Ármann á Alþingi - 01.01.1830, Page 139

139
tmi íntti tií mjílíttt ttm vetur; cerba memt fó «b
fennu ab œtta feim meira fótur, en pat> f>orð«ji
vet meb mj«(Hnni; eða Hía tit ?efá «b »eU
jfltf geitur foer fem titnifljef bafa »ani(f frá úngs
bónti, pví f>ab borgflr ecfi ótnafib ab tafa tit ?ef$
roffnar 0eitur, fem jiafa »«nijl ötiðángi, oð jiraje
bflfa vcrtb fettar getbar meb vetrarvebva áfotmt,
flb unböitfernu. 9?« «ífst eg bcsmi til ?ef« Öiá
eittum fýríaufum fátœfííngi f grettb vib mið, ab
fibíaué ðamaíðeit, fem ðejtb vav i babjfofu, f)afbi
fvá uetrflvbt)rjun tit fvofémeféu mjótfab ðitba
tunnu, fem eð ötreifnabi epttv minna eiðin augna*
fjón, oð óflebbinttav fonu feðuf0ðn; en af jlífri
gcit má oesnta minni mjóífur nísrjfa fumar eptiv,
qjflb pafa lifa geituv fvampftv <sr, ab fió $cer fpriv
eitt^ert ólað oerbi fibtaufar, iafnvet foo árum
jfipti, mptfjaff ?#r upp oð ðera ðaðn oet fpvtr
fóbvinu, oð jafnvet mifíu meiva; ávégamtav ^tbnuv
má oð mplfja upp foo fusv mjótfi mifib, cn í«b
ffltlfl eg óvab, nenta áfaft fóbuv besti f>ab upp áv*
inu eptfr. fÞ«b fafav oð miftu mintta pó ðeitur
mifói máíé enn <sv, fctfi einé mifib ur peim einus
fttttti á bað etnéoð toifoav.
$• 9-
©eitfé í;ejtr eptir tiíteíu meiri og betri tólð
entt fcoerr attnav búpetttnðuv. Siotub fj«u{ifibHnða
jfinn eru áð<st til bóffella oð í»einðja; en 0cit/