Morgunblaðið - 14.06.1988, Síða 4

4 B
fllgrgsmMaftift /ÍÞRÓTTIR ÞRWJUDAGUR 14. JÚNÍ 1988
KNATTSPYRNA / 1. DEILD (SL-DEILDIN)
Kastaði mér að
boltanum en man
svo ekki meira!
- sagði Þorvaldur Jónsson, markvörður Leifturs, sem
rotaðist er Keflvíkingar jöfnuðu á elleftu stundu
LEIFTUR lék sinn 22. deildar-
leik í röð án taps á heimavelli,
er liðið fékk Keflvíkinga í heim-
sókn á sunnudaginn. Leiknum
lauk með jafntef li, 1:1, og voru
bæði mörkin gerð á síðustu 9
mínútunum. Steinar ingimund-
arson var enn á ferðinni fyrir
Ólafsfirðinga; skoraði mark
þeirra á 81. mín. en Einar Ás-
björn Ólafsson náði að jafna á
90. mín. En tafir urðu reyndar
talsverðar og bætti dómarinn
níu mínútum við venjulegan
leiktíma.
Þorvaldur Jónsson, markvörður
og fyrirliði Ólafsfirðinga, rot-
aðist er Einar Asbjörn jafnaði og
tók drykklanga stund að vekja hann
úr rotinu. „Eg kast-
Reynir aði mér í átt að Bolt-
Eiriksson anum og man svo
skrifar ekki meira! Þegar
ég raknaði úr rotinu
var það fyrsta sem ég fékk að vita
að Keflvíkingar hefðu skorað og
jafnað og þótti mér það með ólíkind-
um...“ sagði Þorvaldur í samtali við
Morgunblaðið á eftir. „í heildina séð
var jafntefli sanngjarnt, en það var
hræðilegt að fá svona mark á sig
rétt í lokin. Mér líður því virkilega
illa eftir þetta," sagði hann.
Mörkin
Mark Keflvíkinga bar þannig að,
að Ragnar Margeirsson gaf fallega
fyrir markið, einn samheija hans
skallaði knöttinn áfram inn á mark-
teiginn þar sem upphófst mikill
darraðardans sem endaði með því
Þorvaldur Jónsson.
P
Þorvaldur Jónsson Leiftri,
Ragnar Margeirsson ÍBK,
Einar Ásbjöm Ólafsson ÍBK.
að Einari Ásbirni tókst að koma
knettinum í netið.
Eins og áður sagði kom mark Leift-
urs á 81. mín. Steinar Ingimundar-
son setti markið og hefur þar með
gert öll þrjú mörkin í sögu Leifturs
í 1. deild. Tekið var langt innkast
inn á markteig Keflvíkinga, þar sem
myndaðist þvaga, og upp úr henni
barst knötturinn til Steinars sem
sendi hann af öryggi í netið af
stuttu færi.
Báðum mörkum var mótmælt harð-
lega, þar sem leikmenn liðsins sem
skorað var hjá töldu að brot hefði
verið framið áður en knötturinn fór
í netið, en dómari leiksins sá ekk-
ert athugavert og við það sat.
Leikurinn bar þess greinileg merki
að hann fór fram á möl og einnig
að talsverður vindur var, allt þar
til 20 mínútur voru eftir. Höfðu
sumir heimamanna það reyndar á
orði að slæmt væri að leika um
miðjan dag þar sem hafgola væri
ávallt ríkjandi í bænum á þeim tíma.
Móg væri að hafa aðeins malarvöll,
þó svo ekki væri golan til að
skemma fyrir líka. Enda var það
eins og við manninn mælt, að um
kvöldmatarleytið datt allt í dúna-
logn í bænum nema á áhorfenda-
stæðunum þar sem Ólafsfirðingar
hvöttu sína menn dyggilega.
Keflvíkingar sterkari
Viðureign liðanna var ekki sérlega
vel leikinn. Fátt var um fína drætti.
Keflvíkingar voru heldur sterkari í
leiknum, spiluðu meira úti á vellin-
um én leikur Leifturs var frekar
fálmkenndur og lítið um spil.
Besta færið í fyiri hálfleik fékk
Einar Ásbjöm Ölafsson — hann
fékk þá sendingu inn fyrir vörn
Leifturs en Þorvaldur varði glæsi-
lega með úthlaupi. I síðari hálfleikn-
um áttu Keflvíkingar þijú ágæt
færi en Þorvaldur var sterkur í
markinu að venju. Undir lokin komu
heimamenn meira inn í leikinn og
eftir venjulegan leiktíma, á 97. mín.
var Lúðvík Bergvinsson nálægt því
að skora; komst einn inn fyrir vörn-
ina og skaut hárfínt framhjá mark-
inu. Skall þar hurð nærri hælum.
Steinar Ingimundarson hefur gert öll þijú mörkin í 1. deildarsögu Leift-
urs frá Ólafsfirði.
Leiftur-ÍBK
1:1
Ólafsfjarðarvöllur, íslandsmótið - 1. deild, sunnudaginn 12. júní 1988.
Mark Leifturs: Steinar Ingjmundarson (81.)
Mark ÍBK: Einar Ásbjörn Ólafsson (90.)
Gult spjald: Sigurður Björgvinsson ÍBK (83.) og Steinar Ingimundarson Leiftri (92.).
Rautt spjald: Enginn.
Áhorfendur: Fékkst ekki uppgefíð.
Dómari: Bragi Bergmann, 5.
Línuverðir: Snorri Snorrason og Kjartan Bjömsson.
Lið Leifturs: Þorvaldur Jónsson, Gústaf ómarsson, Ámi Jakob Stefánsson, Sigurbjöm
Jakobsson, Guðmundur Garðarsson (Þorsteinn Geirsson vm. á 68.), Friðgeir Sigurðsson,
Hafsteinn Jakobsson, Halldór Guðmundsson, Lúðvík Bergvinsson, Hörður Benónýsson
(Óskar Ingimundarson vm. á 77.), Steinar Ingimundarson.
Lið ÍBK: Þorsteinn Bjamason, Sigurður Björgvinsson, Daníel Einarsson, Grétar Einars-
son, Ingvar Guðmundsson, Peter Farrell, Jóhann Magnússon (Kjartan Einarsson vm. á
72.), Óli Þór Magnússon, Gestur Gylfason, Ragnar Margeirsson, Einar Ásbjöm Ólafsson.
Fróðleg umræða um eignaréttinn og fleira
Sportveiðiblaðið var að koma
út, fjölbreytt að efni að vanda.
Það sem umsjónarmanni
þessa þáttar þykir einna merki-
Íegast af efni blaðsins að
þessu sinni, erágæt umfjöllun
frá fundi sem Skotveiðifélag
Reykjavíkur og nágrennis hélt
í febrúar síðast iiðnum, en þar
var f undaref nið, veiðiréttur,
staða og skyldur skotveiði-
manna.
Bragi Melax tók saman pistilinn
fyrir Sportveiðiblaðið og segir
m.a. í inngangi: -Aðalumræðuefnið
kom sumum nokkuð á óvart, mun
VEIÐI
Guðmundur
Guðjónsson
skrifar
það m.a. eiga við
nokkra alþingis-
menn. Við þetta er’
rétt að stöðvast. Mál
málanna var al-
mannaréttur til
veiða og annarrar
umgengni við land og lífríki þess.
Það er væntarxiega kominn tími til
þess að sá skilningur fæðist að hér
sé um stórmál að ræða, mál þar
sem skotveiðimenn eiga aðeins
hluta að aðildinni. Hér er átt við
að það sé einfaldlega þjóðfélagsleg
nauðsyn að þau rúmlega 90 prósent
þjóðarinnar sem í þéttbýli dvelja,
öðlist sem sterkust tengsl við land
^Abu
Garcia ]
\feiðivörur fyrir þig §
sitt og náttúru þess.“ Bragi hefur
sannarlega lög að mæla, málið er
bæði risastórt og umræða um það
á sem breiðustum grundvelli afar
brýn.
Tökum sem dæmi, að á fundinum
var eignaréttarhugtakið krufið og
fram kom að eignaréttur, nytjarétt-
ur og veiðiréttur séu langt því frá
sami hluturinn undir ýmsum kring-
umstæðum og ekki endilega í sömu
höndum í einstökum tilvikum. Þetta
leiðir hugann óneitanlega að þeirri
gremju margra að kaupa stang-
veiðileyfi af bændum til veiða í vötn-
um á hálendi landsins, t.d. í Veiði-
vötnum og nágrenni, og á Amar-
vatnsheiði. Fulltrúar allra flokka
voru mættir á fundinn sem um
ræðir og þetta er t.d. haft eftir
Sverri Hermannssyni: -Það er auð-
vitað gífurlega mikilvægt að nema
á brott þessa sönnunarbyrði sem
bændum var færð í hendur um að
þeir ættu afréttir og almenninga,
það er undirstöðuatriði...." Svona
mætti halda áfram. Kjami málsins
er sá, að þama var hreyft við um-
ræðuefni sem hefur legið í salti allt
of lengi. Raunar furðulega lengi
miðað við hve málið er mörgum
hugleikið.
Ein sú besta....
{ umræddu Sportveiðiblaði er í
mörg hom að líta. í grein Völundar
Hermóðssonar frá Árnesi um veiði-
staðinn Vitaðsgjafa í Laxá í Aðald-
al, er til dæmis að finna einhveija
þá áhrifamestu veiðisögu sem und-
irritaður minnist þess að hafa lesið.
Hún fjallar um gamlann Banda-
ríkjamann og einn af þeim stóm í
Laxá. Þar stendur m.a.: Við sitjum
og röbbum saman og þar kemur
að ég segi honum söguna af laxin-
um sem hélt lífínu í gömlum vini
mínum. Hann heitir Ed Robson og
hefur veitt hér hvert sumar frá
1971, ekkert sumar fallið úr til
þessa. Veturinn 1984 fékk hann
þrisvar heilablæðingu, í hvert sinn
var hans helsta hugsun er hann
náði meðvitund að hann yrði að lifa
svo að hann kæmist til veiða í Laxá
um sumarið. I seinasta skiptið sem
hann veiktist var hann talinn af og
allt hans skyldulið kallað til sjúkra-
hússins til að kveðja þann gamla.
Eftir þessu mundi hann óljóst, en
því betur eftir því að hann dreymdi
stöðugt sama drauminn, hann
dreymdi stóra laxins sem við misst-
um á Vitaðsgjafa sumarið áður, á
meðan fjölskyldan beið milli vonar
og ótta, lifði hann í sælum draumi
ævintýrisins og þegar hann komst
til meðvitundar tók við þráin eftir
því að ná bata og takast á við ný
ævintýri á veiðum. Ed er þess full-
viss að þessi sterka þrá eftir
íslensku ævintýraánni hans hafi
hpldið vakandi svo sterkum lífsvilja
að hún sigraði dauðann...“ Síðan
segir Völundur söguna og er það
dramatísk frásögn af harðri glímu
veiðimanna við eitt af þessum tröll-
um í Laxá sem næstum ógerningur
er að landa, en allir vita að eru til.
Ekkisehdýrara......
Þetta er ekki selt dýrara en það
er keypt. Ýmsir sem undirritaður
hefur rætt við hafa látið þá skoðun
sína í ljós, að tími straumflugna í
laxveiði sé óðum að renna sitt skeið
að mesta. Þessar flugur urðu að
tískubólu fyrir nokkrum árum, sérs-
taklega vegna Þingeyingsins, og
var mikið veitt á þetta og talað um
nýbreytni. Nú segja ýmsir að þetta
hafi ekki verið nýbreytni, heldur
örlítið hliðarskref frá notkun túbu-
flugna. Nú séu margir að snúa sér
að túbunum aftur við þær kringum-
stæður sem henta stóru flugunum
vegna þeirrar einföldu staðreyndar
að önglar þeirra eru þrír, en straum-
flugurnar eru sem kunnugt er ein-
krækjur. Þá er það alkunna að tú-
bur má hnýta af ýmsum þyngdum
og mætti því ætla að þær séu bæði
traustari og ijölbreyttari veiðar-
færi. En straumflugnrnar eiga allt-
af sína aðdáendur sem benda rétti-
lega á, að þær eru ótrúlega líflegar
og seiðandi í vatninu.