Þjóðviljinn - 12.06.1988, Blaðsíða 13

Þjóðviljinn - 12.06.1988, Blaðsíða 13
EYLANDSPÓSTÖRINN Já, já, ég veit vel að Megas gaf út „Loftmynd" en hann er nú samt kominn aftur á kreik með nýja plötu sem heitir „Höfuðlausnir". Platan er nokkuð rökrétt fram- hald „Loftmyndar" þó að hún sé að mörgu leyti ólík, t.d. er hljóð- gerflanotkun Hilmars Arnar ekki lík neinu öðru sem ég hef heyrt í íslensku poppi og hljóðgerflan- otkun hans er heldur ekkert venjuleg. Beitingu hans á þessu hljóðfæri svipar á engan hátt til hinnar hefðbundnu íslensku sveitaballastemmningar eins og nú tíðkast meðal samlanda minna, heldur ræður smekkvísin ferðinni allan tímann og útkoman verður sú að ný vídd skapast í tónlistinni. Hilmar Örn fer held- ur ekki troðnar slóðir í hljóð- blönduninni og þess vegna gæti sumum brugðið í fyrstu, því út- koman er vægast sagt óvenjuleg innan um hinar hefðbundnu og stöðnuðu hljóðblandanir sem oftast hefur verið notast við við gerð íslenskra hljómplatna. Hilmar er einnig smekklegur hljóðfæraleikari, en hann leikur bæði á trommur, bassa og hljóð- gerfla á plötunni. En ég má náttúrlega ekki gleyma Megasi sjálfum sem þrátt fyrir allt er höfuðið á bak við tónl- istarsköpunina á plötunni. Lag- asmíðarnar á „Höfuðlausnum" eru vandaðri og sterkari en á tveimur síðustu plötum kappans og hráar útsetningar eru vel til þess fallnar að koma lögunum óbrengluðum til skila. Textasmíð hans er, eins og oft áður, háðsk og hnyttin þar sem Megas yrkir um ýmsa þá sem litnir eru horn- auga af þjóðfélaginu. Hann hefur tekið þann pól í hæðina að klæm- ast svolítið í textum sínum og er textinn við lagið „Álafossúlpan" eitt skemmtilegasta dæmið um það á „Höfuðlausnum". Einnig finnst mér rödd Megasar njóta sín betur á þessari plötu en fyrri plötum hans, hvort sem það er snilldarlegri hljóðblöndun Hilm- ars að þakka eða beitingu Megas- ar sjálfs á rödd sinni. Og svo eru það söngkonurnar sem eru hvorki fleiri né færri en þrjár talsins og verður það að teljast nokkuð óvenjulegt a.m.k. hjá íslenskum tónlistarmanni. Söngur þeirra er látinn flakka óheflaður í stað þess að hafa eitthvert fagmannlegt bakradda- band eins og nú er í tísku, og finnst mér þessi notkun á stúlk- unum sem fylling vera ein sú skemmtilegasta sem ég hef heyrt á íslenskri plötu. Þegar upp er staðið er „Höfuð- lausnir" óvenjuleg og eftirminni- leg plata sem er án efa sú besta sem komið hefur frá meistara Magnúsi í langan tíma. Ég meina kommón! Prefab Sprout er hljómsveit sem hefur heldur betur hitt naglann á popphöfuð lands- manna undanfarnar vikur, með nýjustu plötu sinni, „From Langley ParkTo Memphis". Árið 1985 gáfu þau út plötuna „Steve McQu- een" sem naut einnig verð- skuldaðra vinsælda hér heima, en sama ár tók sveitin upp aðra plötu sem átti að heita „Protest Songs" (Mót- mælasöngvar). Skífa þessi fékk reyndar aldrei litið dags- ins Ijós vegna ágreinings milli hljómsveitarmeðlima og út- gefenda um hvernig standa ætti að útgáfunni. Ritstjórar Eylandspóstsins fóru á stúf- ana í fyrrasumar og brugðu sér til Lundúna í þeirri von að komast yf ir eitthvað af þess- um upptökum, og viti menn, við fundum eitt eintak og ætla ég að fara fáum orðum um mikil gæði þessarar plötu. Fyrsta lagið á „Protest Songs" heitir, „The World Awake" (Ó, þú vakandi heimur) og er mjög einfalt lag þar sem sami trommu- takturinn gengur í gegn um verk- ið og ef ég á að reyna að vera hreinskilinn þá fannst mér það ekki mjög grípandi við fyrstu hlustun. En eins og reyndar öll platan, þá venst það mjög vel með tímanum og eftir u.þ.b. 20- 30 hlustanir verður niðurstaðan sú að „The World Awake" stend- ur framar flestum lögum á þeirra ný justu plötu „From Langley...". I rökréttu framhaldi af fyrsta laginu kemur lagið „Wicked Things" (Ljótir hlutir) sem er í nokkuð svipuðum dúr og það fyrsta en þó heldur melódískara og áheyrilegra í fyrstu. Texti lags- ins fjallar um ýmsa kvilla sem vilja hrjá nútímasamfélög og held ég að innihaldi textans séu gerð nokkuð góð skil í þessari tilvitn- un: „What could make a girl be- lieve the wicked things she sees?". Þriðja lagið heitir „Horse Chimes" (Hrossahljómur) og er að mínu mati eitt af bestu lögum plötunnar. Lagasmíðinni svipar til þeirra laga sem voru á „Steve McQueen", róleg og ljúf popp- melódía með texta í súrealískari kantinum sem er samt fullur af gullkornum, en þau hafa sett nokkurn svip á textagerð Paddy McAloon: „Beauty can't be be- auty till it's dying. And I think 1*11. die unless I kiss you, please don't murder me". (Fegurð getur ekki verið fegurð þar til hún andast. Og ég held ég bara deyi nema ég kyssi þig, vildirðu vera svo væn að myrða mig ekki?). Fjórða lagið er svo hið fræga lag „Dublin", sem að sögn Mc- Aloon hefði gert „Steve McQue- en" að meistaraverki ef það hefði fengið að vera á plötunni. Kassa- gítarinn er eina hljóðfærið sem notast er við í laginu, enda er texti þess aðalatriðið, en í honum rýnir McAloon gagnrýnum augum á ástandið á írlandi í dag. „Tiffany's" er létt djassað djammlag sem er mjög óvenju- legt af Prefab Sprout að vera og í laginu má heyra Paddy taka eitt af sínum sjaldgæfu gítarsólóum, sem drukknuðu í hljóðgerflum við upptökur á síðustu plötu þeirra. Síðasta lagið á fyrri hlið er lag sem nefnist „Talking Scarlet", fremur ljúft popplag þar sem melódían situr í fyrirrúmi. í text- anum fjallar McAloon um átta- villtan ástfanginn pilt, á þann háðska og mannlega hátt sem einkennt hefur margar textas- míðar hans. Seinni hliðin á „Protest Songs" hefst á lagi sem heitir, „Till The Cows Come Home" (Þangað til beljurnar koma heim). Rólegt lag þar sem hljómborðið leikur eitt aðalhlutverkið. Þetta er samt ekki neitt ofnotað svuntuþeysis væl, heldur er hljómborðið notað eins og pfanó sem mér finnst mun skemmtilegra hljóðfæri en hljóð- gerfill. „There'll Be No Stampede On The Perly Gates" (Það verður ekkert stampað á perlugötunum, a.m.k. ekki meðan það er svona heitt) er næsta lag, ljúft og fallegt vöggulag sem inniheldur einn skemmtilegasta texta sem þessi plata hefur að geyma: „Feel the sun upon your back, someone somewhere wants to steal it. Pray each night you'll catch the thief, but, while you sleep he comes and takes it. Does that make you tkink, little girl?" „Cars And Girls" (Stelpur og bflar) er næst á dagskrá. Já, þessi margtuggði smellur átti upphaf- lega að vera á þessari plötu, en þar sem hún fékkst ekki útgefin var laginu skellt á nýju plötuna. Málið er bara það að í millitíðinni hefur Paddy McAloon fram- kvæmt eina sorglegustu eyðilegg- ingu á eigin lagi sem ég hef nokk- urn tímann heyrt. Hann gerði sér lítið fyrir og breytti einu besta rokklagi sínu yfir í náttúrulaust og yfirborðskennt hljóðgerfla- popp til þess eins að þóknast al- múganum. Og það sem verra er, honum tókst ætlunarverk sitt, þ.e.a.s. að afla sér ódýrra vin- sælda á kostnað tónlistarinnar. Fjórða lagið á hlið tvö er „Re- bel Land" (Óeirðaland), ágætis rokkari þar sem Paddy lætur ljós sitt skína í skemmtilega villtu gít- arsólói og hikar hann ekki við að píla hæstu tóna gítarsins til fulls. Lokalagið er svo „Real Life (Just around the corner)" (Al- vöru líf (Bara rétt handan við hornið)) sem Prefab Sprout að- dáendur ættu kannski að kannast við, því það hefur áður litið dags- ins ljós á smáskífu sem tónlistar- blaðið NME gaf kaupendum sín- um árið 1985. Frekar hlutlaust popplag sem er ekki sambærilegt við önnur lög plötunnar. Það sem helst einkennir „Prot- est Songs" er meiri og rokkaðri notkun á gítar en nokkurntíma fyrr eða eða síðar hjá Prefab. Éinnig er piatan hrárri en önnur verk sveitarinnar og að mínu mati mun betri en þeirra nýjasta afurð, „From Langley Park To Memphis". Ég ætla að ljúka þess- ari stuttu yfirferð á viðeigandi til- vitnun í texta Paddy's McAloons, „Tiffany's": „Fd like to sing my songs for you, but, I don't know if I can" (Ég vildi gjarnan leika lög mín fyrir ykkur en ég veit bara ekki hvort ég fæ það) Sunnudagur 12. júní 1988 ÞJÓÐVILJINN - SÍÐA 13

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.