Tíminn - 19.09.1965, Síða 2

SUNNUDAGUR 19. september 1965
2
TÍMINN
ÞÁTTUR KIRKJUNNAR
ÞÖKK
Ég minnist þess óljóst eins
og úr hálfgleymdum draumi,
að hafa lesið í skólafræðum úr
fornum ljóðum, kannski eftir
Snorra Sturluson um norn,
sem sat alein og gleymd í af-
helli einum langt inni í hömr-
um fjallsins. Hún hét Þökk og
■ átti að spinna hamingjuþráð
manna, en þeir áttu sjálfir að
færa henni efnið í hann með
þakklæti sínu. En oftast var
snældan tóm, því að flestir
gleymdu að flytja norninni
verkefnið. Og í stað þess að
Ijóma af starfsgleði yfir ham-
ingjuþræðinum sat Þökk auð-
um höndum langleið og blökk
á svip, eða þá að snældan fyllt-
ist af þræði með bláþráðum og
hólum gleymsku og vanþakk-
lætis.
Þetta minnir á aðra helgi-
sögn austan úr löndum. Ævin-
<týrið um englana tvo, sem ■ end
ir voru frá himni, hvor með
sína körfu. Annar átti að safna
óskum og kröfum mannanna,
hinn átti að tíma saman þakk-
irnar.
Hinn fyrri kom aftur að
vörmu spori með yfirfuua
körfu.. Hinn var möre ár og
kom loksins aftur með tæplega
botnhyl í körfunni.
Hvar eru hinir niu? sagði
Kristur, þegar aðeins einn af
tíu kunni þakkir fyrir lækn
ingu af hræðilegum sjúkdómi.
Og enn á þessi sDurning svt.
angurværan hljóm. Við finnum
enn þá sársaukann í þe.ssum
fjórum stuttu orðum. Og lík-
lega hnitar hann svo nærn
hjarta af því að við þekkjum
eitthvað tii vanþakkiætis og
gleymsku sjálfs og hve iogsárt
það getur sviðið að nafa
gleymzt, þegar við héldum okk
ur hafa verið svo ákaflega þvð-
ingarmiklar persónur í lífi ein
hvers annars og því bakklætis
verð.
Fyrir nokkrum árum var
efnt til keppni í blöðum eða
útvarpi, þar sem ungt fólk, mig
minnir úr skólunum átti að
tala um foreldra sína og full-
orðna fólkið. Það var ljótur
vitnisburður, sem eldra fólkið
fékk, ef ég man rétt.
Og fyrir nokkrum kvöldum
var ég að koma út úr einu af
æskulýðshælum borgarinnar.
Þar var röð beggja megin i
tröppum hússins utan dyra
af reykjandi ungmennum, með
ergelsi og hefnd uppmálað á
ungum fallegum andlitum.
Nokkur orð þessara ungmenna
gætu sýnt þökk þeirra hugsun
eða skilning. „Viltu smók
manni?“ „Vertu ekki að tala
við karlskrattann". „Það ætti
að brenna þennan bölvaða
kofa.“
Þeim hafði sennilega verið
aftrað inngöngu þetta kvöld,
af því að þau höfðu ekki ald-
ur til útivistar.
En hafið þið og hafa þau
athugað, hvað gert er fyrir
unga fólkið í þessari borg og
á þessu landi? Hefur nokkr
um dottið í hug að bera sam-
an aðstöðu þessa unga fólks
til lífs og gleði, og þeirrar
æsku sem var fyrir örfáum ára-
tugum t.d. úti í sveitunum, sem
nú eru komnar i eyði? Hve
himinháan lofsöng mætti þá
hefja, ef einum af tíu hefði
verið kennt að þakka.
„Kennt að þakka,“ sagði ég.
Hefur ekki þáttur virðingar,
viðurkenningar og þakklætis
gleymzt í uppeldi skóla og
heimila um, kirkju þarf naum-
ast að tala, þangað koma sízt
þeir unglingar, sem helzt þurfa
þakkir að læra.
Og hvað heyrir æskan fyrir
sér?
Hlustið á og leýð allt nöldr-
ið, aðfinnslurnar, kröfurnar,
gagnrýnina og svo stundum
róg og blekkingar um allt og
alla, einkum bindindis menn,
„siðapostula," presta, kennara,
stjórnmálaménn, útvarpið, bæk
urnar, leikhúsin. Allt er haft á
hornum sér. Jafnvel heilum
starfsstéttum er brugðið um
allt hið versta. Og hvernig er
talað um heilar stofnanir eins
og kirkjuna og skólana? Auð-
vitað er margt aðfinnsluvert og
allt má betur fara. En ætli fuli
komnunin og framfarirnar fá-
ist ekki nema fyrir skammir?
Vex hver við vel kveðin orð“
Munið ekki, hvernig ofurlítið
hrós, svo-lítil viðurkenning frá
mömmu eða pabba, kennara,
presti eða vini varð eins og
gróðurskúr yfir skrælnaðan ak-
ur uppgjafar, vantrausts og
vonleysi? Man enginn hvernig
mjúkur lófi prest? eða kennara
Andrés Johnson
minjasafnari
Andrés Johnson, þjóðminjasafn
ari í Ásbúð í Hafnarfirði verður
jarðsunginn á morgun frá Hafn
arfjarðarkirkju. Hann lézt að
heimili sínu hinn 13. þessa mán-
aðar, áttræður að aldri. Hann var
fæddur á Leifsstöðum í Selárdal
í Vopnafirði, og voru foreldrar
i hans Stefán Jónsson bóndi þar
I og kona hans, Sigurbjörg Stefáns-
< dóttir.
I
'i Andrés átti heima í Hafnarfirði
j síðan 1916, og .stundaði þar rakara
iðn. Hans verður þó einkum
i minnzt fyrir hið mikla minjasafn,
; sem hann dró saman með atnriai
og áhuga á langri ævi. Á þann
hátt bjargaði hann miklum verð-
mætum frá glötun. enda var hann
að verðleikum sæmdur heiðurs-
merki íslenzka ríkisins fyrir það
cfflrf cifi- MnlS OQrcfAlrntn oomn.
á koll eða vanga vakti öfl til
vaxtar, sem aldrei höfðu áður
á sér bært.
Eitt bros getur dimmu í dags
ljósi breytt, á víða við. En
bros þakklætis og virðingar eru
ekki einungis sem vorblær og
sólskin i samfélagi manna á
heimilum og vinnustöðum, skól
um og skemmtistöðum, heldur
eru þau og geta orðið dýrgrip-
ir í minjahirzlu hjartans og
hugans ævilangt.
„Þetta eru fjallahetjurnar
rnínar," sagði fóstri minn einu
sinni um okkur, þegar við kom
um heim úr göngunum. Siðan
eru 40 ár, en þau óma samt
enn í eyrum sem fegursti söng
ur. Hann var ekki þakklátur
né Rrósyrtur maður, svo að
þau voru dýrmæt. Og hversu
oft var reynt á síðustu kraft
ana til að eiga skilið þetta hrós
og glata því ekki. Það veit Guð
einn, eins og gamla ^fólkið
sagði. ,
Samt er þakklæti aldrei feg- ,
urra eða nauðsynlegra en
þökk, sem veitt er öldruðum
t.d. foreldrum af börn-
um þeirra, kennurum af nem-
endum, elskendum af elskend
um. Og líklega hafið þið lesið
sögu, sem heitir: „Of seint “
Hún er um börn, stór börn.
sem voru að flýta sér heim til
að kveðja pabba sinn. sem var
að dauða kominn. En þau
komu of seint. Öll bakklætis
orðin urðu ósögð að eilifu í
þessari veröld að minnsta
kosti.
Einu sinni sagði maður, sem
hafði misst konu sína við prest
inn sem átti að jarða hana
,,Og segðu, að þakklætið, sem
hún átti að fá fýriF' allt hafi
búið í hjartanu, þó áð ég segði
það aldrei “
Það er svo sem ágætt, að
þakklætið búi í hjartanu og þa?
verður að koma þaðan eða eiga
þar uppsprettu án þess
verða orðin köld og lítilsvirði.
En þakklæti í hjarta, sem
aldrei nær fram á varir er
líka eins og lind undir klaka
svalar hvorki né gleður
Gleymum bví ekki fordæmi
Samverjans, sem einn sneri við
af tiu tii að gefa Guði dýrð-
ina.
Og gæti ekki verið, að ver-
öld og samtíð séu svo þakklæt-
issnauðar af því að gleymzt hef
ur að kenna börnunum að
þakka Guði sinum föður ljós-
anna, sem öll góð og fullkom-
in gjöf kemur frá.
Þakkið jafnan Guði föður
fyrir alla hluti í nafni Drott-
ins Jesú Krists.
Árelíus Níelsson.
ingi við ríkið eftirlét hann því
safn sitt fyrir allmörgum árum,
sérstakri deild í Þjóðminjasafn-
inu. Ber hún nafnið Ásbúðarsafn
eftir heimili safnarans. Andrés |
Johnson átti góðvini og hjálpar-
menn í söfnunarstarfi viða um
land, og eru þeir margir, sem nú
við lát hans minnast þessa sér-
stæða merkismanns og þess ó-
venjulega þjóðnytjastarfs, sem
hann vann.
'Snaipiarhanlíahósinu
'V
fóma? Arnasor 30
'/ilh(álmur Arnason
Auglýsið i límanum
Verkstjórn
Karl eða kona, helzt vön verkstjórn við sauma-
iðnað, óskast.
SPORTVER,
Skúlagötu 51, — sími 19-4-70.
ÚTBOÐ
Tilboð óskast í að byggja dælustöðvarhús fyrir
Hitaveitu Reykjavíkur, vjð Bolholt, her í borg
Útboðsgögn eru afhent í skrifstofu vorri, Vonar-
stræti 8, gegn 3.000.— króna skilatrvggingu
INNKAUPASTOFNUN REYKJAVÍKURBORGAR.
stillanlfgu
HÓGGDEYFARNIR
Abvoð 10 OOf Km akstur
eða I ár — 9 ára revnsls
á ís'enTkum veaum sannar
gaaSin
ERU I REYNDiNNI ODYR
USTU HOGGDEYFARNIR
Smyriu
Laucrav 170 simi 1-22-60
KONI
NOTADAR
DIESELVÉLAR
Útvegum frá Þýzkalandi Mercedes Benz-diesel-
vélar í gangfæru ásigkomulagi.
Eftirtaldar tegundir:
O.M — 636 — 170 D 43 hestöfl verð ca. kr. 12,693,00
O.M - 636 — 180 D 43 hestöfl verð ca. kr. 15,687,00
O.M. — 612 — Truck 90 hestöfl verð ca. kr. 25,625,00
O.M — 312 — Truck 100 hestöfl verð ca. kr. 31.712,00
O M — 315 — Truck 145 hestöfl verð ca. kr. 43,945,00
O.M. — 326 — Truck 180—200 h.ö. verð ca. kr. 69,944,00
Allar nánari upplýsingar gefur
STILLIVERKSTÆÐIÐ DIESILL, Vesturgötu 2,
(Tryggvagötumegin) — Sími 20940.
FRÁ BARNASKÓLUM
KOPAVOGS
Börn fædd 1953 komi í skólana mánudaginn 20.
september kl. 10 fyrir hádegi.
Börn fædd 1954 komi í skólana kl. 11 tyrir hádegi.
Börn fædd 1955 komi í skólana kl. 1 eftir hádegi.
Þó eiga (10 ára) börn fædd 1955 sem sækja eiga
Kársnesskólann ekki að mæta fyrr en föstudag-
inn 1. október kl. 3 eftir hádegi, vegna seinkun-
ar á byggingaframkvæmdum við skólann.
Skólast jóri.