Þjóðviljinn - 04.07.1979, Síða 10

10 StÐA — ÞJÓÐVILJINN MiOvíkudagur 4. júli 1979
af erlendum vettvangi
„Bátafólkið”
frá Víetnam
Flóttamennirnir frá Vietnam, sem undanfarið
hafa streymt i hundruðþúsundatali sjóleiðina til
grannlandanna i Suðaustur-Asiu og margir land-
leiðina til Kina, eru nú á hvers manns vörum. Viet-
nömsk stjórnarvöld kenna þennan flótta undirróðri
Bandarikjamanna og Kinverja, auk þess sem þau
segja að þetta sé fólk, sem fyrrum hafi verið hlið-
hollt Saigon-stjórninni sálugu og bakhjarli hennar
Bandarikjunum. Þetta séu kaupsýslumenn og
allrahanda braskarar, sem hafi stórgrætt á strið-
inu, er lagði Vietnam að miklu leyti i rústir og auðn,
en neiti nú að leggja á sig þær fómir, sem upp-
byggingarstarfið krefjist, til jafns við aðra lands-
menn.
Efalaust er talsvert til i þessu.
Eyöilegging sveitanna í striöinu
ogdvölf jölmenns bandarisks hers
i landinu haföi endaskipti á flestu
i þjóölifi Suöur-Vfetnams. Borg-
irnar, einkum Saigon, stækkuöu
ur öllu hófi ogstærö kaupsýslu- og
þjónustumannastéttar af ymsum
toga varö miklu meiri en hugsast
gat aö landiö þarfnaöist á „eöli-
legum” timum, sérstaklega þó
þegar um fátækt og vanþróaö
landbúnaöarland eins og Vietnam
var aö ræöa. Þær fjárupphæöir,
sem margir flóttamannanna
segjast hafa borgaö fyrir fariö úr
landi, benda lika til þess aö þarna
sé um aö ræöa vel efnaö fólk á
þarlendan mælikvaröa.
Tiltölulega mikil vægð
Ekki er heldur aö efa aö sumar
ráöstafanir hinna nýju stjórnar-
valda hafi komiö illa viö margt af
þvi fólki, sem nú flýr land. Stjórn
hins sameinaöa Vietnams, þar
sem noröanmenn munu ráöa
mestu, lét fjölda borgarbúa flytj-
ast út i sveit. Til þeirra ráöstaf-
ana lágu ýmsar ástæöur: nauö-
syn aö draga úr óeölilegri stríös-
stærö borganna og aö rækta og
byggja sveitirnar aö nýju, en
einnig þaö aö harla erfitt var aö
sjá öllu þessu fólki fyrir brýnustu
lifsnauösynjum i borgunum.
Meöan Saigon-stjórnin laföi,
fluttu Bandarikin Saigon-búum
matvæli, en eftir fall Thieus
steinhættu Bandarikjamenn vita-
skuld öllum matvælaflutningum
til Vletnams og þá voföi hungur
yfir borgum suöurlandsins.
Skylt er aö minna á aö fólks-
flutningarnir úr borgum
Suöur-Vietnams voru fram-
kvæmdir af ólikt meiri vægö og
gætni en gert var þegar borgir
Kampútseu voru tæmdar af svip-
uöum ástæöum, meöal annars.
Þaö er þvi miöur nær þvi aö vera
regla en undantekning aö aftökur
eöa fjöldamorö i allstórum stU
eigi sér staö eftir borgara-
styrjaldir, en til sliks kom ekki i
Vietnam. Verður ekki annaö séö
en kommúnistastjórn Vletnams
hafi yfirleitt komiö fram við póli-
tiska andstæöinga sina af tiltölu-
lega mikiUi vægð, eftir þvi sem
gerist viö slik tækifæri. Hins-
vegar má ætla aö mörgum
borgarbúanum úr kaupsýslu- eöa
þjónustumannastétt hafi brugöiö
illa i brún þegar honum var gert
aö hefja búskap, atvinnugrein
sem hann þekkti litt eöa ekki til, i
striöseyddu héraöi meö tak-
markaöriaöstoöfrá þvi opinbera.
Reynt að losna við
þjóðemisminnihluta?
Jafhvel þótt þetta og fleira geri
aö verkum aö ýmsir þjóöfélags-
hópar I Suöur-Vietnam séu
óánægöir er þaö ekki næg skýring
á fjöldaflótta slikum sem hér um
ræöir. Þvi aö áhættan, sem fólkið
tekurá sig þegar þaö ferúr landi,
er ekkert smáræöi. Þaö kaupir
sér fýrir offjár far meö ofhlöön-
um bátskriflum, sem sökkva ef
eitthvað er aö veöri, eöa þaö aö
sjóræningjar, sem viröast at-
hafna sig i góöum friöi fyrir yfir-
völdum út frá höfnum Taílands,
ráöast á flóttabátana á hafi úti,
rupla fólkið aö öllum verömætum
og fremja oft á þvi viöurstyggi-
legustu hryöjuverk. Og þar aö
auki eru flóttamennirnir hvergi
velkomnir, móttökurnar I lönd-
unum, sem þeir leita til, veröa
stööugt hrottalegri og ómannúö-
legri.
Nú fullyröa Vietnamar aö þetta
séu ails ekki flóttamenn, þar eö
þeir fari úr landi meö leyfi yfir-
valda, og vist er um þaö aö til
þessa hefúr rikjum fremur verið
ámælt fyrir aö banna þegnum
sinum för úr landi en hiö gagn-
stæöa. En svo einfalt getur máliö
varla veriö. Varla getur hjá þvf
fariö aö mikiö sé til I framkomn-
um ásökunum á hendur viet-
nömskum yfirvöldum um aö þau
standi aö einhverju leyti aö
minnsta kosti á bak viö fjölda-
flóttann úr landi, fyrst og fremst i
þeim tilgangi að losna viö þjóö-
ernisminnihluta, sem talinn er
hugsanlega fimmta herdeild i
kinverskri þjónustu. Enda þótt
engin ástæöa sé til þess aö ætla aö
til þess sé beitt neinum
Pol-Pot-aöferöum, má ætla aö
kinverski þjóöernisminnihlutinn i
Víetnam hafi núum nokkurt skeiö
ortiö fyrir af hálfu yfirvalda
margskonar hrottaskap og yfir-
troöslum, sem geri aö verkum aö
Vietnam-KInverjárnir séu bein-
linis farnir aö óttast um öryggi
sitt og leggi allt kapp á aö komast
úr landi.
Þjóðernishatur —
Kinverjahræðsla
Þvi er sem sé þannig fariö aö
mikill meirihluti þessara „viet-
nömsku” flóttamanna — og ef til
vill þorri þeirra — er ekki Viet-
namar I þrengri merkingu þess
orös, heldur Kinverjar. Kinverjar
eru frá gamalli tiö fjölmennir i
Vietnam eins og i öörum löndum
Suöaustur-Asiu og stunda einmitt
fyrstog fremst kaupskap og þjón-
ustustörf.
Heyrst hefur aö hagnaöar-
sjónarmiö liggi hér aö baki hjá
ráöamönnum i Hanoi, aö þeir séu
aö kreista út úr kinvérsku
smákaupmönnunum sparifé
þeirra meö þvi aö neyöa þá til
þess aö kaupa sér far úr landi á
óheyrilegu verði. Hinsvegar er
erfitt aö sjá, hvaö hindraö gæti
vietnömsk stjórnarvöld I aö ná
fjármunum kaupsýslu fólks
þessa, meö skattlagningu til
'k b ■ ■ ■ I

Miðvikudagur 4. júli kl. 20.30
TÖNLEIKAR
Guðný Guðmundsdóttir og
Halldór Haraldsson leika verk eftir Þorkel
Sigurbjörnsson, Jón Nordal, Carl Nielsen,
Beethoven og Ravel.
Aðgöngumiðar við innganginn, verð kr.
1000.
Verið velkomin
NORRÆNA
HÚSIÐ
Kaupi gamlar bækur
heil söfn og einstakar bækur heilleg timarit og blöö.
Fornbókaverslun Guðmundar Egilssonar
Traöarkotssundi 3. Opiö dagl. 12-6
Simi á kvöldin 22798.
Kennarar
Kennara vantar að Hafnarskóla (barna-
skóli) Höfn Hornafirði.
Upplýsingar gefa skólastjóri i sima 97-
8148 og skólanefndarmaður i sima 97-8215
Skólanefnd.
A bátaskriflum af þessu tagi bjóöa Vletnam-Kinverjar stjórsjóum
Suöur-Kinahafsins og sjóræningjum frá Thailandi byrginn. Er hugsan-
legt aö þeir fari aö öllu leyti sjálfviljugir úr landi þegar siikar hættur
og fleiri eru annarsvegar?
dæmis, án þess aö senda þaö úr
landi.
Hætt er þvi viö aö ein af helstu
ástæöunum til fjöldaflóttans sé
þjóöernishatur, sem gangi út yfir
kinverska þjóðernisminnihlutann
i Vietnam vegna ótta við kin-
verska stórveldiö og fjand-
skaparins, sem rikir f samskipt-
um þessog Vfetnams. Vfetnamar
óttast — og vissulega ekki aö
ástæöulausu — nýja kinverska
innrás á hverri stundu og gruna
„sina” Kinverja um stuöning viö
eöa samúö meö ráöamönnum i
Peking. Vera kann aö þessvegna
hafi vietnömsk stjórnarvöld
ákveöiö aö losa sig viö mestallan
kinverska þjóöernisminnihlutann
sem var i strlöslok 1975 eitthvaö á
aöra miljón talsins.
Syndahafrar?
Ekki er alveg óhugsandi aö
stjórnarvöldin gripi um leiö tæki-
færiö til aö gera Kinverjana aö
syndahöfrum i augum al-
mennings, kenna þeim um hvaö-
eina sem miöur fer I þeim tilgangi
aö óánægja almennings, sem býr
við kröpp kjör, beinist aö þjóö-
ernisminnihluta þessum fremur
en stjórnarvöldum. Þetta er
gamalkunnugt bragö valdhafa á
Vesturlöndum hafa Gyöingar og
kommar einna helst oröið fyrir
baröinu á þvi. Þetta kynni aö vera
auövelt I Vietnam: auk þess sem
grunnt mun vera á tortryggni
gagnvart Kinverjum i hugarfari
vietnamsks almennings standa
Vfetnam-Kínverjarnir margir vel
til höggsins þegará þaöer bentáö
þeir hafi lltiö gert til þess aö losa
landiö viö bandarisku árásar-
seggina og leppa þeirra, heldur
þvertá mótifitnaðstórum á þeim
ófriöi, sem mestum skaöa hefur
valdiö Vfetnömum i allri sögu
þeirra.
Þar var um aö ræöa kringum-
stæöur, sem Vietnam-Kín-
verjarnir réöu litlu ef nokkru um
aö skapa, en aö þvi spyrja ekki
ráöamenn i Hanoi ogkannski ekki
vfetnamskur almenningur held-
ur. Og þótt umræddar ásakanir á
hendur Vietnam-Kinverjunum
hafi efalaust viö talsverö rök aö
styöjast, segir sig sjálft aö þau
duga skammt sem afsökun fyrir
aö stuöla aö fjöldaflótta, sem
leiöir af sér þær stórfelldu hörm-
ungar er yfir flóttafólkiö frá Viet-
nam ganga. Vesturlandamenn
standa ekki vel aö vigi til þess aö
álasa Vietnömum, eftir aö hafa I
þijátiu ára striöi gert sitt besta til
þessaðleggja land þeirra I auön.
Afleiöingar þeirrar tortimingar
eru skýring á mörgu eöa flestu,
sem gerist I Vietnam I dag, en
gilda aö sjáflsögðu ekki sem rétt-
læting á hrottaskap eöa ofsóknum
af þvi tagi, sem hér um ræðir.
dþ.
ÚTBOÐ
Raufarhafnarhreppur óskar eftir tilboð-
um i jarðvinnslu og niðurlögn pipu vegna
aðvQÍtuæðar fyrir vatnsveitu hreppsins.
Aðveituæðin er um 7000 m löng
Verkinu skal lokið 15. okt. 1979.
Útboðsgögn verða afhent á skrifstofu
Raufarhafnarhrepps og á verkfræðistofu
Stefáns ólafssonar h.f. Suðurlandsbraut 4
Reykjavik, gegn 10.000 kr skilatryggingu.
Tilboðum skal skila til sömu aðila eigi
siðar en mánudaginn 16. júli kl. 11.