Vísir - 21.06.1968, Blaðsíða 12

Vísir - 21.06.1968, Blaðsíða 12
lí V1SIR. Föstudagur 21. júní 1968% ANNE LORRAINE Þegar faún hafði lokiö samtalinu gekk hún út að glugganum og horfði yfir garðinn. Hún var eirðar- laus. Jafnvel faðir hennar hafði ekki getað gefið henni þá sálarró, sem foún þráöi meir en nokkuð ann- að. Hvaö hafði eiginlega komið fyr- ir í dag — annað en þessi óþægi- legu orðaskipti við Kenning lækni — sem hafði gert hana svona ó- ánægða og óvissa um allt það, sem henni hafði áöur fundizt vera svo öruggt og óum'breytanlegt? Mary gekk að starfi sínu með al- vöru, hingaö til haföi það verið þaö eina sem hún óskaði og þurfti. En nú hafði efinn fest rætur í henni og gróf undan öllum hennar áform- um og hugsjónum. Hún hafði helg- að l£f sitt þessu, og henni fannst eölilegt 'að afsala sér öllu þvi, sem gat' tafið fyrir henni að ná þvl marki, sem hún hafði sett sér. Hún hafði engan tima haft til ástar- ævintýra og skemmtana. AHa æsku sina haföi hún verið önnum kafin við námið, og fannst það vera fullt endurgjald fyrir gam- anið, sem hún fór á mis við. Hún og faðir hennar höfðu unnið saman. Hún hafði hrifizt af starfi hans og afráðið að feta í fótspor hans. Hann ¦war starfandi sem læknir í smábæ uppi í sveit, og Mary haföi fund- izt hann vera öllum sjúklingum sínum eins og faðir. Þeir komu til hans meö vandamál sin og sjúk- dóma. Hún hafði þráö aö verða lík honum, með þeim mismun, aö hún vildi veröa „móöir" sjúklinga sinna. Hún hafði sagt honum frá þess- um óskum sínum þegar hún var barn, og hann hafði tekið hana á hné sér og strokið henni um hárið. —- Ég efast um að þú vit- ir hvers þú ert að óska, hafði hann sagt. — Ég held að ég mundi deyja sæll, ef ég vissi að barnið mitt fetaði í fótspor mín. Nei — fet- aðu ekki í fótspor mín, Mary, ég vil ekki aö þú gerir það. Þú veröur að komast lengra — komast miklu lengra en ég hef komizt! Ég ætl- aði mér að komast langt, en örlög- in voru mér erfið. Ég var væng- stýfður. Þú ert of lítil til að skilja það, en þú verður aö helga þig alla þessu stafi, ef þú tekur það fyrir á annað borð. Mary — viltu lofa mér því? Allt eða ekkert — lækn- islistin krefst þess af öllum, sem vilja ganga þá leiðina. Ég átti svo stór áform og hugsjónir. Hann hikaði um stund. Svo bætti hann við með beiskju: — Það fór eins og ég hélt, Mary. Hefði ég veriö frjáls ... Hún haföi ekki skilið hvaðtljana átti við, en orðin höfðu fest sig í minni hennar. Þaö var móðir henn- ar sem' haföi orðiö þrándur f götu" hans og hindrað að hann gæti gefið sig allan aö verkefninu sem honum var svo kært. Móöir hennar dó þeg ar Mary var fjórtán ára, en Mary hafi verið nógu þroskuð til þess YMIS li Ö t Y MiSlM G f Tökum aO okkui hvers konai tnúrbríii og sprengivtnnu i húsgrunnum og ræs- um. Leigjum út toftpressur og vfbra sleða Vélaleiga Steindórs Sighvats- sonar ÁJfabrekku viö Suðurlands- braut. sími 10435 GlSLl JÓNSSON AkurgerBi 31 , Slmi 35199 Fjölhæf jarðvinnsluvél, annast lóðastandsetningar, gref bús- grunna, holræsi o.fl. ÆÉntiK rÍBo TEKUR ALLS KONAR KLÆÐNINGAR FLJÓT OG VÖNDUÐ VINNA ORVAL AF ÁKLÆÐUM t-AUGAVEG 62 - SÍMI10B25 'f HEIMASIMI 83634 BOLSTRUN að hafa samúð með föður sinum. Hún skildi að hjónabandið haföi orðið orsök þess aö líf f öður hennar náði ekki tilgangi, sínum. ^Henni hafði þótt vænt um móður' síha. en hún hafði andúð á léttúðinni, sem hafði spillt svo mörgum tæki- færum fyrir föður hennar. — Þú verður að halda áfram þar sem ég hætti, góða mín, sagði hann, þegar hún var oröin svo göm ul, að hún vissi hvað hún vildi. — Ef ég hefði átt son ... Mary hafði aldrei gleymt þessum orðum. Faðir hennar hafði ekki eignazt góða konu, og honum haf öi ekki heldur orðið að þeirri ósk sinni aö eignast son, sem hefði fetað í fótspor hans og lokið því, sem hon- um hafði ekki tekizt. En hann átti aðeins dóttur, sem honum þótti innilega vænt um. Það var þá, sem hún hafði strengt þess heit að faðir hennar skyldi einhvern tíma hafa ástæðu til að þakka guði fyrir þessa dóttur og hætta að harma það, að hann haföi ekki eignazt son. Hún hafði sökkt sér niður í það sem hann lagði fyrir hana, og aldrei hefur nokkur kennari haft áhugasamari nemanda. Allt gekk vonum framar, og nú var hún hér — ein af yngstu læknunum á St. Pétursspítalanum og með bjarta framtíð í vændum. Hvers gat hún óskaö frekar? Faöir hennar dáöi hana og virti — hvað eftir annað hafði hann sagt henni, hve glaður hann væri yfir því hve vel henni vegnaði. Nú gæti hann dáið sæil... Loks fór hUn að hátta, en hún svaf ekki vært. TRUFLANDI ATRIÐI. Mary vaknaði snemma morgun- inn eftir og fékk sér kalda steypu, í þeirri von að geta hrist af sér depruna. Síöan fór hún út í garð- innAÍ gráum bómullarkjól og meö breiöan hvítan kraga, sem setti á hana : eins konar nunnusyip. Hún gekk hægt um garðinn og vonaði að morgunloftiö mundi hafa góð áhrif á sig. — Læknir að lækna sjálfan sig, muldraði hún í hálfum hljóðum án þess aö vita að orö- in komu yfir varirnar. — Afsakið þér — voruð þér að tala við mig? Hún leit við og sá ungan mann með dökkt hár og dimm augu sitja á einum bekknum. Hann horfði á hana með auðsærri aðdáun, og hún fann að hún roönaði. — Afsakið þér, sagöi hann og brosti eins og krakki. — Ég hef líklega gert yður hverft við. En ég fullvissa yður um að yöur hefur ekki brugðið nærri eins mikið og mér. Mér, datt sem snöggvast;í hug aö'-þárna væri kvelíarastúíkk að koma á móti mér — beina leið inn í tilveruna mína! Ég hafði ekki hugmynd um að svona fallegar hjúkrunarkonur væru hérna I sjúkrahúsinu — annars hefði ég komið hingað miklu oftar. Hún opnaði munninn og ætlaði að fara að skýra honum frá hver hún væri, en einhverra hluta vegna sem híin skildi ekki sjálf hætti hun við það. — Hvað eruð þér að gera hérna? spuröi hún forvitin og tók nú eft- ir hvé hörundslitur hans var bjart- ur og augun skær. — Þér mun- uð ekki vera sjúklingur, sem hefur brotið reglurnar og farið út í garð inn fyrír morgunverð? Hann stóö upp og hló. — Nei, ég er bara vesæll læknissonur, sem bíð eftir aö aka föður mínum heim, sagöi hann glettnislega. — Ég heiti Tony Specklan, ef þér kannizt við það nafn. Hún hrökk viö og nú ljómuðu augun, er hún heyrði nafniö. í þann svipinn var hún mjög lag- leg, og ungi maöurinn virtist enn hrifnari. — Ef Specklan læknir faðir yð- ar? spurði hún forviða. — Það var stórfenglegt! — Fyrir mig? spuröi hann. — Eða fyrir hann föður minn? Nei — þér skuluð ekki svara því. Svarið mundi eflaust særa mig. Er til of mikils mælzt að ég biðji yður að setjast og rabba viö ungan ein- stæðing, systir? —Jú, geriö þér það! sagði hann þegar hann sá að Mary hikaði. — Ég er búinn að kynna mig, en þaö er meira en þér hafið gert! Ég lofaði að sækja pabba f dag — hann hefur gert nokkra erfiða upp- skuröi qg vill síður aka sjálfur, þegar h|nn er þreyttur. Ég átti lejð hérjpa framhjá og bauðst til aö sækja gamla manninn. Hún settist en þagði enn. — Jæja? Hann sneri sér aö henni. - Talið þér yfirleitt aldrei? — Mér brá svo mikiö við, sagöi hún afsakandi. — Einhverra hluta yegna á maöur erfitt með að hugsa sér að frægir menn eins og Speckl- an læknir, lifi fjölskyldullfi eins og fólk flest. Það kann að þykja óviðeigandi að segja .það, en ég meinti ekkert illt með þvi. Þetta stafar af því, að maður sér aðeins John Specklan einan ... Hún þagnaði og roönaði. — Af- BIFREIÐAEIGENDUR ATHUGIÐ! Bönstöð, bifreiðoþjónusto LAUGAVEGI118 (ekið inn frá Rauðarárstíg). Veitir yður aðstöðu til að þvo og bóna bif- reið yðar, einnig tökum við að okkur þvott, hreinsun á sætum, toppum, húrðarspjöldum (leðurlíki). Bónum og ryksugum. , SÍMI 21145. sakið þér, ég get líklega ekki skyrt það sem ég á við... Hagstæðustu yerð. Greiðsluskilmálar. Verndið verkefni íslenzkra nanða. FJÖLID JAN HF. Simi 21195 Ægisgötu 7 Rv&. RóðiS hitanum SJDlf meS N&í c<!*» Me8 6RAUKMANN hiiarfilK ó hverjum ofni gcliS þér siálf ókveB- i8 hifastíg hvcrs horbergis — BRAUKMANN sjplfvirkan hrtastiHi er hójgt að setja faeint á ofnirin eía hvar sem er á vegg f 2ja m. (ÍarlægS frá ofni SpariS hitakostnaS og aukiS vel- Ií8an y8ar BRAUKMANN er sérstaklega hent- ugur á hilaveitusvæði SIGHVATUREINARSSON&CO SÍMI24133 SKtPHOLT 15 FÉLAGSLiF Knattspyrnudeild Víkings. Æfingatafla frá 20. maitil 30. |j sept. 1968: i 1. fl. og meistaraflokkun Mánud. og þriðjud. kl. 7,30—9. miðvikud og fimmtud. 9—10,15. 2. rlokkur: , j Mánud. op 'iriðjud. 9—10,15. Miðvikud op fimmtud. 7,30—9. 3. flokkur: Mánud. 9,—10,15, þriðjud. 7,30— 9 og fimmtud. 9—10,15. 4. flokktin Mánud og priðjud 7—8. Miö- vikud. op fimmtud. 8—9. 5. flokkur A. og B.: Mánud op þriöjud. 6—7. Mið- : vikud. op fimmtud 6,15—7,15. 5 floltkur C. og D.: Þriðiud pg fimmtud. 5,30—6,30 | - Stjórnin.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.