Kvennablaðið - 31.07.1916, Blaðsíða 2

Kvennablaðið - 31.07.1916, Blaðsíða 2
KVENNABLAÐIÐ telja þessi réttindi kvenna ekki einungis óþörf, heldnr jafnvel skaðleg fyrir þjóðfé- lagið. Vitaskuld má í þetta sinn margt færa oss til málsbóta: Deyfðin, sem nú er yfir öllum stjórnmálum, og sj'nir sig bezt í al- mennu áhugaleysi fyrir þessum kosningum, mjög óheppilega valinn tími, tvistringur á fólki og fólksfæð í sveitum, hlýtur eðlilega að hafa sín áhrif á hvernig kosningarnar verða sóttar. En nauðsynlegt og sjálfsagt ætti það þó að vera fyrir konurnar sjálfar að haga þannig störfum sínum þenna eina dag um nœstu sex ár, að þær gætu upp- fylt þessa borgaralegu skyldu sina vansa- laust. Svo vel vill til fyrir þær, að viðast hvar verða einhverjar yngri konur eftir, þótt þær, sem fertugar eru, sæki kjörfund- ina, sem geta leyst af hendi nauðsynlegustu heimilisstörfin fyrir þær, sem skreppa í hurtu þessa litlu stund úr degi. Og ein er ástæðan enn fyrir oss eldri konurnar að nota oss þessi réttindi ein- mitt nú : Sú, að margar af oss hafa náð svo háum aldri, að líklegt er að brugðið geti til beggja vona, hvort við Iifum fleiri þingkosningar. Væri þvi vel skiljanlegt og eðlilegt, að vér hefðum fundið svo mikið til þess alla vora liðnu æfi hve réttlausar vér erum í þessum efnum, að það væri oss gleði að finna til þess, þó ekki væri nema einu sinni á æfinni, að vér værum einnig annar hluti þjóðarinnar, fullveðja til þess að ráða því, hverjir með völdin færu í landinu, og að þann rétt vildum vér nota. AuðvitaQ verða kosningarnar 5. ágúst um garð gengnar þegar Kvennablaðið kemur út um land með þessar áminningar, svo ýmsum mun finnast að þær séu ótíma- bærar. En — dagur kemur eftir þenna. — Fyrsta vetrardag í haust fara aftur fram kosningar, þegar kjósa skal þingmennkjör- dæmanna, og þá höfum vér enga afsök- un fyrir oss að bera til að verða heima, heyskaparannanna vegna, eða annara anna, sem sumrinu fylgja. Þá höfum vér líka fyrir framan oss reynsluna frá þessum landskosningum, sem þá sýnir ótvíræðlega áhuga vorn eða áhugaleysi, og eflir því verður oss til sæmdar eða vansæmdar. — Mörg mál geta verið efst á baugi, sem vér konur vildum láta næsta þing tak'a upp, sem til almenns gagns væru. En sér- staklega ættum vér þó að sameina kröfur vorar um þau mál, sem mest hafa verið vanrækt hingað til, en það eru flest þau mál sem beinlínis varða oss konur fyrst og fremst. Uppeldismál vor eru öll í mol- um. Vér konur verðum að fá betri undir- búning undir iífið, en hingað til, Það er ekki nóg, þótt vér höfum fengíð aðgang að skólunum, og loforð á pappírnum fyrir að mega síðar nota oss þá þekkingu, sem þeir geta veitt oss. Skólarnir eru eðlilega alveg sniðnir eftir karlmönnunum. Nú verður að fara að taka tillit til vor líka. Og sérstaka iðnskóla verðum vér lika að fá. Flestar konur hafa fyr eða síðar á æfinni meira eða minna með hús eða heimili að gera. Og enginn getur neitað því, að uppeldi barnanna liggur algerlega í höndum kvenna á heimilinum, og að miklu leyti í skólun- um líka, með því konur eru í miklum meirihluta við barnakensluna. Það hlýtur því að verða ein af vorum fyrstu og sjálf- sögðustu kröfum, að tekið verði tillit af löggjöf og Iandssljórn til oss í þessum efn- um, og að vér fáum þá fræðslu og þekk- ingu í heimilisstjórn og uppeídisfræði, sem húsmæðrum og mæðrum þjóðarinnar er nauðsynleg, til þess að geía leyst störf sín af hendi, samsvarandi kröfum timans og þörfum þjóðarinnar. Þá eru mörg þau lög, sem snerta konur og börn mjög óheppileg og úrelt og þyrftu breytingar við. Erlendis standa ekki kon- urnar þegjandi og áhugalausar hjá nú á tímum og láta alt reka á reiðanum, hvort landslögin gangi á rétt þeirra eða tryggi hann. Þær velja sér ne/ndir, samansettar af þeirra beztu konum, til að íhuga, hverjar lagabætur séu konum nauíösynlegastar, og hvernig þær ættu að vera, til þess að alt lagalegt misrétti yrði upphafið. Til þessa þurfa þær pólitisku réttindanna við. Því þegar þau eru fengin, þá fara karlmenn-

x

Kvennablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kvennablaðið
https://timarit.is/publication/152

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.