Tíminn - 12.08.1873, Blaðsíða 7

79
sneri hann aptur til Frakklands ; ávann hann sjer
þá hylli Napóleons keisara, er trúði honum fyrir
ýms sendimannastörf, og leysti hann þau og næsta
vel af hendi. 1864 varð hann yfirstjórnari alls
sigurlands þess, er Frakkar höfðu unnið herskildi
á norðurströnd Afrahálfu, sýndi hann þar af sjer
mikinn dugnað, en jafnframt hörku og harðýðgi
er olli því, að landsbúar kvörtuðu sáran yflr Mac-
Mahon,vildi hann þá leggja niður völdin, en Frakka-
stjórn þótti eigi tími vera tilkominn enn. Það var
fyrst af, að hann legði niður völdin, er Frakkar
höfðu sagt Þjóðverjum stríð á hendur; vjerþurfum
eigi hjer að segja gjör frá atgjörðum Mac-Mahons í
þessum ófriði, það mun mönnum vera nógu kunn-
ugt um, heldur að eins geta þess, að eptir ófar-
irnar við Sedansborg, var Mac-Mahon tekinn hönd-
um og fluttur til hins lilla bæjar á takmörknm
Belgíu, er Pourni-aux-Bocs heitir. Úr þessu varð-
haldi komst hann einmitt um sama leyti sem skrílls
upphlaupið varð í Parísarborg, en það var í marz-
mánuði 1871, og var honum þá falið á hendur af
Thiers, yíirstjórn hers þess er átli að koma á fót
til þess, að sefa upphlaupið og tókst honum það
svo vel, að Thiers opinberlega lauk á hann lofs-
orðum. Vjer höfum nú sagt helztu æflatriði þessa
merkismanns, en nú er eptir að sjá, hvort hann
sem forseta Frakklands geti unnið föðurlandi sínu
eins mikið gagn og hann þegar hefir unnið með
hreysti sinni, en úr því vérður tíðin að skera.
— Bátur frá fornöld fannst f vor við Sunds sjó,
sem er í Sundssókn á Jótlandi. Hann er búinn
til úr holum eikarbol, og er hjer um bil 14 fóta
langur og 2. fóta breiður. í annan endan er
hann fram mjór og flatur að neðan, en er mjög
skemmdur að aptan. Hann fannst í nokkurs konar
hvítum sandi sem sjórinn hefir hrúguð saman, og
ofan á honum var foksandur. Nú er að búið ná
honum þaðan og verður geymdur ef mögulegt er.
[,Dags-Tolegraphen“ í Júní þ. ».]
— Ferð skipstjóra Halls til norðurheimskauts-
ins. nNew-YorkHerald» færirþá hryggilegu fregn,
að ferð þessi hafi alveg orðið til ónýtis. Frá því
að Franklín fórst, hefir engum hlekkzt á nema
þeim sem hjer um ræðir. Nftján af 23 mönnum,
sem voru á skipinu «Polaris», er var útbúið til
ferðar þessarar, urðu að skiljast við fjelaga sína
og hafa verið að hrekjast um á bylgjum útsævar-
ins á hrörlegum ísjaka langt frá skipi sfnu; for-
maður fyrir ferðinni, Hall, er dauður, og enginn
veit neitt um skipið. Naumast hefir nokkurt fyr-
irtæki byrjað með heppnari atvikum en ferðin til
norðurheimskautsins frá Ameríku, þegar «Polaris»
fór úr Nýju-Jórvíkur höfn hinn 3. Júlí 1871, til
þess að fara til norðurheimskautsins, þar sem að
fjarska mikið hafði verið kostað til að útbúa skip-
ið. Það var skipað 22 mönnum og tveimnr skræl-
ingjum, og í Upernavík bættist við hinn frægitúlk-
ur Hans Kristján, kona hans og börn. Hall
reyndi til að ná til heimskautsins gegnum Smiths
sund, en hann neyddist til að dvelja í «Polaris-
Bay» (81,38° n. br. 61,44° 1.) og þar var hann
frosinn inni til þess 5. september. í október
ferðaðist Hall á sleðum allt að 82,16° n. br.
Þegar hann var kominn heim, og hafði kallað
saman menn sína hinn 8. október. 1871 til þess
að hvetja þá, hnje hann dauður til jarðar, eins
og sagt var, af niðurfallssýki. Hann var greptr-
aður hinn 11. október og lítilfjörlegur trjekross
bendir á stað þann, er hann hvílir á. Þeir er
eptir lifðu höfðust við um veturinn þar næsta á
eptir í «Polaris-Bay», sem skipið komst frá, fyrst í
ágúst 1872. En nú bar að höndum hina aðra
miklu óför, er þeir urðu fyrir; sumarið 1872 hafði
verið óvanalega heitt, og af því leiddi það að ís-
jakarnir bárust með hraða suður eptir frá Smiths
sundi og Baffinsflóa fram með ströndum lands-
ins nýfundna (New-foundland). »Polaris» hrakt-
ist með ísnum, og af þvi hann þjakaði að skip-
inu á allar hliðar, fóru menn að verða hræddir
um að skipið mundi farazt. Af þessu varð það
að nokkrir af mönnunum fóru að reyna til að bera
forða af skipinu undir formennsku Tysons. Með-
an þeir voru að þessu starfi, kom vindur er skildi
þá frá skipinu, hrakti þá út á hið ólgandi ísi þakta