Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 05.08.1910, Blaðsíða 7

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 05.08.1910, Blaðsíða 7
XXIV, 36.-37. ÞjOBVTLJINN 147 mörg undanfarin ár, og mun mörgum hafa þótt það ]eiðinlegt. Verzlunarbúðir voru á hinn bóginn lokaðar flestar ef eigi allar, og fánar blöktu á stöngum hér og hvar í bænum. „Austri" kom úr hringferð kringum landið 30. f: m. Með skipinu voru, meðal annara, kaupmenn- irnir Ásgeir SigurðsHon og H. S. Hanson. Tjöldi Goodtemplarar fóru skemmtiferð uppi | Hvalfjörð 31. f. m., og fór Gufubáturinn „Ing- j ólfur" tvær ferðir þangað upp eptir i þeim erinda- j gjörðum. I Hvalfirði er náttúrufegurðin mjög hrífandi, og \ þykir því ýmsum gaman, að bregða sér þangað. i Enska skáldkonan frú Disney Leith kom hingað nýskeo með „Ceres". Hún hefir komið hingað nokkrum sinnum áðuri Brá hún sér héðan til Geysis 28. f. m., og tvær enskar stúlkur með henni. Hr. Þorgrímur Gudmundsen var leiðsögu- maður þeirra. Héraðslæknir Guðm Hannesson brá sér ný- norður í Jand, til þess að heimsækja ætt- menni, og fornar stöðvar. Hið svo nefnda „sjúkrahússfélag Reykjavík- ur", sem átti „aamla spítalann", svo nefnda, hefir nýskeð boðið bæjarfélagi Reykjavíkur eign- ir nefnds félags að gjöf og nema þær alls um 21 þús. króna. Gjöfin er þó bundin ýmsum skilyrðum, og tiuiaféiagið De ðaMu !íe- & KonserVuSTalinlur. |||. Ifasmusen Kgl. Hof-Leverandör ffg. g. geauvais Leverandör til Hs. Maj. Kongen of Sverige Kaupmannahöín, Faaborg, selur: Niðureoðnar vörur. — Syltuð ber og ávexti. — ávaxtavökva og á- vaxtavín. hetur bæjarstjórnin því skipað nefnd manna til þess að íhuga tilboðið. Af mönnum þeim, er voru meðlimir nefnds „sjúkrahússfélagsReyjavíkur" orunúaðeins þessir þrír á lífi: di\ Björn M. Olsen, dr. Jónas Jónas- sen og Magnús landshöfðingi Stephensen. ítalski listamaðurinn, Archintí, sem dvalið hefur bér á landi um' tíma, brá sér norður í Skagafjörð fyrri hluta júlímánaðar, og kom hingað aptur 26. f. im í Skagafirði mótaði hann meðal annars, mynd af síra Mattbíasi Jochums- syni, sem „ísafold" segir, að riðið hafi þangað til fundar við hann. Ráðherra kom 29. í. m. heim aptur úrferða- iagi sínu, hafði farið landveg alla leið til Eyja- fjarðar, og brugðið sér þaðan, til að skoða Vagla- '¦ menn hér á Melunum 31. f. m., og hafði ung- skóg. | mennafélagið hér í bænum gengist fyrir þvi. Kappgöngu og kapphlaup þreyttu nokkrir 31. f. m. þreyttu nokkrar stúlkur, og karl- menn, kappsund við Skerjafjörð; Stúlkunum var ætlað að reyna sig á 50 metra löngu kappsundi, en karlmönnum á 100 nietra svæði. Ungmennafélagið hér í bænum hafði gengizt fyrir því, að kappsundið fór fram. Stöku bæjarbúar hafa í sumar brugðið sértil Þingvalla, og verið þar um tíma, sér til skemmt- unar. Sigmundur Sveinsson heitir maðurinn, er nú leigir Valhöll, sem og skálann, er reistur var á Þingvöllum árið 1907, þegar konungur, og dönsku þingmennirnir, komu. Hann veitir mönnum gisting og beina. 31. f. m. fóru Oddfélagar hér í bænum skemmti- för suður í Hafnaríjarðarhraun. AUs voru um hálft annað huudrað í förinni. Landlœknir Guðm. Björnsson breaður sértil útlanda með „Ceres" 7. þ: m. til þess að ssekja allsherjarþing Oddfélaga, sem haldið verður i Kaupmannahöfn. Hans er von heim aptur með „Botníu" i september. „Ceres" fór héðan til Vestfjarða 30. f. m. Meðal farþegja voru: Björn bankastjóri Krist- jánsson, er ætlaði til ísafjarðar. 31 „Jeg skil ekki, hvað þér eigið við", mælti hann þurrlege. „Hvernig eet eg imyndað mér annað, en það, að hún hafi stolið smarögðunum, fyrst þeir voru í vörzl- um hennar?" „Hán er þó saklaus", roselti Frank. „Það vitna eg í nafni alls, sem heilagt er!" „Hver er þá valdur að þjófDaðinum?" Ungi maðurinn varð enn niðurlútari, en fyr, og heyrðist naumast hvað hann sagði. „Jeg er valdur að honum", mælti hann. „Þér?" „Já! Jeg er stórskuldugur — sama, sem gjaldþrota maðui!* mælti Frank. „Jeg var alveg örvinglaðnr — genginn trá vitinu, og gerði þetta, án þess að vita, hvað eg gerði. — Á eptir sárskammaðist eg mÍD, og varð mjög óttasleginn. — Systir mín sá þegar, að eitthvað var að mér og innti mig eptir, hvað það væri, og skýrði eg henni þá frá, hvar komið væri. — Það var voðalegt, og lá við, að eg héldi, að eg hefði búið henni banaráðin. „En er hún hafði áttað sig ögn, eptir geðshræring- una. krafðist hún þess þegar, að eg fengi henni smaragð- ana, svo hún gæti skilað þeim aptur. Aður en þér komuð hingað, var herbergi þetta svefn- herbergið mitt, og þegar jeg fór hóðan, hafði eg, án þess að hugsa um það, gleymt lyklinum að skrifborðinu i vasa mínum. Hún fékk mig þá til þess, að fá sér lykilinn, og fór hingað upp, til þess að láta smaragðsteinaDa aptur á sinn stað. En þegar þér stóðuð hana að því, að vera að ljúka upp skúflunm', hugðuð þér, að hún væri komin í þeim 28 Sá hann þá Ethel standa þar fyrir framan sig, ná- föla, og skjálfandi. „Þér!" mælti bann, og lýsti sér bæði undrun, og kvöl hans i þessu eina orði. Húu reyndi alls eigi að þræta fyrir brot sitt, enda hefði það lítt stoðað, þar sem gimsteina-dósin, sem hún hafð' rótt nýskeð tekið upp iir skúffunni, stóð opin á borðinu. „Nú, það eruð þá þérl" mælti bann að lokum. „Jeg hefi staðið hér, og beðið yðar í frekan kl.tíma. — Jeg tel mig heppinn, að hafa náð yður í nótt, því að eigi skuluð þór þess dulÍD, að eg hafði ásett mér, að hefja bónorð til yðar á morgun! Jeg hefi farið víða um geim, og hefi rekið mig á svik, þjófnað og lygi, og hefi lært, að taka sliku, sem bví, er eigi verður hjá komist, en sliks átti jeg sizt von, að eg fastnaði mér þjóf, ef eg leitaði ráða- hags við yður!" Hann gekk nú nær henni. „Þér hljótið að hafa eitthvað af smaragðsteinunum á yður?" mælti hann, all-hranalega. „Látið þá af heDdi! Heyrið þér það? Ætlið þér að neyða mig til þes9 að fara að leita á yður þjófaleit?" Hún stakk höndinni inn að brjóstinu á sér, uáföl, og skjálfaudi, og tók fram dáiítinn böggul, sem vafinn var innan í hvítan silkipappír, og lagði hann á borðið. HanD tók á móti bögglinum, all-skjálfhentur, vafði utan af honum, og fann þá smaragðsteÍDana sex, sem hann hafOi sakuað. „Vitið þér, hvað eg geri nú?M spurði hann. Hann sá, að hún hreyfði ögn höfuðið, og ré"S af því að hún hafði heyrt það, sem hann sagði.

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.