Heimskringla - 04.10.1922, Blaðsíða 2

Heimskringla - 04.10.1922, Blaðsíða 2
Suðurgangan. Eftir I. G. TekiS úr Lögréttu. Framh. Morgunin eftír varS eg atJ yfírgefa Capri, þótt eg sæi eftir þvi, þar er svo fagurt Og veðrið var svo ákjós- anlegt, sólskin og blíðviðri, en liklega cr allheitit þar á suniTÍn. Eg fór af skipinu í fyrstu höfn — þorpi, sem heitir Vikko: þaoan meo' sporvagni til "Castella .Mare", og þaðan i hest- vagni til Pompai; var ca. 4 "klnkkti- tima á öllu þessu ferðalagi. 1 I'om- pai, seni er suðvestan vio' Vesua, standa húsin strjált, en borgarstxSiS ir, en nú er það komið yel á ina ákallandi gu'ð íi! hjáipar: sásl þá veg, þótt allmikið sé óunnið enn.'yfir húsi þessu engill, sem v»r að I,oks var eg or'ðin þreyttur af að sliðra sverð sitt sem merki þess, að eítir mörgum jarðgöngum gegnum Vér ættum að læra það af bræðrum Appeninafjöllin og kcmumst slysa- vorun? heima. Stjórn Tslands lijálp- laust til Bologna. I>ar urðum við að ^r listamönnum sínum aí ráði og skoða þe>sa undirheima og fór út í grSi væri runnin reiðin. Kasíalinn bíða nokkrar klukkustundir eftir lest, dáS, eins og efnin leyfa. Qg vóggu- h< imsskarkalann og reikaði á lciS til stendur á vestri bakka Tiberfljóts, aðal-járnbrautarstöðvarinnar. ¦— Kg sama megin og Petruskirkjan og bafði lestaskrá (Togliste) 'og sá þar, Vatikanið. Kyrir mörg hundruð ár- a'S lest átti að fara ínnan klukkutíma um voru grafin leynigöng frá kastal- íra. Pompeji til Neapél. Á járn- anum í Vatikanið og er ha-gt að koin- brautarstöðinni er mér sagt, að lest ast eftir göngum þessum enn. þessi t'ari t'rá annari stöð, og að eg j?nn dvaldi eg 2 daga í Róm, f5r veiSi .að hraða mer, ef eg ætli að riá ¦;, skrifstofur ræöismannanna til þess í lestina; vingjarnlegur yíirmaður ' .,« fata ha rita a vegabréf mitt leyfi þarna á stöðinni skipa&'i fátæklega ,,, ;lo ferðast um Austurriki og búnum manni, sem «totS þarna að- y.ý^aland og keypti mér farseðfl tíl geröalaus, að fylgja mér á hina stoð- T'.erlínar. 26. íébrúar fór eg svo frá ii.a, 'þvi eg myndi ek'ki rata. Fórtma Ron, tiI ]-jrenze , bezta veðri, sat i við mi af stað og gengtrm -ros'klega, Vagnklefamuu við bliðina á sænskum en >á ræSst að o'k'kur okumaSur og Verkfra«8mgi og margt fleira var þar er stórt, slétt og tagtirt. GamT. trpp- ^^ mf,r u]yp . ^m smn, en . k,efamim af Xorður1a«dafólki. grafni bæjarparturmn er timgirttir og >k;mlmar íy]^.ArmHnn mm„ \MXr*g- .^. .., TlTeaK kom, var mer ve, liggur næst að skoða harm sem «*rt|Unl skommr,mirr) fyrir atvinnns),ell. ^^ a gistThtisi þvi, sem eg bjó fcrngripa.safn; gestum þar heimila'S- hva?5 h:;iilli se ao 131,1,3 nleo ferða- ^ ¦ aonT ^ (lva1m eg ^,ar enn \ 2 ur aðgangt.r kl. 10 f. h. til kl. 3 e. K ' nraTlni — ferðamennirnir séu þeirra ri;.oa_ En mi v^ar ekki vistlegt í Fir- gegn fjögra eða fimm lira gjald.. Af (vagnrrannanna) eign með búð og enze 1)vi -esmfrar voru par i íólki og því að eg hafði lagt snemma af staS narí og sVona ](.t -hariri d;elntla ganga ;]]xf)- .• KOtnm: lýðurinn var i stórum frá Capri um morguninn, þá var eg þott vio skiftum okkur litið af hon- ^,pum a stnetum og torgum og lenti kominn á heppilegum tíma til Pom-' t;m - eg lézt ekki sjá hann né heyra, ; ^^ m(Hi óróaseggja og liigregl- pai; keýpti eg mér strax aðgongu- ell fyJgdarmaSur minn var eítthvað xum.lT ¦ sa eg i,egar flokkarnir vorti miða og var nú kominn inn i þetta ao ^fgg^ sig með þvi. að sér hefði af skjota. Q„ hjálparvagn kom til að r'.ki íorn-ítala. Þröngar götur lag»-| verir5 ^ipaP; ao fylgja þessum ó- s;(?kja ^ sa;rol,. sa>rt var ao einn eoa ar stórum steinflisum, haar gang- kl„lna lrlalllli. A1taf urðu skammirn-'tveíf ^fo,, verio drepnir. sunnudag- stéttir, stórar hellur yfir ræsum. Þeg- ar æ svaíSnari og svæsnari hjá ' Jnn sem eg var þarlia nm kyrt, og a; eg var að ganga þarna flaug hug- öicnn^nnimjm, sem elti okkur, og n^rjj- höfðu særst. urinn heim að myndarbæ einum á Is- varr5 Ijótari og ljótari á svipinn. Fór ^ ^,. liooabréf handa Ríkarði, landi, þar sem bóndinn hafði bygt fylgdarmaður minn nú að hæg.ia á b:ó mjg svo undir heimferðína og báa stétt meöfram b;ejarþilunum og sér Og drógst aftur úr, og sá eg ekki r.otaö til þess stórar hellur, er hann' l,etur en að hann væri farinn að hafði fundi« uppi í fjalli og ekið skjálfa á beinunum, þá hinn sagði,: neirn]e^0jS- Snemma morguninn eft sammæltist við danskan rithöfuad, sem þarna var staddur og ætlaði i - ókum vifi til hrautarstöðvarinnar: var þar dauflegt um að litast. Stór hópur af fólki. þögull og þungbúinn. stóð þarna með farangur sinn fyrir utan læstar járnbrindur íraman við járnbrautarstiiðina. l.itið var farið að birta af degi og myrkur og þögtl ríkti yfir brautarstöðinni. svo ekki var útlít fvrir neina starfrækshi þar. ut spyroi einhvern, hvernig þetta n.yndi enda, þá vissi enginn neitt, og það lakasta var. að btiast m:\tti við. er fara skyldi til Venedig. Framh. vísan bans Steplíáns. á bevur við Vestur- en Au.stur-lsiendinga: Nýr rithöíundur. "I.úllum — barn; að liða og sakna l.áttu skáldið aldrei vakna ! --------- Fóstran hefir, vil eg vona, "A hverjum einum Islendinga- Við þig. kveðið nóg: degi ! — Fléiri gáfur svaefði eg svona •— er okktir stmið lof; af hverjtun Sofðti! Korriró!" Elfros, 27. sept. 1922. /. P. Pálsson. -x- þá? I Af pkkur .sjálfum; sæmir það oss eigi ? | Jú, sei, sei, jú, því aðrir ganga frá." j Ósjálfrátt hlýtur mdrgum að koma til hugar "'Minni okkar", þegar vér Vestur-Íslendingar komum saman til þess að berja bumbur Vesturheimsk- unnar og blása básúnur þjóðrækninn- Tízkan- Skrifað fyrir hina yngri. sumrnm, þarf hún ekki annað en að tjá vilja sinn og það er orðið að fastri og ófrávíkjanlegri reglu. Orð- . éru lög, hvert sem þau stefna og hvort sem heilsu og kröftum er hætta búin af því eBa ekki. Sóttir og daurii hlæja að heimsku átrúnaðar- goðsins og dýrkendanna. Þóknist því að setja á fat úttroðna poka, margra feta langa slóða, ermar eins og loftbelgi eða alls engar ermar, eða þá kinverska skó á fæturna, glingur :i fingurna og hálsinn og I;-iipa á höfuðið, er þvi öllu teki'ð tveim höndum af kvenfólki þvi, er telur sig vera móðins og kveðið hrós Og lof af aðdáendum þeirra, sem anðvitað hafa meðtekið sömti sótt- kveikjuna og það. Um karlmenn má v 1. i- s<,R.'a nin sama. l'eir skiálfa marrir Ekkert hmna heiðnu goða hctir 1 ... ai otta fyr.r þvi. að þeir muni brjóta nokkru sinni átt sannari dýrkendur, ekkeft siðalögmál eins hjákátlega "lögin", og gera sig með hræðsltt þtirri oft að opinberu athlægi. Og v auðmiúka játendur, og engin trú eins ar. ÞaS ei alltitt a meðal vor að > •' ; þ. n ern ekki a.oe;ns þeir fafroöu og otrauða krossbera, eins og tizkan. v s hégómlegu, sem bægt er að segja um„ halda mót til þess arna. I>eim eru ýms nöfn gef.'n, alt frá "veglegu sam- sæti" og til "þjoðhátiðar", F.n öll eru þau skvld að þvi leyti. að mælsk- an streymir í eyru veizlugestanna eins og straumþtmgt fljót i hafið. l.angar ræður fluttar á hljómfogru I,<">g hennar eins og lög Persa forð- 11111, verður að halda. I>að gerir ekk- ert til, þó þau breytist me'ð hverju tungli, geti tæplega talist bygð á sann girni ,séu oftast iift.g við almennar siðareglur og heilbrigða skynsemi, og svifti flesta eðlilegum þægindum, þau hennar meira en viti og skáldskap hruninna halla"). l>essi stefna hefir náð því haldi á oss. að hvar í heiminum, sem maður íaf annari þjóð en vorri) lýkur lofs- orSi á það. sem islenzkt er, þjótttm vér upp til handa og fóta og þýSum lofið á islenzku og fvlgjuin á eftir heim smátt og smátt. Göturnar og aí hann skybli engu fyrir týna nema húsaraðirnar til beggja handa hafaiifinu. Fg benti honum og skipaði verið bygðar reglulega eins og eftir houum að halda áfram og kæra sig ákveðnu sniði — tómir ferhyrningar, kollóttan, en það hreif ekki, hann eins og í Kristjánss. í Noregi. Flest stanzaði og þorði ekki aö fara húsin eru þaklaus, steinveggirnir ^ lengra. Kg vildi ekki gera "dónan- standa þarna og segja frá þvi, hvern- um", sem elti okkur, það til eftirlætis i- húsbvggingin var á Krists dögum; a>, nota vagn hans: fór þyí ti! fylgd- leiðsögttmenn og verðir segja manni ;l! manns mins, tók tuidir handlegg t,I hvers hvert herbergi var notað; \ honum og dreif hann þannig af ^^ hermenn go»gu franv og aft einkum eru það stærstu og fegurstu s!að; lét hann nt, að stjórn, en hinn ^ {yrk ^^ grindurnar. Þó nlað húsín — höfðingjasetrin — sem þeir snautaði i btirtu. Xáðum við lestinni 'eggja sig fram meS að útskýra: A8 ay ætlaði eg að gefa fylgdarmanni framanverðu er múrveggur, sem niinum 10-lira seðil, en hann neitaði gengiS er í gegn um breiðar dyr, þar að taka á móti peningunum. hvernig miðjum! menn veki máls á því, eins og enginn •k x: í,t,;„m' hað sem eg fór að, og kom mér þa'S miög ". • ! ,, .. • ,. ,,.,-. fvrir innan opið svæðt (atrium, pao s s y 1 & hopmim þegar mmst varði, sem gætt , andtegur efnismaöur vor mætti buast c; ferhvrnt og í því miðju HtiS tjan- » *««! byst eg v,S, að hann haf. * ^ . rejkninginl, Rratt við byr „ndir vængi frá oss. óþektir stæði. ííka ferhyrnt. Af svæði þessu; ekk. þorað þaS tynr hmum, sem ^ ^ m ^ ^ hofundar ^ ,,,,,,„„„„ ,otaverio •:t_ „,-*.._ ,rea<r'iK hann I.klega hefir þekt; vona eg að , .„ ¦ .x. v , , eða forgarð. er svo l.ka attur geHgw „ k h ag koma ^^ Qg vl{$ lll]lt ., meoa] vor ;lll ])ess ao V(.,.;l . ^,.. r-. sWrifstofu. þc,r »ati sæzt heilum sattum, eu hvað ,. . „ , ... ,,.• , .. . . ir,n í h.n ymsu herberg.. skr.tsto.u,( , v»sum ekki. hvað til bragðs skyld. viðurkendir, svo iramarlega sem •xu ;„„„,i na svefnher- ^,?", (>v< liðt.r, tor eg mina Ierð með ' ..... . . , , , . .. . ,. , .. baðstofu, viShatnarsal og svemue.r ' s . Félaei minn vikh helzt snua.. verk hans komast ekkt ut 1 onnur t Ar^n-íTÍrnir eru viða lestinn. til Neapel og þaSan um " ' & , -u-'i' . .„•••»» ki * 1 frv.. Veggirn.r eru vio«i t- y* r ,,istihtissins aftur, en eg vildi 1 lond, en sjaist blaSagrem um hann a t. 1 'x ..„.,, •', flpst her- kvotdrð til Rom, og bar ekkert sogti- ¦ , .„ I ..«, .,..,, , 1 þakið vantar a nesi uci " . - sigur heimir komast le.ðar mnm oSru mali en islenzku, er hann viður- .._ o.,K I'egt til tiðinda: kom eg um morgun- y » . „ 1, . ,. , * .., , , . We-i Yfír torgarðmum var auD-.{ _ " .....» . ar e£ möeulegt væri. I.oks opnuSti kendur Iistainaður hta oss! latnvel s ' , . ,, ,;„„rii mn eftir hetni 1 herbergi initt 1 H ....., Cj , ^ ,,, A, . _ vitað ekkert þak. og þegar ngntii hermennirnir grindina tilbalts, og Stepban (,.. .lobann Magnus og Gutt- • - .• „... -..>;?! Aibegro Abruzzi , eftir viku burt- . . „,„ .. r , , ,,. . . ., . , befir vatnið safnast 1 tjarnstæPiö.. .... levfðtt þeim, sem farse'ðil bofðu. að ; orniur J., hata ekki eignast þa vnð- v • • rr , ,., AÍna. veru, og þottust telagar minir hata ' .,-.,]• u n- ^ , Cólfin eru lögð sma steinfltsum eins-( '.,.,. komast inn. Við hofðum baðir far- mgtt og hylh vestan hafs, sem þeir heimt nug ur helitt. ' , ,• • ¦*¦ ..-,,,... r, •.-.-, v x ¦« ,• ge«il or sluonum því inn á stööina. en nafa aunniB ser á Islandi. Aftur a Dag.nn ettir skoðuðum við merki- seo11 "^ s|t||l,m" Fvl , . ,,„.,. , * -. , . ,. , , c nn tot ntjK betra vi«, því engir braut moti erum ver fallir lotnmgu, þegar lega byggsagu, sem heitir Castel S. 11U loK nn 1>ru'' • >' K _. ., ,uli arþ.iónar von, sjáanlegfr og alt sen. i ",,,,st er a Jóhann Slgurjonsson, þoku. Við bárum farangur okk.ir út Gunnar Gunnarsson og jafuvel GoS- Fyrst að vagnteiniinum og koiuum þár j mund Kamhan. Já, meira að segja. máli: flest lof og prís, dvrð og veg- semd um íslendinga og alt, sem ÍS-\erh eim KÓ8 0fr SÍ,<' ÍyT'iT ^1 lcnzkt er. Að ,',ðru leyti er „ft fátt' Tízkan er drotning heimsins og t:m feita drætti — að frátalinni Vest- ,n'in oft óvsegih; þegar maður litur a, tiiheiinskiinni, sem jafnan flýtur með llv;lð T(,,k verður að leggja á sig af eins og marg- og íagurlitar froSuból- <il,uni upphugsanlegum óþœginduni ur. Þett. er ekki aðeins komið upp hcnnar vegna, er ekki hægt að efast ( . ^ ..^ i vana. heldur er það orðin f.'.st l,»' l»8- }íun ^reppir fæturna mefi I stefna. Hún er jafnvel orðin sumuiii "! þröngum skóm. þrengir að andar- svo hjartfólgin. að þeir unna velsæmi dr*ttinum með óþörfum háls-umbnn- ði. reirir loftið ur lungunum og ..... ; s.inian te a þvi. s.em eru höfundtr að tizkan blekki, heldur er og einnig margur vit- og alvörumaSur með> því marki brendur. iafnvel margur stjórnmálagarpur og heimspekingur.. París er og hefir veriS miSstö&' tizkunnar i klæðnaði. Rn það er ekki þar með sagt, að forsetafrúin þar se höfundur tízkunnar, eins og margir virðast halda. Hvorki hún né nokk- ur önnuT kona, ^t-rn í raun og sann- hika tilheyrir hærri stéttum lands- ins, vildi vera þekt fyrir aS láta sjá vekti almenna eftirtekt. ÞaS eru- klæðskcrar og nokkrir aðrir, sem ^s(lim kiemuiinnvflinmeðof þrongumli, ^^ Au mioig er ekkm stykkjum. Him bvður monnum aS | ' ... .. , ' ', ,' v annað. Nokkrar tvlttir rithofttnda o? v.ika a næturnar, þegar menn eiga afl , .... . , . , , . leinnndi manna 1 telags- oe sam- sofa, en sofa a daginn. ])egar Jieir; „ . , . , v kvsamislifi horgarmnar og vtðar, ertt eiga að vaka og vinna, d;emir þao . . ¦ ,, ., , „ , , íengnir til að vinna að þessari fram- lagt og littlmannlegt. að hata otan ,.«.,, , ., . , ... , . , . . r, v... . kioslu ! Auðvitað eru hinir siSar- fvrir ser nieð vinnu. en f.nt ao lita 1 leti ViSskiftalifið. ;lu'fn(,u vaklil' »>•'""• t'agurt útlit og lan<jar! d.iarflega framkomv Eru þeir svo og iðjuleysi. með ritstjornargreiium, ems og það ^ *M "ÍT skemtanir bl vteri óhugsandi. að nokkuð sé nýti- ' legt i fari voru. uema annara þjóSa rekur fólk i heimboS, þegar það kýs s<'m lik!^ «• aiS eitthva8 sé "PP "r að vera helma, ela. þegar það hefir I ',V' aí ,la,a< . j hínum «»" **«*» enga þörf tvrir það, og drekka, þeg-! bunín»um- **» M«Kn svo hæla á ar það þvrstir ekki. Að ganga i dýr- ,1Ven '«*»"¦ sem ha^ hafa af W'. sjálf. „,„ kheðun, telur bún einnig trú .in,.."* eru nW»nin.ir, sem sniða og út- að sé ómissandi, hvernig sem á Stend- bre*a tlzkuna ' k,*«"«öi. Og svo- tir. hvort sent fólk hefir efni á því . rækilega útbreiðist hún út um Iönd' bergi o. s, óskemdir, og yfir lnif, að hin vestræna fold, í eSa ekki, og hvort sem þao er sam- . "***» , , , - v , 'v . v, !„,; ', "'örg hundruð mílna fiarlægð, senT kvæmt þvi. sem ^uC) bvður, eða ]>v,. ' ", ' 5 ' , , v ,, {-11 : ¦ 1 ..; • , ! ver ner buum á, verSum einnig henn- ^,11, dramb.ð l)l;es tnlki 1 brjost. Tízkan er að þvi leyti ólik venjum. ar aSnjótandi. Og hér. sem annars- konaf mosaik, og á veggin-, ern mál- a«at mjög fagrar myndit, og má glog. s.n, að hústaðir gömiu Koni- verja hafa veriS mji'.g skrautVg.r.J húsunum er annað opiS svæoi aS hún tekur ekkert tillit til ókomna staöar' ver8ur b:l* mæ,ikvar'ði þess, tímans og þeirrar þvðingar, sem yfir-1 hverní8 fó!kið er statt [ andlegum- , ,. ..v. , •,.••,•¦ skilningi, hvernig henni er tekiS; standandt t.S ber 1 skanti ser fyrir i . . * . ,,v. tt' , • 1 • mælikvarSi þess, hvort takmörk þess^ framtiS.na. Hun leggur smum kenj-| . , ,' y ,. , , . v -,v • séti ha og'ákveðin eða líig, óákveSin ottu dyrkendum byrSina a herSar an | , . og litilsverð. — Angelo ,sem á íslenzku máli myi írn i bvceingunni fperistyium), og ¦ '. " ° ' , . ]ik v ¦ ag ],,„, }„', vjn hvorki skiljum né inetum verk ír.n 1 ov„k'"s •' : |(.| Hadrian keisari bvria að byggja d,iKa <l lew< *K"' x "* •" • svo berbergi í kringum það. FIOK1 ^ grafhvelfbtgu 135 e' K ¦ *tti að teggja af stað bráðtega: var þeirra. En enskurinn og Baunverj- hafa húsin haft aðeins ema hæí j ^^ ^^ iar}5n4kctn w,„ ,,,,,,'okknr sagt, að hún mvndi fara eÍH- inn vita, hvað þeir syngja ! - Þetta 5 er búið að taka burtn alla málverkun- skyldu hinar jarSnesku leiíar hans. rouni og mikié fM W*S „« og flytja á sofnin í Neapd og Róm, en þó er eitt litiS safn þarna 1 gamla ba-num með morgum togrtun leið: settumst við þvjjer sjálfsagt vesturheirosk varkárni þess að Hta nokkuS á afleiSíngarnar, stclur tíma þeirra, eignum og ánægju, e giefur þeim ekkert í staðinn, ekk- ett utan fyrirlitning alrra heztu iuaiina. og meðvitundina um að hafa fleygt t'rá sér gæfu og efhalegu gengi oí> lilliim hinum dýru og glæsilegu vonura, ^em eínu sinni ljómuSu i sál 'l'izkan er móðir og fóstra hégóma- girninnar. Hún hefir nært þaS af- kvæmi sitt áf svo ntiklu örlæti, a5 þ;.ð heíir dafnaS og eflst fram úr hófi, og getur boðið hverjttni gó'ðum eiginleika birginn, hvenær sem lystir. t'ó að takmark l>ess sé sjaldnast til arnars en þess, sem ilt er. krefst þaS þar ¦ lega ckki verií lattst. I.itum svo ;i tizkufiiina sem fyrir- myndl Ilve litil og auðvirðileg er hún ekki! I'að er meira vert í henn- ar augum, bvernig kraginn er snið- inn, hvernig leggingin littir út og hvar borSinn er ;i fatintt, heldur er»- og Sabinu ko.u, hans geymast þar. hvaS norðttr á leið: settumst v.» pv, ; er s.,;„rsagt vesrurne.rosK varKarn, En ekki var verkinu lókið þegar rólegir inn í klefann og bioun, góSajeöa skortur á dórogreind, eSa þá blat. liun..( „„ ]Mu ;l?j(.ins eftif þv5 afs hann dó þrem árum síSar og tók þá stund þanga'S tií lestin ram, ii sti8 áfram andlegur uppsfeafningsháttur. ' v<1 ,.X;1 n]Mj|-vh:ir. Hvílik taun ! OglÞ"*' »* l)vi sé llaS' íe.mulattst, blygS fóstursonur hans Og eftirmaður,'meii okkur. en hvert hún átti að fata Kn nú eru nýmæli á ferS. Ung ís- ,„• ,,,. ,,..;,„ ,ekift ,m.0 virktlim f,K ; u.tartaust, óttataust og tilhliðrttnar- Antonius Pius við stalkkaði og ft.Il- vissum viS ekki. - Brátt sáutn við ! Icnzk konn. frú I.aura Goodman Sal- {ögnÆ Aq svn;l sijr ()„ eftirherm- ' og merkum munt.m - skrautgr.p.r, ^^. hvggjnguna og akvaS ao- samt. aS hún var á norSurleið. þekV | verson, er að geta ut Ijóðasatn eftir ,,r sinar em (lvrmætllstn einkunnir lampar, stolar eg öflttut áhí.ld, veggja ^.^. ;.era ]eRs{^m a„rar keis. „m sUiðvarnar, sem viS fórnm fram.sig. Canadiskt telag getur t.t b^k- tidtBniwr. Þa8 er meira vert i aug- myndir og líkneski, alt grafið upp ur arajrttar;nnar. Septimus Severus hjá, enginn brautarþj<Snn virtist vera : ma, því kvæðn, eru a ensku. I'elag-„m |K,irraj er henni þjon;i, a8 .,(.„„,-, nskunal Nokkrir mannab.'.kar Hggjai ^ 2] yar ^^. kejsarinn sem nleð og engi.m spurSi um farseSH.jir gefur kvæSin ti, á eigin kostnað. • cn .lo- „.^ toáuat, ÍikH, haí»"w«»Í4»n'!ten» var gr"anan. Seinna var bvgg-' Eftir rúma klukkutima ferð vorttm ec me* þeim skiimáhtm, a« frú Sal-| skatt:ir tizk„nnar eru ósanngjarn- SlogStil, þvi aSstell-: altaf var verio ao, vift ..addir i smáborg einni: var t-kk- vei'son gef, þeim tyrsta rett t,1 að ,v 0„ hnn innkallar þá meS Ihilli , óeSUlegar og ófagrar ^[ ^ ^ ^ ,,a,. Mffl! „ n„ ^ a fara ut úr vagnimtm,»gefa ut n;es,n „mm tekur hennar. ^ eoa m58kuno8emi Hún tielir M. hvort dygðir manna «u hreinar, /er sem skelfingin sjáist a svipn-. ^^staonr, og eftir þaS sem her- þvi hann færi ekki lengra i brAð. J ai.d.skur mentan.aður. Ausm fyrst h,;foin,ja ,y„sins á s.tt va^. og: hugsunm go fng * "£« ^ " m. Skrokkarnir eru harðir sem, [^^. ^ * .P f. ^ U),\ var? au8vita« að htySa: \ Whwelt. he„r ritaS gre.n um tru hir« ^, ^ ^ „ „g a« hm. ^^n^mZ^X^ s^einn ¦ hvort þetta ert, steinrt.nnir, J K ' ]n h,,oum vifi ,n', farangri okkar i eirt i Sal verson , C anad.an Bookman. utn ,agt st,„, ef a« þe.r tara ekk, aC « vð t.zkuna ttm það. hvaS rett . e i r 'frÍ Krisís ddgttm eSa g^ Z ög^LtTefir ZZU vi horniS á veitingasalnnm á jarnbraut- • Minnist hann þar a stutta sogu sem ,„„.,., (læmi me« þeim of j «. v.n .„ una. htu, - ^^ steypa af holunum. þar -n Ukin lágu hrúf(Ur\( mannabein„m hafa fund- aistöðinni: stoð svo annar þar 4 W ntað, og fekk verðlatm ,y,,,. an , vökim þ6 þetr tyrufram v,„. ^^*^^0^ steypa at nmu , e , _ ,, . .•„,, ,-,. rannsóknar- Segir hann meðal annars, að aliti ao x. ,- haf ta von um. að geta tala, ottai um tizkuna en um t.ygoir sVal eg ekki um dæma. Aðaltorg.S ,st nnfli kIetunum og eru þau t.l verð, -*-h«» '* ^™ I domnefndar tH,,.,,,, sem dæmdi k Jst ,woan aftnr npp ,r lifandi. | manna. og fylgir henni «akv*mar. <«^-» - r*0™-: - ^tS'ES*1*-1*1 "-".** ^' ^12L,'a?aif^-fí^l,r "ÍÍSr^ «Í^ ^ "noi verðlaunin, tvsi sagansé,- ^"^, sást greinikg, dtenii á \ Hnn gettir litið á evmd og „iðurlæg- I hata taka þvi ao hremsa t„. þ()tt ^^- ^J^IZ^^] g.oggskygni á sálartifi mann- ^L\, Kika^r ... L var, ein9 ingu á„ þ« «« roðna. eða finna tfl erti áfangastanur Sögtm "«• «K alrmikHli srtíld í meSferS á og kunnng1 er, krypplingur. Til þessjí hjarta sínu. e„ eí hun ser fjo'ður t'tirli'tsmen'nirnir, að allar | effH sögunnár". Oss er því óhætt að aí )ikj.is, honum. tok ,",,i birðin upp ájfara úr lagi, aitlar hún aS sleppa v.t- Hvernig er verið opinberar byggingar, hof, leik- hrykki upp af. Kinn af fangaklefun- hvenær hús, bæjarráðshöll etc. Kinkennilegt „m er kendiir við guIIsmiSinn og það var næsti afangastaSur finst manni að vera þama innan ntvndhoggvarann fræga, Benvenuto járnbrautae sömu veggja og ganga á sömu stein- C'ellini frá Kirenze flisum og Agústus keisari þegar hanni572). Kr sagt, var aS létta sér upp og heimsækja s;nH VeriS lokaSur þ; vini og vandamenn þarna í þessari k„mist j hnrtn ¦;, fl/.tta og þótti það eitthvaS norSur eftir seinna um dag- stóru og blómlegt, borg, þar sem út-! rosklega gert. I Kirenze er stór.inn. Samíerðamanni mintim teizt sýn var fegurri og veðrátta hlýrri « myad — likneski — af honutn, sem| ekki vel á áMandið og vildi heízt snúa ÍRom. | stendur á Ponte Vecchio. j við til Kirenze, en þaS vildi eg ekki. OskuílóSiS eySÍIagSi Pompeji seint SíSan um siSustu aldamót hefir Kin flaska »f góðu vini sætti okkur i ágú-st 79 e. K. Oskulagið var 4—5 Kngilskastali veriS IagaSur til og við tilveruna og að nokkrum stundum metrar á þykt svo aSeins þaS efsta gevmdur sem forngripur, og eru þar.liSnum kom lest, sem tiltækilegt virt- af húsunum stóS upp úr, og 2000 'margvísleg sötn ti! sýnis. Nafn sitt ist, aS leggja af staS meS; fórum vtð manns fórust en tala íbúanna var ná-Jet sagt að kastalinn hafi fengiS af.oroalaust inn í einn klefann og satu re flifSi 1500- ferSaáartlaflk trufluðust vegna óeirða ; syngja amen hallelúja. K„ viðkunn- bvi ;i« hnýta bagga á herðar sér. Of inti. Hvilik fyrirmynd! Hvermg er tS hann hafi eitt í 1«rgunum Kinhver gaf þó von nm nnlegra hefði verið að þekkja og ,,.,,. sem haegt var a« veita sér þetta hún íyrir ungdóminn? Þa'S vær, r þarna inni en að lestarskrifli kæmi frá Písa og færi kannas, við hæfileika þessa nnga og ósköp fy,i,hafnarlitið. va, ð þess ekki I ekki allur munur á, a'ð ala born npp- efnilega rithöfundar áður en aðrir ianst ;1« bí6a, aS herðakistlunum I rmkringd löstum og aS ala þait tipp- gerðu það, sérstaklegá þegar hitt er fjölgaSi og þessu kalli íizkunnar væri ' viS hliS tízkunnar. Kestirnir myndtt tekiS til greina, aS Canadamenn eru aiment fylgt. K.n afleiðingin af þv', lita illa út í augtim þeirra í byrjun, hegt því sem nú er í Reykjavík, svo því, aS þegar drepsótt eín m.kil geys- margir hafa sloppiS. Ekki var graf-jaSi i Rómaborg, áriS 590 e. K., gekk þar ', næSi án þess aS nokkur ónáðaði okkur meS þvi aS spyrj'a eftir far- ií neitt aS ráSi fyr en tvær seinustu mannfjöldinn í skrúSgöngu um borg- seSli eSa þv.timl.kti; forum v,ð nti en tizkan klæðir þá í skrúSa, sem ó- nögulegt er aS þekkja þá í. Misk- unnarlausa tizka! Hvernig þú glep- t,r skynsemina og æsir tilfinningarn- engir 'sérlegir bókmentamenn. í»ó var« auSvitaS sti, að öll þjóðin getum við orðið henni enn að liði. fra kónginum ti! hins lægsfa í þjóð- meS því aS kaupa þessa fyrstt, bók féíaginu — varS krypptingur. hennar svo um muni. Pess berur sem T'egar tizkan girnist eitthvað eitt bókin selst, því hetri kjörum kemst' öðru frenmr, verSttr aS veita hetini j ar. Viti og mannkostum er fórnaf> ftúin nð við fclagið, þegar i,m næstn J það, hvar sem þaS er á hnettintim o^: á þínu altari. Alt hneygir sig fyrir bók verður samiS. ; hvað sem það kostar. Kf henni þyk- þírm nrosi. ÆskulýSurinn eltir þína Látutn oss lyfta undir vængi þeirra ir fara hetur á því, að klæðast þunn- dulbúnu léttí.ð. Og þó þú tælir hann landa vorra, sem eru að reyna ftugið. uro klæSttm á vetttrna og þykkum á( \ hópun saman ut á þina hálu braut.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.