Morgunblaðið - 18.03.1973, Blaðsíða 13

MÖRGUNÍBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 18. (MARZ 1973
13
dreig í ef£a, aið !þaJð sé isíkiyinlsiaBTir
liagjt að láitai slfijómiilnia 'vilfiaj umii euf
sitöðu oMkiair tiili Kieininietíiy, (þóitit
ófonmtegia sé,“ saigiði hamn.
Hainmi banlti' teömjnlig ó, shvensRi
mliikóllivBagiur Kemniedy vœnii Æyrilr
ipóillilflíislkia! stöðiu Rooseweilitis
vegma forsetaikiosininigaininia í nóv-
etmhar 1940. Þá mnumi edflimlig íhaifa
verið vaikin aitihygíB, maima á því
aið Rjoosewefllt (heiflðtil meiðalll amtn-
airs falliö Kaniruediy islfiairlfliið 1 Lomd
omi itil alð 'Mðia borgairia alf íinsfk-
ufln' aeititiuim: á aiuötiunsitinöttTidiitnmiii
Af Sjómiairhólli Kenmeidiyls, hionfðii
miáiliilð þaminiiig viiia, aið Ihainin fflelilt
á si|g settni mloMkiums (komair mlál-
svara bajudariskra kaþólikka,
Ina o|g þeinria smi1 amdlsmiúttiár
vdmu Bnatium. Wlhitieiheaid piiótf-
essor láteilt að hamm) miytnidi' halMa
þesBlalrli, islkoðhani Biimttili WSI stiretilfcu.
Ammaö altmiðli sem Ihlllalult Qfiítnttnn
isikjiflttinlrflg- í Lomdon vair alf-
Sfiaða miemmifiaðcna OBamidlairiikja-
miaiuna ifiii Wafflteir Hime
Paigie, Bemtíiilheirma Bamdiairilk|j-
'amina 4 fyinri. heilmlsistiyróöfldilnmli.
Whálfiehead síkiniflaOií: „iLtíltáö er á
'Page sem svulkaina vlilð fflamd sfilfit
oig homiuim, eir ffleigiið lá IhtáJfisffi Iflyr
að Ihaifla selllt Bmelfiuttn 0(g fomsiasitnls
náðttieirmanawn ssáíl <riMa. t>að «r
þvi sjáfllflsögð mie|gjtrane(gllla hjó
hiveirjium þeöttn, baindlairfBlkium
semd'iihenna se»n lesr í Hrfgfflamtíi
meðam isfirfð siteirtdiuir 4 lEvmópfu,
að hammi vemðluir elkiki aðeimis að
verja sltöðlui þjóðlair stiinmtair,
hieMuir edttimtílg vemðluir hammi með
oipilrtbenum yfiinllýlritrtgium að tjá
hiug Bfflnmi gagmivairlt fflömldluttn siiin-
luttm oig teggja stpölllifrii á Ibarðdð tfjyr
dir 'þá.“
Kennedyhjónin ásamt finun börn um afnum við Princee Gate í London 1 marz 1938. T&lið frá vinstri: Kathleen, Edward, Joseph
og Rosa, Patricia, Jean og Robert.
'hln 'þedifia aflsaJtiaðlii þó emgam
'vegfflnm/ hfflrta tuávBemu óvatttflæmrtl
Kemnieldlys. Þegair hamm Ihrá sér
í hedmsiólktni íttíH Bairtdlairilkjainma
um jóllm árið 1939, hélt hamn f jöi
irnargair mæðiur, siem mftkilai art-
hygffli völkltju. OÞtatnm 11. dlesetmb-
er sagðiil hamni 4 mæðiu úm slfióffli í
kirkju í Bostom, hvar hamn
hafðli venið kómdmartgpr i
bermslku: „>að er ekkemt rúm
flymir dkfcuir í Iþessiu Blfirfðdi. ÍÞaÖ
«r vtet mægdfflegai isWæmit edttflsi og
áisfiamdiö er.“ 1 anmaö stítípti sagöi
hamn aö baráttuamdi Breta væri
hárnn ákjÓBamtegiasrtl, em bætti þvtí
viö kaddhæðnistega, að homum
virtSst vaxa verulega fisikur um
hrygg í hvemt akfflptdi seam Ibmezlkiu
stkdipffl væri söktíct.
'Kemmedy knm atfitur itfifli Lomd-
om í marz 1940 og Iflékk iþar
touíMategar mófifiökur og amdúð-
Sn ó homum pensórtuillegia ihatfðá
hmaðvaxiið svio og ifianfimy|g|gnlil á
starfisemi sendfflráðs hams. Það
vair þó etokd1 iflymr ern etfltötr flaffll
Fratotoiamds og Niðurdainda að
böfllsiýinlilsisrtefima KenmedyB og
átSttmalbærar yifiirfflýisdirtgar uirðu
verlUIjeg ógmiuim.
Þamni 1. j'úffi sltartílfaðlil Chaimb
erfaiiln i dlagibák sfirta: „Hitfiti1 Joe
Kemmetíly, 'sem segír aö aflfltir í
Bamldarikjujrtum Ifiefltjdi að Mið verð
um gemsiilgmaðiir flyirir mæisifiu' mjáim
aðianlok." Það var vdssnjlleiga frá-
leiifit að slkmilfla iþelfita 1 perlslóirtii-
Leg sfcrjödí s|ím, em verma var þó
að Ihiamirt flét þesisd arlð Bliðair ifiallfla
í eymu Ibflaðamaininai. Semltoviæiimt
uppfflýsittigum utiamirdfcisináðlunieyt-
ilslilrts JÐviadtíd1 halnm þá á sliinm
flumd iþanm 25. jútli og tddikyirumti
þedm þá skoðum Kemmedys að Hitl
er yrði kamimn itdl London 15.
ágúislt. Kenmietíy fflért þaiu orð og
fa®a að hiamm tíielfði iteitoiö að sér
að igiegmai edfiamfiiniu í þnjáitSlu daga
tuffiilr að sprengjtuámáair á Larfld-
omi hæiflust, en ■efkfkiií ttndmtúitiu flterng-
luir.
Alflsifiaðia utamirflklilsmáölurteyltiils-
iitrus var irtú isfilík, að Iþvi er óþanflt
að fflýísa mömgum ocrðurn. EJn, hlvað
áitfii að 'gena? KairtrtsM eiirthver
aafitdi að itafla vdð aettidilhermammi ág
'bðtje/ hainini hmedtnfllegia að tsiegjia ajf
sér. Jáhm Baíllfour var þó etítítí
þeimnar slkoðurtar: „Ég heflld
efcki,“ saigðffl 'hamm, ,iað meiitttt ffiái
bneyfit' isltooðuniuim Kemmedyis,
inieama .hiainmi sjódi Iflrtairm Ó að það
er honum pemsánutega, ha'g-
(tovæmama að ifirúia öðmu og þvi
hjeflld ég að viilð æt'buim elð fllálta
haiun aíflstaiipitailausajin en giæta
iþeisis vaintíöeiga að ibreyBifia hointuffn
að Wvöfflfium yiði slemit itiiil! Roose-
wéffltls, ern Whíltielhiead pnóífietslsior
!l|a|gðils|t geigm lþ>öitnr|i' flilugmytnld.
Auk (þetsts uirðu aðirilr rtdfli að
ibemdai á að isfllifct gaeltdi veirlið
óheppitegit, þar isern elkíkli viæril
alð vdlfia* Ihver yiröu vdlðlbinögð
'Kemirtadiys! og ámalðamflieiga mymtí'i
fliamrn verða imieð Iþedkn tfynsitiu að
fré'fita, væri/ siffik ikivöfflfiun slemd.
Viö blllaslti aflvairfileg yfdlrvof-
ain/d'i liiættifia. Banldairilslka rilkiiis-
Htijönniittii sitióð á Ikmaslsgöftium og
varð að rtafca aifdlrilfairiltoa áitovörð
uini. 'Aititiu BajndarflkjBirmeinm alð
biiigjai Bmetai upp af þvi sem þá
vanlhagaða um og srtyðja þá,
elfltiir fömgum Biem útivömð fflýðraeð
dls i Evrópu? Eða ártítlu Bamlda-
ffdlkjaimartn að hartfla' á það aið-
igteffðáiriiajusiir að Bneltjllartd íæmiisit
og verða islíðam' að honjfialsit 1 augiu
viiið hedttm, seam latjóimiað ivæm'L atf
'kioimmúndlsitum og imasliisifiulm? Áð-
ur eru stvar femgdlsit vlið þeissBri1
sipuinrtilngiu Ikom wpp ammað
vamdamál: var Brerttíamd þess
viirði, alð Bamdairiteta veijtlfiu'
því sfiuðmlittijg? Ef Breltfliainid var
að sytnigja isiiltit siðaslfia, ef mú
'Bneifiar æltilluðiu' aiffltémit aið gielfiasit
u'PP, þá myndi iþedttn gögmum,
sem-Bamda'rílkjBmemm serndiu þeim
vema Iþar ttmeð igemsiaimfflega á gfflæ
kasifiað, þar sem þau imyinidu faíHia
í ihettildiur ÞjóðVerja.. Kenmtedy
®toekaði hvað eflfiilr airaniað vfflð
stijórmdma í Washimigitiom' að fafll
BneMlartdis vaarii á mæsltia flldM' og
tatfði þar imeð um langa hrfð, að
'Bamldairilkjalmenm veliltjtu þeittn.
möima mu'ttimsrtai, hjáflip. Þaið' sem
meima er, Þjóðverjar vilslslu, hvað
Kemnedy saigðii. SemdánálðHriifiari
Þyatoatenris. í WashámgitJanj slkýrði
tfrá þvi að Kenmedy hefði „var-
að fomsefiamm mjög edmdhegdð vlð
þvi að fiaflca metoar tffl|ýtiilsá!hvainð
amtír, veginia ,þess að Engflajntí
vaari búflð að vena og iBatntíairfk
ta ffnymldiu slíðan. Verðá' að' gmedðá.
refltanta|gli!hini.“
En KoosieweJit Imeyislti’ mlú
eimvörðumgiu á Kemmedý ■
amdi' luppfflýsitagá/r mttn óBttairt
Brertilflinidfl. Enalnlk 'Kinlox, m|ý
aður iffllofiaimálfaTáðhenna riéfftí
flð fansleitanlni á að Bemdái séi
am aemiddtmiainm yiflflr Aitfflanltlsó
að giema útlfieítot &
Þertrta viar ihinm
Domtovan jalfln iflnsfcui
'Keniniediy en óffiltour htomiun
‘fiteafiu öðnu, lleyrttíl. Kanmeldy
ifljiúhamiclli! meiöiur yfiflr þ<
„imninás" og lagði sig i llma \
etokji.“
Sfiumgiilð Jhaiflði vemið jppp á því,
gátna CDaniovaini flfiflið eitnis enfiiitit og
homuim viar kffleitflt. Þaiu isflcjöl* sie|m
vdltoið vrar að í upplhatfffl og hiaifia
miýfliega vexdð oprauð, siýmia að
þamm 22. júíli, þrerniur dögum
efifcir að Etaniovan toom tdflí Eng-
fflairtdls, hölfiðu Bmelfiar efltítí
mjmlnisifiu hugffnymld itflm, hvensiu
þýðitngainmáltaiílffl senldlilmað'jr
hamm væmi1,. Háfllitfiax sltaniiflaðS) dálg
itnrn þammi: „Semöfllhenra., Bamdar
rfflkjanma. em edltlfihvað mliiaur tsffln
vejgirta mæmvenu Domioviainls Jhér
ojg fllíitur á fliamini sieim (bfllaðáimanm'
setm ráðflnm hatfi verið atf Knox
liensihiölfðitnigja fyirtflr IbQáð söffit,
Chioago Daiifly Newlsi. Þeð Jcem-
ur þvi elWkiii rtiiill gmetaa að Ikoima
frann vflð hamm edtnsi Og IhiártttBielfit-
am embætitflsmainm á vegtum
baindiairiBlklu sitjómrtairiirtnar.“
Sem ibertjur ifier Ifyirir Bnelfia var
Háfllilfiaix fliávamði sájglt aflfllt aif flértltia
dajgtan elftiflr, lulm hvertt htiö maiun
venufflega/ ertatíi1 Döoovamis væsri:
að alfla luppIlýBiiinga Æyinflr FIBI og
gielfla sieim aflfllna IfiyfliMia slkýnsDlu
'uim þmóun nuála. Aflfllar dyr Vo|riu
iþá opmaðar uipp á gá/tlt fyrtflr Ðam
ovam og .þær rtvær tvikiur, tsem
haran viar í Landom effltiilr tþeltrtá,
hiiltitii Ihainm etítítí Kenlniedty. Þáinmi
7. áigúlslt, eðá elfltiflr að íhairtn kOm
aifltiur tjill WaB|htíin|gttiomi medlt fljatlhtíi-
am itdffl tLomdlan: ,JHainm meymiir að
tfá Tnemni hér edlnis og ihiairtni flfitf-
amlddi getlur tdffl að úlfivegia oltótour
tiunidiunsþtllflia og ötmmur hergögtn,
Ham tvdð hölflum beðið tutn, og það
áin imiittmsltu rtialflar. Hiamm fflét þá
sfcoðum í Ujós að vdð giæbum sifiað
ið alf dkfcur hverja hrið seim að
okkur yrði gerð í hausrt, þó að
áffátsiiinniar kymirtu (kamffteatít að
vaifflda venutegúim tusUa* Blémstfiafc-
lega á sfltípum og flffluitmitogartækj-
,uim.“
Domovam hafði fumdizit verkið
háirffla arlffltrt, vegma þesis' að
ban/dairíislka, sfbjónnliln vdmtdBit hafla
sáirtafflffltiffla tUTÚ á Hi!gur|miögiuffleliikium'
'Brefia o|g maá meikja þá Bflooðum
að mdlklu1 leyti til' tþedma yfirdýs-
iinjgia sem Joseph Kentrtetíy var
stöðuigrt að semidá i islkýilsffluim Gtttn.
IUÍT1,
Háfflilfax sltorliifiaðil ittíBt Amltihany
Edenia: „Viið meynldiuim að hjóflipa
Doniovan eflfiir 'föingiuim og hamm
var ivertufflega 'þalkítóffláltur tfyrilr
altffla Iþá hjáiltp. Síðam hajnm Bffiari.
aflfiur tií Wastíitagiton hefur
hamin ,vemið mláfflslfiað oltókár allfliur
hjinin þanfasitiii“
LyWtlilr luirðiu að hammi fflélkk því
tf,raimjgen,g(t að Baiudarílkjamenm
ákváðui að senldia .Bmeitúlm 50
'fiuinidluirBlpiflflá rtdffl að verjá Eteifpa
lestix á sigitagaleiðitani ytfir Atd-
anibshalfið. Kenmiedy Bitiudldlil þetmn
am siammimg em var htan neiðasti
í igarð RoOsewelllsi .flymiir lað hajfa
semit Daniavam sér dill höífluðs.
Með nokkruim ré.tti leit hamn
svo á að sér hefðii venið sýnit
vamitinauslt ag injósmáð iiéfði ver
ið urni sig og dregið hefði verið
úr vaffldBViðd' hamis.. iElf íomsietfMjn:
haflði hugisiað sér að hafllda áffiráim
að sýnia honiurn vdÖIMka fnaim-
fcamu þá þ.uiitftii1 hamrn efldtíi að
'liátia sér detitia í huig að Keruniedly
miynidli styðja halnini í (kasmlilnjg'un-
mim iþanira 5. nióvember. Rétit etau.
siinirti' vainð semldlilhemanmi Itdl) að
.gerna 'Bmeitium .héfltit i hamisd, iþvi
■að ChiurcMffl og flflesrtdr Iflriamá-
m'emm Bnetia vomuðust éiírtdmegið
éfltiiir 'því að Rooseweflit mteeði end
unkjömi.
Smiamima í septiamber 1940 fór
þýztítí fflúgherimm að gena nœitur-
árásflr á Lantíon. .1 eiirurti órós-
inni vamð ibifneið Kenmedys hvar
húm sltióð úlbi flyirlilr heitmlSllií haras
fynflr spmangjiu og geneyðifflagð-
dlst. „Ég æltllá efckii að fflárta
spremgja rnilflg í ffloflt mpp. 'Ég síkiraf
'aðii eilgiinlkomiu amlilnaili/ það í gear-
kvöíltíi og sagði henmi það,“
sagði hiainin vdð ertsltóam blaða-
imainm. Sá offönámiur karasrt: á
fcreilk og tiifli lutialmrilkliismáðlunjeyit)-
'flsltas að sendlfflhemajrta „IhJefödl Ibill
azt á rtauguim". Hanm var samm-
færður um að Þjóðvarjar mot-
uðu ektítí memai flitlið bnot alf vél-
um sliiniuim tiitt' ámásammá og þegar
þeflr 'byrj'uðu alf iþdiim kmatftii, sem
hanin itiaflldii þá búa yifliir, mymtíi
Lamdon. verða jöfinluð vdð
janðu.
'Hámm hiajfíðil liafaö lað vera. í
móiniuð éfltdr að sjpmertgjiuáirlásdr
heeflUstt og hanm stióð vlið omð sfim.
Þiamini 10. átotólber sófitli flianm/
hefflm Háfflilfax fllálvairð og sagði
homium iþær fréfitilr, að hamm æfil
aðö að segja alf sér srtairtflil. IHaiffi-
fax Bflaniifiar: „Kenmieriy vöirrtiiBlt
vema mjög meáíður út í batttaa-
risflcu stijómtaa og fiorsetianm og
vittitiiBlt aðálltovöffrtjunameflnlil ham®
vera að hoamim hefðu efcki verið
gefnar nægitegia ibæmamdi' upp-
fflýsiingöir u|m Stietflniu sfljönrtar Blfflnm
ar síðustiui fivio þrjá máttiiuiaii.
Hamm igagmmýn/dd; á mnairgiam háitt
sltjánn 'Roaseweffltls og. Italitífi! að
húm heföi fiallað miítoiO, en að-
haif2it iþví mámma. Hammi var
gmetalíliega vomisiviMtnlni og hdlt)ur.“
ÖllÐium, sernn 'flyfflgdlUBlt rnieð
Kemniedy Bfiðuisifiu daga Iharts í
Landuni ber samam um að hamm
ha|fli vdliTJt afljgerfllejga úr jaifin-
vægffl, úfifiaúigiaður ag mjög beizk
'ur. Þegar 'hanm, Ikiottn tölis Bamda-
irilkjáffiina, (þamm 27. ofcbábar miefflt-
aðiii íianmi að italffla viið bláðattniemm*
affldmedl þessú vamlt „'Ég 'fler mak-
teiltjt filDI Hvtíjta húBBlilrts Og ég sikial
ffleysa Ifiiá slkjóðuinintí, iþegiam ég er
kem iþaðairt,“ saigði hamm. Aflfflir
íbfláiðamertailrmlfflr voriu: sem á gJlóð
,um,. Það haifðd) ekltí ckufliitzjt mieiiinr
um, að Kemmiedy var ævameflð-
■ur. Aðeiins mflfflu/ dagam vohtu itáD
'kosnlimga og miamgfflr gemðu, þvi
Wú slkána að hamm iinymdlil Ibetífia
öðlliuim áhirilfium sfimium, — ajtik/vaeð-
ium 25 mdDDjóni ka|þófl(ilkka, sem
ttianm var fiallittim ráðá yiflilr á mát
fnambjöðanda' RoasewedltSi Wen
deflfll Wdffltíle.
Þamtn 29. ofctiðbem Iflfflujtti
Kerjniedy siðam, úfivanpsávamp,
sem 'þomni bamdamísfcu þjöðar
tartar ttittýddlii á í otftvænffl. Þar
iljýsítJi hiamm þvi ytför að Jiamrn
tieiffldli fnanmltiíO þjóðamitttaar bezt
bomgið, ef FffatnfcHim D. RoOse-
welfi ytrði emdiurkjöffflttm tfarsieltii!
BamidairlíDcjianma.
Og hiamm siaigðd! ,vflð (rtofckma
bne^fca Ibfflaðaimenmi „Mér er sagt
að edinhverjar sögusáigtniiir séu á
'kmeilkiil í Lomdiom tuim að ég haifiil
kamið arieð amtílbmezikam ytfliirfljýs-
tajgam, eða slajglt efflnlhviemsi Bfiaðar
að ég búist efckit við að Brefiar
vdinmi striöið. Þetitá' er að sjSUf-
sögðu þvætitiiln|glur.“
Það 'hiéfiur verflð Iteymtíiamdlóm-
'ur finaim á þenmam, dag og upp-
'ljýsiiBlt senmfifflelga laffldmeli hvennlilg
Roosewiefflt fiótosit aö tfá Kenmedy
fiifli að igteifia þessar ytfi,nl(ýsiimgar
og styðja hammi siðami edlnlhúgia i
kosnitagabaiá'trtiuininiii.
'RoOsieweflit varan Jcasiniittiguirta;
e/n iniauimilieiga. New Yark Henaflld
Ttribunie sagði að emgfflnm etan
mtaðiur ætitii jatfin Stónam 'þáltit 4 þvi
að hamm raáði emduirkjöri og Jos-
eph Kenmiedy. Em að ftestu teyfii
öðmu hofiðii hamm' vemið þyrmdr í
auguim Bréta og þaiu/ sáiitatíá1
varu terngi að gmóa. Mamgir
unðu fiifl) að áifieflflást 'hainm á
mæsltiu ámuim og sökuðai hiainms >um
að 'hugsa éktoi iiun anmað em
sltoana eflki að isijntnll eigdtra Ikökiu og
einþyens sitaiðair .var itieklið tsivo
sfienkt til orða að vonamdi mymdi
þetitia stmíð þó vemða fiifl. þesis, að
últmá aif jömðilrtai1 menm, atf hatnis
gieirð. Þétitia vomu vdssutega ófög-
ur onð, em hffljóta að vera stícilj-
anillag, iþegam hiatfðar enu í hiujgia
þær þnemgilnigar sem brezka
þjóðta 'bjó við, þær byrnðam sem
húm itiólk hugilökk á si|g, og vaiið
svo að sæita vaifUsjömiUm og fiom-
firyggdfflegium, skoðumlum frá
seraddherra helztia vtaaríkis síms.