Lögberg - 27.12.1923, Blaðsíða 1

Lögberg - 27.12.1923, Blaðsíða 1
Það er til myndasmiður í borginni W. W. ROBSON Athugið nýja staðinn. KENNEDY BLOG. 317 Portage Ave. Mót Eaton Gleðileg Jól og Nýár með TakiÖ eftir hvað eg kveð: Engum það í augum vex að kalia B 8 3 5 6 Sigfus Paulson, 488 Toronto St. 35. ARGANGUR WINNIPEG, MAN., FIMTUDAGINN 27. DESEMBER 1923 NÚMER 52 LÖGBERG OSKAR ÖLLUM ISLENDINGUM GÓÐS OG FARSÆLS NÝARS sy^* Helztu viðburðir í heimi Canada. Látinn er nýlega hér í borginni James Hooper, fyrrum konungs eða stjórnar prentari Manitoba- fylkis, allmjög hniginn að aldri. dóður maður og gegn. Aukakosning til savnbands- þingsins fór fram í Kent kjör- dæminu í New Brunswick, fimtu- daginn hinn 20. þ. m. Urðu úr- slitin þau, að lframb.ióðandi í- haldsflokksins, Alexander Dou- cet, sigraði >með 200 atkvæða meiri hluta, umfram Alfred Bourg oois, er bauð sig fram af háifu frjálslynda flokksins. pingsæti þetta losnaði við fráfall A. T. Leger, er kosinn var sem stuðn- ings'maður frjáfelyndu stefnunn- ar, 1921. Kent er annað kjör- dæmið, sem Mackenzie stjórnin hefir tapað í aukakosningu. Hið íyrra var Halifax. Háskólinn í Algerta, hefir hlot- ið $500,000 gjöf frá Rokkefeller stofnuninni. Skal fé þessu var ið til eflingar læknadeild téðs háskóla. Maurice Duprey, fyrrum fylkis þingmaður í Manitoba, býður sig fram utanflokka í Carillon kjör- dæminu, gegn Hon. Albert Pre- *ontaine, hinum nýja fylkisritar'a Bracken stjórnarinnar. Síðastliðið ár var heildsöluverð á kalkúns í Ontario um jólaleyt ið, 50 cent pundið. Nú er verð- ið að eins 33 cents. Fólk það, er vinnu stundar á þvottahúsum í Ottawa, er í þann veginn að gera verkfall. Hefir það krafist hærra kaups, 'en fra'm að þessu hafa eigendur þvottahús- anna, e'kki mátt heyra nokkuð þvílíkt nefnt á nafn. Fregnir frá Labrador, segja ís- laust þar með öllu hinn 19. þ. m. Hon. W. S. Fielding, fjármála- ráðgjafi sambandsstjórnarinnar, hefr verið við rúmið undanfar- andi, en er nú sagður að vera á góðum batavegi. Læknar hafa ráðlagt IM-r. Fielding að taka sér hvíld frá emlbættisönnu'm, þar til hann hefir aftur fengið iheilsu isína. ,Mr. Fielding <er maður hniginn að aldri, varð sem kunn- ugt er hálfáttræður núna fyrir ¦skemstu. Hon. J. A. Robb, ráð- gjafi innflutnings'málanna, befir verið settur fjármálaráðgjafi. Bandaríkin. Utanríkis ráðgjafi Bandaríkj- anna, Charles Evans Hughes, hef- ir enn á ný lýst yfir |því, að Coo- lidge stjórnin sé ófáanleg til þess að viðurkenna Soviet istjórnina á Rúsislandi. Hafa utanríkis ráðu- neytinu að sögn, borist sannana- gögn fyrir því, að iBoLshevikar hafi skorað á verkamanna flokks- brot það í Bandaríkjunu'm, er Workers Party nefnist að linna eigi látum, fyr ien rauða flaggið blakti yfir Hvíta húsinu <í Was- hington. Eins og þegar er kunnugt, gaus tsá kvittur upp, að nokkrir Banda- ríkja læknar, hefðu gert það að atvinnu sinni, að selja fölsuð embættis prófskírteini í læknis- fræði fyrir geypistórar fjárhæð- ir. parna var til engra annara Fjái'málaráðgjafi Bandaríkj- anna, Andrew iMellon, hefir lýst yfir því, að hann ætli sér að leggja fyrir þingið tillögur um innhei-mtu fjár þess, er Bandaríkjastjórn & hjá Frökkum. Nemur sú upphæð hálfri fjórðu biljón dala. Haf.i Frakkar enn sem komið er, ekki sýnt nokurn minsta lit á endur- greiðslu, vaxta né höfuðstóls. verðleika tekið tillit, en pening- anna. — Nú hefir Senatið fyrir- skipað gagngerða rannsókn i hneykslismáli þessu. Henry Ford hefir opinberleg.i lýst yfir því, að hann ætli sér ekki að leita forseta íitnefningar við næstu kosningar. Telur hann stjórnar forystuna í góðs manns hönduím iþar sem um Coolidge sé að ræða og því ástæðulaust með öllu, að veita honum andstöðu, eins1 og sakir standi. E. J. Henning, aðstoðar verka- málaráðgjafi Coolidge stjórnar- innar, sem verið hefir að undan- förnu að rannsaka ásigkomulag atvinnumálanna í New York borg, hefir lýst yfir því, að atvinnuleysi hafi farið þar stórkostlega í vöxt síðustu tvo mánuðina. Ymsir leiðandi þingmenn í báð- um málstofuim Washin'gton þings- ins, af báðu'm flokkum jafnt, eru sárgramir við Hughes utanríkis- ráðgjafa, fyrir afstöðu hans til Soviét stjórnarinnar á Rússlandi. þar á meðal er senator Borah frá Idaho. Telu hana yfirlýsingar ráðgjafans, að því er viðkemur útbreiðslu Bolsheviki kenning- inganna í Bandaríkjunum, hvergi nærri eins. Ijósar og æskilegt væri. Fjáimálaráðgjafi Bandaríkj- anna, Andrew Mellon, hefir til- kynt þjóðþinginu í Washington, að þjóðskuldin hafi lækkað usn $613,664,343 á árinu 19.3. Senator Gooding, Republian frá Idaho hefir lagt fyrir þing- deild sína frumvarp, er fram á það fer, að stonað verði hveiti- sölufélag, með $ 300,000,000 lhöf- uðstól, er ábyrgist bændum $1,50 fyrir nvern mæli af fyrsta flokks vorhveiti. Ákvæði eru gerð um bað.í frumvarpinu, að fjárfram- lög til fyrirtækis þessa úr ríkis- sjóði. megi ekki fara fram úr $ 500,CO0,000 á ári. Bretíand. Aðalleiðtogi frjálslynda flokks- ins á Bretlandi Rt. Hon Herbert H. Asquith, efir nýlega lýst þv: yfir í ræðu. að san-vinna af hendi flokks síns viö afturhalds flokk- inn ko'»ni ekki til nokkurra mála. Ems og sakir standi, sé ekki um annað að ræðaj en að fá verka- mannaflokknum undir foeystu Ramsay Macdonald, völdin í hend- ur til bráðabyrgða. Fyrru'm stjórnarformaður, Rt. Hon. David Llovd George, telur yfulýsing Asquiths, vera í fyista samræmi við vilja allra þeirra, er frjáls- lyndu stefnunni fylgí að máluim. Eins og þegar er ktinnugt, er veramannaflokkurinn í ákveðnum minnihluta í þinginu og getur þvi af eigin rammleik lítið látið +il sín taka. Verður hann því ao treysta á stuðningsvon frá leið- togum frjálslynda flokksins, ef hann á a'ð geta setið að völdum stundinni lengur. Yms brezk blöð telja líklegt, að áður en langt um líður, 'muni Mr. Asquith verða falið að mynda nýtt ráðuneyti, er taki við af Ramsay Mjacdonald. Muni þing- ið þá verða rofið og efnt til nýrra kosninga. Rt. Hon. Winston Spencer Churchill, fyrrum her»mála ráð- gjafi í ráðuneyti Lloyd George's, höfðaði nýlega meiðyrðamál á hendur Alfred Douglas lávarði fyrir ummæli hans í kosningunum síðustu, þar sem hann bar Mr. Churchill það á brýn, að hann hefði vísvitandi gefið út falska skýrslu í sambandi við sjóorust- una mikki við Jótlands strendur. Máli þessu lauk þannig, að Mr. Churchill var sýknaður 'með öllu, en lávarðurinn hlaut isex mánaða betrúnarhúsvist. í Því falli að Ramsay Macdon- ald takist á hendur stjórnarfor- ystuna á Bretlandi, er fullyrt að á meðal annara ráðgjafa hans, muni verða Philip Snowden, jafn- aðamianna leiðtoginn nafnkunni og Miss Margaret Bonfield, for- seti sameinuðu verkamanna félag- anna brezku. Var hún ein þeirra átta kvenna, er kosningu náðu til þings hinn 6. þ. m. Vildi ekki yfirgefa hestinn. Free Press flutti í síðustu viku frétt um tvo íslendinga, se'm mættu hrakningum allmiklum við veiðar á Manitobavatni í vikunni sem leið. Tveir ungir íslend- ingar, B. Eiríksson frá Mary Hill og Björn poilkelsson fóru fram á vatn til (þess að vitja u*m net er þeir höfðu lagt og tóku með sér h-est, sem þeir höfðu fengið að 'láni, til þess að flytja 'heim veið- ina. pað segir ekkert af ferð þeirra fyr en þeir voru komnir fram á vatn alllanga leið og farn- ir að. vitja um net sín. þá brast á stormur. En sökum ihinnar eir.muna tíðar, sem verið hefir hér í haust og vetur, það sem af hon- um er, þá hafa vötnin ekki lagt, nema með frawi löndum og mis- jafnlega langt út. Ókyrðin sem varð á vatninu við storminn braut ísinn, se'm mennirnir og hestur- inn var á svo iþeir losnuðu frá ísnum, sem lá upp að landinu, enn áður en bilið miMi skaranna varð oflangt gat annar maðurinn, Björn (Þorkelsson) hlaupið yfir það og ko'mst upp á skörina lands- megin. En Eíríkson og hestur- inn ekki, heldur voru þeir kyrrir á ispönginni, sem frá brotnaði, því Eiríksson vildi ekki yfirgefa hestinn. Svo var hesturinn og hann að ihrekjast allan daginn á ísnum undan strau'm og vindi, og voru þeir taldir af báðir, af þeim se'm frétt ihöfðu um hvernig farið hatfði frá Birni, er hann kom til bygða. En Eiríksson og hest- urinn fóru ekki í vatnið. peir náðu landi Mautir, þreyttir og þjakaðir um ikveldið og komust til mannabygða. Læknir og p^estur samtaka. SjúkraHæii hefir nýlega ' verið vcriö stofnaS í sambandi vig St. Markus kirkjuna í New York, sem er 'frábrugðið vanalegum sjúkrahælum að því leyti, að þar eru læknaoir bæöi líkamlegir og andlegir sjúkdómar. Sjúkrahæli þetta hefir læknir að nafni Edward Spences Cowles fra Vrirginíu sett á stofn, og er þaö annaíS í röSinni af slíkum hælum, sem sá læknir hefir stofnsett. Hið fyrra er í Portsmouth, New Ilamp- shire, og þar haföi hatin marga vel þekta menn sér til aðstoðar. A bak við heilsuhælið í New York standa auk velþektra lækna og presta, Hon. W. G. McAdoo, George Gor- don Battle og Samuel Untermyer. Á bak vio þessa hreyfingu stend- tur líka biskupa kirkjudeildin, og var Dr. Cowles einn af nefndar- mönnum þeim, sem valdir voru á síðasta þingi þeirrar kirkjudeildar til þess aS athuga heilsumálin, og verður álit þeirrar nefndar lagt fyrir þing biskupa kirkjudeild- arinnar í Bandaríkjunum á næsta ári, Hreyfing þessi, sem Dr. Cowles hefir hafiö, á ekkert skylt viö' hiuar svo fölluöu trúarlækningar ffaith healing), eins og það orS er vana- lega skiHö. Aðferð þessi stríðir jafnákveðið á móti hinum vanalegu trúarlækningum, eins og þeim er haldið fram af James M. Hickson, og hún stríðir á móti sálarfræðts- ákvæðum Fruedins. Dr. Cowles er trúaður á afl bæn- arinnar, en byggir ekki eingöngu á þvi valdi, og heldur því fram, aS þrálát leit eftir kynferSis afbrigð- um í sálarlífi einstaklinganna skaði meira en bæti aSsóknir aS St. Markus af ungu fólki, sem þangað liefir leitaS meS raunir sínar. Fjöldi af því hefir veriS frá ágæt- is heimilum, sumt háskólagengið. Qngir menn, sem menn skyldu halda aS aldrei hefSu veriS veikir á æfi sinni, hafa gjört furðulegar jcátningar. I flestum tilfellum hef- ir þaS veriS óttinn, sem skoriS hefir þá dýpst—óttinn við skyldu- verk, ótti viS brjálsemi, hræSsla viS mannfjölda og hræSsla viS að vera einir. Nokkrir hafa kvartaS um þreytu—þreytu, sem virtist ætla að yfirbuga þá með öllu, þó enga væri hægt aS finna ástæðuna fyrir henni. Það er í augum uppi, að ekki er hægt að fara meS slik sjúkdómsti!- felli eins og þau er stafa frá vana- legum líkams sjúkdómum. Því í slíkum tilfellum getur veriS að ræSa um andlegt sem líkamlegt meín, eSa máske sambland af hvorutveggja. Þegar sjúklingar koma til St. Markúsar hælisins. þá eru þeir ná- kvæmlega skoSaSir og ef veiki þeirra á rót sína aS rekja til líkam- lcgrar vanheilsu, þá eru þeir fengn- ir læknum til umsjónar, sem full- komnastir eru í þeim sjúkdóms- j tilfellum, sem um er aS ræða í þaS eða það skiftiS. Samt er ekki lát- i i viS þá skoðun eina sitja, heldur er hún miSnS viS heilbrigSi manns- ins í heild sinni. Hver sjúklingur er látinn rita sögu sína frá því fyrst aS hann eða hún man eftir og á hcnni c, .. úr- skurð læknanna um hina andlegu heilbrigSi þeirra. Ef það kemur í ljós, að aðallega sé um andlega veiklun aS ræSa, þá notar Dr. Cowles aðferSina, sem hæði styrkir og sefar geðsmunina, hugsun sjúklinganna er beint í sér- staka átt og reynt til þess að vekja undir meðvitundina fremur en aS hafa áhrif á hinar hversdagslegu hugsanir. ÞaS getur svo fariS, að lækninga tilraunirnar snúist allar aS því aS vekja og laða hugsuuina og trúar- lotninguna, og þar er það, eins og Dr. Cowles kenvst að orSi, sem prestarnir geta gjört sitt verk — það, aS efla traust þfeirra til guðs, og kærleika þeirra til hins algóSa föður, sem lætur sér ant um þá og annast þá, og á þann hátt eflir vilja þeirra, unz hann er orSinn að ráðandi lífsafli. I grein einni, sem birtist í Wo- man's Home Companion, skýrir Dr. Cowles máliö á þessa leiS: "Reynslan, sem fengin er viS sálar og líkama heilsuhælin, sýnir, aS áhrif þeirra eru ósegjanlega víS- tæk, og hún minnir alla menn — leikmenn sem lækna og presta — á þaS, að maðurinn hefir ekki aS eins líkama, heldur líka sál. og að þeg- ar hann veikist, þá er það aS eins með nákvæmri skoðun. aS hægt er að segja hvaSa partur mannsins það er, sem þarf lækningar meS ; að i langflestum sjúkdóntstilfellum, þá er það bæði líkami og sál mann- anna, sem þurfi lækningar við, og aS slík lækning komi að beztum notum, þegar læknar og prestar eru samtaka samkvæmt lögum sjálfs GuSs. Prestarnir verSa að segja meS Páli postula, að maðurinn hafi nátt- úrlegan líkama eins og andlegan. Læknrnir vera að viSurkenna, að likaminn sé aS eins partur af manninum og ekki maðurinn allur. Þegar báðir vinna saman í ein- ingu að því að lækna mein mann- anna, þá rætast þessi orð Brown- ings: "Sálin aSstoSar líkamann ekki meira, en líkaminn sálina." • Dr. Edward Spence Cowles er útskrifaður í læknisfræði frá Har- vard háskólanum og hefir náð miklu áliti sem læknir og viðtækri þekkingu. Samsceti, Á þriðjudaginn 18. þ. m. eftir hádegi, efndu konur Jóns Sigurðs- sonar félagsins til samsætis í Marlborough hótelinu, til þess að kynnast og heiðra Mrs. Láru Goodman Salverson, sem nýlega hefir getið sér na*m og heiðurs 1 bókmentum Canada fyrir sögu sína, 'The Viking Heart". Um 90 konur voru þar viðstaddar. Margar af þeim þektu Mrs. Sal- verson frá æskuárum hennar hér í Wnnipeg. pó samsæti þetta væri aðallega stofnað til að kynnast og kynna sig, iþá fóru þar fram skemtanir. Söngkonurnar (Mrs. S. K. Hall og Mrs. Alex Johnson sungu báðar einsöngva, sem góður rc'mur var gerður að, og lék Mlrs. Dr. Baldur Olson undir með þeim á piano. Mrs W. J. Líndal flutti heiðurs- gestinum snjalla ræðu, þar sem hún •mintisit á að þetta samkvæmi væri sérstakt í sinni röð, því það væri í fyrsta sinni sem hún nyti þeirrar ánægju með samlöndum sínu'm að, fagna konu af íslenzk- um ættstofni, fæddri og uppaldri hér í Canada, sem hefði barist og unnið sigur í ibókmentaheimi bessa lands, 'með ekkert sér til aðstoðar annað, en ágætar gáfui og óbilandi viljaþrek. Það væri þvi í alla staði viðeigandi að Jóns Sigurðssonar félagið yrði fyrst til að sýna henni sóma í þessum bæ — konu sem væri af aa'ma bergi brotin og konur þess félags væru. — Islenzkri konu, sem með hæfileikum sínu'in og dugnaði hefði unnið sigurlaun þau, se'iu svo margir keptu eftir; en fáir fengju. |Mrs. Líndal mintist þá næst á bók Mrs. Salverson "The Viking Heart", sagði að bókin væri i raun og veru saga frumbyggjanna í þessu landi, tþar sem inn væri ofið nógu mikið af tilfinninga- máli til þess að hún snerti hjarta- streng fólks af öllum þjóðflokk- um, svo þeir læsu bókina með á- nægju og findu sjálfa sig í henni að einhverju leyti. "Það er komin tími til þess, að saga fru'mbyggjanna íslenzku, sem hér hafa barist góðri bar- áttu til þess að búa >í haginn fyr- ir okkur, sem á eftir komum, sé rituð. Og það er sérstakt á- nægjuefni, að skáldkonunni ís- lenzku hefir tekist svo vel að sýna lyndiseinkenni íslendinga í bókinni og það á þann hátt, að þeim sjálfu'm og þjóð þeirra er sómi að, og ekki getur heldur far- ið fram hjá neinu'm sem les bók- ina. í fáum hreinum en þrótt- •miklum dráttum er frumbyggjun- um lýist. Fyrst þegar þeir eru að skilja við ættlandið. — Eykon- una fornu og alkunnu, en svo er þeim fylgt vestur á hinar víðáttu- miklu — en á þeim tí'ma fremur óaðgengilegu sléttur Canada — þar sem fátækt, stríð, veikindi og drepsótt bíður þeirra. Hin ósér- plægna barátta þeirra fyrir dag legu brauði, og að síðustu bættar efnalegar kringumstæður þeirra ^iálflra og 'móguleikar þeirra á að veita börnum sínum mentun — Svo mætir þei'm eyði- leggingar afl stríðsins, eins og öllum öðrum og það er í því sa'm- bandi, sem höfundinum tekst •meistaralega vel. Lýsing hans á áhrifunum sem fréttin um fall Þórs, sonar Borgu og 'manns henn- ar, sem var augasteinn þeirra, er ékki hægt að lýsa, menn verða að lesa söguna til þess að geta not- ið, eða skilið iþær 'kringumstæð- ur til fulls. "Jóns Sigurðssonar félaginu þykir sérstaklega vænt u-m skiln- ing höfundarins og ummæli hans í sambandi við þátttöku Islend- inga í stríðinu, því 'með henni bafa þeir staðfest rétt sinn til landsins og manndóm sinn til þátttöku í öllu því, sem það varð- ar. En um það mál skal hér ekki farið fleiri orðum, og með- fram af því að Jóns Sigurðssonar félagið hefir nýlega 'minst þeirra mála í Minningarriti því, sem það gaf út." Mrs. Líndal mintist að síðustu á hinn þjóðernislega arf fslend- inga og hættuna, se-m á því væri, að hann týndist innan um ys og þys hinna daglegu viðfangsefna. En Mrs Salverson sýnir oss að hægt er að varðveita þessa arf- oi,"ð. pví sannarlega hefir hún ekki staðið betur að vígi til þess en aðrir. ávarpaði forseti Jóns Island Eftir Olav Redal. Eitt land eg veit, þars ljómar sól um nætur, með Ijósalijálm um strönd og fjöll og mar, - þar sem að frelsið festi traustar rætur og fornhelg menning ávöxt dýrstan bar. Eitt land eg veit, er sögusvipinn geymir frá sækonunga löngu horfnri tíð, —¦ um æðar fólksins aðalsblóðið streymir,— það óttast hvorki lífs né dauða stríð. Eitt land eg veit, hvar auður engan þyngir né eitrað getur helgan þjóðlífs merg, en sögubjarminn fólkið enduryngir við Edduljóðsins margvígt stuðlaberg. Eitt land eg veit, sem geymir hugsjón háa og heiðurs- nafnið metur dýrstan arf. Þar dvelur þjóð, sem lýtur ei því lága, en lifir frjáls við göfugt manndómsstarf. Lát þetta fólk, sem eldinn aldrei faldi og aldrei skar á nokkur vinabönd, oss greiða veg frá andans undanhaldi við árdagsblik um gjörvöll Norðurlönd. Einar P. Jónsson. Höfundur kvæSis þessa, mun hafa, dvaliS á Islandi um hríð fyrir nokkrum árum, eu er nú, a'S því er eg frek- ast veit, búsettur 1 Fargo, N'orth Dakota.—fýð. Sigurðssonar félagsins, ;Mrs. J. Carson, Mrs. Salverson með nokkrum vel völdum orðu'm og afhenti henni fagran vönd úr blómum. Þar næist talaði Mrs. Salverson, sem er vel 'máli f arin. Hún þakk- aði félagskonum fyrir virðingu þá, sevn þær Ihefðu sýnt sér og fyrir tækifærið sem þær hefðu veitt sér til þess að kynnast svo mörgum af sínum fyrri vin- og kunningjakonu'm og kvaðst vera sérsteklega þakklát fyrir að hin- ar íslenzku systur sínar í Winni- peg, hefðu ekki gleymt isér, þð hún hefði dvalið langvistum í burtu frá þeim. Snemma sagði Mrs. Salverson að sig hefði tekið sárt hve tilfinnanlega að íslend- ingar voru misskildir eftír að þeir fyrst komu til þeisisa lands. Og að hún hefði þá ásett sér að reyna á einhvern hátt til þess að fá hérlendt fólk til þess að breyta skoðun sinni á íslendingu'm og meta koisti þeirra, "Eg ann minni litlu íslenzku þjóð", sagði Mrs Salverson, "og frumbyggjunum íslenzku í þessu landi, sevn afköst- uðu svo miklu, en höfðu svo lít- ið í aðra hönd — annað en til- finninguna um að þeir hefðu gjört skyldu sína og rutt erfið- ustu hnullungunum úr vegi fyrir eftirkcmendur sína. "Hún sagðist vera glöð og þakk- lát útaf því, hve góðar viðtökur að bok sín hefði fengið — að hún væri lesin frá hafi til hafs í Can- ada og að nokkur eintök hefðu verið send til Bandaríkjanna og afleiðingin af slíku yrði sú, að þar yrðu fleiri er þektu Islendinga eftir en áður og hjálpaði til þess, að íslendingar næðu viðurkenn- ingu þeirri í þessu landi, sem þeir ættu skilið." Síðar í vikunni hélt blaða út- gáfufélag Winnipeg borgar Mrs. Salverson samsæti á sama stað. Áður en hún kom til Winnipeg var henni haldið sa'msæti mikið í Ed- monton, sem rithófundafélag og kvenndeild Canadian klúbbsins stóðu fyrir, var þar margt stór- menni sa'man'komið, þar á meðal fylkisstjóri Alberta fylkis, 'sem flutti ræðu auk^ annara. Frá Winnipeg fer hún til Re- gina, þar sem kvenndeild Canadi- an klúbbsins tekur á móti henni og heldur henni heiðurs sa'msæti. Missögn var það í síðasta blaði, að Jóns Sigurðssonar félagið hefði tekið þátt í heimsókn þeirri er Líndals hjónunum á Wolseley Street var gerð. Fyrir þeirri heimsókn stóðu að eins vinir og kunningjar þeirra hjóna. WE, OF ICELAND. this precept be our yearning, Pledge to man and God, above: Keep the torch of Wisdom burning In the lily hand of Love! THE NOBLEST NOTE. Singers, go not far afield To find your duty! erywhere there stands revealed The fount of beauty. Holy Writ the Poets wrote —A tome of treasures— And revealed the noblest note To grace your measures. Pomp and pride and passing creeds On wings are flying; But the note of noble deeds Is never-dying.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.