Dagblaðið Vísir - DV - 27.05.1997, Síða 10

10
ÞRIÐJUDAGUR 27. MAÍ 1997
Spurningin
Ert þú búin/n að fá þér sum-
arfötin?
Bjöm Hrafnkelsson nemi: Nei, ég
á eftir að kíkja á þau.
Margrét Þórðardóttir nemi: Já,
alveg tilbúin í sumarið.
Sandra Kjartansdóttir nemi: Já,
ég var að kaupa þau.
Bryndís ísfold Hlöðversdóttir
nemi: Nei, ekki eins og er.
Þóra Brie Pétursdóttir nemi: Nei,
en fæ mér þau þegar ég fæ útborg-
að.
Valgerður Bergþórudóttir Egg-
ertsdóttir nemi: Já, helminginn.
Lesendur____________________
Vestfirðir í verk-
fallsfjötrum
- gætu senn ógnað öðrum landshlutum
Hiti er kominn f málin. - Verkalýösfélögin kynnu að sjá framan í kröfu fólks
um upptöku samninganna.
Magnús Sigurðsson skrifar:
Það hefur verið haft eftir fram-
kvæmdastjóra VSÍ, að launasamn-
ingar hafi verið undirritaðir og
ekki verði aftur snúið í þeim mál-
um að þessu sinni. Það er rétt hjá
framkvæmdastjóra VSÍ. Hitt er líka
jafn rétt sem forseti Alþýðusam-
bands Vestfjarða heldur fram, að
síðustu kjarasamningar sem skrifað
var undir af forsvarsmönnum
verkalýðsfélaganna annars staðar
en á Vestfjörðum, voru nánast eng-
ir samningar. Launahækkunin var
lítil sem engin og skattalækkanir
óverulegar. Þessir samningar eru í
ætt við fyrri samninga, löngum
nefndir „þjóðarsáttarsamningar" og
byggðust á fórnarkostnaði laun-
þega.
Launþegar bjuggust því við allt
öðru nú. Þeir bjuggust við að nú
yrði það launafólkiö sem nyti góð-
ærisins sem sagt er að sé við bæjar-
dyrnar. Ekki fyrirtækin eingöngu.
Það var þeim a.m.k. sagt við gerð
síðustu samninga, þjóðarsáttar-
samninganna.
Nú hefur það gerst að forystu-
menn launþegahreyfinganna, all-
flestir, hafa samþykkt nýja samn-
inga sem eru alveg eins og fyrri
samningamir, þeir sem eru kenndir
við þjóðarsáttina. i þrígang hefur
því náðst „þjóðarsátt" um litla
launahækkun til almennings, en úr-
bætur fyrir fyrirtækin, t.d. með af-
námi aðstöðugjalds, skattalækkun-
um og fleiru.
Almenningur bjóst við öðru
núna. Það urðu honum því von-
brigði að ekki náðist samstaða um
meiri kjarabætur. Undir niðri
kraumar reiði.
Það er þetta sem baráttan og þrá-
teflið snýst um á Vestfjörðum. For-
seti Alþýðusambands Vestfjarða
sættir sig ekki við slík málalok.
Margir í launþegastéttunum eru
honum sammála en þora sig ekki að
hræra. Foringjar verkalýðsfélag-
anna hér fyrir sunnan eru sammála
um að láta það ekki sjást að þeir
hafi gert skyssu. Þeir eru því heit-
vondir forseta ASV fyrir að hafa
uppi aðra skoðun. Væntingar fólks
voru þær sömu og Péturs, forseta
ASV. Samþykkt kjarasamninga
Verkamannasambandsins t.d. voru
mistök.
Nú er kominn verulegur hiti í
málin. Vestfirðir eru að visu í verk-
fallsfjötrum, en þeir fjötrar ógna nú
öðrum landshlutum, þ.á.m. Reykja-
vík og öllu atvinnusvæði sunnan-
lands. Svo gæti farið á skömmum
tíma, að fólk krefðist upptöku síð-
ustu samninga og sæst yrði á nýja
samningsgerð, á nótum fyrirtækja-
samninga. Án tilstuðlan verkalýðs-
félaganna.
Of þrongt fyrir rafmagnsstólinn
Jóhannes Ágúst Stefánsson, Há-
túni 12, skrifar:
Ágæti lesandi. Fyrir stuttu var ég
gestur í þætti Eiríks Jónssonar á
Stöð 2. Þar ræddum við það sem
heitast brennur á vörum mínum
þessa dagana: Húsnæðismál. - Þetta
er vissulega ekkert nýtt af nálinni,
en hvað mig og konu mína snertir er
þetta orðið, vægast sagt, svo bráð-
nauðsynlegt að líkja má við martröð.
Við hjónakomin búum í húsi
Sjálfsbjargar í Hátúni 2 hér í borg í
einstaklingsíbúð sem ekki er teikn-
uð meö það fyrir augum að tvær
manneskjur geti með nokkru móti
athafnað sig á heilbrigðan hátt.
Þannig er að ég kynntist minni konu
á síðasta ári, og var ég þá búinn að
búa einn í þessari íbúð. Svo kemur
hún inn í líf mitt og við forum aö
búa saman eins og gengur í þessu
lífi.
Ég tek fram að íbúð þessi var
löngu-löngu orðin alltof lítil fyrir
mig einan. Ekki skánaði ástandið
þegar konan flytur til mín. Sumir
myndu eflaust segja sem svo: Af
hverju eruð þið að standa í sambúð?
Þetta er þó vissulega bamalegt og
um leið heimskulegt, en því miður á
þetta sér stað í þessu velferðarþjóðfé-
lagi Ef velferð skyldi kalla.
Nú er svo komið að ég sem er í
rafmagnshjólastól get ekki meir, svo
ég minnist ekki á konu mína, sem
hefur ekkert pláss til þess að athafna
sig við að hjálpa mér í einu og öllu.
Þetta er farið að herja nokkuð á sál-
artetrið, og það svo að hlátur og
gleði heyrir sögunni til. Aðeins grát-
ur og gnístran tanna þess í stað. Raf-
magnsstóllinn minn er plássfrekur
svo ekki sé minnst á innbú okkar og
er í geymslu hér og þar. - Lesandi
góður; þetta er mikið vandamál og
okkur líður mjög illa. Ef einhver
sem þetta les veit um gott húsnæði
sem myndi henta okkur er það vel
þegið. Myndi sá hinn sami þá
hringja í sima 561-6456.
Eru farsímar hættulausir?
Margir taka miklu ástfóstri viö tæki eins og farsímann.
Þórarinn skrifar:
Ég er einn þeirra sem lengi hef
óttast áhrif farsímanna vegna mik-
illar geislunar sem hefðu skaðleg
áhrif á skynfærin í höfðinu. Nú er
smám saman að koma í ljós, að
þetta er meira en bara orðspor og
ímyndun. Vísindamenn víða um
heim hafa verið að rannsaka áhrif
farsímanna. Allt ber að sama
brunni, rafsegulbylgjur símanna
hitna og ná inn til heilans.
Þótt ekki sé enn vísindalega stað-
fest að þessar bylgjur séu hættuleg-
ar heilsu fólks, segja vísindamenn
að menn skyldu fara hægt í sakim-
ar við notkun farsímans. Það er
með ólíkindum hvað menn taka
miklu ástfóstri við tæki eins og far-
símann. Að hafa hann við eyrað t.d.
á löngum bílferðum og tala og tala
er ekki bara afkáralegt heldur stór-
hættulegt í umferðinni. - Ég skora á
fólk að gjalda varhug við þessum
nýju fjarskiptatækjum á meðan
óvíst er hvort tækin eru fullkom-
Geirfinnsmál
með geisla-
baug?
K.S. skrifar:
Ætla mætti að sumir sakborn-
ingar í svokölluðu Geirfinnsmáli
séu komnir með ímyndaðan
geislabaug og ætli að ná sér niðri
á öllum þeim sem ofsóttu þá á sín-
um tíma og fá bætur fyrir. Furðu-
legt er að þekktur lögmaður skuli
taka að sér að reyna að sakfella
menn sem þá stjómuðu málum.
Sá ágæti lögmaður ætti að vita að
þetta vesalings fólk, aðalpersónur
í Geirfinnsmálinu, höfðu langan
og ljótan afbrotaferil að baki. Að
ekki sé talað um að ljúga upp á
saklausa menn sem vora í gæslu-
varðhaldi langtímum saman. Eng-
inn veit hvort þeir geta gleymt
því eða fyrirgefið. Þeir sem tengd-
ust Geirfinnsmálinu eru ekki
fómarlömb en það eru þeir sem
saklausir sátu í gæsluvarðhaldi.
Hver spáir í
sængur?
Guðrún K. skrifar:
Ég var að heyra um konu sem
„spáir" í sængur fólks og segir
því hvaða eiginleika það hefur og
helstu vankanta sem það þarf að
losa sig við. Þetta er sagt fara
þannig fram að konan kemur í
heimsókn að morgni dags eða síð-
ar áður en búið er um rúmið og
„les“ í hvemig sængin eða sæng-
urnar hafa verið bældar eftir
svefiiinn. Sængumar má ekki
hreyfa eftir að viðkomandi hefur
yfirgefið rúmið til þess að vel sjá-
ist ummerki þau sem viðkomandi
skilur eftir i sænginni. Geti ein-
hver upplýst hvemig megi nálg-
ast þessa konu þá er hann vin-
samlega beðinn aö senda upplýs-
ingar til lesendadálks DV sem lof-
að hefúr að birta upplýsingamar.
Milljónafélagið
í Viðey
Sigurbergur hringdi:
Ég las fróðlega grein eftir Sig-
rúnu Magnúsdóttur i DV um
„Milljónafélagið“ í Viðey. Það er
einkeimandi fyrir ýmsa þekkta
athafhamenn á þessum tima, upp
úr 1900 og eitthvað síðar, að þeir
fóm flestir á hausinn eða misstu
ítök sín. Og það sem meira er, fáir
afkomendur þeirra höfðu bein í
nefinu til að taka upp þráðinn. En
svona er þetta enn í dag hér á
landi. Það er eins og afkomendur
margra ágætra íslenskra frum-
kvöðla í atvinnulífi hafi koðnaö
niður, jafiivel eytt því sem þeir
fengu þó upp í hendurnar fýrir-
hafiiarhtið.
Ofbeldisþjóð-
félagið
Halldór skrifar:
Hér er ríkjandi ofbeldi langt
umfram það sem gerist annars
staðar. Það virðist líka sem of-
beldi ríki í uppeldi bama og ung-
linga. Þetta kemur fram í hegðun
þeirra í skólum og á almannafæri.
Hið opinbera hefur ekki enn hert
viðurlög gegn ofbeldi að neinu
marki. Ekki hefur t.d. verið fjölg-
að í löggæslu að næturlagi eða
stutt við bakið á þeim sem vilja
láta hreinsa götiumar af ribböld-
um og koma þeim sem gerast brot-
legir strax undir lás og slá. Það
eina sem dugir í þessu efhi er að
sýna ofbeldinu hörku en ekki lin-
kind. Svo einfalt er það.
Skjálfti fyrir
Norðlendinga
Sverrir hringdi:
Það var svo sem auðvitað að
Norðlendingar vildu ekki vera
minni en Sunnlendingar. Það á
við í öllum greinum. Nú er búið
að finna út að Norðlendingar geta
alveg eins átt von á stórum jarð-
skjálfta og við hér sunnanlands.
Til „hamingju", Norðlendingar!
Þið emð komnir á skjálftablaðið
með okkur.