Dagur - 30.05.1956, Side 4

4
D A G U R
Miðvikudaginn 30. maí 1956
DAGUR
Ritstjóri: ERLINGUR DAYÍÐSSON.
Afgreiðsla, auglýsingar, innheimta:
Þorkell Björnsson.
Skrifstofa í Hafnarstræti 90. — Sími 1166.
Árgangurinn kostar kr. 75.00.
Blaðið kemur út á miðvikudögum.
Gjalddagi er 1. júlí.
PRENTVERK ODDS BJÖRNSSONAR H.F.
Vantar eina milljón á dag
ÞEGAR ÍHALD og kommúnistar káluðu 1200
milljónum króna í þarfa og óþarfa hluti á „nýsköp
unarárunum" af blóðpeningum síðustu heimsstyrj
aldar, er hingað rak á fjörur, komust Islendingar í
fyrsta skipti í sögunni í kynni við framfaramögu-
leika, er engar hliðstæður áttu í sögu þjóðarinnar.
í peningaflóðinu og peningavimunni varð ger
breyting á högum landsmanna. Framleiðsla til lands
og sjávar gaf svimandi upphæðir á erlendum mark-
aði og kjör manna yfirleitt urðu betri en dæmi voru
til. En þegar efnahagslif viðskiptaþjóðanna og okk
ar sjálfra komst í eðlilegan farveg og framleiðsla
okkar sjálfra varð að lúta samkeppni og eðlilegu
verðlagi í viðskiptalöndunum, fór gamanið að
grána. Eftirstríðsárin urðu okkur þó ekki tilfinnan-
leg, því að við hrepptum hvern vinninginn af öðr-
um í happdrætti viðskiptanna, þar á meðal gjafa-
peninga þá, sem kenndir eru við Marshall. Fæstir
munu þó hafa fundið óbragð að gjafakorninu, enda
fylgdu því engar kvaðir.
En mörg síðustu árin hefur þó sigið á
ógæfuhlið í efnahagsmálum okkar. —
Ástandið er þannig nú, að eina milljón
króna vantar á dag til að jafnvægi náist
í inn -og útflutningi landsins. Frá þess
ari upphæð dragast svo gjaldeyristekjur
af Keflavíkurflugvelli, en mismunurinn
sem er ískyggilega mikill, safnast sem
hraðvaxandi gjaldeyrisskuldir. Þannig
var gjaldeyrisstaðan eftir fyrstu þrjá
mánuði þessa árs orðin óhagstæð uml40
milljónir krónja. Þrátt fyrir aðvaranir
bankastjórna og ábyrgra stjórnmála
manna, var þarfur og óþarfur innflutn
ingur leyfður hömlulaust, þar til nú að
gjaldeyrisskorturinn er farinn að segja
alvarlega til sín. Þetta er það, sem kallað
liefur verið fölsk velmegun og getur
ekki varað lengi. Tekjur og gjöld verða
að standast á.
Framsóknarmenn hafa ætíð barizt fyrir ábyrgu
fjármála- og viðskiptalífi.Fjármál ríkisins hafaheyrt
undir ráðuneyti Eysteins Jónssonar og eru þau til
fyrirmyndar. Viðskiptamálin undir Ingólf Jónsson
frá Hellu. Þau eru með þeim endemum orðin, að
fyrirsjáanleg er alger stöðvun allra atvinnuvega
landsins, ef róttækri stefnubreytingu verður ekki
komið á. Samanber ráðstafanirnar í vetur, sem þó
voru aðeins til bráðabirgða. Vegna algers öngþveit-
is á öllum sviðum efnahagsmálanna, freista tveir
stjórnmálaflokkar landsins þess í sameiningu, að
grípa í taumana, áður en meira sígur á ógæfuhlið en
orðið er. Þeir hafa gefið út og birt málefnasamn-
ing og stefnuskrá og gefa þjóðinni kost á að velja
eða hafna 24. júní næstkomandi.
Gróðafíknin á sér ekkert föðurland.
Málefnafátækt forsætisráðherrans á Akureyrar-
fundinum á fimmtudaginn var, var jafnáberandi og
hræðsla hans við að minnast á mestu vandamál
þjóðarinnar, efnahagsmálin. Hann afgreiddi þau
nánast með einni setningu: „Ofurlitlir erfiðleikar
bráðina." Hann var heldur ekkert að hafa fyrir því
að glíma við þá gátu, hversu með skyldi fara. Svo
virtist að baráttumál íhaldsins
væri aðeins eitt: hersetan.
Það er í sannleika sagt
uggvænlegt, að stærsti þing-
flokkur landsins, sem þó
kennir sig við helgasta mál
þjóðarinnar, sjálfstæðismál-
ið, skuli opinberlega og
blygðunarlaust lýsa því yfir
að það sé ekki Islendinga
sjálfra að ákveða um dvöl
erlends varnarliðs hér á
landi, heldur erlendra liers-
höfðingja, og að það séu
brot á milliríkjasamningum
að spyrja þá ekki fyrst ráða,
og þá væntanlega til þess að
liafa þau að einhverju.
Flokkurinn, sem hefur skreytt sig
fallegu nafni og gumað af því í
tíma og ótíma að hafa jafnan stað-
ið fremstur í sjálfstæðisbaráttu
landsins, bæði fyrr og síðar, ver
daglega stórum hluta af aðalblaði
sínu til að reka áróður fyrir þeirri
nýju stefnu, að íslendingar geti
ekki hjálparlaust lifað í landi sínu
og að hér muni skapazt eymd og
volæði, þegar herinn verði látinn
fara.
Skyldi nokkra af þeim forfeðr-
um ókkar, sem bezt unnu í frelsis-
baráttu landsins, hafa grunað, að
árið 1956 myndi stærsti þingflokk-
ur landsins hafa að aðalkosninga-
máli að Island gengi efnahagslega
erlendu ríki á vald? Það er ömur-
legt hlutskipti Sjálfstæðisflokksins
að berjast fyrir því að fólkið missi
trúna á landið og þó enn ömur-
legra þegar þess er gætt að slík
stefna þjónar aðeins peningalegri
velgengni nokkurra forsprakka
flokksins og áhangenda þeirra.
Þjóðin er þegar orðin of
háð hernðarvinnu og margs
konar tekjum af varnarliðs-
framkvæmdum og fjöl-
mennur braskaralýður hef-
ur sogið sig fastan við far-
vegi gullstraumsins. En
með áframhaldandi dvöl
liins erlenda varnarliðs yrð-
um við því enn háðari en
nú er. Óþarfir milliliðir og
braskarar myndu bráðlega
ekkert kannast við sitt þjóð-
erni, því að gróðafíknin á
sér ekkert föðurland og Is-
land yrði leppríki stórveld-
is.
Ósvífin árás Sjálfstæðis-
flokksins.
Ef flett er blöðum íhalds,
kommúnista og Þjóðvarnarmanna,
er fljótt hægt að sjá hvernig
mönnum er innanbrjósts í innsta
hringnum.
Öll þessi blöð ausa svívirðirtg-
um yfir bandalag Framsóknar-
flokksins og Alþýðuflokksins af
slíku ofstæki að fá dæmi eru til.
Ástæðan er sú og sú ein, að við
þetta bandalag eru allir hinir
flokkarnir hræddir. Hræðslan
skín af síðum Morgunblaðsins,
Þjóðviljans og Frjálsrar þjóðar og
Sjálfstæðisflokkurinn hefur nú
síðast slegið öll sín fyrri met í
ósvífni með því að krefjast þess
að Framsóknarflokkurinn og A1
þýðuflokkurinn verði talinn einn
flokkur við úthlutun uppbótar-
þingsæta. Á þar með að hnekkja
möguleikum Alþýðuflokksins um
nokkur uppbótarþingsæti og koma
þannig í veg fyrir að bandalags-
flokkarnir nái hreinum þingmeiri-
hluta í kosningunum.
Samkvæmt þessari nýju
kenningu Sjálfstæðismanna
og með tilliti til kosninga-
bandalags íhalds- og Bænda
flokksins sáluga, sem kallað
var „Breiðfylking allra Is-
lendinga" og enginn hafði
neitt við að athuga frá laga-
legu sjónarmiði, hefur Stef-
án heitinn Stefánsson al-
þingismaður frá Fagra-
skógi, sem var uppbótar-
þingmaður Bændaflokks
ins verið ólöglega á þing
kosinn. Og störf háns og at
kvæði á löggjafarþingi þjóð
arinnar verið með öllu
ólögleg í 5 ár. Þessi bola-
brögð Sjálfstæðisflokksins
munu vissulega í minnum
höfð.
KÆRI DAGUR!
Eg vildi hér með biðja þig fyrir
örfáar línur. Um daginn vantaði
mig einn bíl af möl, eg þurfti að
steypa stétt við hús mitt. — Mér
fannst nokkuð dýrt að fara að
kaupa mulning og sand og fór þess
vegna að svipast um eftir ódýrari
möl, en það var nú hægara sagt en
gert. Niður í fjöru má ekki fara,
en upp hjá Glerá hefur bærinn
sandnám. Eg fór svo að athuga um
það, og þá kom í ljós, að vegurinn
þangað var ekki fær vegna þess að
eitt ræsi var brotið niður. Eg fór
nú að hugsa um, hvernig þetta
mætti ske, hvort ekki væri hægt
að hafa betra lag á þessu. Eg vil
nú leyfa mér að spyrja bæjar-
stjórann, hvort það sé nú ekki rétt
að gera við þetta ræsi og laga síð-
an til þarna efra og auglýsa síðan,
að þar geti menn fengið möl gegn
vægu gjaldi.
Að lokum skora eg á bæjar-
stjóra að athuga þetta og segja
okkur síðan frá niðurstöðum. Mér
finnst það skylda þeirra manna,
sem ráða í þessum bæ ,að hjálpa
þeim sem hér vilja vera til að
bjarga sér eftir því sem hægt er.
J. H.
,Sjá þann hinn mikla flokk.
SVO HEITIR bókin um núver-
andi alþingismenn og eru eftir
óþekktan höfund, er nefnir sig
Lupus. Þessir palladómar eru frá
bærlega vel skrifaðir og höfundur
inn vel kunnugur mönnum og mál
efnum. Halldór Pétursson hefur
gert myndirnar og eru þær vel
gerðar á sinn hátt.
Flestir palladómarnir, eða allir
að 4 frádregnum, hafa birzt
„Suðurlandi" og hlotið mikla at-
hygli.
Nú eru þingskörungarnir okkar
mjög umdeildir og mun flestum
þykja fróðlegt að lesa dóma Lup
usar um þá.
Áskriftarsími TÍMANS á
Akureyri er 1166
Bæjarkeppni í knattspyrnu
Akureyri-Keflavik
Bæjakeppni í knattspyrnu milli Akureyringa og
Keflvíkinga fór fram á íþróttasvæðinu sl. laugardag.
Er þetta í fyrsta skipti að þessi bæjarkeppni er háð og
vonandi ekki hið síðasta, því þetta lífgar mjög upp á
knattspyrnuáhugann hér hjá okkur og gerir vonandi
liið sama í Keflavík.
Eftir fyrri hálfleik höfðu Akureyringar 2:1.
Hálfleikur, og nú ryðjast allir áhugamenn inn á
völlinn, sjálfsagt til að gefa leikmönnum góð ráð (ljót-
ur siður).
Siðari hálfleikur.
Kcflvíkingar hefja strax snarpa sókn, en Einar
bjargar. Akureyringar svara í sömu mynt, og Björn á
gott markskot.
3. mín. IÝeflavík í upphlaupi, miðherji fær góða
sendingu og er í ca. 11 m færi, og í mark, óverjandi,
: 2.
5. mín. Mjög góður samleikur. Jakob, Hreinn, Ragn-
ar, sem kominn er inn á vítateig og spyrnir, mark, 3 :
fyrir Akureyri. Nú rekur livert upphlaupið annað
hjá Akureyringum. Jakob fær góða sendingu frá Her-
rnanni og spyrnir viðstöðulaust á lofti, en markmaður
bjargar, og Hreinn fylgir fast og vel eftir, en tekst ekki
ið skora.
10. mín. Stuttur og góður samleikur liægra megin.
Hreinn fær góða sendingu og spyrnir í netið, en bíðið
ið ofurlítið. Það er dæmd rangstaða.
Upphlaup ganga á víxl um stund, og oft eru dæmd-
ar rangstöður á Akurevringa og þá oftast á Hrein,
enda fylgir hann fastast upp að markinu.
20. mín. Góður samleikur að marki ICeflvíkinga.
Ragnar og Hreinn hlaupa upp og Hreinn inn úr.
Gott tækifæri glatað, rangstaða. Enn er sótt, og mark-
maður bjargar í horn. Hermann tekur mjög gott horn,
en markmaður fær að grípa knöttinn liindrunarlaust.
Enn er sókn. Haukur þvælir og missir.
25. mín. Keflavík sækir nú fast og fær tvö tækifæri
cr. glatar báðuni.
Og enn sækir Keflavík á. Einar kastar.sér og bjarg-
ar. Guðmundur hreinsar frá, og skotin dynja á marki
Akureyringa.
Leikurinn dofnar nú um tíma, en á 35. mín færist
fjör í hann að nýju og skemmtileg upphlaup ganga á
víxl. Hreinn er á fullri ferð að marki en spyrnir fram
hjá. Keflavík sækir á. Einar kominn frarn að vítatcig.
Knötturinn veltur fram lijá honum en utan lijá.
Bakvörður Keflvíkinga bjargar á marklínu. Langt
skot frá Guðmundi rétt yfir þverslá. Spyrnur verða nú
Iengri og ónákvæmari, og leikurinn endar .3. : 2 lyrir
Akureyri. —
Um leikmennina er fátt að segja. Hafsteihn stjórnar
Keflvíkingum með röggsemi og þenur sig oft um of áð
mér finnst. Hann beitir sjáll'urti sér ekki mikið en
rekur hina því fastara áfram. Miðherji Keflvíkinga
er góður leikmaður, en hann er oft einn frammi og
liefur þá engan til að leika við. Vinstri útherji er nokk-
uð fljótur, en framverðirnir og innherjarnir eiga erfitt
með að brúa miðjuna.
Akureyrarliðið er nokkuð heilsteypt. Þó vantaði
Tryggva Georgs tilfinnanlega, og hefði liðið efalaust
skorað 2—3 mörk til viðbótar, ef lians hefði notið við.
Hermann passar illa sína stöðu og hættir oft til að
hætta og fara að horfa á leikinn, en hann er fljótur,
þegar hann fer af stað. Hreinn er sá maður liðsins, er
fastast sækir að marki en treystir ekki nóg á sjálfan
sig. Þegar upp að markinu er komið, er það ástæðu-
laust. Haukur lék nú mun betur en við „Þrótt“ á dög-
unum og sýndi fáar tilraunir til sólóleiks.
Aftasta vörnin var ágæt og Einar i „stuði“. Mark-
spyrnur hans eru ekki nógu góðar, en aftur á móti ef
hann fær að varpa knettinum með hendi, er það mjög
veLgýrt hjá honum. Nýliðinn Jakob cr gott efni, en er
stundum of seinn og skortir sýnilcga keppnisvana. —
Væri ekki gott að lofa fleirum að spila alvöruleik með
A-liðinu, svo sem Þór Þorvaldssyni? — Ragnar var á-
gætur að vanda, hjóllipur eins og köttur, en þó róleg-
ur. — Björn er góður, en of lítið spilað á liann, því að
svo mátti heita, að allur fyrri liálfleikurinn færi lram
á vesturhelmingi vallarins.
Dómari var Árni Ingimundarson, og var hann tæp-
lega nógu röggsamur og hafði því ekki eins gott vald
á leiknum sem skyldi. — Hafsteinn notaði sér það og
reyndi að hafa álirif á dómarann, hvað honum tókst
þó ekki.
Á sunnudaginn lék styrkt B-lið við Keflvfkinga, er
voru þá með breytt lið. Unnu Akureyringar þann lcik
einnig með 2:1.
Þá léku 3. flokkar beggja aðila á laugardag og
sunnudag, og unnu Akureyringar á laugardagiun með
2 : 0, en Keflvikingar á sunnudaginn með 3 : 0.
Hafi Keflvíkingar þökk fyrir hingaðkomuna og
drengilegan og góðan leik.
Essbé.