tfraimlfæni og þalkfea Friðleifi saim-
Sfcainfið í Óðini og Stj'áltfsteeðis-
tfilokkniuim, og feomaa á tfnamtfæiri
ámmiiíileguiSfcu saimiúiðairíkveðjulm til
fjölkkyilid'u bams.
Við, tfélagar þímir í Óðnái, og
Ihjá galbniaimáfliastjóma þöfktouim þér
ágaöta og 'Urauéba samvininiu. Og
við bjómin og dmenigimnáir oktoar
þöktou'm þór góða vimiátfcu, og
biðjiuim þér Guð blegaumiar.
(Koniu þimmi' og þörmiuim, tenigda
börniuim og barmiaíbörmiuim, semid-
uim viið þjómdin, ofetoar ámmiiílieguistu
saimiúðairtoveðjjiur, oig biðlj'Uim Guið
a@ styir(kj,a þaiu og styðlja.
Sveinbjöm Hannesson.
Héðan burt frá sæmd og 6eim
og sigurglöðu ljóði
núna ertu horfinm heim
heillalkarlinn góði.
Þitt var strik að stefina hátt
stórum gjörðum flílka
en þegar einlhver átti bágt
áttir þú miskunm lílka.
Sem faðir varstu fyririmynd
og frúnni eimitoar góður
héimilið var þér lífsins lind,
ljós og hjartagróður.
Þú hugsaðir um himininn
á hverfulleikans vegi
og drottinn gefi að drauimurinn
þinn
dýrlegi rætast megi.
Þau voru ,e(totoi tfleiini mfcín fátætou
orð
mér förlast í kveðjunum hlýjum
við setjiuimiSt niú toaninlStoi váið
sama borð
seinna á byrðingi nýjum.
Hugi P. Hraunfjörð.
Þorsteinn Þorsteins-
son — Minningarorð
Fæddur 6. janúar 1905.
Dáinn 13. marz 1970.
Þegar ég nú kveð mág minn
og velgjörðarmann, Þorstein Þor
steinsson, er mér að sjálfsögðu
efst í huga. Við kynntumst fyrst
þegar hann giftist systur minni
Þorbjörgu, en þá aðeins lítillega,
þar sem ég var búsett á Vest-
fjörðum, en þau hér í Reykja-
vík.
Sambúð þeirra Þorbjargar
varð sorglega stoammvinn, aðeins
tæplega 3 ár, því að hún lézt
20. september 1935. Það var ein
mitt á þessum dapurlegu tímamót
um í lífi Þorsteins, að ég kynnt-
ist honum náið, og sá hvem
mann hann hafði að geyma.
Hvemig hann reyndist tengda-
móður sinni er algjört einsdæmi.
Þau tæplega 30 ár, sem hún lifði
eftir lát Þorbjargar, sleppti Þor
steinn aldrei af henni hendinni,
og hin síðari árin sá hann henni
algerlega farborða. Ektoi mimnk-
aði umhyggja hans fyrir móður
minni við það að kvænast seinni
konu sinn Sveinsínu. Þau voru
einmitt mjög samhent í því að
láta henni líða sem bezt. Stjúp-
börnum sínum reyndist Þorsteinn
sem bezti faðir, og þeirra böm
urðu honum kærkomin afabörn,
og þau yngstu sannir sólargeisl-
ar í lífi hans, þegar syrta tók að
vegnk sjúkdóma og annarra erfið
leika.
Ekki voru það bara vinir og
vandamenn Þorsteins, sem nutu
góðs af örlæti hans og góðvild.
Efni þessarar vísu, finnst mér
hafa verið einkunnarorð Þor-
steins í lífinu:
„Hvar þú finnur fátækan á
fömum vegi,
gerð’onum gott en grætt’ann eigi.
Guð mun launa á efsta degi.“
Þeir eru áreiðanlega óteljandi,
sem nutu góðs af hjálpsemi og
örlæti Þorsteins. Hann var mað-
ur hlédrægur, og flíkaði ekki
góðverkum sínum.
Þorteinn rak Litlu-Bílastöð-
linia frá 11927 tiil 1'949. Síðan
Lakkrísgerðina Póló um 16 ára
skeið, meðan heilsa hans leyfði.
Hann var mjög vinsæll sem
vinnuveitandi, og margir sem
höfðu unnið hjá honum héldu
tryggð við hann ævilangt. Því
miður voru þó líka í þeim hópi
kálfar sem illa launuðu ofeldið.
En Þorsteinn kunni ekki að bera
hönd fyrir höfuð sér — vildi
heldur þola óréttinn.
Þorsteinn fæddist á Seyðisfirði
6. jan. 1905, sonur hjónanna
Jónínu Jónsdóttur og Tryggva
Guðmundssonar kaupmanns þar.
Hann var yngstur af fimm böm-
um þeirra hjóna og missti móður
sína 3ja daga gamall.
Hann var tekinn í fóstur og
ættleiddur af Rögnu og Þor-
steini Jónssyni útgerðarmanni.
Fóstursystkini Þorsteins eru
Helga og Karl Þorsteins.
Með seinni konu sinni Gunn-
dóru Benjamínsdóttur, átti
Tryggvi þrjú böm. Af systkin-
um Þorsteins eru 4 á lífi, öll bú-
sett hér í borg.
Þau eru: Valdís, Laufey, Ólaf-
ur og Viggó. Þau sem farin voru
á undan Þorsteini eru: Þórir Jó-
hann og Nína.
Þorsteinn andaðist aðfaranótt
13. þ.m. og kom það engum á ó-
vart, þeim sem til þekktu.
Vestu svo guðii fafliiran, Þor-
steinn minn, og hafðu hjartans
þökk fyrir allt og allt.
Friðrika Guðmundsdóttir.
HJÁ öllum mönnuim má finna
gott, og það er það góða, sem
við leitum eftir. Við erum allir
breyzkir og svo mun einnig hafa
verið með þig, en alltaf var það
það góða sem hafði yfirhöndina.
Sem fyrrverandi starfSmaður
þinn þalkka ég allt það góða, all
ar ánægjustundirnar, sem við
áttum saman. Friður guðs sé með
þér.
Bklkert smjaður aðeins tjáð,
allt það rétta og sanna,
þér var þakkað þér var láð,
það er venja manna.
Sigurjón Jónsson,
Nönnugötu 16.
Gestur Bjarnason
-Minning
F. 22/5 1904. — D. 15/2 1970.
Kveðja frá systkinum.
Það er bjairt í byggðum Breiðatfj arðar er bflítt þar só'liin stoín
þama llágu, bezti bróðir, beirnslkuispoirin þín.
settist að í sálu 'þimni sólirilkt breiðlfirzkt var
tifl æviloka mieð yl og grósfcu antdanis Styrfcti þor.
Með þér, var bróðir gott að ganiga, gott að eiga störtf
því vinnu'fús var höndin halga hvar, sem gerðist þörf
þú vildiir hvers manmis vanda leysa, vildir þeim reynast bezt
sem í illífsinis Stoirmi og stríði iströndin áttu ffliest.
Á meðam leiðir llágu sam'an er ljúfust myndin sú
í igóðum 'hóp er glieðin gisfci, gllaðastur varst þú
þú áttir þennan undraeild, sem á ammi kærleitos bramm
þanin sálarþnostoa sem að hver, í samivist mieð þér famim.
Nú (hietEiir haintti, sem lífið fllá nair, llieittt þilg sér við hörud
ljósvatoans á Qéttum öldum að llífsins mitolu strönd
um eillífð þar gistirðu umaðslheiima en ofckair hjörltu tolökfc
miinminig þína mu'nium 'geyma, milda aif ást og þöfltík.
Sigurunn Konráðsdóttir.
Pálmi Friðriksson
— Minningarorð
Hinn 16. febrúar s.l. andaðist
að heimili sínu að Gránufélags-
götu 6 á Akureyri Pálmi Frið-
riksson, sjómaður, og var útför
hans gerð frá Akureyrarkirkju
hinn 24. febrúar.
Pálmi var fæddur að Naustum
við Akureyri hinn 29. október
1900. Foreldrar hans voru hjón-
in Friðrik Daníel Guðmundsson,
bóndi í Arnarnesi, á Kambhóli
og víðar í Arnarneshreppi við
Eyjafjörð, og kona hans Anna
Guðmundsdóttir. Friðrik dó á
miðjum aldri, árið 1925. Alla,
sem hann þekktu, hef ég heyrj
minnast hans sem sæmdar- og
dugnaðarmanns. Anna lézt árið
1956. Hún var merk kona og
minnisstæð þeim, sem hana
þekktu. Með henni og Pálma var
mjög kært, og um langt árabil,
allt til dauðadags, bjó hún með
Pálma og fjölskyldu hans.
Þau Friðrik og Anna eignuð-
ust sex börn. Dóttur misstu þau
unga, og þrír synir, Andrés, Guð
mundur og Jónas, dóu á bezta
aldri, allir hinir beztu menn.
Nú, þegar Pálmi er horfinn héð-
an, lifir eftir eitt af börnum
þeirra Friðriks og Önnu, Sigríð-
ur, kona Stefáns Kristjáns-
sonar, sjúkrasamlagsstjóra á Ak-
ureyri.
Hinn 18. desember 1926 gekk
Pálmi að eiga Guðrúnu Jóthann-
esdóttur, frá Patreksfirði, hina
ágætustu konu, og lifir hún
mann sinn. Hjónaband þeirra
var mjög farsælt og heimilis-
bragur allur til fyrirmyndar.
Þau Pálmi og Guðrún áttu fjög-
ur börn, sem öll eru á lífi. Þau
eru Jóhanna María, gift
Matthíasi Einarssyni, lögreglu-
þjóni á Akureyri, Andrea, gift
Bjarna Jónssyni, bifreiðarstjóra
á Akureyri, Guðbjörg hjúkrun-
arkona, gift Gunnari M. Guð-
mundssyni hæstaréttarlögmanni
í Reykjavík, og Jóhannes stud.
jur., giftur Jóhönnu Árnadóttur
Barnabömin eru 10 talsins. Allt
er þetta myndarlegt og vel gef-
ið fólk.
Pálmi ólst upp hjá foreldrum
sínum að Arnarnesi. Strax og
hann hafði aldur til tók hann
að sækja sjóinn með föður sín-
um, og sjómennskan varð hans
ævistartf. í marga áratugi stund
aði hann sjósókn frá Akureyri
á smábátum, fyrst í félagi við
aðra, en síðustu árin réri hann
oftast einn. Hann var farsæll í
starfi sínu, þar f'óru saman dug-
ur og forsjálni.
Pálmi var meðalmaður á hæð
og þreklega vaxinn. Hann var
fi'íður sínum, andlitið veðurbar-
ið eftir margar ferðir um hinn
fagra Eyjafjörð á opnum bátum
í misjöfnum veðrum, svipurinn
heiður og mildur, og brá fyrir
glettni stundum. Hann var prýði
lega greindum og hvers manns
hugljúfi, enda hógvær í orðum
og athöfnum og fremur hlé-
drægur.
Síðasta daginn, sem hann lifði,
var hann á sjó að venju. Um
kvöldið kvaddi hann þennan
heim, þessi góði og grandvari
maður.
Blessuð sé minning hans.
Magnús Ólafsson.
cVandlát
húsmódir
velur
niðursoðið
grænmeti...
GÆÐA-
grænmetið,
sem fæst í
^KAUP-
FELAGINU
Þýzkar bœkur
Stórt úrval af þýzkum bókum fást hjá
Bókaverzlun Snæbjarnar
Hafnarstræti 4 2 hæð
Bókaverzlun Snæbjarnar
Hafnarstræti 4.
Vöiubílnstöðin ÞRÓTTUR
tilhynnir
Lokað í dag frá kiukkan 13-16
vegna jarðarfarar
Vegna jarðarfarar
Björns Kolbeinssonar, verkstjóra verða skrifstofur vorar,
verzlun og verkstæði lokuð frá kl. 13—16 föstudaginn 20. marz
næstkomandi.
BRÆÐURNIR ORMSSON H.F.