Kirkjublaðið - 01.08.1897, Blaðsíða 9

121
ig nauðsynlegt að auka, en efnaleysi hindrar margan frá
að kaupa bækur.
0g með því að lesa útlend tímarit má meðal annars
t'ræðast um það, að margar vantrúarkreddur sumra sam-
landa vorra eru með öllu úreltar í visindaheiminum,
þótt þær væri i uppáhaldi fyrir 30—40 árum. Um allar
slikar breytingar í andans heimi fræða islenzku blöðin
oss furðu lítið. Hin visindalega efnishyggja (Material-
ism), hin heimsspekiiega náttúruheims-trú (Naturalism)
og fieiri guðleysislegar stefnur mega nú teljast liðnar und-
ir lok sem lltsskoðanir meðal andans mestu manna í heim-
inum og áhangendur þeirra því alveg á eptir tímanum.
Þetta er trúmönnum þarflegt að vita, til að geta sem
bezt hrakið mótstöðumenn sína. Hjer ætti prestaskólinn
að leiðbeina nemendunutn vel.
Stundum hefir prestaskóli var tekizt á hendur að
gjöra þá að prestum, sem sakir gáfnaskorts áttu fullt í
fangi með að komast í gegnum latínuskólann, og þó er
hitt verra, að sumir hafa orðið prestar, sem sakir siðferð-
isgalla eða trúarskoðana hefðu aldrei átt að komast í þá
stöðu, en þar hefir nú öðruin en prestaskólanum verið
meira um að kenna. Og yfir höfuð vantar mikið á að
vjer kennimennirnir sjeum svo góðir prestar, sem vjer
ættum og þyrftum að vera.
Sumt fieira rnætti hjer án efa telja upp, enn þetta
nægir til að sýna nokkrar undirrætur vorra kirkjulegu
meinsemda.
Vissulega er nú að byrja nokkur framför og heldur
að lifna yfir kirkju vorri. Menn eru farnir að tala um
gallana og við það er þegar talsvert fengið. Aðofan.frá
verkamönnum kirkjunnar mun fjörið í hana færast. Vjer
köunumst við, að ástandið er eigi gott, og margt verður
að gjöra, of vel á að fara. Jeg heyrði til að mynda
menntaðan mann halda því fram í sumar, að nóg væri
að hafa einn eða i mesta lagi tvo presta í allri Borgar-
fjarðarsýslu, að eins til að skíra börn og messa við og
við, ef menn vildu. Þetta sýnir ofurvel hugsunarháttinn
meðal þjóðarinnar á sumum stöðum. Næsta stigið er auð-
vitað að enga skirn þurfi; allur kristindómur megi falla