Þjóðólfur - 14.12.1868, Blaðsíða 1

Þjóðólfur - 14.12.1868, Blaðsíða 1
 551. ár. Beykjavík, Mánudag 14. Desember 1868. 1,-8. í hróðr er upp hafinn fyr geirniflungi Tfc • - • J ó n s s o n. fyrir hersis kundi». en hans ávallt Bjarni 10. fyr augum lék Rektor og prófesso r. f 21. Sept. 1868. •Kveðjum þik Bjarni gull á guðligum 1. í Valhöllu. kominn ertú hingat Glasis meiði*. Drúptu dagliljur gott er með goðum feigum frá 15. dökkniiðu skýbólstrar glaðr sitr Bjarni foldar sonum «Hræddist hvergi hnigu hafs-öldur undir gullvöxnum þangat sem aldin þótt hermargar haust var á jörðu. Glasis meiði. um eillfð glóa allt í kríng hvísluðu farfuglar 6. ok svífr sól ógnir risi hlustuðu laufmeiðir Hýrt við hlæja yfir sundum bláum». en dökkslóðir skein skapa-hjör hetjur fornaldar 11. Dvalins landa við inn skarða mána: og arfa Jóns «Kveðjum þik manna gætinn fat 2. allar þakka fyrir rnold ofan at goða ljósi». f>á var Bjarna kipt er hann lifendum ítrastan alinn 16. frá búum jarðar lýðnm tjáði á ísa grundu «Sá var unnandi snöggt og sviplega frægðarverk öllum ólíkan af öllum hug úr sólar heimi. og fegurð þeirra. þótt um aldir leiti ískaldri aldinni feigð býr á foldu 7. jöfrum jafnan óðaltorfu en fölvir svipir Hvers skyldi heldr ok jólna mengi». ok þótt ótal frægra fíra höfuð krýna 12. fyr augu bæri fara í ljós annað. söngdísir níu "Kveðjum mæran fegra ok fremra 3. á sælu-reitum ok meginstyrkan í fjarrum löndum». Hugðum vér Sigurð er með öld fyrri góðan geðspakan 17. af suðrvegum óði réðu gulli betra «Hans var ósk endrborinn í grænum lundi heilan hugljúfan í hjarta vaxin fyrir öld ganga og geisla sólar? hjartaprúðan þar at lifa þá er frægðríka 8. trúan ok traustan ok þar at deyja fold spornaði Hverjum skyldi heldr ok tryggan vinum». þótt nú fjarri öldrmannligr háttmargr spenna 13. «Aldri hann gerði feðra reiti ættarlaukr. hörpu hljómsæta sofi lík 4. Hóratsíus? á annars hluta á Selundi». llugðum vér Skuld eðr skrautkvæðr né annarra auðnu 18. sér hika mundu skálda spillir at eyða reyndi «Kveðjum þik Bjarni stóran og sterkan Eyvindr snjalla en af rykstokknum rauna beði lýðum lypti kominn í goðheima stofn að fella sveigja tungu? seztu með sælum en alvön 9. syngdn með glöðum aldar vígum «Hlýði hoddbrotar á líknar höndum». 14. «Né iðgnótt ægis ljóma glepja mátti leiktu með ljósálfum skálm skjótliga hljóðni valkyrjur lifðu með Einherjum skínandi brá. þegi þingliðar dreymdu á dúnvængjum 5. at þjóðans húsum fyrir Dellings grindum». Glaðr gelr hátt hlusti herskatar Gullinkambi heyri sigtívar • Jarknasteinn af jökulhjálmi hvítum vekr Einherja jötunkunn er Norvegs dóttir ber, — 25 —

x

Þjóðólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðólfur
https://timarit.is/publication/72

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.