Heimskringla - 07.03.1934, Blaðsíða 2

Heimskringla - 07.03.1934, Blaðsíða 2
2. SlÐA H El MSKR INGLA WINNIPEG, 7. MARZ 1934. FÓTATAK MANNA Nokkur orS um Halldór Kiljan Laxness Eftir Benjamín Kristjánsson Það er í fljótu bragði dálítið örðugt að skera úr því þegar maður les bækur Halldórs Kilj- an Laxness, hvort þær muni heldur vera skrifaðar af djúpri ískaldri fyrirlitning á fyrirbrigð- inu: homo sapiens, eða af djúpri og næstum örvæntingarfullri samúð með þjáningu lífsins og öllum hinum ótal mörgu' mann- anna meinum. Á hið fyrra virðist benda tals- verður sérþótti í framsetning- unni, eilíf dómgirni og prédik- anir út af heimsku náungans. Sumt af því, sem Halldór skrif- aði i fyrri tíð nálgaðist mjög mont og hégómaskap. Tilfinn- ingin, sem maður hafði af því, að lesa sumar ritsmíðar hans, eða það, sem teljast átti til skáldskapar, var eitthvað á þá leið, að þetta væri unglingur, ssm þjáðist af þeirri tegund af sálsýki, sem nefnist stórgikks- æði. Grundvallarhugsunin í sálarlífinu væri eitthvað á þessa leið: Eg veit alt, en þið eruð asnar. Eins og gefur að skiija þykir skikkanlegu fólki slíkur rithöf- undur ókurteis og bann er það. — Svora lagaða hluti er sjál- sagt að segja með miklu meiri lipurð, en Halldóri er stundum lagin. Hæverskan kostar entra peninga, segir eitthvert mál- tæki.og hún vinnur oft mikiu betur til siðfágunar, en frunta- leg bersögli. Meira að segja ætti jafnpennaslyngum manni og Laxness, að vera það í lófa lagið, að setja fram þessa ó- kurteislegu hugsun spámann- anna gagnvart sínum náunga: Þú ert asni, í svo andríkum blindfullan af vantrúarinnar byggist á því að mannlífið er skáldskap, að honum yrði tekið "cynisisma" og setja upp spek- eins og maðkarnir á mykju- með þökkum af þeim, sem hafa ingssvip eins og prédikarinn skánihni, að eins fyrirbrtgði eyru til að heyra, en að iiinum Salomon, og segja jafnvel við tryltra og heimskulegra nátt- á hann að kunna að draga dár sjálfan alheiminn, þegar hann úruafla, sem auðvitað er slegið á þann hátt að það gæti orðið þrýtur sjálfan að skilja: í>ú ert föstu að skorti alt vit og til- þeim til skemtunar, frekar en asni! Alt er hégómi — aumasti gang. — I innganginum að; gagnslausrar skapraunar, eins hégómi! Þú vínviður hreini, hljómar og gerði sá ágæti æfintýrasmið- j Þessa tilfinningu fær maður strax frumtónninn að þessari ur Jónatan Swift. En ekkert af þessu' gerir Hall- dór. Hann sest bara niður, að öllum ásjáandi, brýnir öxi sína af sumum hinu'm síðari bókum Laxness. Sögurnar af Sölku Völku eru skrifaðar af heljarmælsku. —- og keyrir hana síðan beint í Myndirnar, sem dregnar eru upp höfuð lesandans. Mikið þarfjaf sárustu nekt lífsins, munað- slíkur maður að hafa til brunns j arleysi þess, fátækt og börm- að bera til þess að honum verði ungum, eru margar hverjar f yrirgef ið! ruddalegar, hrikalegar og nærri Ekki verður því neitað að ógeðslegar, en þær verða fyrir þetta umsvifalausa hispursleysi I Það átakanlegar og ógleyman- ritháttarins hefir sína höfuð- kosti. Það ætti ekki að verða legar. En þegar einhver höfundur heimspeki hégómans í samtali langferðamannanna á strand- bátnum: Þegar maður siglir í kaldsælu skammdegismyrkri með fram þessum ströndum, þá finst manni, að ekkert í heiminum geti verið öllu ómerkilegra og *þýðingaríausara, en svona lítið þorp undir svona háum fjöllum. Hvernig skyldu menn lifa á svona stað? Og hvernig skyldu menn deyja? — Hvað skyldu menn segja hverir við aðra, misskilið hvað höfundinum býrjgerir sér far um að núa slíkum í brjósti. Hann ætti ekki að hlutum inn í huga lesandans, þá j þegar þeir vakna á morgnana? verða sakaður um óhreinskilni. \ verður honum alt af fyrst á að: Hvernig skyldu menn líta hverir spyrja: Til hvers er verið að á aðra á sunnudögum? Og hvað þessu? — Gerir höfundurinn sérjskyldi prestinum finnast, þegar krók út að sorphaugunum af jhann stígu'r í stólinn á jólunum þeirri einu svínsnáttúru', að eða páskunum? Skyldi hann hann hefir ánægju af að róta í ekki sjá hvað þetta er alt saman þeim, eða vakir hér á bak . i-8 einhver markviss tilgangur? Er höfundurinn svo mikið skáld, að kann með skáldskap sínum á pappírnum vilji einnig yrkja upp lífið sjálft til meiri göfgi og þýðingarlaust?--------Já, hvers- konar gleði og hverskonar sorg- ir skyldu eiginlega þrífast í kringum þessar daufu olíutýr- ur? Það hlýtur oft að kóma fyrir á slíkum stöðum, að menn Og síðan bann losnaði úr á- lögum kaþólskunnar, er það bersýnilegt, að hann hefir af stríðsþrunginni sannleiksást, reynt að slíta af sér allar blekk- ingar, reynt að troða sér með valdi inn að kjarna raunveru- leikans, haft ástríðuríki til- bneiging til þess að rífa göt á öll þök, eins og mig minnir að hann komist. sjálfur að orði um einhvern spámann nútímans. En þessi hungraða ástríða vitsmunanna, langsoltin úr trú- arvímu og seiðgaldri kaþólsk- unnar, rekur sig auðvitað alls staðar, eins og gerist og geng- ur á sínar takmarkanir, og þar zem höfundurinn er í aðra lega það bragð á tunguna af I skriíuð, og heldur höfundurinn röndina dálítill ofstækismaður, því að lesa H. K. L., að mann-[áfram að lýsa fólkinu þarna og enn þá eimir það eftir af lííið sé raunar einn allsherjar ¦ eins og skynlausum skepnum kaþólskunni í honum að hann sóðalegur sorphaugur bófa og og lífinu í heild sinni, sem er þykist fullkomalega vita alt, þá j illræðismanna, þar sem naum- svo vita þýðingarlaust. Og í I hættir honum við að steypast' ast þekkist ærleg taug og þar augum höfundarins er baráttan j annað hvort kollhnýs inn í önn- sem fagrar hugsjónir séu ann- og baslið svo yfirgengilegt og j ur trúarbrögð, eins og til dæmis að hvort svik og blekkingar eða vesaldómurinn andlegur og lík- j kommúnisma, eða drekka sig heimspeki eymdarinnar. Þetta amlegur svo mikill að það er) fegurðar — og er þá verk hans: sjái speglast hver í annars aug- þannig úr garði gert, að það séj um, sannfæringuna um fánýti líkiegt til þess? Á svarinu við: þess að vera til. — Því hver þes-ari spurningu veltur það, maður hlýtur að viðurkenna, hvort eitthvað skáld'er skóbót- ! að það er öldungis þýðingar- ar virði eða ekki. Óneitanlega fær maður iðu- laust að lifa í slíkum stað". í þessum dúr er öll bókin eins og menn lifi aðeins til að þjást þarna um nokkur ájr, þangað til menn drukkna í f læð- armálinu, sumir óviljandi en aðrir viljandi, sumir á brúð- kaupsdaginn sinn, en sumir aðra daga, eins og höf. kemst að orði. Jafnvel framar en Vefarinn mikli stendur bók þessi að orð- snild, en hún er með sömu ein- kennum að því leyti, að það er eins og frá henni andi djúpri fyrirlitningu á mönnum, lifn- aðarháttum þeirra, hugsunum þeirra og tilfinningum, eðli þeirra og örlögum. Maður fær þá tilfinning, að hér sé höfundur, sem skortir samúð með persónunum, sem hann er að lýsa. Og ef sam- úðin er til, þá takist honu'm a. m. k. vel að dylja hana. Én ef hann gerir sér far um að dylja hana, þá sé það gert af oflát- ungshætti, sem góður rithöf- undur á ekki að láta sér sæma. Þegar Halldór gengur rakleitt úr sinni kaþólsku kirkju yfir í hóp spottaranna, til að hrakyrða með bojrginmannlegu yfirlæti það, sem mörgum er enn þá heilagast, nefnir trúarbrögðin kjaftaþvaður og dýrlingana, hverra bein hann kysti fyrir skömmu síðan með brennandi fjálgleik, hyski, ásamt Maríu mey og guði almáttugum, þá er slíkur hávaði au'ðvitað aug- lýsing á feginleik manns yfir því að vera laus úr þeirri skó- kreppu vitsmunanna, sem ka- þólskan hefir verið honum. En það er hóflaus og ósmekkleg auglýsing, af því að maður trúir ekki á slíkar öfgar, sem, snúast eins og vindrella með sama há- vaðanum úr hverri áttinni sem blæs. Maður sem þannig tekur að formæla sínum guðum með herfilegu orðabragði, hann er jafnmikill afglapi í sinni blindu vantrú, eins og sinni blindu' trú. En þrátt fyrir hið drembna og stundum ruddalega yfirbragð á ritsmíðum H. K. Laxness, þá er þó jafnframt erfitt að verjast þeirri hugsun, að bak við hrika- MAGIC MINNA EN U VIRÐI í þrefalda köku! Það er alt sem það kostar, ef Magic Baking Powder er notaður. Og gæðin breytast aldrei—því það er hreint og því áreiðanlegt. Engin furða þó helztu matreiðslu sérfræð- ingar Canada segi, að það borgi sig ekki að nota lyftiduft, sem er vafasamt að gæð- um. Bakið með Magic og verið vissir. BCINN "LAUS VIÐ ALCrN." Þessi setning á hverri ^f TIL I könnu er yður trygging fyrir því að Magic CANADA er laus við álún og öll önnur skaðleg efni. •iAGlC BAKING POWDER FIMTÁNDA ÁRSÞING ÞJÓÐRÆKNISFÉLAGSINS Fimtánda ársþing Þjóðræknisfélags Is- Iendinga i Vesturheimi var sett af for- seta þess Jóni J. Bíldfell, þriðjudaginn 20. febr. 1934 í samkomuhúsi íslenzkra Goodtemplara í Winnipeg, kl. 10.15 f. h. Forseti hóf þingið með því að lesa þing- boð. Bað hann þá þinggesti að syngja sálminn nr. 638 (Faðir andanna). Lýsti þá forseti hið sextánda þing Þjóðræknis- félagsins sett og flutti skýrslu sína sem hér fylgir: Háttvirtu þingmenn! Mér datt síst í hug, fyrir ári síðan er við skildum, og yður hefir víst ekki kom- ið það helciur í hug, að eg mundi í byrjun þessa þings, verða kvaddur til að á- varpa yður frá forseta sæti Þjóðræknis- félagsins. En viðburðir ársins liðna, hafa enn einu sinni mint mig og yður á, hversu að alt er fallvalt í þessum heimi, einnig líf mannanna og hversu skammt það er ,sem við mennirnir sjáum fram á veginn. Maðurinn sem þið kusuð fyrir forseta á síðasta þingi, og sem starfaði að þjóð- ræknis- og mennnigarmáium á meðal Vestur-Isl. með eldlegum áhuga, innan Þjóðræknisfélagsins og utan í mörg ár, séra Jónas A. Sigurðsson dó í maí mán- uði s. 1. eins og þið öll munuð minnast og með fráfalli hans er ekki aðeins harm- ur kveðin að þessu félagi og: skarð fyrir skyldi í Þjóðræknisfélaginu sjálfu, heldur og lka í hópi Vestur-Islendinga, þar sem hann skipaði fremstu röð fyrir atgerfis sakir. Með því sem að framan er sagt, er íEstæðan gefin fyrir því, að eg ávarpa yður í dag frá þessum stað. Eftir fráfall séra Jónasar, fór framkvæmdarnefnd Þjóðræknisfélagsins þess á leit við mig, að eg tæki aftur sæti í framkvæmdar- nefndinni og það gerði eg, og var svo af henni falið að gegna foreta störfum í félaginu það sem eftir var ársins. Um það er svo ekki að fjölyrða. Eg vil að- eins þakka meðnefndarmönnum mínum fyrir velvild þá og tiltrú, er þeir mef5 þessu vali sýndu mér, og viðurkenna það sem þeir vita og þið öll eigið að vita, að eg hefi verið slakur starfsmaður, og mest af því verkí sem mér bar að gera, hefir lent á herðum samnefndarmanna minna. Eg benti á erfitt árferði, ilt útlit með afkomu manna yfirleitt í þingbyrjun i fyrra. Við það er litlu að bæta nú, nema því, að við erum komin lengra á- leiðis, og að breyting verður að verða á þvl ásigkomulagi. Enn er ekki hægt að segja annað en að sömu erfiðleikarnir, séu fyrir höndum — sama vinnuleysið og viðskiftadeyfðin, sami kvíðinn fyrir kom- axidi tíð og sama baráttan fyrir brauði dagslegs lífs hjá einstaklingum og þjóð- félögum. Þó er eitt atriði 1 sambandi við þessa óáran, ófögnuð eða hvað svo sem þið viljið kalla það, sem eg vi benda á og bið yður- að hugfesta athuga og það er, hversu ljótt að lífið er að verða alt i kringum okkur. Ekk; svo að skilja, að ^það sé svo sem spá- nýtt. Heldur hitt að kringumstæðurnar —kreppan hefir fært það svo nærri manni, eða mann nærri því, að það ómögulegt að komast hjá, að tala um það, hugsa um það, hræðast það. Við heyrum þjóðirnar tala um frið og vitum að stjórnir þeirra vígbúast hver í kapp við aðra og í skotfæra verðsmiðjunum í þessum löndum er unnið nótt og dag Trúnaðarmenn þjoðanna misbjóða stöð- um sínum á allan mögulegan hátt. Fjár- málastofnanirnar draga undir sig flest verðmætt í landinu og flækja alþýðuna í neti sínu unz hún fær hvorki hrært hönd né fót og þannig er myndin sem þrýst er að augum manns, á öllum sviðum lífs- ins er maður kemur persónulega i ná- vist við ástandið í heiminum eins og það í raun og sannleika er í dag. En til hvers er eg að rekja þessa rauna sögu? Eg geri það til þess, að vekja athygli yðar á andrúms loftinu, sem umkringir menn, hversu óholt það er, og hversu það er langt í burtu frá drengskapar lífsskoðun forfeðranna og hversu gagn- stætt það er öllu eðlisupplagi hvers ó- spilts afkomenda þeirra. I):<uðsföll félaga á árlnu Auk séra Jónasar Sigurðssonar, sem áður er getið hafa þessir félagar látist á árinu: Þorbjörn skáld Bjarnarson (Þorskabítur) í Pembina, N. D., Heiðursfélagi. Gísli V. Leifur, Pambina, N. D. Björn B. Olson, Gimli, Man. Jón Sigurðsson, Lundar, Man. Sigurður J. Vídal, Hnausa, Man. Kristján B. Snæfeld, Hnausa, Man. Sigurgeir Pétursson, Ashern, Man. Philipía Magnússon, Gimli, Man. T. O. Sigurðsson, Brown, P.O., Man. Dr. G. J. Gíslason, Grand Forks, N. D. Gunnar Líndal, Mozart, Sask. Friðgeir Sigurðsson, Riverton, Man. Ef til vill eru einhverjir fleiri af félags- mönnum, eða konum, sem látist hafa a árinu, sem eg man ekki eftir, þeim, ef nokkrir eru og hinum öllum sem taldir eru minnumst við með trega í huga út af því að verða að skilja, en þakklæti fyrir samfylgdina, samvinnuna og samhygðina, og vottum öllum aðstandendum þeirra hluttekningu okkar og samhrygð og með þeim geymum við minninguna um þessa atorku miklu og drenglynduðu braut- ryðjendur sem dauðinn hefir hertekið frá oss á árinu. Starfsmál félagsins: Þjóðræknisfélags nefndin hefir haldið ellefu fundi á árinu og haft eftirfylgjandl mál til meðferðar: Tímaritið Það hefir nefndin gefið út í sama formi og áður og að sömu stærð og í fyrra. Auglýsinga söfnun i ár eins og í fyrra hefir hr. A. P. Jóhannsson haft á hendi og með sínum alkunna dugnaði skákað harðærinu og deyfðjnni og sýnt að þrátt fyrir kreppuna, má einbeittur vilji og atorkusamt harðfengi sín mikils. Islenzku kensla: Breyting gerði Þjóðræknisnefndin á Islenzku kenslu í vetur. 1 stað umferðar kennara og umferðakenslu, eins og að undanförnu hefir átt sér stað, tók nefnd- in upp íslenkzukenslu á laugardögum að eins. Húsnæði fékk nefndin á Jóns Bjarnasonar skóla. kennarrfr hafa verið og eru séra Rúnólfur Marteinsson, Jó- hann G. Jóhannsson, Salome Halldórsson, Vilborg Eyjóifsson, Vala Jónasson, Ingi- björg Bjarnason; alt æfðir og lærðir kennarar sem vinna þetta mikla en þarfa verk endurgjalds laust. Ennfremur hafa bæði íslenzku vikublöðin stutt þessa kenslu með dáð og dug. öllum þessum kennurum og aðstandendum blaðanna þökkum vér af heilum huga fyrir þeirra óeigingjarna starf og drengilegu viðleitni. Aðsókn að skólanum hefir verið af- bragðs góð. Alt upp í 160 börn og ungl- / ingar á dag sem sýnir hvað góður vilji og samvinna geta áorkað. Rithöf undasjóður: Það mál er í höndum milliþinganefnd*r sem að sjálfsögðu gerir grein gerða slnna hér á þinginu. Leif sminnisva rðinn: Því máli hefir miðað lítið áfram á árinu. Forgöngumenn þess málefnis eru eins vongóðir um farsæl endalok þess máls og þeir nokkru sinni hafa verið og vinna ósleitilega að framgangi þess. Tónlistafélag Jóns Leifs: Um það félag, eða réttara sagt þátt- töku Þjóðræknisfélagsins í því, er ekkert nýtt að segja ,annað en, að út hafa verið gefin tónlistaverk Jóns á árinu og eru þau geymd hjá féhirði félagsins eða skjalaverði. tr tvarpsmállð: Stjórnarnefndin hefir íhugað það mál all-rækilega á árinu, því henni dylst ekki að beint útvarpssamband vlð Island er þýðingar mikið atriði, í sambandi við þjóðræknis viðhald og þjóðræknis starf- semi Vestur-Islendinga, en það er ekki en vist hvort nokkur tök verða á því eða ekki. Eins og yður er kunnugt, þá hefir landsstjórnin tekið útvarpsmálið I sínar hendur og ræður því; er nefnd sem stjórnin hefir sett til að annast það mál hverju útvarpað er; nefnd sú vinnur, að nokkru leyti í sambandi við National Broadcasting félagið í New York, sem er aðal félagið, er samband hefir við út- varpsfélög í Evrópu og sarnningur þarf því að nást við bæði þau félög og tel eg það líklegt að með lægnu fylgi þá náist það. Nefndin hefir fengið W. W. Kennedy þingmann í Suður-mið-Winnipeg til að ljá þessu máli eindregið fylgi sitt, við stjórnina og útvarps nefndina. f þróttamál: Eins og yður er kunnugt þá hefir sam- bandsfélag vort "Fálkarnir" haldið upp "Hockey"-leikjum og líkamsæfingum á árinu og sýnt óþrjótandi elju og áhuga fyrir þeim málum. I likamsæfingum hafa 65 stúlkur tekið þátt, og 40 dreng- ir og gefst fólki kostur á, áður en þess' þingi lýkur að sjá ávextina af þessu starfi. Kennari stúlknanna er og hefir verið Gordon Ackland. Vann hann í 3 ár kauplaust, en þyggur nú dálitla þóknun. Karl Kirstjánsson er kennari drengjanna. Auk leikfimis kenslunnar sem Fálk- arnir sjá um, hafa menn úr þeirra flokki tekið mikinn þátt í Hockey-leikji. bæjarins og fylkisins. En enn sem kom- ið er, ekki vakið á sér almenna eftir- tekt, fyrir listfengi í þeirri grein, sem þeir þó þurfa að gera og eiga eftir að gera. I vetur sækir fram flokkur, sem kallar síg Víkingarnir í þeirri deild Hockey leika Manitoba, sem nefnir sig Senior B deild. Hafa þeir verið harð snúnir og staðið sig hið bezta enda þurfa þeir þess ef Víkingsnafninu á ekki að verða misboðið. Um bikar Þjóðræknisfélagsins var kept hér i Winnipeg í fyrra vetur og unnu Fálkarnir sigur í þeirri samkepni. Eg vil votta þessu athafnamikla félagi embættismönnnm þess, kennurum 'og nemendum þökk Þjóðræknisfélagsins, fyr- ir lifandi áhuga og lofsamlega staðfestu og áhuga. Endurskoðun grundvallarlaga: Það mál er í höndum nefndar úr fram- kvæmdarnefndinni sem að sjálfsögðu ger- ir skilagerin & þingin. Dtbreiðslumál: Kringumstæður hafa hamlað fram- kvæmdarnefndinni frá að sinna útbreið- slu málinu eins mikið og þurft hefði á arinu, en þó heimsóttu nefndarmenn nokkrar bygðir á árinu í þeim erindum með nokkrum árangri. Dr. Rögnv. Pétursson og Arni Eggerts- son fóru til Vatnabygða og Arni Eggerts- son Páll S. Pálsson og Jónas Thordar- son til Selkirk. Gripasaf nsmálið: Mál þetta er hið mesta þarfa má.1, því oss er öllum ljóst, að fjöldi verðmætra muna og bóka fluttust vestur um haf með hinum eldri Islendingum og i hætta á, við fráfall þeirra ,að þessir munir gleymist, týnist, eða eyðileggis' Það er því brýn nauðsyn á að vernda þá. Þjóðræknisfélagsnefndin hefir at- hugað þetta mál all rækilega og hefir farið fram á við umboðsmenn menningar safnsins í Winnipeg að það veiti slíkum munum móttöku til varðveizlu í f- safni og hafa þeir orðið við þeim til- mælum. Vér viljum þvi minna alla landa vora á, sem kynnu að hafa slíka muni í vörslum eínum, að halda þeim til haga og láta annað hvort Þjóðræknisfélags- nefndina vita um þá, eða senda þá beint til minningar safnsins hér I Winnipeg. Sextiu ára afmæli Þjóðræknis-r starfsins í Ameriku. Það mál er stórmerkilegt mál — einn þátturinn úr sögu Islendinga í Ameríku og ekki sá minsti. I fyrra þegar séra N. S. Thorláksson minti á það, voru víst allir samhuga með að minnast bæri þess kafla úr sögu vorri á sem áhrifa- mestan hátt sem unt væri. Nefndin hefir þvi fengið Dr. Rögnv. Pétursson til að flytja erindi um málið á þessu þingi og efast eg ekki um að hann leggi til, eða þá þingið að eins mikil áhersla og unt er verði lögð á að útbreiða þá minningu sem víðast og sem best að föng eru á meðal Islendinga. Fjármál: Við erum stödd í harðæri, peninga kreppu og verzlunar og viðskiftadeyfð. En samt höfum við þá fregn að flytja, að fjárreiða Þjóðræknisfélagsins er í betra standi en hún var, árið sem leið. Sjóðir allir hafa vaxið á árinu eins og féhirðir mun skýra yður frá og eiga fjárreiðu mennirnir þakkir skilið fyrir þá frammi- stöðu. Eg mætti geta þess að Selskinnu sjóð- urinn að upphæð $132.06, hefir verið afhentur réttum hlutaðeigendum á Is- landi á árinu. Kom þá tillaga frá Dr. Rögnv. Péturs- syni studd af Arna Eggertssyni að forseti skipi þrjá menn í kjörbréfanefnd. Sam- þykt. Forseti útnefndi þá: Asm. P. Jóhannsson, Þórð Bjarnason og Jón Jóhannsson Dr. Rögnv. Pétursson gerði tillögu, studda af B. E. Johnson að forseti skipi þrjá menn í Dagskrárnefnd. Sam- þykt. Nefndi forseti þá: Dr. Rögmv. Pétursson Próf. Richard Beck og Pál Guðmundsson Framh.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.