Morgunblaðið - 27.11.1976, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 27.11.1976, Blaðsíða 14
38 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 27. NÓVEMBER 1976 >4tt> KAFf/Nö » *fesc 3 Þarf þessi hrossahlátur alltaf að fylgja bröndurunum? Ekki of nærri litlu krílunum; það er ekki að vita nema mamman sé grimm. Gesturinn hafði flutt af gisti- húsinu án þess að greiða reikninginn. Hóteleigandinn skrifaði honum: „Kæri herra L. Jónsson. Viljið þér gera svo vel að senda upphæðina á reikningi yðar frá gistihúsihu. Með mikilli virðingu o.s.frv." En þessi L. Jónsson svaraði með eftirfarandi bréf i: „Kæri gistihúsaeigandi. Upphæðin á reikningnum er 3,500 krónur. Virðingarfyllst. L. Jónsson." íhóteli. — Get ég fengið ritföng lánuð? Þjónn: Eruð þér gestur hér? — Nei, ég er ekki gestur, ég er látinn borga 20 dollara fyrir hvern sólarhring. Dómarinn: Þér eruð sakaðir um að hafa tekið járnstengur fráPáli járnsmið. Þjófurinn: Ja, læknirinn sagði að ég væri blóðlaus og yrði að taka járn. Frúin: Ó, hvað ég er fegin að þú ert kominn heim. Eg gaf betlaranum þarna nokkuð af miðdegisverðinum og síðan hefur hann sofið þarna í stólnum. Maðurinn: Ertu þá viss um, að hann hafi ekki steindrepizt? Tekid undir við Albert BRIDGE 1 UMSJA PÁLS BERGSSONAR Ekki þýðir að gefast upp þó lega spilanna á höndum andstæð- inganna sé óhagstæð. í spili dags- ins er suður sagnhafi í 7 laufum. Austur hafði sagt spaða og vestur spilar út spaðaás. S. 542 H. DG862 T. 105 L. A82 Vestur Austur S. A83 S. KDG10976 H. 1054 H. K97 T. 83 T. G42 L. 76543 L. — Suður \ S. — H. A3 T. AKD976 L. KDG109 Þau kynntust í sundlaugunum — í djúpu lauginni! „Ástæða er til aó gleðjast yfir því er Albert Guðmundsson kveð- ur sér hljóðs á alþingi til að hvetja þingmenn til samstöðu um að vinna gegn áfengisbölinu. Víst er það rétt hjá honum, að ástæða er til að hefja þar ámóta sókn og á sínum tíma var gerð til að sigrast á berkiaveikinni. Hér er þó að ýmsu leyti ólíku saman að jafna. Það vildu allir vera lausir við berklana. Mönnum voru kenndar umgengnisreglur svo að þeir smituðu aðra síður, ef þeir skyldu vera sýktir. Reynt var að finna veikina á frumstigi og lækna hana strax. Smitberar voru teknir af almannafæri og einangr- aðir. Riki og borg ráku enga starf- semi og héldu ekki samkomur til að breiða út berklaveiki. Guðmundur Björnsson land- læknir sagði, að áfengissýkin hefði þá sérstöðu að mönnum þætti hún byrja skemmtilega. Það væri gaman að fá hana og hafa á frumstigi. Drykkjusýki er ekkert annað en löngun í áfengi. Hún er kölluð veiki þegar menn hafa ekki vald yfir henni. Fjöldi manns vill hafa þessa veiki, þ.e.a.s., þeir vilja ganga með löngun í áfengi á því stigi að þeir hlakki til að fá það. Sú tilhlökkun verður að alvar- legri veiki á svo sem tíunda hverj- um manni sem kveikir hana í sér. Venjulega reynist fullur þriðj- ungur þessa tíunda hluta ólækn- andi, þrátt fyrir rmklar og dýrar tilraunir. Hér verður ekki reynt að rekja afleiðingarnar. Nú geta fáir lokað augum sínum fyrir þeim. Heldur nokkur maður að tekist hefði að hnekkja berklaveikinni svo sem orðið er, ef ekki hefði tekist að einangra smitbera og finna veikina á frumstigi? Efast nokkur um að í þeirri viðureign hafi rétt leið verið valin? Ætli það gildi ekki svipuð lög- mál í sambandi við áfengissýk- ina? Skyldi ekki sigurvonin vera bundin við það að fækka þeim sem taka veikina og ganga með hana á frumstigi? Þurfum við ekki að minnka smitunarlíkurn- ar? Eigum við ekki að taka hönd- um saman um að fækka tilefnum og tækifærum til áfengisneyslu? Iliilldór Kristjánsson." Velvakandi þakkar Halldóri fyrir bréfið og hugleiðingar hans um áfengismálin. Hann nefnir hvort ekki eigi að fækka tilefnum til áfengisneyzlu, en hvar á að bera niður? Á að stefna að þvi að útrýma áfengi úr opinberum sam- kvæmum, eins og menntamála- ráðherra hefur gert? A að fækka áfejigisútsölum eða setja strangari reglur um sölu áfengis? Skrá kaupendur á nafn, skammta kannski? Það væri fróðlegt að heyra hvernig hægt er, að mati ykkar, Sagnhafi trompar fyrsta slag og spilar trompi á ás blinds. Lega trompsins kemur í ljós þegar aust- ur lætur spaða. Nú, það þarf alla- vega að svína hjarta og sagnhafi spilar því hjartadrottningu frá ' blindum, lætur lágt heima þegar austur leggur kónginn ekki á og fær slaginn. Nú tekur sagnhafi hjartaás og spilar tíglum sínum. Vestur þarf að trompa áður en lýkur og þá yfirtrompar sagnhafi með áttu blinds, tekur trompin og fær alla slagina, sem eftir eru. I spilinu eru tvær gildrur. Sagn- hafi verður að taka fyrsta tromp- slaginn á ás blinds. Annars á hann ekki innkomu heim á eigin hendi þegar vestur trompar tígul og yfirtrompað er í blindum með laufáttu. Sagnhafi getur jú trom'p- að spaða, en þá fær vestur tromps- lag. Hin gildran er að taka á hjartaásinn eftir að svíningin heppnast. Sé það ekki gert hendir vestur af sér hjörtum sínurn i tíglana. Sagnhafi getur samt feng- ið 13 slagi ef hann hendir öllum hjörtum blinds f tigulslagi sína og spilar síðan hjartaás. Þá er vestur í sömu aðstöðu og áður er lýst. Hann verður að trompa, sagnhafi yfirtrompar með áttu blinds og á þá bara eftir á hendinni þrjú hæstu trompin. — P.B. Maigret og þrjózka stúlkan Framhaldssaga eftir Georges Simenon Jóhanna Kristjónsdóttir þýddi 20 verið yfirheyrðir. . . Aðeins einn þeirra... roskinn maður sem ég kannast við telur að hann haf i seð m ann ganga yf f r gotu na og hverf a Út f myrkrið... Að hugsa sér að saxafónleikar- inn beið aðeins eftir þvf að fá að leysa frá sk jóðu nni. Hann var reiðubúinn til þess áður en þeir féru frá Pelican og það var Maigr- et sem hafði skipað honum að þegja. Og hamingjan má vita hvenær nú verður hægt að yfir- heyra hann — eða hvort það verð- ur hægt. — Hvað hafið þér hugsað yður að gera nö? Þetta er ailt ósköp hefðbundið. Skotið á mann á Montmartre. Yfirheyra nokkra tugi af fólki sem ekkert vissi Og sumir höfðu ekki hreint mél í pokahorninu og þar af leiðandi gæti ýmislegt spunnist f kringum málið. Og ekki væri ðhugsandi að einhver slfkra aðila myndi fáaniegur til að gefa upplýsingar ef hann héidi að litið yrði f ramhjá ýmsu öðru. — Ég set einn eða tvo menn I þetta, herra forstjðri. Hvað sjálf- an mig varðar.,. Það tiðir ekki að mðtmæla þvt. Hann dregst einhvern veginn þangað og þannig hefur það verið frá upphafí. Frá þvf hann sté faeti sfnum I Jeanneville f fyrsta skipti. Hann hafði frá upphafi verið þvf mðtfaliinn að fara frá Cap Horn og Felicie þðtt hún væri þvermóðskuf ullur ruglukoíl- ur. En nú bendir ýmislegt til að hann hafi haft rangt fyrir sér. Eftir öllum sðlarmerkjum að dama á að leita f hverfinu f grennt vfð Place Pigalle að slóð- inni. — fig fer n ú þangað samt... Aðeins einu tðkst I'etillon að koma til skila: Felicie hafði ekki verið ástkona hans. Þegar Maigr- et minntist á hana hafði hann orðið svo undrandi á svipinn, að engu var lfkara en slfkt hefði aldrei að honum hvarflað. Klukkan er hálfnfu. Maigret hringir til konunnar sinnar. — Ert það þú... Nei, ekkert sérstakt... Ég veit ekki hvenær ég kem heim... Hún er orðin þessu vön. Hann stingur nokkrum skýrslum f vas- ann þar á meðal frá Rouen um upplýsingar um allar konur sem hafa verið f starfi f Tivoli. Petill- on hafði ekki farið með neinni upp. Þegar hann kom inn hafði hann setzt út f horn og tvær stúlk- ur höfðu samstundis setzt hjá honum. — Er ekki stúlka hér sem heitir Adele? hafði hann spurt. — Pú ert heldur seint á ferð- inni, gðði... það er langt sfðan Adele var hérna... þu ert að meina þá dökkhærðu með peru- brjóstin. Það veit hann ekki. Hann veit bara að hann er að leita að Adele sem hafði unnið þarna fyrir ári. Og nú eru margir mánuðir sfðan hún fðr! Enginn hefur hugmynd um hvar hún er niðurkomin. Ef ætti að leita að Adele f óllum frönskum hóruhðsum... Lögreglumaður einn á að kanna nákvæmlega herbergi saxafðn- teikarans f Rue Lepic. Janvier, sem hefur ekki fengið nema smá- tfma tit að pústa, ð að vera f hverfinu við Place Pigalle og snuðra þar f dag. Maigret sjálfur hefur enn einu sinni tekið lestina, fer úr henni f Poissy og leggur af stað f áttina til Jeanneville. Það er engu Ifkara en akrarnir seu grænni og himininn blárri eftir rigninguna daginn áður. Brátt sér hann rauðu húsin f f jarska og hann veif ar til Melanie Chouchoi sem horfir á hann með svipbrigðalausu andliti þegar hann gengur framhjá búðinni hennar. Hann ætlar að hitta Felicie aft- ur. Hvers vegna hlakkar hann til þess? Hvers vegna herðir hann gönguna eins og ðsiálfrátt. Hann brosir þegar hann hugsar tii þess hvað Lucas muni Ifklega vera f örgu skapi eftir nðttina sem hann hefur varið við að fyigJast með húsinu. Hann sér hann sitja við vegarbrúnina og hann er með pfpu f munninum. Kannski er hann syfjaður. Og ef til vill orð- inn svangur. — Jseia, gamli minn. — Ekkert að frétta, húsbðndi gðður... Skelfing iangar mig f kaffibolla og lúr... En kaffið þð fyrst.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.