Morgunblaðið - 20.06.1975, Page 12

12
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 20. JUNl 1975
Sýning Braga
FJÖRA sýning á myndlist hefur
verið opnuð á „Loftinu“ við
Skólavörðustíg. Sá sýningar-
staður virðist hafa unnið hug
flestra þeirra, sem þar hafa komið
í heimsókn, og þá ekki sfður
þeirra, sem sýnt hafa verk sín
þar.
Það er Bragi Ásgeirsson, sem að
þessu sinni hefur efnt til
sýningar á eldri og yngri verkum
sfnum á „Loftinu". Þar er nú 41
verk til sýnis, þau elstu frá 1949,
þau yngstu nýmáluð.
Þessi sýning Braga á „Loftinu"
er að mínu áliti heldur sundur-
laus og gefur litla hugmynd um
þróun listamannsins, enda eru
aðstæður i þessu litla húsnæði
hvergi nægilegar til að sýna þar
yfírlitssýningar. Það er sjálfsagt
heldur ekki ætlunin, en ég verð
að játa, að ég skil ekki fyllilega
tilgang sýningar af þessu tagi. Val
verka virðist handahófskennt og
ekkert tímabil í listferli Braga
nægilega kynnt til að gefa hug-
mynd um, hver hlekkur það sé í
myndrænni þróun listamannsins.
Þetta er að mínum dómí alvarleg-
ur galli á sýningu Braga, og
sannast að segja finnst mér eins
og hér sé fremur um samtining að
ræða en sögulega eða persónulega
heimild. Ég er á þeirri skoðun að
Bragi hefði átt að takmarka þessa
sýningu í samræmi við húsnæðið,
og er viss um, að hann hefði á
þann hátt komið sterkar fram og
sýnt meiri svip sem málari.
Eins og lesa má hér að ofan
gætir margra grasa á þessari
sýningu Braga Ásgeirssonar. Best
kann ég að meta þá myndgerð
Braga, sem ber nokkurn svip af
svokallaðri pop-list, það er að
segja er hann tekur alls konar
Bragi Asgeirsson við eitt af
verkum sfnum.
hluti og greipir í myndflötinn.
Skapar hann þannig oft á tíðum
sérstæð og skemmtileg verk. Ég
nefni aðeins eitt verk máli mínu
til stuðnings, „Roðahnetti" nr. 29
Myndllsl
eftir VALTÝ
PÉTURSSON
á þessari sýningu, en raunar
mætti benda á önnur verk frá
samatfmabili, sem fengið hafa
samastað í innsta herberginu á
„Loftinu". Þau verk eru að mfn-
um dómi svipmesti hluti þessarar
sýningar og gefa besta hugmynd
um Braga og list hans í dag.
Einnig hafði ég ánægju af sumum
eldri teikningum hans.
Bragi Asgeirsson er enginn
byrjandi í myndlist. Hann hefur
langt og gott nám að baki og hefur
stundað myndlist af miklum
krafti haldið margar sýningar og
skapað sér nokkra sérstöðu f röð-
um listamanna hérlendis. Því er
það eðlilegt að til hans séu gerðar
nokkuð miklar kröfur. Ef til vill
er ekkert eðlilegra en að góðu
fólki verði stundum svolitið á í
messunni, og ég er ekki frá því að
svo hafi orðið I þetta skipti. En
auðvitað gæti þessi siðasta
setning einnig átt við þann, sem,
þetta skrifar. Ef til vill er það mfn
eigin sök, að ég sé ekki tilgang og
markmið þessarar sýningar
Braga. Eitt er þó óhætt að full-
yrða í þessu sambandi. Fjöl-
breytnina vantar ekki, og er það
ef til vill kostur við þessa
sýningu, þegar öllu er á botninn
hvolft.
r
Islenskar ljósmyndir
í Frakklandi
CAEN heitir borg í Normandí.
Ekki hefur undirritaður getað
komist að neinum sérstökum
tengslum milli sögu Islands og
þcssarar borgar, utan hvað víst
má telja að fornmenn hafi sótt
staðinn heim í eilifri leit sinni að
gulli og grænum skógum. Einnig
mun það til, að íslenskir stúd-
entar stundi þar háskólanám, þó
einkum í seinni tíð. Annars er
ekki vitað til að þeir 150 þúsund
ibúar borgarinnar hafi meiri
áhuga á tslandi en geingur og
gerist útí heimi.
Eigi maður leið um götur
borgarinnar um þessar mundir,
má sjá á hverju götuhorni auglýs-
íngu. Ekki svo að skilja að auglýs-
fng sé eitthvert sérstakt fyrirbæri
i Normandí. Heldur hitt, að á
henni stendur nafnið Islande, —
orð sem ekki sést á hverjum degi
á götum Caen.
Ösjálfrátt staldrar maður við og
hnýtur þá um orð einsog
„oiseaux et paysages" (fuglar og
landslag). Neðst i horninu stend-
ur „3 rue de Vangueux", og af
eðlisávísum einni saman er því
slegið föstu að þetta sé götuheiti.
Kunnuglegar myndir frá Islandi eru á sýningunni;
fuglar, landslag og eldgos.
Philippe Patey.
Reksturshalli útgerð-
arfélags Akureyringa
65 milljónir í fyrra
Eftir skamma stund er komið
inni þraunga hliðargötu þarsem
gamalt fólk liggur útí vængglugg-
um og horfir niðurá mann glans-
andi augum.
Númer þrjú er lftið sýningar-
herbergi. Þegar þángað er komið
inn, blasa við manni kunnuglegar
Ijósmyndir frá Islandi; fuglar,"
landslag og eldgos. I einu horninu
situr ungur maður við borð og
bíður góðan daginn.
Það tók ekki Iánga stund að
komast að því, að þetta var
franskur maður, að því leyti frá-
brugðinn flestum öðrum löndum
sínum, að hann talaði islensku.
Philippe Patey kynnti hann sig.
Hann hefur verið á Islandi um
alllángt skeið og tekið miklu ást-
fóstri við landið; sagðist vel geta
hugsað sér að flytjast þángað en
það væri erfitt fyrir útlendinga að
búa á tslandi.
Philippe hefur ferðast um
þvert og endilángt landið ásamt
því að hafa starfað sem sjómaður,
trésmiður og matsveinn, svo eitt-
hvað sé nefnt.
Alls sýnir Philippe 40 litmyndir
sem hann tók á árunum 1972—73.
Þarna má sjá myndir frá fyrsta
degi eldgossins i Vestmannaeyj-
um, frá Mývatni þarsem Philippe
bjó í tjaldi útí hrauninu og keypti
egg og mjólk á Kálfaströnd.
Einnig eru myndir frá Snæfells-
nesi og vfða. Mikill fjöldi mynda
hefur selst og einna vinsælastar
eru myndir frá Vestmannaeyjum
og af fuglum á flugi.
Fuglamyndir eru f miklum
meirihluta og er auðséð að hann
hefur lagt á sig mikla vinnu við að
ná sumum þeirra.
Franska sjónvarpið hafði viðtal
við Philippe skömmu eftir opnun
sýningarinnar, þarsem rætt var
um Island og hið aukna aðdráttar-
afl sem það virðist hafa á fólk sem
kýs að ferðast i ró og næði. Blaða-
dómar eru mjög vinsamlegir og
ber öllum saman um, að ísland
meigi vera hreykið af sýningu
sem þessari; það sé auðsætt að
hér hafi ljósmyndað það auga sem
kunni að stilla saman blíðu og
ljós.
Aðspurður kvaðst Philippe ætla
að halda sýningu á þessum sömu
myndum f mikilvægum sýningar-
sal í París n.k. haust og etv. í
London líka. Hann bjóst við að
koma til Islands f sumar tilað
ferðast og taka fleiri myndir;
sagði að það hefði verið gaman að
sýna myndir þessar þeim íslend-
íngum sem frekar færu til
Maljorku en Mývatns. Þeir vissu
ekki hvað þeir ættu fagurt land.
Að lokum bað Philippe fyrir
kveðjur til allra þeirra sem hann
þekkti heima og kvaðst vonast til
að sjá þá sem fyrst.
G.A.
Gamli síðutogarinn
skilaði einn hagnaði
IIALLI varð á rekstri Utgerðar-
félags Akureyringa á s.l. ári og
nam hann tæplega 65 milijónum
króna. Afskriftir námu hins veg-
ar 75 milljónum króna. Togarar
félagsins lönduðu samtals 13,932
lestum í fyrra f 103 veiðiferðum.
Félagið rekur nú 5 skuttogara og
einn síðutogara, Harðbak. Var
hann eini togarinn sem skilaði
hagnaði f fyrra, 3,7 milljónum en
mcst tap varð á Sléttbaki, 35,4
milljónir.
Framangreindar upplýsingar
komu fram á aðalfundi UA sem
haldinn var í byrjun síðustu viku.
I reikningum kom fram að sfðu-
togarinn Harðbakur skilaði 3.7
millj. króna hagnaði, og Hrað-
frystihúsið 6.3 milljón króna
hagnaði. Halli á Sólbaki var 12.3
milljónir, Svalbaki 24 milljónir og
Sléttbaki 35.4 millj. Halli á
skreiðarverkun var 0.5 milljónir
og á saltfiskverkun 2.5 milljónir.
A árinu 1974 var framleitt i
fiskvinnslustöðvum félagsins
3361 tonn af freðfiski, 20 tonn af
skreið, 740 tonn af saltfiski.
Heildarvinnulaun til starfsfólks i
landi voru 171 millj. og 569 þús.,
en vinnulaun til sjómanna voru
166 millj.
Miklar breytingar hafa að
undanförnu orðið á skipaeign
félagsins. Þrír gamlir síðutogarar
voru seldir til Spánar í brotajárn i
fyrra. I stað þeirra hefur félagið
keypt skuttogara og fékk það
siðast tvo stór skuttogara frá
Spáni.
Ein af myndum Philippe.