Óðinn - 01.05.1912, Blaðsíða 1

Óðinn - 01.05.1912, Blaðsíða 1
OÐINN 2. BL.AI) MAI ÍOIS. VIII. A.R, Yestur-íslenskir framamenn. i. »Öðinn« hefur nú verið sjer úti um myndir af ýmsum helstu mönnum Vestur-íslendinga og hefur fengið greinar með sumum þeirra, ritaðar af kunnugum mönnum þar vestra. En sín er frá hverjum. Þorsteinn Björnsson guðfræðiskandídat frá Bæ hefur ritað með einni myndinni og fylgdi þar með almenn- ur inngangur til fleiri greina, er hann hygst síðar að skrifa hjer í blaðið. Þessum inn- gangi er hjer haldið, þótt á eflir fari grein- ar frá fleiri mönnum þar vestra en honum einum. Hr. Þorsteinn Björnsson skrifar: wÞað hefur loðað við hjá löndum vorum heima síðan jeg man fyrst til, að líta til Ameríkuferða: annars vegar sem ofdirfsku- flans (af efnamönnum), hins vegar sem neyðar- úrræðis (fyrir amlóða). Allur fjöldinn þar hef- ur litið svo á, sem á forfeðrahaugnum bæri að sitja, hvað sem að höndum bæri. Nú kemur hitt 11), að brátt eftir byrjun Amer- íkuferða bárust heim sögur um uppgripa-gróða einstaklinga hjer. En á hinn bóginn voru þær þó jafnharðan bornar til baka: sagðar »agenta«-rugl, öfgar og þvættingur. Að vísu hefur það ómögu- I)r. theol. Jóll Bjarnason og frú Lára Bjarnason. lega getað dulist löndum heima lengi, að ekki eru landar hjer neinir amlóðar. Hafa sannanir þess fram dregist deginum Ijósari, nú síðast, og þó ekki síst, í minnisvarða-samskotunum til heiðurs Jóni Sigurðssyni íorseta, — en oft áður. Kirkjumála- deilurnar hjer síðuslu hafa og fremur en ekki vakið eftirtekt íslend- inga heima á tilveru landa sinna hjer. Alt um það hygg jeg þó allfjarri sannleikanum álit Austur-íslendinga yfirleitt á högum og hátterni bróðurhluta síns hjer megin hafs. Það mun ekki alls- kostar óáþekk sú fram- i'ör, sem orðið hefur á íslandi á síðustu 15—20 árum, og fram- sókn íslendinga hjer í landi seinustu 10—12 árin. Fyrir ekki alls löngu þólti það mink- un hjer að vera íslend- ingur. Frá þeim tíma eru tilkomin afkára- nöfnin á sumum ís- lendingum, þegar þeir, mállitlir og skilnings- lausir á öllum innlend- um högum, fóru að skrípast við að apa nafnaform innlendra manna, til þess að verða fremur liðnir. Nú aftur á móti er breylingin mikla á orðin síðan; íslendingar hafa uunið sjer þann vegsauka með allri framkomu sinni, að nú er það viðurkent af ýmsum hinum merkustu innlendra manna: að ís- lendingar sjeu einn besti straumurinn (þótt óstyrk- ur sje) í þjóðlífi Kanada-lands. Svo mjög hafa þeir sólt fram á síðustu árum á hverju svæði til L

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.