Dagur - 28.11.1985, Síða 2

2 - DAGUR - 28. nóvember 1985
ÚTGEFANDI: ÚTGÁFUFÉLAG DAGS
SKRIFSTOFUR:
STRANDGATA 31, PÓSTHÓLF 58, AKUREYRI
SÍMI: 24222
ÁSKRIFT KR. 360 Á MÁNUÐI
LAUSASÖLUVERÐ 35 KR.
RITSTJÓRI OG ÁBYRGÐARMAÐUR:
HERMANN SVEINBJÖRNSSON
RITSTJÓRNARFULLTRÚI:
GlSLI SIGURGEIRSSON
FRÉTTASTJÓRI:
GYLFÍ KRISTJÁNSSON
BLAÐAMENN:
ÁSLAUG MAGNÚSDÓTTIR, BRAGI V. BERGMANN,
GESTUR E. JÓNASSON, INGIBJÖRG MAGNÚSDÓTTIR (Húsavlk),
YNGVI KJARTANSSON, KRISTJÁN G. ARNGRÍMSSON,
KRISTJ‘N KRISTJÁNSSON, MARGRÉT Þ. ÞÓRSDÓTIR,
AUGLÝSINGASTJÓRI: FRÍMANN FRlMANNSSON
ÚTBREIÐSLUSTJÓRI:
HAFDÍS FREYJA RÖGNVALDSDÓTTIR, HEIMASlMI 25165
FRAMKVÆMDASTJÓRI: JÓHANN KARL SIGURÐSSON
PRENTUN: DAGSPRENT HF.
teidari______________________
Mogginn og
Hafskipsmálið
Hafskipsmálið svonefnda hefur tröllriðið fjöl-
miðlum undanfarna daga og vikur. Sérstak-
lega er athyglisvert að fylgjast með hlut
Morgunblaðsins í þessu máli. Óttinn við að
Sambandið og hið nýja íslenska skipafélag,
sem stofnað var úr rústum Hafskips, næðu
saman og færu að ógna veldi Eimskipafélags-
ins, hefur beinlínis skinið af síðum blaðsins.
Eimskip verður eftir sem áður með stærri
skipakost en Sambandið og Hafskip, mátti
t.d. lesa í einni „fréttinni“ og er þetta svona
álíka og þegar börnin segja; pabbi minn er
sterkari en pabbi þinn. Þegar svo Sambands-
stjórnin ákvað að hætta frekari viðræðum við
Hafskipsmenn var spjótunum snúið gegn
Sambandinu.
Sundrung í SÍS var heiti leiðara Morgun-
blaðsins á dögunum. Þar og í svokölluðum
fréttaskýringum blaðsins er fjallað um það að
ekki hafi allir í stjórn Sambandsins verið sam-
mála um það hvort halda skyldi viðræðum við
íslenska skipafélagið áfram. Ákveðið var að
hætta þessum viðræðum þar sem meirihluti
stjórnar var því andvígur. Stjórnin tók þessa
ákvörðun einróma eftir að hugur manna til
þessa máls lá fyrir. Þarna var um að ræða lýð-
ræðislega ákvörðun, lýðræðislega kjörinna
fulltrúa í stjórn Sambandsins.
Morgunblaðið segir að forstjóraveldið í SÍS
hafi orðið að láta í minni pokann. Aðrir, sem
málum Sambandsins eru kunnugri en Morg-
unblaðið, vita að þessi niðurstaða er aðeins
staðfesting á því að það er ekki einhver for-
stjóraklíka sem ræður mikilvægum málefnum
Sambandsins til lykta, heldur lýðræðislega
kjörin stjórn. Þessi niðurstaða gerir þjóðsög-
una um forstjóragrýluna, sem Morgunblaðið
hefur ávallt klifað á, dauða og ómerka. En
Morgunblaðið hefur sínar aðferðir við að
skýra hlutina: Þegar ekki er hægt að skella
skuld á forstjóraveldið í Sambandinu, þá heit-
ir það að sundrung sé í Sambandinu, en ekki
að um lýðræðislega ákvörðun hafi verið að
ræða.
Blaðamennska Morgunblaðsins í þessu
máli er ekki aðeins barnaleg, heldur ómerki-
leg í hæsta máta. Morgunblaðið gegnir upp-
lýsingahlutverki sínu illa, sem langstærsta
dagblað landsins. Það er mengað með for-
dómum, það er á kafi í hagsmunagæslu fyrir
ættarveldið í Eimskipafélaginu. Það misnotar
aðstöðu sína til að villa um fyrir landslýð, ekki
aðeins í þessu máli, heldur fjölmörgum
öðrum.
-viðtal dagsins_________________
Hálft tonn af
varahlutum í Húsafell
- Björn Sigmundsson tæknimaður RÚVAKS í viðtali dagsins
Björn við stjórnborðið hjá RÚVAK. Mynd: KGA
Allir sem hlusta á útvarp hafa
heyrt þegar sagt er að þessi eða
hinn sé, eða hafi verið tækni-
maður þáttarins. Nöfn þessara
manna heyrast oft, en fæstir
vita hverjir mennirnir eru.
Einn af þessum ágætu tækni-
mönnum sem fá þakkir fyrir
vel unnin störf, frábæra
aðstoð, eða ómælda þolin-
mæði, er Björn Sigmundsson
hjá Ríkisútvarpinu á Akureyri.
Hann hefur unnið við stofnun-
ina síðan rekstur hennar hófst
og jafnvel lengur.
„Pað er rétt,“ segir Björn. „Ég
hef unnið hér frá því að deildin
var stofnuð. Reyndar var ég byrj-
aður fyrr, því Björgvin vinur
minn Júníusson sem séð hafði um
upptökur á efni héðan um nokk-
urt skeið var beðinn að útvega
mann sér til aðstoðar við upptök-
ur. Ég sótti um af rælni og fékk.
Ég var svo byrjaður að vinna í
gamla Reykhúsinu við Norður-
götu nokkru áður en eiginleg
starfsemi hófst. Þannig gat ég
kynnt mér málin og komist inn í
hlutina áður en bardaginn hófst.“
- Hvernig hefur svo bardaginn
gengið?
„Það er óhætt að segja að leið-
in hafi verið beint upp. Það hefur
allt verið gert til að búa RÚVAK
eins vel úr garði og mögulegt er.
Þess vegna hefur stefnan verið
upp á við allan tímann.“
— Nú eru ekki teknir menn í
störf tæknimanna nema þeir hafi
ákveðna menntun. Var það ekki
eins með þig?
„Að sjálfsögðu. Ég byrjaði að
læra iðn sem kallaðist útvarps-
virkjun á þeim tíma, en heitir raf-
eindavirkjun í dag. Ég mætti gal-
vaskur í Hljómver til Stefáns
Hallgrímssonar 15. maí 1966.“
- Fyrsta verkefnið?
„Já, ég man það mjög vel. Ég
var sendur með öðrum niður í
Slipp að gera við siglingatæki í
gömlu Sigurbjörginni. Eg gerði
ekki mikið annað en halda á
verkfæratöskunni. “
- Hvers vegna valdir þú út-
varpsvirkjun?
„Það var áhugi á tækjum og
grúski sem gerði það að verkum
að ég fór í þetta. Við vinirnir í
hverfinu þar sem ég átti heima
smíðuðum okkur kallkerfi sem
við leiddum milli 5 húsa. Þannig
töluðum við hver við annan.
Áður var ég á kafi í ljósmyndun,
en hætti í ljósmynduninni og fór í
rafeindadótið, sem ég er í enn í
dag. Að vísu var það með hliðar-
hoppi í Hlíðarfjall. Þar Vann ég í
fjögur ár, það er að segja yfir
vetrartímann, en á sumrin vann
ég á radíóverkstæði KEA.“
Björn er fæddur og uppalinn á
Akureyri.
„Fæddur á gamla sjúkrahúsinu
sem nú er Skíðahótelið í Hlíðar-
fjalli,“ segir Björn. „Gekk í
Hreiðarsskóla og lærði þar meðal
annars þann fræga hljóðlestur
sem varð til þess að ég hef átt erf-
itt með lestur fram til þessa. Ég
veit af fleiri mönnum sem urðu
fyrir þessum lestrarörðugleik-
um.“
- Þú áttir „Káinn“?
Björn brosir. „Já ég átti Káinn.
Hann var Rússajeppi af gerðinni
GAZ. Ég keypti bílinn af KEA.
Hann var notaður í Brúnalaug
þegar kaupfélagið rak þar gróðr-
arstöð. Það var meiriháttar verk
að moka út úr honum gróðurhús-
inu og mosanum eftir að ég fékk
hann. Annars reyndist hann vel
og var vinsæll. Ég man er við
konan mín Guðrún Bjarnadóttir
og ég fórum í ferðalag á honum í
fyrsta skipti. Ég lét vigta bílinn
áður en við hlóðum hann. Einnig
eftir að'búið var áð setja allt dót-
ið um borð. Munurinn var rúm
500 kg. Mest af þeim þunga fólst
í varahlutum og verkfærum, því
þeir gengu ekki allt of vel á þess-
um árum nema menn væru á haus
í vélarhúsinu hálfan daginn. Við
vorum bara að að fara í Húsafell
um verslunarmannahelgi. Þetta
var 3 daga túr með 500 kíló af
verkfærum og varahlutum. Þetta
er það sem kallast að njóta þess
að eiga bíl,“ segir Björn og hugs-
ar um „Káinn“.
- Aftur að RÚVAK. Hvert er
álit þitt á frjálsræði í útvarps-
rekstri?
„Ég held að öll samkeppni sé
góð. Það eiga eftir að koma fleiri
útvarpsstöðvar. Síðan verður
tíminn að leiða í ljós hverjir séu
hæfastir. Ég held að margir eigi
eftir að fara illa á þessu ef ekki er
góður undirbúningur.“ gej-