Þjóðviljinn - 03.02.1988, Side 5

Þjóðviljinn - 03.02.1988, Side 5
VIÐHORF Sameinuð sigrum við Ég hef löngum talið að það væri sérhverjum málstað til fram- dráttar að berjast fyrir honum á sem flestum sviðum þjóðlífsins. Barátta herstöðvaandstæðinga fyrir hlutlausu og herlausu landi er þar engin undantekning. Ég tel mikilvægt að baráttan sé háð bæði utan og innan þings. Þetta kann þér, lesandi góður, að þykja svo sjálfsagður hlutur að þú hugsar kannski með þér: „Er nú komið rutl á hann Guðmund". Nei, því miður viðist full ástæða til að setja á blað svo sjálfsagða hluti. Einn félagi okkar í Samtökum herstöðvaandstæðinga lýsir nefnilega í þessu blaði þann 29. janúar yfir feginleik sínum að nú skuli forystumenn Alþýðubanda- lagsins hafa afhjúpað raunveru- lega stefnu sína í herstöðvamál- inu og tekst að gera formann flokksins, Ólaf Ragnar Gríms- son, að fylgismanni hersetu hér- lendis. Væri svo og fallist menn á þá skoðum sem ég set fram í upp- hafi máls míns, þá getur það tæp- ast verið nokkrum herstöðva- andstæðingi fagnaðarefni ef eini flokkurinn á þingi sem hefur bar- áttuna gegn herstöðvum hér- lendis og aðild að NATO á stefnuskrá sinni sé horfinn frá þeirri stefnu. Hins vegar væri það okkur í Samtökum herstöðva- andstæðinga tilefni til fagnaðar ef fleiri flokkar á þingi tækju upp þessa stefnu. Við vitum að við eigum samherja a.m.k. í þing- flokkum Framsóknarflokksins og Kvennalistans, þó að það skili sér lítt í stefnu hins fyrrnefnda vegna sterkra ítaka hermangsafla og sá síðarnefndi eigi óhægt um vik að stíga skrefið til fulls með okkur vegna þess að hann er að reyna að sameina allar konur um Guðmundur Georgsson skrifar jafnréttismál. Við hljótum hins vegar að fagna því að á þingi hafa allir þingmenn Kvennalistan ver- ið samstíga þingmönnum Al- þýðubandalagsins í skrefum sem að mínu mati geta fært okkur í átt að lokatakmarkinu (gleymi ég þingmönnum einhverra annarra flokka bið ég forláts, það er ekki viljandi). stæðinga ástæðu til að ætla að nú sé úti um þá baráttu innanþings? Hefur eitthvað það komið fram í orðum forystumanna Alþýðu- bandalagsins sem gefur okkur ástæðu til að halda að þeir Svavar Gestsson og Ólafur Ragnar Grímsson vilji hafa hér her og að við séum áfram í hernaðarbanda- lagi? Ég hafði nú lesið viðtalið við að ná samstöðu um þá áfanga við flokka sem kunni að hafa aðra afstöðu til NATO. Þeim á Vik- unni hefur hins vegar tekist að klína á handlegg Ólafs Ragnars á forsíðumynd orðunum: ísland úr NATO ... úrelt slagorð, og gefa þannig ranglega í skyn að þetta sé hans skoðun. Þess má geta að við í Sam- „Það skiptir miklu að herstöðvaandstœðingar, hvortsemþeir heyja baráttu sína utan þings eða innan, og hvaðaflokki semþeirfylgja, vinni af heilindum að sameiginlegu markmiði og forðist að sá tortryggni. “ Auk Sigríðar Kristinsdóttur, sem hér hefur verið vitnað í, hafa þrír aðrir félagar mínir í Sam- tökum herstöðvaandstæðinga séð sig kúna til að leggja orð í belg. Þeim Birnu Þórðardóttur, Þorgrími Starra og Jóni Torfasyni var hins vegar enginn fögnuður í hug en töldu ástæðu til að brýna herstöðvaandstæðinga, bæði okkur sem erum utan Alþýðu- bandalagsins og ekki hvað síst þá sem eru innan þess. Sú brýnsla var, eins og vænta mátti, hressi- leg og tæpitungulaus og umfram allt þörf, því að aldrei erum við of oft eggjuð til dáða. Og þá kemur að lykilspurning- um. Höfum við sem stöndum í utanþingsbaráttu herstöðvaand- Svavar, og raunar einnig áramót- aviðtal við Ólaf Ragnar í Þjóð- viljanum, og gladdist í hjarta mínu við að sjá að þeir virtust sammála um það að þróun í al- þjóðamálum hafi orðið sú að ekki væri aðeins baráttan fyrir her- lausu og hlutlausu landi brýnni en nokkru sinni heldur „skapi hún okkur nýja möguleika á því að losna við erlendan her úr landinu og koma okkur úr viðjum hern- aðarbandalaga," svo að vitnað sé í viðtalið við Ólaf Ragnar. í Vik- uviðtalinu leggur hann meginá- herslu á að þeir alþýðubandalags- menn verði að skilgreina betur skref eða áfanga að lokatakmark- inu sem sé óbreytt, þ.e. ísland úr NATO og herinn burt, og reyna tökum herstöðvaandstæðinga erum ekki eins hreinlífir og Ólafur Gíslason (Þjóðviljinn 8. jan. sl.) virðist halda í fáfræði sinni. Við höfum samvinnu við fólk sem ekki er okkur sammála í afstöðunni til hers og NATO um margvíslegar aðgerðir sem við túlkum sem skref í átt til friðar. Og þó það kunni að vera hæpið fyrir mann í minni stöðu að mæla með lauslæti á þessum síðustu og verstu tímum, þá er ég og hef ver- ið samþykkur þessu lauslæti okk- ar herstöðvaandstæðinga. 1 stað þess að víkja Svavari Gestssyni og Ólafi Ragnari Grímssyni úr samtökum okkar, sem væri rök- rétt ef við föllumst á ályktanir Sigríðar Kristinsdóttur, ættum við að dást að Svavari fyrir að reyna að sá frækornum friðar í svo grýttan jarðveg sem sjólið- sforingjaskóli í Newport hlýtur að vera. Jafnframt ættum við að fagna því að hafa innan okkar vé- banda Ólaf Ragnar Grímsson, sem hefur verið í fararbroddi þingmannanefndar sem átti mestan þátt í að koma á því ef- tirlitskerfi sem talið er vera einn meginávinningur samnings Gor- basjofs og Reagans um meðaldr- ægar eldflaugar. \Mér sýnist að misskilninginn, sem komið hefur fram, megi fyrst og fremst rekja til fyrirsagna og túlkunar blaðamanna á orðum forystumanna Alþýðubandalags- ins. Við herstöðvaandstæðingar getum ekki leyft okkur þau vinnubrögð önnum kafins frétta- manns við ríkisútvarp í leit að æsifrétt að lesa bara fyrirsagnir og forsíður eins og sá virðist hafa gert sem sá ástæðu til að hringja í Ólaf Ragnar Grímsson til Stokk- hólms vegna „stefnubreytingar“ Alþýðubandalagsins. Það er of mikið í húfi. Það skiptir miklu að her- stöðvaandstæðingar, hvort sem þeir heyja baráttu sína innan þings eða utan og hvaða flokki sem þeir fylgja, vinni af hei- lindum að sameiginlegu mark- miði og forðist að sá tortryggni, slíkt er aðeins vatn á myllu and- stæðinga okkar. Þvi aðeins með samstilltu átaki og baráttu á sem flestum sviðum þjóðfélagsins náum við því markmiði okkar að ísland verði hlutlaust land. Guðmundur Georgsson er læknir og einn af forystu- mönnum Samtaka herstöðva- andstæðinga. Hver bjargi sínu skinni Er auðvaldsskipulagið loksins brostið á? Eins og margir af lesendum Þjóð- viljans tók ég á árum áður þátt í leshringjum róttæklinga og las þá hrafl úrverkum Karls Marx og fleiri ágætra manna. Framsókn- aruppeldið geröi það þó að verk- um að ég tók mörgum af kenn- ingum marxismans með sterkum fyrin/ara, og fannst þær ekki geta átt við íslenska þjóðfélaaið Þróun í átt til sívaxandi stétta- skiptingar og arðráns gat ekki átt við í okkar velferðarþjóðfélagi. Hér á íslandi hafði alþýðan sterka valdastöðu, t.d. í gegnum verkalýðshreyfinguna, sam- vinnuhreyfinguna og stjórnmála- flokkana. Af sömu ástæðu trúði ég ekki á kenninguna um að ríkis- valdið væri nánast verkfæri auðstéttarinnar í okkar lýðræðis- þjóðfélagi. Ríkisvaldið var að mínu áliti þvert á móti, - lýðræð- islegt vald sem í flestum tilfellum leitaðist við að tryggja réttláta skiptingu gæðanna í samfélaginu. Jafnvel taldi ég, að í landinu væri engin raunveruleg auðvalds- stétt, þar sem fjármagnið væri að mestu leyti undir lýðræðislegri forsjá í opinberum sjóðum og rík- isbönkum. Allir þegnar þjóðfél- agsins legðu svo sitt af mörkum til sameiginlegra þarfa með því að greiða skatta, hver eftir sinni getu. Einar Eyþórsson skrifar ísland, auðvaldsparadís? Kannski hef ég alltaf haft rangt fyrir mér í þessum efnum. En hvað um það, núna síðustu árin þykist ég hafa séð ýmislegt sem sjóðir og ríkisbankar standa uppi févana, meðan verðbréfamark- aðir og ávöxtunarfélög ýmiss konar draga fjármagnið til sín í skjóli ótrúlega hagstæðra ávöxt- unarmöguleika. Landsbyggðinni bregður illi- ast, á húsnæðismarkaðnum. Arðsamasta atvinnugrein á ís- landi er nefnilega að féfletta ung- ar barnafjölskyldur, sem ekki eiga annarra ícosta völ en að kaupa sér þak yfir höfuðið. Þeir sem eiga peninga gera því vitur- „Það sem hefurþó valdið mér hvað mestum heilabrotum upp á síðkastið er hvað málsvar- ar alþýðunnar, verkalýðsflokkarnir tveir og sjálf verkalýðshreyfingin, hafa tekið þessu öllu með miklu jafnaðargeði. “ bendir til þess að spádómar Karls gamla Marx hafi ekki verið svo fjarri lagi þrátt fyrir allt. ísland er orðið hreinræktaðra auðvalds- þjóðfélag en áður, og skýringin er líklega sú, að pólitísk öfl sem aðhyllast frelsi fjármagnsins hafa smám saman náð undirtökunum í þjóðfélaginu og leyst úr læðingi nýja auðstétt. Fjármagnið lætur ekki lengur að stjórn, ríkiskassinn, opinberir lega við þetta, því þar hafði út- gerð og fiskvinnsla vanist því að fá sitt fjármagn á neikvæðum vöxtum eftir fyrirgreiðsluleið- inni. Fiskvinnslan úti um landið skilar ekki þvflíkum ágóða að hún geti nýtt sér hinn nýja, frjálsa peningamarkað. Aftur á móti leitar hið frjálsa fjármagn þangað sem afraksturinn er mestur, og það er, þótt undarlegt megi virð- legast í að fjárfesta í þessari atvinnugrein, þá eru mögu- leikarnir bestir á að vaxtatekj- umar nægi þeim til framfæris. Sérstaklega kemur sér þá vel að tekjurnar af þessari atvinnu- grein, vaxtatekjurnar, eru und- anþegnar skatti. Island er sem sé orðið nokkurs konar paradís fyrir dugandi fjármálamenn sem hafa vit á að nýta sér möguleikana. Vegna þessa hefur það hvar- flað að mér hvort auðvaldsþjóð- félagið, eins og Marx karlinn lýsti því, sé nú loksins brostið á á ís- landi. Það er að segja þjóðfélag þar sem auðstéttin gengur stöðugt lengra í því að mergsjúga fátæklingana, með dyggri aðstoð ríkisvalds, sem skattpínir þá sem leggja nótt við dag til að hafa upp í okurvextina, en gefur arðræn- ingjunum skattfrelsi. Ríkisvaldið stóð sig vel í þessu hlutverki þeg- ar húsnæðislausar fjölskyldur reyndu að brjótast undan okinu og stofnuðu Búseta-hreyfinguna. Slík ógnun við arðsömustu atvinnugrein landsins var að sjálfsögðu ekki látin líðast. Hvar eru málsvarar alþýðu? Það sem þó hefur valdið mér hvað mestum heilabrotum upp á síðkastið er hvað málsvarar al- þýðunnar, verkalýðsflokkarnir tveir og sjálf verkalýðshreyfing- in, hafa tekið þessu öllu með miklu jafnaðargeði. Að óreyndu hefði mátt halda að misrétti og skarpari skil milli stétta leiddi af sér rammari stétta- baráttu og að menn þjöppuðu sér Framhald á síðu 6 Miðvlkudagur 3. febrúar 1988 ÞJÓÐVILJINN - SÍDA 5

x

Þjóðviljinn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.