Óðinn - 01.12.1919, Blaðsíða 5

Óðinn - 01.12.1919, Blaðsíða 5
ÓÐINN 69 Konura sínutn og börnum var Tómas sál. ást- rikur eiginmaður og faðir. 8. janúar 1920. — S. St. Skrúðgrœnir skógar, skærir heyrðust ómar, laufgaða' um lunda ljeku fugla rómar. Oft gaf það áður unaðsstundir nógar, skrúðgrænir skógar! Latínuljóð Páls Sveinssonar um Skaflártungu eftir Kötlugosiö 1918, tileinkuð Dr. Jóni Þorkelssgni þjóðskjalaverði á sextugsafmæli hans þ. 16. dag aprílmánaðar 1919, en þýdd með sama bragarhætti á islenzku af Valdimar Briem, vigslubiskupi á Stóranúpi. Avarp: Sextíu árin — samt ei gamall — sem pú lifðir, ærin störf þú oftast hafðir, aldrei þig frá skyldum tafðir! Sveilin mín sœla, senn ert þú i eyði, ægileg, ónýt, óbyggileg beiði; er sem þú ætlir alt i burt að fæla, sveitin mín sæla! Brosandi bœir, blómgum reitum girtir, unaði yðar eruð þjer nú firtir; daprir þjer drúpið, dauði sá mjer ægir, brosandi bæirl Velgrónir vellir, vænir, stórir feldir, örlögum illum eruð þjer nú seldir, Ijótir að líta, litur sá mig hrellir, velgrónir vellir! Beitilönd beslu bænda' á góðum jörðum, fjörugum fákum, fjár og nauta hjörðum alskipuð áður, en nú rúin flestu, beitilönd bestu! lnndœla engi, árlega' er varst slegið; hátt var í hlöðum, hey er að var dregið. Ösku' og eimyrju orpið munt þú lengi, inndæla engi! Ilmandi ásar, öllum hæðum kærri: Grimmur var granninn, gamla Katla nærri; ilminum eyddi, ágjörn mjög til krásar, ilmandi ásarl Ljóstœrir lœkir liðu niður hlíðar; sáust þar synda silungstorfur fríðar. Liknið og Iæknið lýð, sem þangað sækir, Ijóstærir lækir! Blœvindur besti, bót og líf sem veitir, blæ þinum bliða blás þú yfir sveitir. Uppi' í sveit áður oft mig svalinn hresti, blævindur besti! Dgrlegi drotlinn, drottinn allsvaldandi, vernd þina veittu voru fósturlandi. Gleð hina grátnu, gæsku sýn þeim vottinn, dýrlegi drottinn! 0 Brjef frá Benedikt skáldi Sveinbjarnarsyni Gröndal til Þorsteins heitins Jónssonar læknis í Vestmannaeyjum. Ben. sál. Gröndal skáld skrifaði kunningjum sinum oft löng og skemtileg sendibrjef. Þetta brjef, sem hjer fer á eftir, er ljeð Óðni til birtingar af síra Magnúsi á Mosfelli, syni Porsteins læknis, sem brjefið er til. Frá- gangur brjefsins er mjög einkennilegur. Á miðri 1. síðu er mynd af Gröndal í þrilitum ramma, en út frá henni reitir, sem brjefið er skrifað í. Á annari síðu er fyrir- sögn brjefsins i miðju, móti myndinni, en reitirnir eins og á 1. siðu. 3. og 4. síða eru í fjórum reitum hvor og eru reitirnir á öllum siðunum ýmist skrifaðir með rauðu eða bláu bleki, en rammarnir, sem aðskilja þá, eru rauðir og svartir. Epislola multipartita medico nec non áQ%Bmoq) insularum Vestmannorum Thorsteno Jonaeo conscripta a B. G. Júní 1895. Dimidium facti qui coepit habet. Einhvertíma verður maður að byrja! Það er eins og maður ætli í langferð, maður eygir ekki takmarkið, og er náttúrlega kompás- laus i allri þessari ótíð og ruglingstið, truflaður af blaðabulli, framfarabrölti, framtíðarkjaftæði, þjóðar- barlómi, trúarpexi, kirkjublaðsklamarii; — psálmarnir! psálmarnir i Kirkjublaðinu! eða þá »skarprjettara«-bullið um frelsarann úr Friðriki hálshöggna, sem hans háæru-

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.