Vísir - 23.12.1960, Blaðsíða 7

Vísir - 23.12.1960, Blaðsíða 7
Föstudaginn 23. desember 1960 VlSIR Ljleoiiea jóíl KJleöiXea iól! Almenna Byggingafélagið h.f. JS%VWVWVWWWW»WAiVWWWW^WJV rbrwwwwwww C/teóiiea jóíl Edda h.f„ umboðs- og heildverzlun. i| íwwwvwvwi|i vvwvwvvwwwwwwvwwwwwwv L/teoitea iól! Bifreiðasalan Bíllinn, Varðarhúsinu. ^wwwwvwvwwwwwvwwvvwv hlea fol: Vélaverkstæði Sig. Svéinbjörnsson h.f. sa ipi; Klæðaverzlun Andrésar Andréssonar. >v>vvvvwvvvvwwvwwwwvwvvwwvvwwwvNn \j(edi(ea jál: Timburverzlunin Vöiundur h.f. VVVWVVVVVtfWWWWWVVV'i^^WWWWVWWVVI1 fangi, höfuðið nægir ekki til þess að skilja sííkt, það mundi .springa eða ruglast. — Til þess verður hjartað að gjöra sitt ýtrasta, eigi maður að þola svo óvænta atburði. í sjálfsgleymsku varð þeim á að hugsa fyrst að nokkurri stundu liðinni til óróa og kvíða þeirra, sem þau höfðu skiMzt frá. Og þau gátu jafnvel tæp- lega hugsað til þess án ótta og kvíða, hvernig þau ættu að hegða sér frammi fyrir þeim. — Ættum við að flýja? Ættum við að fela okkur? mælti ungi maðurinn. — Við skulum vera saman, anzaði hún, og um leið hjúfraði hún sig upp að hon- tim. — Bóndinn, sem heyrt hafði hjá þeim frásögnina af strandaða skipinu, hraðaði sér umsvifalaust niður á árbakk- ann. — Skipið1 kom fljót- andi heilu og höldnu. Með miklum erfiðismunum hafði tekizt að ná því aftur á flot. Haldið hafði. verið af stað í cvissu, í von um að finna aftur þau týndu. Með köllum og bendingum gjörði bóndinn skipverjum að- vart og vísaði á heppilegan stað til lendingar, og nú beindi skip- ið stefnu sinni þangað að bakk- anum. Og hvilík sýn bar þar fyrir augu, er þau tóku land! Foreldrar beggja hjónefnanna þustu fyrst upp á bakkann. — Fyrri élskhugi stúlkunnár fögru var nálega fallinn í öngv'it. — Naumast höfðu for- eidra;rnir frétt, að hin kæru börn;þeirra hefðu bjargast, er þau .komu fram úr runna í f urðulegum dularbúningum sín- um. -Skipverjar . þekktu þau ekkil'aftur, fyrr en þau voru komíh . alveg til , þeirra. —. Hverja sé'ég? sögðu mæðurn- ar. '-±- Hvað sé ég? sögðu feð- urnir. —i Þau. sem bjargazt höfðú, féllu á kné frammi fyrir íoreldrunum. — Börnin ykkar, mæltu þau: hjónaefni. Fyrir- gefið; varð, stúlkunni að orði. Gefið okkur blessun ykkar, sögðu bæði, þegar allir voru höggdofá af undrun: — Bless- un ykkar, kvað við i þriðja sinn.'og hver hefði getað synjað um ölíkt? it&. Smælki •$ik -;-***•-¦ Faðir Ryan: — Og þegar þú lást alveg fyrir dauðans dyrum, varstu þá ekki hræddur við að hitta skapara þinn? Houlihan: — Nei, -yðar ágæti. Það var hinn náunginn, sem ég var hræddur við. — Pat, heyrðirðu þrumurnar í nótt? — Nei. Var vjrkilega þrumu- veður? — Já, það var svo mikið þrumuveður, að allt ætlaði um koll að keyra. — Því i djöflinum vaktirðu mig þá ekki? Þú veizt að eg get ekki sofið í þrumuveðri.' EAUSNIR Á GETRAUNUN á bls. 4- Stúlkan: Samt. 85. Dýrið: Hestur, svanur, gíraffi svin* strútur og {ill. Ljleoilea iól: Ford-umboðið — .Kr. Kristjánsson h.f. Suðurlandsbraut 2. wwwvwwww Ljlediieq ióíl Bíla- raftækjayerzhra Qg ,raf vélaverkstæði Halldórs Ólafssonar, Rauðarárstíg 20. CjleMtea jóíí Verzlunin Skúlaskeið, Skúlagötu 54. Ljieðilea ióíi /vvv/vvvv/vnjvwvvv\^b>rkivvv' rí»"~» ^.S'i-

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.