Ármann á Alþingi - 01.01.1830, Side 126

126
^ðlðuör, { frtmUHfng st'ö t’octtfifía pðnn fem ffit
ct megtttt'gat/' fþfib er fíriffib af fonferenjrábt
og aimtnwnni ©tefám' fát. íþór«n'nsfynt'; er fmb
ob finna i ritfafiti f)in$ télenbffa íœrbáméíifffi
fáíagé i4ba binbi. gptir $eim áfitrbum fem fwnn
ber fprir fig, og eptir peim reifníngi fem ímnn
brúfar, oetbur ftcpðfíínn ábðtfifamart enn forn*
afíinrt, ef einé mifit aíttb oæri ípgb »ib bepaflfinn
einé og »ib fornaflfinn. fþetta mimbt tffíiga repn<
<tfi fatt i mergrnr. ^íttmn, én fumfiabar fpttnt
fmb ab oerba ffobunðrmát, einfum par fornaflinn
f tíoregt' oerbur eptir fiof lafari enn fjepafli, fl»{
^attn bpggir reifntnga fína á p»i fem er i XTova
gt'j, fint fmmt oantabi áfiííbur og nítga repnflu
nm fornafta í)ér í íanbi *); en f ÍTocegt' íeggfa
menn ftó fitttaf meiri og meiri fiunb á afurprfju.
gn eg crtía eigi ab tðta meira um fmb f fietta
ftnn, mitt áforrn »ar ab fegja feguna af afurprf*
junni, þér ó tanbi, og fíðb fceft eg gert, eptir f>»f
fem eg funni. 23ib eg ftá fern betur »íta ab batta
$»f »ib fem oantar, og faga fifib fem fann ab
»era bjagab. 23ib eg pbur og atta ab fjatba mér
tíítctfi mitt tií gába, ftt bann ab njóta fem nemur.
fþióöálfttc. gá tángnurítur ftefi'r $su »erib
*) @já fjané aminfía rit f ritum 5>itté iéí. I.
f. g. 14 23. 0. 3 »g 4. btf. 230 og 231,