Dagblaðið Vísir - DV - 25.06.1986, Blaðsíða 4

4
DV. MIÐVIKUDAGUR 25. JÚNÍ 1986.
Fréttir Fréttir Fréttir Fréttir
Skipstjórinn á Sigurfara féll útbyrðis:
Lifði af fjörutíu mín-
útur í köldum sjónum
Skipstjórinn á Sigurfara frá Vest-
mannaeyjum vann það þrekvirki að
lifa af 40 mínútna dvöl í 10 stiga
heitum sjó er hann féll útbyrðis af
skipinu þar sem það var statt á veið-
um skammt vestur af eyjunum.
Sigurfari er nýtt skip í flotanum,
keypt 2ja ára gamalt frá Svíþjóð, og
var það í sinni fyrstu veiðiferð. Skip-
stjórinn, Benóný Friðrik Færseth
var einn í brúnni en allir aðrir í
aðgerð undir þiijum er atburður
þessi átti sér stað. Skipstjórinn var
að toga á skipinu, aðeins klæddur
bol, skyrtu, buxum og inniskóm er
honum varð gengið út á gálgann af
brúnni. Þar skrikaði honum fótur
og féll hann útbyrðis.
Er hann horfði á eftir skipinu sigla
frá sér taldi hann að sínar síðustu
stundir væru upprunnar. Hann gafst
þó ekki upp og barðist við að halda
sér á floti. Skömmu eftir að hann
féll útbyrðis söknuðu skipveijar
hans og snéru skipinu við. Svo
heppilega vildi til að þeir komu auga
á hann í sjónum og tókst að bjarga
honum um borð aftur. Hafði hann
þá legið í sjónum, lítt kleeddur í 40
mínútur.
Ekki mátti á tæpara standa að
honum yrði bjargað um borð aftur
því við komuna til Vestmannaeyja
sagði hann að hann hefði stöðugt
sigið dýpra í sjóinn eftir því sem leið
á.
Er skipið kom til Vestmannaeyja
aftur var Benóný orðinn nokkuð
hress eftir volkið en harrn var settur
inn á sjúkrahúsið og dvelur þar nú.
Sigurfari mun hinsvegar aftur farinn
á miðin.
-FRI
DV í Hrásey:
„Mest
selda
blað-
iðá
eynni“
Jón G. Haukssan, DV, Akureyrr
Þær voru hressar, mæðgumar Haf-
dís Júlíusdóttir og Sigurbjörg Guð-
laugsdóttir, þegar blaðamaður DV
hitti þær að máli úti í Hrísey á dögun-
um. Þær voru þá að koma frá því að
sækja væna bunka af DV í Hríseyjar-
ferjuna „Sævar“. Astæðan var sú að
Sigurbjörg er umboðsmaður blaðsins
í Hrísey og leggur sinn skerf af mörk-
um til að það komist fljótt og vel til
lesenda sinna þar. „DV er vinsælt
blað,“ sögðu þær mæðgur um leið og
þær snöruðu bunkunum frá borði.
„Raunar mest selda blaðið á eynni.“
Þær mæðgumar Hafdís Júlíusdóttir t.v. og Sigurbjörg Guðlaugsdóttir snara DV-bunkunum frá borði í Hrísey.
DV-mynd JGH
EskHjörður:
Fimm
sóttu um
bæjar-
stjór-
ann
Regína Thorarensen, DV, Eskifiiði;
Fimm hafa sótt um stöðu bæjar-
stjóra á Eskifirði. Verða umsókn-
imar teknar til meðferðar í dag.
Að sögn Hrafhkels Jónssonar
skoraðist Jóhann Klausen, fráfar-
andi bæjarstjóri, undan því að sitja
iengur þegar ljóst var hveijir
myndu mynda meirihluta bæjar-
stjómar, en meirihlutasamstarf
hefur tekist með óháða lista
Hrafnkels Jónssonar ásamt Ai-
þýðuflokki og Sjálfstæðisflokki.
Eiga tveir síðamefndu sinn mann-
inn hvor í bæjarstjóm en óháðir
eiga tvo. Alls sitja sjö fulltrúar í
bæjarstjóminni.
Hrafhkell er forseti bæjarstjóm-
ar og er hann sá eini af nýkjömum
fulltrúum sem setið hefur í bæjar-
stjóm áður.
I dag mælir Dagfari________I dag mælir Dagfari________I dag mælir Dagfari
Fallistar í lagadeild
Ekki alls fyrir löngu var sagt frá því
í blöðum að nær áttatíu prósent
laganema hefðu fallið á prófi í al-
mennri lögfræði. Þetta fall hefur
sætt nokkurri undrun enda hefur
það heyrt til undantekninga að
menn falli á lagaprófum. Lögfræð-
ingastéttin er barmafull af fúxum og
tossum sem tóku lagapróf með láði.
Nú eru menn að leita skýringa á
þessum óvæntu tíðindum. Einfaldast
er náttúrlega að ganga út frá því að
laganemar séu upp til hópa illa gefti-
ir og lítt til framhaldsnáms fallnir.
En það er ekki einhlít skýring vegna
þess að lögfræðingar, sem hafa út-
skrifast fram að þessu, hafa aldrei
verið taldir með háa greindarvísi-
tölu, þannig að gáfhafar hefur ekki
verið júristum til trafala.
Af þessu tilefni var leitað til Sig-
urðar Líndal prófessors sem sakaður
hefur verið um að standa fyrir fall-
inu. Nemendumir hafa nefiiilega
fundið það út, eins og jafhan áður,
að það sé ekki þeim að kenna heldur
kennurunum þegar þeir fyrmefndu
standast ekki próf.
Og ekki stóð á svörunum hjá Sig-
urði. Hann segir að menntakerfið
bjóði þessu falli heim. í Háskólann
flykkist fólk sem aldrei hefur lært
að læra, veit ekkert og getur ekkert.
Menntaskólar útskrifa unglinga
með þriðju einkunn og virðast hafa
það að markmiði að sleppa nemend-
unum í gegnum skólana með sem
minnstri fyrirhöfh. Það markmið
hafa nemendumir líka. Sigurður tel-
ur til lítils að útskrifa stúdenta með
þriðju einkunn þegar akademiskt
nám gerir þær kröfur til háskóla-
stúdenta að þeir taki próf upp á
fyrstu einkunn. Þá er sjálfgefið að
þeir falla, segir Sigurður.
Laganemar em ósáttir með þessar
útskýringar prófessorsins. Þeir
halda því fram að prófin séu of þung.
Þau séu ekki útbúin fyrir nemendur
til að ná þeim heldur til að nemend-
ur falli á þeim.
Þetta eiga margir erfitt með að
skilja. Almenningur, sem aldrei hef-
ur þreytt próf í lagadeildinni en
hefur þó lokið skyldunni, man ekki
betur en að próf séu létt þegar nem-
andinn er lesinn en þung þegar hann
er ekki lesinn. Þannig komust þeir
í gegnum skólaskylduna með því að
læra undir prófin. Kannske er þessu
öðm vísi farið í lagadeildinni. Einn
nemendanna staðhæfir í blaðagrein
um daginn að prófað ’hafi verið í
pensúmi sem ekki átti að lesa, sem
er auðvitað ný aðferð og nokkuð
sniðug til að fella menn á prófum.
Ef það er markmið í lagadeildinni
að fella sem flesta nemendur er ekk-
ert við þessu að segja. En ef það er
markmið hjá nemendunum að inn-
rita sig í deildina til að ná prófum
er hins vegar úr vöndu að ráða.
Hvomtveggja gengur ekki upp. Gera
verður þá kröfu til Háskólans að
hann geri stúdentum grein fyrir því
í upphafi að ekki sé meiningin að
þeir standist prófin þannig að bless-
að fólkið sé ekki að eyða tíma í að
lesa námsbækur sem ekki er prófað
í. Með því má fækka nemendum í
Háskólanum, sem nú er orðinn sjö-
tíu og fimm ára gamall og kvartar
helst undan því að nemendafjöldinn
sé búinn að sprengja af sér allt hús-
næði. Skólinn er meira virði en
nemendumir.
En Sigurður Líndal finnur stúd-
entum fleira til foráttu. Hann segir
þá vilja gera allt í einu: giftast, eign-
ast böm, bíl, byggja, fara í utan-
landsferðir og komast yfir allt sem
hugurinn gimist. Sigurður segir að
stúdentar hafi gleypt þau lífeviðhorf
að krefjast sem hæstra launa fyrir
sem minnsta vinnu. Nú vilja þeir fá
hæstu einkunnir fyrir sem minnst
nám. Þetta kann ekki góðri lukku
að stýra.
Ef að það er rétt að laganemar
megi ekki eignast böm eða kaupa
íbúð, ef þeir ætla sér að na prófi í
almennri lögfræði, er ástæða fyrir
laganema að taka tillit til þessara
sjónarmiða. Þeir geta auðvitað ekki
boðið prófessorum upp á þá ósvinnu
að drita niður bömum eða vinna
fyrir sér ef þeir vilja ná prófum í
samræmi við lifhaðarhætti meinlæt-
isins sem tíðkast í lagadeildinni.
Lagadeildin krefst aga og skírlífis
og gerir þá lágmarkskröfú að laga-
nemar séu ekki að vinna fyrir sér.
Það dregur hvem nemenda niður í
einkunn ef hann verður uppvís að
því að eiga kæmstu eða bíl svo ekki
sé talað um ef hann er staðinn að
því að sofa hjá. Prófessorar fylgjast
nokk með því. Til þess em lagapró-
fessorar.
Af öllu þessu má sjá að skýringar
Sigurðar Líndal um fallið í laga-
deildinni eiga sér nokkra stoð. Fallið
er og í þágu Háskólans sem ekki
hefur pláss fyrir fleiri nemendur.
Próf em til að falla í þeim. Ekki til
að standast þau. Það eina sem an-
grar mann er sú afleiðing að lög-
fræðingastéttin geldur fyrir þessar
skírlífiskröfur þegar lögfræðingar
með þriðju einkunn fá ekki lengur
að praktísera. Dagfari