Alþýðublaðið - 07.05.1961, Blaðsíða 13

ALÞÝEUBLAÐIÐ hefur
snúið sér til Gests Þorgríms
sonar í tilefni af því að hann
er nýkominn af fundi lcvik
myndanefndar Evrópuráðs
ins, sem haldinn var í Briiss
el. Fund þennan sat Gestur
Sem fulltrúi Fræðslumynda-
safns ríkisins og fraeðslumála
stjóra.
Gestur sagði blaðinu. að
þessir fundir væru fastur lið
u,r í msnningiarstarfsemi
-Evrópuráðsins, „enda eru
kvikmyndir og sjónvarp nú
talin áhrifamestu og stór
virkustu kennslutækin, sem
völ er á“.
Hvað gerist á þessum fund
um?
„Þar er skipzt á upplýsing
um um myndir, sem verið er
að framleiða, reynt að sam
ræma aðgerðir aðildan-íkj
anna og koma í veg fyrir að
margir aðilar séu að fást við
sömu verkefnin.“
Og á þessum fundi, —
hvað var rætt um á honum
sérstaklega?
„Nú var rætt um mynda
flokk, sem á að bera nafnið
„The Living Cell,“ og fjall
ar hann um líffræði. Ýmis
lönd hafa tekið að sér að
gera hluta þessa myndaflokks
og fer skiptingin mest eftir
því hvar færustu sérfræðing
arnir eru á hverju sviði. Þá
var einnig rætt um mynda
flokk til málakennslu og
sýnd þýzk kvikmynd þess
efnis.“
Voru ekld sýndar myndir?
„Jú, fulltrúarnir koma
með síðustu myndir sinna
þjóða, kynna þær og sýna.
Þá ræða sérfræðingamir um
hvernig megi bezt hagnýta
myndirnar við kennslu og er
sá liður ekki hvað þýðingar
minnstur. Það má ennfremur
segja, að á þessum fundum,
með persónulegri viðkynn
ingu og samvinnu þeirra, sem
sækja þá, móltist og þróist
myndkennslutæknin í Evrópu
á hverjum tíma. Þar eru
ræddar hugmyndir að nýjung
um og fluttar skýrslur um
rannsóknir á aðferðum og
órarigri þeirra.
Þetta eru fundir allrá
helztu sérfræðinga fræðslu
myndagerðar og mynd-
kennslu og engir aðrir en
sérfræðingar sækja þá. Það
er einmitt samvinnan milli
þessara tveggja hópa sér-
fræðinga, sem er undirstaða
þess að góð kennslumynd
geti orðið til“.
'Var þetta ekki lærdóms-
ríkt
„Mikil ósköp. Einkum um-
ræðurnar, sem fylgdu í kjöl-
far hverrar kvikmyndasýn-
sýningar. Þar komu fram
uppástungur um hvemig
bezt væri að undirbúa nem-
endurna áður en myndin væri
sýnd, hvað þeir þyrftu að hafa
lært og tileinkað sér til þess
að fullt gagn yrði að mynd-
Gcstur Þorgrímsson (í miðið) á fundi kvikmyndanefndar.
Gestur Þorgrímsson
inni og hvernig haga bæri
kennslunni eftir sýninguna
til þess að festa atriði henn
ar í minni og nota sér áhrif
hennar, sem bezt og lengst
fram í námið. Það var mér
mjög lærdómsríkt að taka
þátt í þessum umræðum, sér-
staklega þar sem fyrir liggur
að útbúa einmitt slíkar
'kennsluáætlanir með þeim
kennslumyndum, sem til eru
hér í Fræðslumyndasafninu“.
Þarf ekki reynslu og kunn-
áttu til að beita þessari
kennsluaðferð?
„Ég spurði ýmsa fulltrúa,
hvernig kennarar í þeirra
löndum væru undir það bún-
ir að nota myndir til kennslu,
og það má segja að öll-
um bæri saman um svar-
ið. — Á síðustu 3—10 ár-
um hefur ,,Audio-Vispal“
kennslutækni verið þunga-
miðja sjálfs kennaranámsins
í kennaraskólum allra þess-
ara landa. Ungu lcennararnir
nota þvi þessa tækni út í æsar,
«n þá eldri skortir auðvitað
kunnáttuna, þess vegna er
þjálfun þeirra vandamál, sem
víða er óleyst Ég lagði þvi til
að kvikmyndanefndin gengist
fyrir sameiginlegu námskeiði
fyrir kennara frá aðildarríkj-
unum, sem ekki hefðu fengið
menntun f notkun mynda og
annarra sambærilegra
kennslutækja. Þessi tillaga
var samþykkt, en ekki er
ennþá ákveðið hvar eða hve-
nær þetta námskeið verður
haldið“.
Hvað er starfssvið nefndar-
innar víðtækt?
Hún hefur ekki bundið sig
við samstarf aðila Evrópuráðs
ins eingöngu, heldur haft
nána samvinnu við ýmsar al-
þjóðlegar stofnanir, svo sem
UNESCO, alþjóða vísinda-
filmusambandið og alþjóða
barnamynda sjóðinn. — Það
hefur þegar verið búinn til
fjöldinn allur af góðum
kennslumyndum á mörgum
sviðum. En lokastig alls þess
erfiðis, sem lagt er í slíka
framleiðslu, allrar þeirrar sér
kunnáttu, sem liggur að baki,
er þó ekki myndin sjálf, held
ur að 'hún sé rétt og skynsam
lega notuð.
í flestum löndum þykja
kvikmyndir og myndræmur
eins nauðsynlegar og náms-
bækurnar sjálfar. Sem dæmi
má nefna, að ítalir hafa
hækkað fjárveitingu til
fræðslumyndagerðar úr tutt-
ugu milljónum líra upp í tvö
hundruð milljónir líra á síð-
astliðnu ári“.
Þú varst á annarri ráðstefnu
líkra erinda fyrr í vetur?
„Já, þá sótti ég fund í Lon-
don um dreifingu fræðslu-
mynda. Við það tækifæri fékk
ég loforð ýmissa framleið-
enda fyrir því að láta Fræðslu
myndasafnið okkar annast
dreifingu á myndum þeirra á
íslandi. Mikill hluti fræðslu-
mynda um landafræði og
þjóðhætti er kostaður af
hlutaðeigandi ríki og síðan fá
sendiráðin þær til dreifingar í
landky nningarskyni“.
Fær Fræðslumyndasafnið
þá ekki mikið af myndum?
„Jú, við vorum það, —
enda kom það glöggt í ljós á
þessum fundi í London, að
heppilegra var talið að fela
vel útbúnum söfnum með
þjálfað starfslið dreifing
mynda, en að láta lítil sendi
ráð annast hana. Á þessum
grundvelli leitaði ég til full-
trúa margra þjóða og stend
nú í bréfaskrifum við þá, sem
ýmist hafa þegar borið árang
ur eða munu gera það í ná-
inni framtíð“.
Er ekki um mikið mynda-
úrval að ræða?
„Það má fá margar góðar
kennslu- og fraeðslumyndir í
gegnum þau sambönd, sem
við höfum nú tryggt okkur,
því auk þeirra,sem ríkisstjórn
ir láta gera til landkynningar,
láta stór fyrirtæki gera af-
Dragðsmyndir um fjölþætt
efni og telja þær hafa auglýs
ingagildi fyrir það eitt að bera
nafn fyrirtækjanna í titlin-
um. Flestar fjalla þessiar
myndir þó að einhverju leyti
um efni, sem snerta fram-
leiðslu hlutaðeigandi fyrir-
tækja. Rafmagnstækja fram-
leiðandi lætur gera mynd um
rafmagn, útgerðarhringur eða
frystihúsahringur um fisk-
veiðar o. s. frv. Fyrir tilhlut
an þeirra aðila, sem standa
að kvikmyndanefnd Evrópu-
ráðsins má fá flestar þessar
myndir lánaðar endurgjalds-
laust um lengri tíma og jafn-
vel til fullrar eignar".
Hefur íslenzkur fulltrúi áð-
ur setið fund nefndarinnar?
,Nei, þetta er í fyrsta sinn.
Og að mínu áliti er þátttaka í
störfum kvikmyndanefndar-
innar bezta leiðin til að vera
í stöðugri snertingu við það,
sem er að þróast á sviði mikil-
vægustu kennslutækni nú-
tímans. 'Við erum nú mörgum
árum á eftir tímanum á sviði
myndkennslu, og við þurfum
á ýmiskonar fræðilegri og
tæknilegri aðstoð að halda
erlendis frá, ef við við eigum
að vinna það upp, sem glat-
azt hefur“.
Framhald á 12. síðn.
Aiþýðublaðið — 7. maí 1961 13