Þjóðviljinn - 08.03.1988, Blaðsíða 10

Þjóðviljinn - 08.03.1988, Blaðsíða 10
MYNDLISTA- OG HANDÍÐASKÓLI ÍSLANDS Myndlista- og handíðaskóli íslands auglýsir inn- töku nýrra nemenda fyrir skólaáriö 1988-89. Umsóknareyðublöö íást á skrifstofu skólans Skipholti 1, 105 Reykjavík. Umsóknarfrestur er til 20. apríl 1988. MINNING Vinningstölurnar 5. mars 1988 Heildarvinningsupphæð: 4.794.282,- 1. vinningur var kr. 2.401.762,- Aðeins einn þátttakandi var með fimm réttar tölur. 2. vinningur var kr. 718.848,- og skiptist hann á 256 vinningshafa, kr. 2.808,- á mann. 3. vinningur var kr. 1.673,672,- og skiptist á 6776 vinningshafa, sem fá 247 krónur hver. Upplýsingasími: 685111. Upplýsingasími: 685111 Tæknimaður Bæjarverkfræðingurinn í Hafnarfirði óskar að ráða tæknimann nú þegar. Upplýsingar um starfið veitir starfsmannastjóri Hafnarfjarðar. Umsóknum sé skilað fyrir 14. þessa mánaðar. Bæjarverkfræðingur Alúðarþakkir fyrir auðsýnda samúð, hjálp og vináttu við andlát og útför föður míns og tengdaföður, afa okkar og langafa, Guðmundar Jónssonar frá Borgarhöfn Þökkum einnig hlýhug honum sýndan á liðnum árum. Guð blessi ykkur öll. Sigríöur H. Guðmundsdóttir Ari Jónsson Einar Sigurbergur Arason Aðalgeir Arason Margrét Þorbj. Þorsteinsd. Guðm. Jóh. Arason Anna Hólmf. Yates Jón Guðni Arason Aðalheiður Ó. Sigfúsdóttir Pétur Ólafur Aðalgeirsson vaia Sigríður Guðmundsdóttir Ari Hlynur Guðmundsson Rögnvaldur Guðmundsson Ari Jónsson Adam Jónsson Viðar Pétursson fæddur 24. nóvember 1908 - dáinn 8. febrúar 1988 Þann 8. febrúar síðastliðinn andaðist Viðar Pétursson læknir á Borgarspítalanum eftir langt og erfitt sjúkdómsstríð. Með honum er genginn maður gleðinnar, vin- margur og vinsæll. Viðar fæddist í Reykjavík, sonur hjónanna Péturs Zophón- íassonar ættfræðings og Guðrún- ar Jónsdóttur, sem bæði voru virtir borgarar í Rey kj avík, þekkt fyrir félagsmálastörf, ekki síst störf í þágu góðtemplarareglunn- ar. Viðar ólst upp í glaðsinna syst- kinahópi, 10 börn þeirra hjóna náðu fullorðinsaldri. Sum systkinanna dvöldu þó langdvöl- um hjá móðurfólki sínu í Norður- Þingeyjarsýslu. Þaðan átti Viðar ljúfar æskuminningar og alla tíð mat hann mrtðurfólk sitt á Mel- rakkasléttu mikils og bar sérstaka virðingu fyrir þvf mannlífi á Slétt- unni sem þá var. Að loknu stúdentsprófi hóf Viðar nám í læknisfræði og lauk því árið 1935. Á skóla- og stúd- entsárum tók Viðar virkan þátt í félags- og skemmtanalífi bæjar- ins, enda hvarvetna eftirsóttur, þar sem menn réðu ráðum sínum eða gerðu sér dagamun, því hon- um fylgdi jafnan gleði og hressi- legt viðmót. Á þessum árum starfaði hann í ýmsum félagasamtökum, t.d. um hríð hjá Leikfélagi Reykjavíkur, í Taflfélaginu og í söngfélögum, því hann var söngvinn og hafði góða söngródd. Fylgdi sónggleð- in honum alla tíð. Um skeið vann Viðar sem stað- gengill héraðslækna á ýmsum stöðum. Kynntist hann þá vel erf- iðri starfsaðstöðu héraðslækna, þar sem dugnaður, þrek og kjark- ur skiptu oft á tíðum ekki minna máli fyrir giftusamleg málalok heldur en staðgóð læknisþekk- ing. Alla tíð dáðist Viðar mikið að eiginkonum héraðslæknanna, sem öllu stjórnuðu heima og heiman og leiðbeindu og studdu lítt reynda og unga staðgengla í starfí. Minntist hann oft þessara dugmiklu kvenna þakklátum huga, og hélt vináttu og tryggð við þær meðan ævin entist. Á stúdentsárum sínum eignað- ist Viðar dóttur með Önnu Mar- gréti Halldórsdóttur læknis Stef- ánssonar. Er það Véný, nú hús- móðir hér í Reykjavík. Árið 1937 hélt Viðar til Dan- merkur og hóf þar sérnám í tauga- og geðlækningum. Vann hann um árabil við ýmis sjúkra- hús þar í landi þar sem geðsjúk- lingar voru vistaðir. Hafði hann ríka samúð með því ólánssama fólki sem þar dvaldi og þótti þol- inmóður og laginn að fást við þá sjúklinga sem erfiðir voru. Heimsstyrjöldin olli umróti á högum íslendinga sem dvöldu í Danmörku við störf og nám og breytti áformum margra vegna þeirrar óvissu, sem þá ríkti á öllum sviðum. Af ýmsum ástæð- um brá Viðar þá á það ráð að gerast tannlæknir. Lauk hann námi við Tannlæknaháskólann í Kaupmannahöfn árið 1942. Upp frá því voru tannlækningar aðal- starf hans. Árið 1939 gekk Viðar að eiga mikilhæfa konu, Grethe Laursen, hjúkrunarfræðing. Þau eignuðust tvo syni, Vatnar, arki- tekt í Reykjavík, og Örn, auglýs- ingateiknara, búsettan í Dan- mörku. Viðar naut stuðnings og velvildar tengdafólks síns í Dan- mörku og hélt tryggð við það alla tíð. Grethe og Viðar slitu sam- vistum. Þegar Viðar kom heim til ís- lands að lokinni styrjöldinni árið 1945 var hér mikill og tilfinnan- legur skortur á tannlæknaþjón- ustu. Þeir fáu tannlæknar, sem þá störfuðu, höfðu hvergi nærri undan, og þurftu sjúklingar oft að bíða vikum, jafnvel mánuðum saman eftir að fá gert við tennur eða aðra þjónustu. í þessu mikla annrfki hjá tannlæknum bæjarins fékk Viðar fljótt orð fyrir að vera viðbragðsfljótur og greiðvikinn í starfi. Hélst það orðspor alla tíð meðan hann sinnti tannlæknis- störfum. Sérstaka alúð sýndi hann ávallt börnum og gömlu fólki sem til hans leitaði. Árið 1948 kvæntist Viðar síðari konu sinni, Ellen, dóttur Peters Knutsens, jóskrar ættar, stjórn- samri dugnaðarkonu. Bjó hún bónda sínum fallegt heimili þar sem einstök gestrisni og glaðlegt viðmót réð ríkjum. Viðar Pétursson átti sér alla tíð mörg áhugamál, ef til vill of mörg. Áberandi þáttur í skap- höfn hans var rík samúð með þeim sem stóðu höllum fæti í lífs- baráttunni, eða áttu af öðrum ástæðum í erfiðleikum. Mótaði þessi þáttur mjög lífsskoðun hans alla tíð. Sama máli gegndi um viðhorf hans gagnvart dýrum, þar mátti hann ekkert aumt sjá. Lífsgleði var annar áberandi þáttur í skapgerð hans. Hvar- vetna þar sem Viðar kom var hann hrókur alls fagnaðar og hressilegt og glatt viðmót entist honum til æviloka. Þetta kom líka fram í leik ýmiss konar, þar sem hann var áhugasamur og vel liðtækur þátttakandi, t.d. í spila- og skákkeppni og laxveiði, sem hann stundaði af mikilli íþrótt. í fjólmörg sumur, í lok sólmán- aðar, lagði lítill samvalinn hópur vina leið sína á vit óbyggða lands- ins í nokkurra daga ferðalag. Stundum voru þessi hestaferða- lög erfið fyrir nokkuð þungfæran mann ef misjöfn voru veður, en dugnaður Viðars í þessum ferð- um, glaðværð hans og hjálpsemi brást aldrei. í endurminningum frá þessum dýrlegu óbyggðaferðum bregður mynd Viðars oftast fyrir í hugan- um og jafnan fannst mér þá að um hann léki sólskin. Nú hefur Viðar Pétursson lagt upp í sína hinstu för. Við gamlir ferðafélagar biðjum honum blessunar og fararheilla. Ellen, sem dugði honum best þegar hann þurfti þess mest, börnum hans og öðrum þeim, sem nú eiga um sárt að binda, sendi ég innilegar samúðarkveðj- ur. Páll A. Pálsson Fallinn er í valinn frændi minn og góður vinur, Viðar Pétursson tannlæknir, sem var einstaklega hugljúfur og traustur samferða- maður, en drengskapur og hrein- lyndi voru hans aðalsmerki. Kynni okkar voru orðin löng, því faðir hans, Pétur Zophónías- son ættfræðingur, sem var á sín- um tíma mikill heimagangur í húsum Sturlubræðra við Laufás- veg, réð ungan son sinn, Viðar, sem vikadreng til foreldra minna að Laxfossi í Stafholtstungum, en þar dvöldust þau árlega nokkra sumarmánuði. Sú vera hans þar í sveit varð til þess, að hann hélt ævinlega nánu sambandi við for- eldra mína og okkur systkinin. Þarna komst hann í kynni við ánægulegt útilíf, laxveiðar og hestamennsku, sem hann lagði sjálfur mikla stund á síðar á lífs- leiðinni. Á skólaárum sínum hafði Viðar aðsetur á Laufásvegi 51 hjá Sturlu, föðurbróður mínum, og héldust því áfram náin tengsl hans við þá bræður og heimilis- fólkið í húsum þeirra. Seinna, þegar Viðar var orðinn Iæknir og tannlæknir hér í Reykjavík, urðu ýmsir í fjölskyldunni aðnjótandi kunnáttu hans í þeim fræðum og urðu við það broshýrari og bratt- ari og sérstaklega lífsglaðari vegna uppörvandi viðmóts lækn- isins, eins og allir þeir mörgu komust í kynni við, er þurftu að leita til hans. Viðar var alinn upp í stórum systkinahópi, þar sem oft var glatt á hjalla og glímt við huglæg viðfangsefni. Spilamennska var honum í blóð borin og var hann sérlega eftirsóttur félagi £ þeirri glímu, enda var hann af ætt lands- kunnra spilamanna og skáksnillinga og sjálfur alltaf hrókur alls fagnaðar þar sem hann gekk til leiks eða kom á mannamót. Ungur tók hann þátt í leiksýn- ingum og lék þá glæsimenni og kvennagull, því hann hafði bæði útlit og söngrödd, sem hæfði því hlutverki. Hin ljúfa, þróttmikla rödd brást heldur ekki þótt aídur- inn færðist yfir og hljomaði jafn viðkunnanlega, hvort heldur sungnir voru gluntar í glæstum sölum eða raulað í ferðatjaldi á heiðum uppi. Ferðalög á hestum voru hon- um mikið hjartans mál. Hann var hvetjandi þess, að dálítill hópur frænda og vina ferðaðist um fjóll- in blá og fór um tuttugu ára skeið þvert og endilangt um landið á hrossum til þess að njóta stór- brotinnar fegurðar á hálendi ís- lands. Þótt hann væri stundum svo- lítið þungur á fæti var lundin svo létt, að eyðisandar og úfin hraun urðu auðveld yfirferðar í sam- fylgd hans. Eftir stranga ferð þótti honum eftirsóknarvert að fá ærlegan matarbita og hressingu í tjaldstað og kætast þar við söng og kveðskap. Ein af lystisemdum Viðars var að dveljast við laxveiðar ein- hvern híuta sumars til að njóta útivistar og gleðjast í vinahópi. Við þær aðstæður kemur glöggt í ljós innra eðli manna og hæ- verska, sé hún fyrir hendi. Þótt Viðar gæti verið ýtinn og fylginn sér, var hann sérlega nærgætinn og tillitssamur veiðifélagi og jafn- framt lunkinn við að f á þann silfr- aða sem aðra á sitt band. Viðar og Ellen eiginkona hans hafa verið einstaklega mann- blendin og átt mikinn sæg vina um allt land. Hefur verið að- dáunarvert hve mikla alúð þau hafa getað sýnt þessum stóra kunningjaskara. Best hefur þetta komið fram í sérstakri umönnum við margt fullorðið fólk, sem þeim hefur tekist að huga að með nærgætni. Fjölmennur hópur kunningja og ættmenna saknar nú góðs og trausts vinar, og við Sigrún vott- um ástvinum Viðars dýpstu sam- úð. Sturla Fríðiksson 14 SfÐA - WÓÐVIUINN Þrlðjudagur 8. mars 1988

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.