Norðurljósið


Norðurljósið - 01.12.1913, Blaðsíða 1

Norðurljósið - 01.12.1913, Blaðsíða 1
JVORÐURLJÓSIÐ — JVIÁNAÐARLEGT HEIMILISBLAÐ - II. árg. * Desember 1913 12 SAGA QULLNEMANS. Jeg fór til Alaska (í Norð-vestur-Ameríku) til að leita gulls árið 1898, og fór frá heimili mínu fullur syndar og vantrúar. Jeg ofsótti Ouðs fólk eins og Páll postuli af öllum huga og af öllurn mætti. Áður en jeg fór á stað, kom litla dóttir mín og spurði mig hvort mig langaði ekki'til að hafa nýja testamentið með mjer. Jeg sagði, nei; jeg hafði ekkert með nýja testa- mentið að gera. Flestir á skip- inu voru eins og jeg, spiltir og drykkfeldir, og vjer eyddum tím- anum með drykkjuskap, þangað til vjer komum til Skag- way, þarsemvjer fórum í land 4. marts. Það voru hjer um bil 160 manns; þaðan Iögðum vjer upp í Ieiðangur vorn inn í landið með handsleða. Jeg settist að, með fáeinum öðrum, á stað sem hjet »Fjöru- tíu-mílna vík«. Hjer fór jeg að grafa eftir gulli og þegar vetra tók bjó jeg um mig í gömlum kofa, og ætlaði mjer að halda til í honum um veturinn. Jeg hafði gamlan mann með mjer í kofanum, en jeg var svo lundleiður, að við gát- um ekki búið saman, því mjer fanst hann vera sá leið- inlegasti maður sem jeg hefði nokkurntíma kynst. Úr- slitin urðu þau að jeg bjó um mig í öðrum kofa og tók annan mann með mjer, sem var kaþólskur, og hafði Brooklyn-brú. Þessi mikla brú liggur á milli New-Yorks og Brooklyns á Long Island, og var opnuð til yfirferðar árið 1883, Er hún 5989 fet á lengd, 85 fet á breidd og stendur 135 feta hátt yfir vatniuu. verið sendur norður til Alaska, til að sjá hvort hann vendist þar ekki af ofdrykkju, því að hann var sífull- ur, ef hann gat náð í áfengi. Skömmu síðar kom maður frá öðrum stað og settist að skamt frá mjer. Hann var heitur andatrúarmaður og vantrúaður á ritninguna og Krist. Þessumfmanni bauð jegaðkoma til mín á kvöld- in og (ók liann því vel. Viðkom- um saman á hverju kvöldi og byrjuðum fljót- lega á því, að halda andairúar- fundi og hafa mök við anda myrkranna. Við gerðum þetta í margar vikur, þangað til einn af fjelögum mínum varð veik- ur. Þá fór jeg að skoða ofan í meðalakistu mína. Þegar jeg opnaði hana, varð jeg hissa á að sjá lítið ein- tak af nýjatesta- mentinu í henni. Jeg tók hana upp og sá að nafn dóttur niinnar var rit- að á saurblaðið. Einn af fjelögum mínum spurði hvað það væri, og jeg sagði: »Það er testamenti, sem hún Florence Iitla hefur látið í kistuna.« )eg komst við, en ljet sem jeg vildi ekki líta í bókina. Þegar maðurinn var búinn að skoða hana, tók jeg hana samt aftur, því mjer fanst jeg ætti að geyma hana vegna dóttur minn- ar, þó ekki væri það vegna innihaídsins.

x

Norðurljósið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Norðurljósið
https://timarit.is/publication/128

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.