Verkamaðurinn


Verkamaðurinn - 18.12.1954, Blaðsíða 11

Verkamaðurinn - 18.12.1954, Blaðsíða 11
Laugardaginn 18. des. 1954 VERKAMAÐURINN 11 JTJTJTJnUTlJTJJ-lJ^UTJlJTJTJT^^ Gleöilegra jóla og farsœls komandi árs óskum vér öllum til lands og sjávar. ÚTGERÐARFÉLAG AKUREYRINGA H.F. njiJTjrnjmiiJTjTjTJT^^ xnjxriJTJiJmruTJTJTJT^^ BRUNATRYGGINGAR BRUNABÓTAFÉLAG íslands hefur um tugi ára haft forgöngu um bættar brunavarnir og með því stuðlað að auknu öryggi og minnkandi brunatjónum. Árang- ur þessa eru sílækkandi iðgjöld af brunatryggingum. BRUNABÓTAFÉLAG íslands er gagnkvæmt trygg- ingafélag, stofnað 1915. Traustir varasjóðir og löng reynsla er trygging fyrir hagstæðum kjörum. FÉLAGSMENN fá greiddan arð af viðskiptum sínum við félagið. GERIZT félagar með því að kaupa tryggingu hjá oss. BRUNABÓTAFÉLAG ÍSLANDS Hverfisgötu 8-10, Reykjajvík. - Símar 4915, 4916 og 4917 (þrjár línur). íArrnjTjmiJTJTJTJTJTT^^ TJTJXnJTJTJTJTJlJmnJTJTJriJTJTJ^^ Ctvegsbanki Islands h.f. Reykjavík, /tkureyri, ísafirði, Siglufirði, Seyðisfirði og Vestmannaeyjum Annast öll venjuleg bánkaviðskipti innanlands og utan, svo sem innheimtur, kaup og sölu erlends gjaldeyris o. s. frv. Tekur á móti fé á hlaupareikning og til ávöxtunar með sparisjóðskjörum, með eða án uppsagnarfrests. Vextir eru lagðir við höfuðstól tvisvar á ári. Ábyrgð ríkissjóðs er á öllu sparisjóðsfé í bankanum og útibúum hans. !JTJTJTJ\riJT.lJTrLnJTnJTJTJTJTJ^^ ELÍSABET GEIRMUNDSDÓTTIR: Gekkeg yfir engið Gekk eg yfir engisins iðjagrana flos, sóleyjanna gullaugu sendu mér bros. Gekk eg fram með ánni og flaumurinn hló, fljúgandi slraumiðan hugann að sér dró. Gekk eg fram i dalinn, þar dundi foss i þröng, draumaljóð kvað huldan um síðkvöldin löng Gekk eg inn í gljúfrið geigvanlegt og svart, greri í skugga burnirótar bleikföla skart. Gekk eg upp í hamar, er gnafði hátt við ský, ginandi hengiflugið sá eg niður i. Gekk eg út að œgi, er umfaðmar sand, öðuskel og kuðung skolaði d land. Gekk eg fram á illusker, þar aldan syngur blá. aldrei þagnar ymurinn útsanum frd. Heyrði eg úr hafinu hreimfögur Ijóð hafmeyjarnar kváðu i kvöldsólar glóð. Ljúfir bárusl ómar á öldunum til mín undurþýðir hljómamir drógu mig til sin. Heyrði eg þá ölduna hvísla lágum róm: ,filýddu ei á söngvanna seiðandi óm. Margan hafa heillað í hafdjúpin köld, hver getur skygnzt bak við örlaga tjöld." Snerist eg á hali og hratt frá agi gekk, þá hafði dagur nóttina leitt að brúðarbekk. Hnigandi kvöldsólin hinzta geislasveig, hnýtti að enni þeirra, er i öldurnar hún seig. Nóttin fór að greiða sitt hrafnsvarta hár, huldi það jörðu og mannanna tár. Dagurinn bjarti að brjóstinu á nótt, beygði sitt höfuð og sofnaði rótt. Þögul nóttin rétti mér svaladrykkinn sinn, salt var mér að teiga þann Ijúfa bikarinn. 1950. Dívanteppi margar tegundir. Ódýr. Hentug til jólagjafa. BÓLSTURGERÐIN, Hafnarstræti 25. Sími 1313. 11 i >i

x

Verkamaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Verkamaðurinn
https://timarit.is/publication/215

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.