Aftanskinið - 01.01.1906, Blaðsíða 8

Aftanskinið - 01.01.1906, Blaðsíða 8
AFTANSKINIÐ. I., 1. bl Bæjarbragur. Margt ber við til gleði' og gamans, glatt er nú i vorri borg. Varla gætir vetrar amans, vindarnir þótt nseði' um torg. Inn i húsum allir kiira ofns við hitann skemta sér; spiia og masa milli dúra. meir en nóg til gamans er. Ef að geíur út úr húsum óðar íara menn á >ball.< Sumir 11 ka íetum fúsum ílana beint á drykkjurall. Templararnir tölta a tundi tvisvar, þrisvar sérhvert kvöld. Snikja bros hja blíðu sprnndi beimar ot't i þokkagjöld. Andar dauðra aftur ganga — undur er að heyra það — Loppa, dansa, borðin >banga< birta alt, sem spurt er að. Ekkert kemur óvart lengur et menn hafa >draugatrú<. MarcoDÍ er mikill fengur \ — meiri er þó spekin sú. Mótorar um miðjar nætur mása' og duna fraui á sjó, >vaktannn< má fara A fætur, fær hann hvorki svetn né ró. Ærsl á götum ílla skarta, óknyttir og pörin ljót. Borgararnir kveina og kvarta, kretjast þess sje ráðin bót. Nú á öllu í bæ að breyta, bæjarstjórn er komin ný. Sótarastarfið sizt má veita, sinn, hver, eigin reykhaf í á að wmjúga. ef að reykir — alt at segir það tiL siu, — að hreinsa áður, eru leikir, óþarfi og hlíuegt sirín. Enga belju í bse má hýsa — banvæn t-x sú mykjuíykt — upp í hlíð þeim öilum visa óðar verður því samþykt. Upp á Gleiðahjaila háum hata 'élagskuabú. Mjólkurkiðsu maske fáum. Makalaus er tramkvæmd sii. Satt og logiö. O. V. >Go vekkl< Danskur maður, tem var á f'erð hér um land fyrir nokkrum árum, kom a sveitabee. Béndi bauð honum til stofu og býður honum seeti við borðið, tit að bíða ettir kaffi. En vegna annrík- is varð bóndi _að fara út áður en kafiið kom. Ðóttir bónda, sem vorið áður hafði verið þrjár vikur í Reykjavík til að menta sig, átti að bera gestinum kafiið. l'egar hún kemur til stofu er gesturinn einn inni. Hún setur tyrir hann bakk- ann og til að sýna kunnáttu sfna, setlai hún að ávarpa hann á dönsku, eins og hún hafðí beyrt í höfuðstaðnum. En hún var nú farin að ryðga i træðunum og segir með mestu kurteisi: >Go vekk!< (>Gaa væk !< = farðu). Maður- inn, sem eins og von var, hélt að hún v»ri að reka sig út, stóð upp, en bóndadóttirin kall- ar þvi hærra: >Go vekk!< >Go vekk!< svo mað- urinn hörfar út úr stofunni, en i dyrunum mætir hann bónda og et'tir tal.svert stapp tókst bónda að leiðretta mismæli dóttur sinnar og fa gestinn til að að íara inn og þiggja k^ffið.f, G. V. Gott uppeldil Stúlka nokkur úr kaupstað, sem nýlega hafði mist loreldra sína, lór í vist á myndarheimili einu uppi i sveit. Brátt kom það i Ijós, að hún kuniii e^kert að vinna, bvorki innan húss nó utan. Húsmóðirin kunni þessu illa einsog eðli- legt var, og kallaði þvf stúikuua a tal við sig. >Heyrðu stúlka min.< sagði hún, >hetur þér ekkert verið kent?< >Jú ,< svaraði stúlkan sakleysislega. >Hann pabbi minn kendi mér að segja >já< á áttatungu- malum, til þess að ég gæti svarað, eí einhver ót- lendingu: b*ði mín.< E. þ. AFTAÍÍSKINIB kemur út einu sinni í mánuði (12 bl. á ári.) — Kostar i lausasölu 10 aura eintakið, en í kr. árangurinn, et hann er borgaður fyrirfram. Út- sölumenn fa 2\00/0 í .sölulaui), et þeir selja 5 eint. minst. Aí'gr. blaðsins er i bókaverzlun Vestra. TJtgeTeTdur NOFKRm UNGIR MENN. ~ Ábyrgðarmiiðuv STEFÁN SIGURÐSSON Prentsmiðja Vestra.

x

Aftanskinið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Aftanskinið
https://timarit.is/publication/155

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.