Morgunblaðið - 11.05.1997, Side 14

14 F SUNNUDAGUR 11. MAÍ 1997
HUSIÐ & GARÐURINN
MORGUNBLAÐIÐ
AFTAN við húsið eru fleiri blómabeð úr hraunhellum.
Vin ímið-
bænum
SUÐURGATA 6 sker sig frá öðr-
um húsum við Suðurgötu og þótt
víðar væri leitað. Húsið er lágreist
og bratt dökkt þakið með langa
kvistinum gefur því framandi og
heillandi blæ. Garðurinn fyrir
framan húsið fullkomnar að lokum
myndina á fögrum sumardegi.
Heiðurinn af snyrtilegu húsinu og
ræktarlegum garðinum eiga íbú-
arnir og hjónin Brian Holt, ræðis-
maður Breta á fslandi um langt
árabil, og Guðrún Holt, eiginkona
hans.
Brian rifjar upp sögu hússins
áður en talinu er vikið að garðin-
um. „Suðurgata 6 er byggð af
dönskum kennara í kringum 1850.
Húsið komst svo í eigu fjölskyldu
Guðrúnar, konu minnar, þegar
Hafliði Guðmundsson frá Engey,
langafi hennar, festi kaup á því
um 1870. Næsti ábúandi var Lúð-
vfk, sonur Hafliða, ásamt Jóhönnu
Bjarnadóttur frá Reykhólum, konu
hans, og Friðrik, sonur Lúðvíks
og Jóhönnu og faðir Guðrúnar,
fæddist í þessu húsi.
Hér var auðvitað allt með öðr-
um brag á þeim tíma eða um aida-
mótin. Lítill áhugi var fyrir garð-
rækt og fáir stunduðu aðra rækt-
un en grænmetisræktun. Jóhanna
var hér t.a.m. með kartöflur og
kál. Ekki má heldur gleyma
hænsnunum hennar," segir Brian
og hnýtir sposkur aftan við að sú
staðreynd að Lúðvík og Jóhanna
seldu húsið til að flytjast í miðbæ-
inn, nánar tiltekið á Vesturgötu
11, segi trúlega meira en flest orð
um Reykjavík í þá daga.
Mosanum sagt
stríð á hendur
Hinn kunni útvarpsmaður Helgi
Hjörvar festi kaup á húsinu fyrir
seinna stríð. Helgl var með stóran
barnahóp og lét stækka húsið
snemma á stríðsárunum. „Nú vík-
ur sögunni að okkur, því Guðrún
hafði alltaf haft augastað á húsinu
og við festum kaup á því árið
1977. Við byrjuðum á því að taka
garðinn í gegn og höfðum t.a.m.
töluvert fyrir því að útrýma skrið-
sóleyjunni. Eftir tuttugu ár stingur
hún enn öðru hverju upp kollin-
um,“ segir Brian.
„Aðalumbreytingin fólst hins
vegar í því að við afmörkuðum
blómabeð fyrir fjölær blóm með
hraunhellum fyrir aftan og að
hluta til fyrir framan húsið. Gras-
fletir fyrir aftan hús og neðan við
blómabeðin fyrir framan húsið
fengu að halda sér. En eins og
svo algengt er á íslandi gerði
mosi okkur lífið leitt. Þrátt fyrir
að leitað væri ráða hjá innlendum
og erlendum sérfræðingum, alls
Morgunblaðið/S. Pétursdóttir
GARÐURINN er litskrúðugur um mitt sumar. Fremst sést göngustígur-
inn. Upp við húsið eru blómabeð mynduð úr hraunhellum.

BRIAN segir ekkert annarra áhugamála sinna jafnast á við garðrækt.
kyns efni keypt og aðferðir reynd-
ar, tókst ekki að ráða niðurlögum
mosans.
Ekki virtist heldur neinu máli
skipta hvaða sláttuvél var notuð.
Mosinn kom alltaf upp aftur. Að
lokum fauk svo í mig að ég skar
allt grasið upp í þökur og henti
þeim. Því næst pantaði ég reið-
innar býsn af þvegnum sandi og
gangstéttarhellum og útbjó litla
göngustíga með blómabeðum inn
á milli neðan við hraunhellu-
blómabeðin fyrir framan húsið.
Meðfram göngustígunum lagði ég
um 25 sm háa blikkrenninga til
að koma í veg fyrir að gangstétt-
arhellurnar fserðust úr stað."
Brian og Guðrún rækta raba-
bara og myntu í svokölluðu
geymslubeði aftan við húsið.
Nafnið á beðinu skýrist af því að
GRÓANDINN garðyrkjuritið
’er eina tímaritið sinnar
tegundar á Islandi.
Allar greinar eru skrifaðar
af fagfólki, sem leiðbeinir
og fræðir garðeigendur,
sumarbústaðaeigendur og
annað gróðuráhugafólk.
GERIST ÁSKRIFENDUR
að leiðbeinandi og
góðu garðyrkjuriti.
ÁSKRIFTARSÍMINN
ER 553-3233
þar bíða plöntur eftir því að vera
gefnar eða færðar til. Gulrætur
eru í öðru beði til hliðar við húsið.
„Annars er langmestur hluti
plantnanna í garðinum fjölærar
plöntur. Lúpínan hefur verið í
miklu uppáhaldi hjá mér. íslend-
ingar eru vanastir bláu og hvítu
Alaska-lúpínunni. Mínar lúpínur
eru hins vegar bláar, hvítar, ble'ik-
ar og gular Russell lúpínur.
Önnur sérstaklega skemmtileg
blóm eru gulhvítur og appelsínu-
gulur valmúi og svo dvergfjólan.
Báðar tegundir færa sig til af eig-
in rammleik í garðinum. Valmúinn
er kannski upp við hús eitt sumar-
ið og niðri í miðjum garði næsta
sumarið," segir Brian þegar talið
berst að einstökum tegundum og
nefnir þessum til viðbótar fjallafrú
og dvergnellikku. Ekki megi held-
ur gleyma bleikum, gulum og hvít-
ufn steinbrjótum í hraunhellubeð-
unum upp við húsið. Þá verði að
líta vel eftir og grisja ört.
Kalk úr heimilishaidinu
Brian hefur gaman af því að
prófa sig áfram f ræktuninni. „Ég
el svolítið upp í herbergi upp á
lofti og fer með út á sumrin. Til-
raunirnar eru skemmtilegar og
koma oft á óvart. Ég get nefnt
að daginn sem frú Vigdís Finn-
bogadóttir var kosin forseti ís-
lands voru okkur gefnir tveir litlir
angar af „Honey Suckle" blómi.
Við höfðum ekki hugmynd um
hvernig til tækist en nú hafa blóm-
in skriðið upp vegginn fyrir utan
húsið og mæst hér fyrir ofan sto-
fugluggann," segir Brian og upp-
lýsir að því miður hafi þau hjónin
of oft orðið fyrir því að óprúttnir
áhugamenn um garðyrkju hafi
stolið sjaldgæfum blómum úr
garðinum en á slíka þrjóta vill
hann eyða sem fæstum orðum.
Hann segist reyna að komast
hjá því að nota kemískan áburð í
garðinum. „Ég fæ alveg hreint
fyrsta flokks kindaskít hjá Ólafi
Dýrmundssyni, ráðunauti, helli á
hann vatni og vökva með því gróð-
urinn. Nauðsynlegt kalk fáum við
úr eggjum úr heimilishaldinu. Við
söfnum saman svona 30 til 40
skurnum, hitum þau í bökunarofn-
inum, t.d. þegar Guðrún er að
baka, og berum kalkið á plönturn-
ar. Hugmyndin er frá okkur komin
enda þurfa plönturnar á kalki að
halda og eggjaskurn er að sjálf-
sögðu ekkert annað en kalk.
Illgresi vex ekki í garðinum en
sífellt verður að hafa auga með
því að grasfræ skjóti ekki rótum
og fjölæru plönturnar breiði ekki
of mikið úr sér. Að lokum verður
ekki undan því vikist að minnast
á sniglana. Þeir eru eilíft vanda-
mál hér á íslandi vegna veðrátt-
unnar. Fyrir þeim verður að eitra
einu sinni til tvisvar sinnum á
hverju sumri," segir Brian.
Brían er af írsku bergi brotinn.
„Sú staðreynd að ég er alinn upp
við mikla blóma- og garðrækt
kann að hafa valdið því að ég fékk
áhuga á garðrækt. Ég get hins
vegar ekki sagt að ég hafi tekið
með mér gamlar hefðir frá ætt-
landi mínu og ég er alls ekki að
reyna að koma upp dæmigerðum
breskum skrúðgarði hér og víst
er að garðyrkja er enginn leikur á
íslandi," segir hann.
Ef til vill er sú staðreynd ein
af skýringunum á því að garðrækt
hefur heillað Brian meira en fjöl-
mörg önnur áhugamál hans. „Ég
hef verið haldinn söfnunaráráttu
og átt fjölmörg önnur áhugamál.
Hins vegar get ég með sanni sagt
að ekkert jafnast á við að ganga
út í garð að vori og virða fyrir sér
litlu blómin hér í miðri steinsteyp-
unni." Ahna G. Ólafsdóttir
Túnþökur-
ókeypis upplýsingar
• • •
Í'ií!. iiá íiiWÆs-Mklvx
562-6262