Heimskringla - 26.08.1915, Blaðsíða 3

Heimskringla - 26.08.1915, Blaðsíða 3
WINNIPEG, 26. ÁGÚST 1915. II E I MSK RINGLA. BLS. 3 «#" Mennirnir á undan Adam. EFTIR J A C K 1. 0 N D O X. (Höfundur að 'The Call of the W'ild' og Thc Sea Wolf' osfrvj. %i um og etiS þaer svo. Eins hafSi eg í draumi etiS \ ÞaS var þung raun fyrir mig þetta; en eg lærSi þeim, þegar forfeSur vorir bjuggu í toppum trjánna. berin af vínviSinum og smáhríslunum. En í vök- þar lexíu mína. Eg var ólíkur öllu mínu fólki. ÞaS Og þar eS þeir bjuggu stöSugt þar uppi, þá var unni hafSi eg aldrei gjört þetta. var eitthvaS frábrugSiS viS mig, sem þeir gátu ekki þetta, aS hrapa niSur úr toppunum hæstu, sem sí og Eg get aldrei gleymt því, þegar eg í fyrsta skifti kiliS, og færi eg aS tala um þaS, þá myndi þaS aS æ vofSi yfir þeim. Fjölda margir létu lífiS á þann sá bláber borin á borS. Eg hafSi aldrei séS bláber e;ns valda misskilningi. Þegar sögurnar um draug- hátt; en allir fengu þeir föll þung og meiSsIi mikil, fyrri. En undireins og eg sá þau, runnu mér í huga ana og vofurnar voru á ferSinni, þá var eg vanur aS þótt þeir oft gætu bjargaS sér meS því, aS grípa um endurminningar löngu liSinna drauma, þegar eg var þegja, en brosti svipþungur meS sjálfum mér. Eg greinar á leiSinni niSur. aS ganga um skógarmýrarnar og eta af þeim fylli Var aS hugsa um næturnar fullar af skelfingu, og eg | En fall, sem menn björguSu sér frá meS þessu mína. MóSir mín setti berjadisk fyrir framan mig, fann þaS vel og vissi, aS þetta var alt verulegt, — MENN þessir eru forfeSur vorir og saga þeirra eg fylti skeiSina mína, — en, áSur en eg hafSi látiS verulegt eins og lífiS sjálft, en engin reykmóSa eSa er saga vor. Er oss því skylt aS hafa þaS í hana í munn mér, vissi eg svo vel, hvernig bragSiS ímyndaSar skuggamyndir. minni, aS eins víst og þaS er, aS vér endur fyrir^var aS þeim. Enda f£r eg ekki villur þar: eg hafSi löngu lifSum í toppum trjánna og leituSum svo til þúsund sinnum áSur fundiS sama sterka brag'óiS í II. KAPÍTULI. jarSar niSur og fórum aS ganga á tveimur fótum draumum mínum. uppréttir, — eins víst er þaS, aS löngu, löngu þar á Slöngurl Löngu áSur en eg hafSi heyrt aS undan komum vér skríSandi upp úr þara viS^jáv-; íokkfar slöngur væru til, voru þær aS kvelja mig í nQ nefj getjS þess, aS í draumum mínum sá eg arströndu og hófum æfintýra-göngu vora á íandi svefninum. Þær lágu í launsátri fyrir mér í skógar-; £j/ aldrei nokkra mannlega veru. Tók eg fljótt uppi. göngunum; þær hentust upp og hjuggju kjaftinum eftir besgu og fann mjög sárlega til þess> a$ sjá ald- rétt upp aS fótum mínum; þær skriSu úr vegi í rei neinn af sama kyni og sjalfur var eg. þegar eg þurru grasinu eSa um berar steinhellurnar. Stund- var ofurl,'tiS barn, fanst mer þa§ mitt { þeS8Um 6tta- im eltu þær mig upp í trjátoppana, vöfSu hinum iegu draumumi ag ef ao eg findi aSeins einn mann, miklu gljáandi skrokkum sínum utan um trjábolina eina mannlega veru, þá myndi eg losast viS alla I. KAPÍTULI. um mínum. Eg hafSi aldrei séS neitt líkt þeim í vökunni. I æsku voru þær mér kvalræSi mikiS. — Draumar mínir voru ein sífeld martröS og sann- móti, var sem sleggjuhögg á taugakerfiS. ÞaS var ollandi aS breytingum á smákompum heilabúsins. En þessi breyting á smákompum heilabúsins, varS .rfgeng í heilum afkomenda þeirra, og endurminn- ngin um þetta varS því arfgeng hjá öllum eftir- komandi ættmönnum. Þannig stendur á því, aS þegar þú eSa eg erum aS sofna út af, þá finst okk- r aS viS séum aS falla og falla langar leiSir ofan a' hömrum einhverjum, eSa niSur í hyldýpi eitt- hvert og vöknum þá dauShræddir rétt áSur en viS komum niSur. En þarna er einmitt aS rifjast upp yrir huga vorum reynsla vor, eSa þetta er endur- ninning frá æfi forfeSra vorra; þeir reyndu þetta, egar þeir bjuggu í toppum trjánna og svo markaS- st atburSur þessi óafmáanlega á heilabú ættflokk- nna kynslóS fram af kynslóS. Þetta er ekki í minsta máta undarlegt, — engu ef eg bara gæti fundiS einn einasta mann, i ^arlegra en hin alþekta náttúruhvöt manna. En MYNDIR! Myndirl Myndirl Hve oft var þaS i. ¦ -* , , • 0 „ar* lm„ •¦ ~ °S hroktu mig upp hærra og hærra, eSa lengra og bessa drauma, — þá myndu þessar voSalegu skelf ekki, aour en eg loksms varo pess visan, ao, -^ * i_- • j- i i j- • \/ . A *• f k X U S .11,,,. L^=ci ™„„ Jafi~l J; lengra ut a hmar svlgnandl °S brakandi gremar. Var in ekki ofsækja mig lengur. Og þessi hugsun var eg undraöist pao, hvaoan allur pessi myndarjold. , , ... *.. , . c . ~ • * _n , . - -£ n f • - - 'j Pa Jor5ln svo lanSl ry"r neðan miS- a3 m'S sundlVeinlægt ríkjandi í huga mínum á hverri nóttu árum kæmi, sem runnu í sifellu fyrir sjonum mer í draum- ~ ¦¦* * u í * ci- i iv/i * 1 1 f aöi vio ao horta niður. — olongur! Meo klotnu saman ungunum, starandi glerkúlu-augunum, meS stirn- þa væri eg levstur fra öllum þessum ósköpum. náttúruhvöt (instinct) er ekkert annaS en venja tek- andi hreistrinu, hvásinu og skröltinu í halakleppun- ,Eg verS aS endurtaka þaS, aS mitt í draumun- ln að er^um °8 elns °S grafin á eSlistilfinningar um, — skyldi eg ekki þekkja þær alt of vel, þegar um var eg að nugsa um þetta Q eg skoga uaS semlvorar- Eltt er Þ° athugavert viS þessa drauma vora, rærou mie um bao, ao egr væri ooruvisi en aorir , ... . ,j». , r. , . , r -. ° i- > & e r . , _. ^ , i * * • l i, * i-i • u 'U- eg sa sI°ngu-truSinn Iyfta þeim upp i fyrsta sinm, sonnun fyrir samblöndun þessara tveggja persónu- begar oss dreymir a8 ver seum aS hrapa, en þaS er menn, - aS eg væn he.llaSur og bolvun.n hvildi ^ eg kom f sýningargarSinn? Pær vom gamHr leika ^^ _ ^ sönnun fyrir sambandslig milli'ba8, aS vér dettum aldrei niSur á jörSina. Ef aS ^ "h1*'' * • ' J • * ' 1 •* H- v„ kunninSJar mínlr' eSaréttara: óvinir, sem fyltu næt- þessara tveggja aSskildu parta minna. 1 draumtil- baS væri' bá vær"m ver dauSir. Þeir af forfeS Pao var aöeins a daginn, ao mer leið nokkurn- , „ * £*» í u- i , \. ¦ . i , r x z« u 'ij- „f; m-v '^ lr mlnar með otta og skelflnSu- veru minni lifSi eg á tímum fyrir löngu, löngu síS- veginn þolanlega. Ln a nottum hvildi yr.r mer ott-; H £. ,, c, , c . < 6 J 5 ' s . \ u. ¦ ,.ulr , ic i v K^v" =.« Þegar eg var f.mm ara gamall, for eg í fyrsta an áSurenmaSurinnvarS til, eins og mn og skelhngm, — og hv.hk skelfing! h,g þon aö. .,,,,. ¦-., iuu* ,,, , „ , íll X k« X fxll,___A ™ ~™ í XvX„ lifo Slnnl a dyrasyningu- £g kom ve.kur he.m þaSan — vér þekkjum hann nú. Og í draumum mínum sá eg rullyroa þaö, aö at ollum monnum, sem a íorou hta, , , . c . . ,,. * , i j í i • »> « _ . . . u í- » U-« '» * 1 if ekki af hnetuat. eSa ofnautn svaladrykkja. ÞaS var eoa fann til þessa vakandi persónuleika míns, aS er engmn, sem hetir tekiö ut aöra e.ns skeltingu og< c ,. ..« k * , , j, .. ,j* . . . , , . , h , * , • -„• • -„• , ,f . af alt oSru. Þegar v.S komum mn í dyratjald.S, svo miklu Jevti sem nann gaf mér hugmynd um til- eg. Pvi ao þessi ott. minn er ottmn og skelhng.n,:, *. .. , ,, cl ., * c, .. , , c J 6 & J , c . T" >..¦ '\\- - u- heyrSi eg oskur akaflega m.kið. Sleit eg mig þa at veru mannsins. . endur tyrir longu, — ott.nn, sem nkt. . h.num c..*, , ..., , ,. .* ,, , t. _ _ , , ...... \ .,,,,... u • •• * foSur minum og stokk ut aS tjalddyrunum attur. En máske hinum bókkærSu sálarfræSingum líki ja, í æsku hms unga he.ms , eða - ríkandi á miS-Eg ^ m'g á mCnn einhvr,a' svo aS eg datt' og aIIan Það nu llla' hvernig eg fer meS orStæki þetta: "aS- ':t;mann var eg hágrátandi af ótta. FaSir minn náSi^kilnaSur persónuleikanna". Eg veit vel í hvaSa þó í mig og gat þaggaS niSur grátinn. Benti hann á merkingu þeir imannþyrpinguna, er ekki brá hiS minsta viS öskur þag upp a mf "unga heimi", meS öSrum orSum: ótti, sem var rí„. .... „ ..... . .. timann var eg hagratand. at otta. fað.r m.nn nað. skilnaSur persónuleikanna . Eg pleistocene oldmni. ) . , , _. ., *-^ -..• d^-u t . .-...._. ,T r- , , * . * u * . þo . m.g og gat þaggaS n.Sur gratinn. Bent. hann a merkingu þeir hafa þaS; en neySist þó ti , aS hafa h.n nu kunna men nað spyrja: vi<5 hvað eg eig.. , , , • , ¦ u* •* •• i _ , *. . . . . . ~ . r. , ... , * * *i - u u -* mannþyrpinguna, er ekki bra h.S mmsta v.S oskur þag upp a ml'na eigin vísu af því ag eg finn ekki CJg se eg glogt, að eg verö að skyra þetta betur, að- , ,, * u ' * • - * , ». , , í , , , % t . , , a* t>etta og hughreysti mig með þvi, að segja mer aö betra orSatiltæki. Eg fer svo í felur bak viS ófull- ur en eg get sagt yður tra draumum minum. Að ». ..i, ,, 6 ••* í ..• ~ j * U' í'i* ii- ' ui .. u jinar væri meo ollu ohætt. komnun hinnar ensku tungu. En nú vil eg skýra, oðrum kosti mynduð þer I.t.ð skilja 1 hlutum þess- . ö , , , , • í o - * * Ln alt tyrir það var eg skjalfandi af otta, er eg hvernig eg neyti eSa vanbrúka orStak þetta. um, sem eg þekki svo vel. Og nu, meðan eg er ao ' * * * , . . ¦ *¦ ,, ^ , , .c i .. c • , nalgað.st ljonaburið, og þurtt. laðir mmn drjugum Lg var fannn að stalpast, orðinn stúdent á há- skr.fa um þetta, renna upp fyr.r augum m.num . * '. '• «." \KJ ,,, , c. %, -u* u * i,t, •, -,c , • ••* ,i t, or- að hveUa mig til að ta mig þangað. Lg þekti ljonið skolanum, þegar eg tor að renna grun í það, hvað latlausn, m.kilfenglegn roð, allar verur og atburS.r .... . \/.,,j,-*, u* *, o j u u-jj t u • u , , . c , ¦ * * j- B ryrsta augnabliki. Villidyriö! hið voðalega! <Jg draumar þessir þyddu, og at hverju þeir kæmu. — hms forna heims, sem eg er viss um, að yður mynd. , . . ,. . . . .. . . , V* , *. t- i i'.-* t-i ii- * i -í-* fyrir sjónum salar mmnar runnu upp endurm.nning- Upp til þessa tima höfðu þeir verið meiningarlaus- fmnast l.t.S t.l um og ekki geta sk.l.ð. | j ' U-, • -i • , - j- - u- • ii- ;- l . u • -u ..'* r- -u- H^ * u- * „ * ™ i-x ¦ ¦„ u ar drauma minna: — Hadegissohn skinandi a haa ír, og ekki sJaanlegt, hvernig a þeim stoS. Ln a ha- vernig ættuð þer að geta metið vmattu hans "Laf-eyra", hiS hlýlega, töfrandi afl hennar "HraS- grasiS, villinautiS rólegt og bítandi; --- en alt í einu x 'er grasinu svift . sundur; sem örskot þýtur hinn "gul- tætlu , eða girndarbruna og trollskap hans Kauð- ..,,.,, , - ,.» h . ,. x , . , .,. , : rondott. um gras.ð og stekkur upp á hrygginn a auga t Petta myndi yður vera alveg oskujanlegt. _ . . .. , " ., ,, -*•* C1 , . j * u- u u í ¦]¦* ••• *• í -.. nautinu. Lg heyn oskrið og olaetin og brothljoðið Lkk. mynduð þer heldur geta skihð gjorðir og hattu . . , , . • .. ,, ,, oc .. ., x. , . , , , . be.nunum. Artur rennur upp tyrir sjonum minum eldmannanna eða trjamannanna , eða hma babl . . ._ . . . , , , . . j. * c j- ..c-n • , - * u- u , í •* , í -'svali, roleg. bletturmn við tjornma í skog.num. Par andi ræðutund. ætttolksins, vþvi aö þer þekk.ð ekki ., . , . *,-,•- ...... , . .. , , . ... , ,, * i ., ,|. , kemur vilti hesturmn, veður hnédjupt ut í tjörnina sæluvistina í h.num svolu hellrum, eða leikvelhna a , , , , , . , .., , , •* j ! ! * u n j- °S drekkur vatnið hægt og hægt, en þa kemur sa lækjarbokkunum, þar sem við drukkum að halland. ........ , ..... degi. Þér hafiS ekki fundiS þaS, hve morgunvind urinn getur veriS bitur og kaldur í trjátoppunum ekki fundiS hiS gómsæta bragS hins unga barkar í munni ySar. Eg hygg því aS bezt sé fyrir ySur, aS nálgast efni þetta meS því, aS kynna ySur bernsku mína. Eg var eins og aSrir drengir, — þegar eg var vak- ,-17 c j- l- l * ,^ * <við vein og væl mikil mni a milh trjanna, og eg ter andi. Ln væn eg sotandt, þa var það alt annað. M ,,lf _, _£ ,_ iC^_ Hér um bil ætíS kvaldist eg í draumum af einhverj- um ógnum og skelfingum, af svo undarlega þungum og kveljandi og óþektum ótta, aS því er ekki hægt aS lýsa. 1 vökunni fann eg aldrei til neins, sem nokk- Þegar e8 sa hann barna (hlnn 'gulröndótti", — þaS er æfinlega sá "gulröndótti" I— og stekkur á hestinn. Hesturinn hlj'óSar og veltir , sér um, og beinin brotna og brotna undan tönnum ljónsins. Og enn er eg aftur úti í rökkurskímunni og hinni sorgfullu þögn viS enda dagsins; en þá Leyrist alt í einu öskur, ógurlegt, skyndilegt, eins og I jásúnan gjalli á dómsdegi; en á svipstundu kveSur skólanum fór eg aS lesa sálarfræSi og þroskunar- ræSi (evolution). LærSi eg þá, hvernig skýra nátti ýmislegt ástand í huga mannsins og margt og nargt annaS, er fyrir menn getur boriS. Eg vil taka il dæmis draumana, þegar menn eru aS hrapa niS- ur í hyldýpi eitthvert í svefninum. Er þaS draumur em er mjög almennur, og eg hygg aS þvínær hvern einasta mann hafi dreymt oftar eSa sjaldnar. Þetta sagSi prófessorinn mér aS væru endur- minningar löngu liSinna daga. ÞaS var frá tíma vær., pa værum ver dauð.r. Peir at torteörum vorum, sem duttu niSur alla leiS og snertu jörSina, þeir dóu undireins. Áhrif fallsins voru reyndar mót- uS á heila þeirra, en þeir dóu samstundis, áSur en þeir gætu átt afkvæmi. ViS, bæSi þú og eg, erum fkomendur þeirra, sem ekki féllu alla leiS, þeirra, sem ekki snertu jörSina. Og af því kemur þaS, aS vér snertum aldrei jörSina í draumum vorum. 1 vökunni höfum vér aldrei þessar tilfinningarí 8 vér séum aS hrapa. Tilvera vor í vökunni þekk- r ekki neitt til þessa. En þá hljótum vér aS álykta f því, — og þá ályktun er ómögulegt aS hrekja, — aS þaS sé alt önnur persóna (eSa persónuleiki), em hrapiþegar vér sofum, eSa sem hafi einhverja eynslu frá löngu liSnum tímum um þetta fall; eSa, neS öSrum orSum, muni eftir því, sem komiS hefir yrir forfeSur þeirra, eSa sjálfa þá endur fyrir löngu, étt eins og menn muna eftir því, sem kemur fyrir þá í daglegu lífi. Þegar eg var nú búinn aS komast þetta áleiSis neS heilabrotum m.num, fór dálítiS aS birta fyrir nér. Og svo alt í einu varS albjart fyrir augum mínum, og birtan lýsti upp alt, sem hafSi veriS ó- jóst og óskýrt og óeSlilega ómögulegt í draum- eynslu minni. I svefninum var þaS ekki vakandi dags persónuleikinn, sem réSi gjörSum mínum. ÞaS var alt annar persónuleiki, meS alt annari lífsreynslu, en þó minnugur alls þess, er áSur hafSi fyrir komiS lífinu endur fyrir löngu,— þaS er aS segja í svefn- inum. íka sjálfur aS veina og væla af ótta og skelfingu, og er einn í hópi þeirra, sem eru þarna veinandi og slandi 'gulröndótta" ), uS líktist þessum ótta, sem lagSist yfir mig í svefn-1 uktan inni { buri slnu- svo að hann Sat ekkert 'lt af inum. Hann var svo undarlegur og kveljandi, aS sér KJ'rt, þá varS eg óSur af reiSi. Eg skelti tön:.- hann yfirgekk alt, sem eg hafSi reynt. um saman aS honurn! eg hoppaSi fram og aftur; Eg vil taka þaS til dæmis, aS eg var fæddur^ rak UPP > sirellu ósamanhangandi org og skældi og alinn upp í borg einni og þekti ekki nokkurn hlut mig allan rraman í hann. Hann svaraSi mér aftur, til sveitalífs. En þó dreymdi mig aldrei um borgir. I tokk a gr»ndurnar og öskraSi í magnlausri reiSi. ¦ Áríðandi skýringar. Fíerra ritstjóri Hkr.l Viðvíkjandi hinum vinsamlegu tilmælum þinum til Islendinga, að þeir sendi hinum ungu mönnum, sem af islenzku bergi eru brotnir, cn nú herteknir á Þýzkalandi, bréf og smásendingar, — vil eg gefa eft- irfarandi skýringar: Engum herteknum manni er leyft a(> veita móttöku meir en 4 póst- spjöldum og tveimur bréfum á mán- uSi, og mega bréfin ekki vera lengri en 4 blaðsíður. Þetta hefir þýzka og aldrei sá eg hús í draumum m.'num. Eg sá ald- Já' hann bekti miS llka. °g hljóSin, sem eg var aS stj0min látið prenta á ensku á öll rei nokkurn mann, eins og þeir nú eru, í draumum teka UPP- voru hlJoð- sem hann bekti vel °S mundi þau bréf, er hinir enskumœlandi mínum. Tré hafSi eg aSeins séS í skrautgörSum og ftir frá fvrri tímum' | me.nn rita "l *?nn^ hvar sv0 helzt myndabókum; en þó var eg í svefninum aS ganga' Foreldrar mínir urSu ákaflega hrædd. "BarniS beJ eru Kimllunn , , , . r> \ « - ¦!," „,„¦>;: ™ax:~ m,-„ "u u v í '• Þegar þessu er þannig varið, #ezt um endalausa skóga. En þaS, sem meira var, var er veikt , sagð. moðir mm. Hann hefir krampa , • 8 ft* ckk- ^ u| ^^ *\^ þaS, aS þessi draumtré voru mér meiri en draum-|sagSi faSir minn. En eg sagSi þeim aldrei, hvernig luarg'a ag skrifa piltunum, þegar sjón ein. Þau voru svo greinileg og veruleg. Eg var á þessu stóS, og þau vissu þaS aldrei. Eg var þegar| frelsið er þannig takmarkað. / þeim svo kunnugur. Eg sá hverja grein og hvern farinn aS verSa þögull um þessa tvöföldu tilveru | En ef einhverjir viidu senda þeim kvist. Eg sá og þekti hvert einasta laufblaS. jmína; þessa hálfgJörSu sundurklofninga í persónu- sendingu, yrði því tekið með þökk- Eg man svo vel eftir því, þegar eg í fyrsta sinnilleika mínum, sem eg leyfi mér aS kálla þaS. Eg «á um, bseði af þeim s.iálfum og fólki vakandi sá eikartré. Eg starSi á laufin og greinarn- jslöngu-trúSinn, en meira sá eg ekki af sýningunni ' ar og snúSana á því og varS mér þaS þá ljóst sem M kveldiS. Foreldrar mínir fóru heim meS mig, dagurinn, aS eg svo margsinnis hafSi séS samskon- veiklaSan og uppgefinn, hálfveikan af þessum end- ar tré í svefni. Seinna í lífinu brá mér þó ekki viS, 'urminningum úr draumalífi mínu, sem blönduSu sér þó aS eg á augabragSi, í fyrsta sinni sem eg sá þau, þekti hin og þessi trén; svo sem furuna, björkina og lárviSinn. Eg hafSi séS þau öll áSur, — já, eg sá þau j'afnvel í svefni á hverri nóttu. Eins og þér munuS þegar hafa séS, umturnar þetta grundvallar-lögmáli draumanna, eSa því, aS inn í hiS daglega líf mitt. Eg hefi drepiS á, aS eg þagSi yfir öllu þessu. ASeins einu sinni gat eg um þaS viS aSraT hvaS þetta væri undarlegt. ÞaS var drengur einn, sem eg sagSi frá því, — leikbróSir minn. ViS vorum átta ára gamlir. Eg leiddi fram fyrir hann myndir úr í draumum sjái menn aSeins þaS, sem þeir hafi séS drauma-tilveru minni, — myndir frá þessum horfna áSur í vökunni, eSa þá aS minsta kosti hluti, sem skyldir eru þeim, sem menn hafa séS vakandi. En allir draumar mínir byltu algjörlega um lögmáli þessu. I þessum draumum mínum sá eg aldrei neitt heimi, sem eg trúi aS vér höfum áSur lifaS í.. Eg á böggulinn frá hverjum hann vœri, >e nnmdi hinn fangni hermaður minnast ]>ess, ef konuni yrði auðið afturkomu. Nú hefir stjórnin í Ottawa nýlega gefið út skýrslur viðvikjandi böggla sendingum, og eru þœr á þessa leið: "Bezt að senda i trékössum, sem ekki eru úr mjög þunnum borðum, og verður að ganga frá lokinu svo, að það ekki brotni, þá er vér opn- um kassann og skoðuin i hann. — Engin fréttablöð má senda, hvorki ril, og er bezt að gjöra það áður en vafið og hnýtt er utan um. Ef einhver vildi skrifa syni min- iim póstspjald eða senda honum eitthvað, er bezt að skrifá: Canadian Prisoner of War. Canadian 8th Batt. Arm. Serg. J. V. Austmann. No. 532. Comp. 14. Barracks 5G. Battalion 4. Trappenburgs Platz. Alten-Grabow. Cermany. Skrifa verður á ensku eða frönsku. S. J. Aiistmann. Sérstök kostabot! á lnnanhúss munum. KomlS til okkar fyrst, þltj muni5 ekkl þurfa aS fara lengra. Starlight New and Second Hand Furniture Co. r,!)3—595 IVOTRE DAME AVENIIB. Tnlsfml Garry 3SS4. Getið þess að þér sáuð aug- lýsinguna í Heimskringlu. Columbia Grain Co., Limited 140-44 Grain Exchange Bldg. WINNIPEG TAKIÐ EFTIR! Vér kaupum hveiti og aðra kornvóru, gefum hæsta verð og íbyrgjumst áreiðanieg viðskifti Skrifaðu eftir uvplysingum. TELEPHONE MAIN 3508 , , til þess að stojipa með eða öðruvisi. sagSi honum fra otta og skelfingum þeirra tima, fra; pó skal alt vd stoppa> sv0 pað sern "Langeyra" og leikum þeim, sem viS lékum; rrájsent verður ekki brotni. fundunum, þegar hver bablaSi framan í annan; frá af því, sem eg þekti í vökunni. Líf mitt í vökunni og! eldmönnunum og bústöSum þeirra. líf mitt í draumunum var gjörsamlega aSskiliS, og Hann hló aS mér og hæddi mig og sagSi mér var þar ekkert sameiginlegt, nema sjálfur eg. Eg sögur um drauga og dauSa menn, sem væru á ferS- sjálfur var hlekkur sá, sem tengdi saman þessi tvöjum á nóttum. En mest hló hann aS þessum draum- líf. sjónum mínum. Eg sagSi honum meira af þeim og Snerrfcna í æsku minni varS eg þess vísari, aS hann hló enn þá meira. Eg fór þá aS verSa alvarleg hneturnar komu úr búSinni frá kaupmanninum og ur, og sór og sárt viS lagSi, aS þetta væri alt sam- berin frá ávaxtasalanum. En löngu, löngu áSur enian svona. Fór hann þá aS líta undarlega til mín. eg vissi pokkuS um þetta, hafSi eg í draumum mín- Hann sagSi svo leikbræSrum okkar kyngisögur miklar af þessum æfintýrum mínum og færSi flest úr lagi, og upp frá því fóru þeir aS líta til mín und- um tínt hneturnar upp af jörSinni undir greinun- *.) Pleistocetw öldin var fyrir 80,000—100,000 árum. arlegum augum. "Skrifa skal miða með utanáskrift til fangans, og skal liina hann eða r.egla á hlið kassans. Svo skal vefja kassann i tviifökhun eða þreföldum þykkum pappír og vefja þar utan yfir seglgarni". Svo mælist stjórnin til þess að efst i kassanum sé hönk af seglgarni, sem nota megi til þess að vefja utan um kassann, eftir að þjónar hennar bafa skorið eða slitið sntsri þau, er sá er sendi vafði utan um kassann. Utan á umbúðapappírinn verður aC skrifa eða líma miða með útan- áskrift þess, er sendingin á að fara Þegar þú þarfnast bygginga efni eða eldivií D. D. Wood & Sons. -------------------Limited--------------------- Verzla mer5 sand, möl, mulin stein, kalk, stein, lime, "Hardwall and Wood Fibre" plastur, brendir tígulsteinar, eldaoar pípur, sand steypu steinar, "Gips" rennustokkar, "Drain tile," harð og lin kol, eldivið og fl. Talsími: Garry 2620 eða 3842 Skrifstofa: Horni Ross og Arlington St.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.