Dagblaðið Vísir - DV - 25.08.1998, Síða 16

16
ÞRIÐJUDAGUR 18. ÁGÚST 1998
Kaffidrykkja (slendinga:
Meðheittá
könnunni
Kajfi hefur löngum veríð talið
þjóðardrykkur íslendinga og eru
margir sem ekki lifa af daginn
nema fá sér sopa. Sumir eru
sötrandi kajfi daginn út og
inn og leggja minna upp úr
gæðum en magni en aðrir
eru vandlátir og vilja
einungis gott kajfi.
DV hitti hjónin Guðnýju Guðjónsdóttur og
Guðmund Baldvinsson, eigendur Mokka, og
þrjá aðra íslenska kajfidrykkjumenn.
* kenndum íslendingum
í Iw að drekka espresso og
cappuccino" segja hjónin
Guðný Guðjónsdóttir og Guð-
mundur Baldvinsson. Mokka opn-
aði árið 1958 og er það elsta kaffi-
hús á íslandi sem hefur verið rek-
ið af sömu eigendum frá upphafi.
„Á þessum tíma voru fullt af
kaffihúsum í Reykjavík, Hressó,
Laugavegur 11 o.fl en þessar
ítölsku kaffitegundir höfðu ekki
sést áður hér á landi. íslending-
um fannst þetta svolítið skrýtið
til að byrja með og man ég að fólk
spurði mikið um hvemig á því
stæði að lítill espresso kostaði
jafnmikið og stór venjulegur.
Landinn var þó fljótur að taka
þessa nýjung í sátt og höfúm við
selt ófáa cappuccino og espresso
síðan.
Kaffi hefur löngum verið talið
þjóðardrykkur íslendinga og er
mörgum sem finnst þeir ekki
vera vaknaðir á morgnana fyrr
en þeir eru búnir að fá sér smá-
dreitil. „Það drekka allir kaffi og
hingað á Mokka kemur öll flóra
Hjónin Guðný Guðjónsdóttir og Guðmundur Baldvinsson hafa selt ófáa kaffiboila í gegnum tíðina. Þau stofnuðu
Mokka árið 1958 og voru fyrst til að koma með espresso og cappuccino hingað til lands. DV-mynd E.ÓI.
íslensks mannlífs," segir Guð-
mundur. „Menntaskóla- og há-
skólanemar, listafólk og fólk úr
öllum stigum atvinnulifsins. Á
árum áður vom frú Vigdís Finn-
bogadóttir og herra Ólafur Ragn-
ar Grímsson hér daglegir gestir
og hafa ýmsir frægir stjómmála-
menn eytt ófáum stundum hér
hjá okkur á sínum sokkabandsár-
um.“
„Gallinn við kaffidrykkju ís-
lendinga er að þeir drekka alltof
mikiö kaffi og sérstaklega held ég
að þetta vinnustaðakaffi sé hættu-
legt,“ segir Guðný. „Þegar kaffi er
látið standa lengi, eins og oft er
gert á vinnustöðum, minnka gæð-
in og þaö fer illa með magann í
fólki. Sjálf drekk ég ekki nema
1-2 bolla á dag og þá yfirleitt
þetta „gamla, venjulega" en Guð-
mundur drekkur einn espresso á
dag. Gott kaffi er gleðigjafi og mér
finnst að fólk ætti frekar að
drekka minna af kaffi og þá al-
mennilegu kaffi en vera að
drekka eitthvert sull allan lið-
langan daginn.“ -me
Möndlukaffi
á morgnana
Bergþór Pálsson söngvari
segist vera þessi venju-
legi kaffidrykkjumaður.
„Ég fæ mér yflrleitt virkilega
gott kaffi á morgnana og er
möndlukaffi í miklu uppáhaldi
hjá mér. Á daginn drekk ég
mest Expresso en þegar ég fer
á kaffihús verður Cappuccino
oft fyrir valinu. Ég er enginn
fíkill á kaffi og lifi alveg dag-
inn af án þess að fá mér bolla.
Það er misjafnt hvað ég drekk
mikið af kaffi, stundum drekk
ég ekki neitt en þegar er mikið
að gera drekk ég allt upp í 10
bolla á dag. Ég byrjaði að
drekka kaffi 17-18 ára gamall
en þá drakk ég eingöngu venju-
legt kaffi. Það er ekki fyrr en á
seinni árum sem ég hef farið út
í það að prófa eitthvað nýtt og
spennandi og flnnst mér ósköp
notalegt að setjast niður á
kaffihúsi og fá mér virkilega
gott kaffi.“ -me
Bergþór Pálsson segir að þegar
hann fari á kaffihús verði
Cappuccino oft fyrir valinu.
Algjör lífsnauðsyn
Stefán Pálsson byrjaði að drekka
kaffi 14-15 ára gamall og segist hann
drekka um 2,5 lítra af kaffi á dag.
Stefán Pálsson sagnfræðingur er
maður sem sést sjaldan án kaffi-
bollans. Ég byijaði að drekka
kaffi þegar ég var 14-15 ára gamall og
hef ég innbyrt ansi mikið magn síð-
an.“ Það er engum orðum
aukið því að Stefán segir
blaðamanni að hann drekki
að meðaltali 2,5 lítra af kaffl
á dag. „Kaffi er það fyrsta
sem ég fæ mér þegar ég
vakna á morgnana og það síðasta sem
ég fæ mér áður en ég sofna á kvöldin.
Það er agaleg byijun á degi ef ég upp-
götva að ég hef gleymt að kaupa kaffl
og er ég ótrúlega fljótur að fá frá-
hvarfseinkenni." Stefán segist drekka
kaffi án mjólkur og sykurs því að
þannig njóti kaffið sín best. „Ég er
orðinn vanur því að drekka það kaffl
sem að mér er rétt og er langt frá því
að alltaf sé um eitthvert eðalkaffl að
ræða. Gamalt, þunnt Braga-
kaffl er jú kaffi líka. Þó að
ég sætti mig við hvaða sull
sem er finnst mér gott að fá
stundum almennilegt kaffi
og fer ég þá i Kaffftár eða
aðrar „kaffibúöir" og kaupi mér
reglulega góða blöndu.
KafFi er algjörlega lífsnauðsynlegt
fyrir mig og get ég lofað því að ef ríki
Karíbahafsins færu að setja á okkur
viðskiptabann yrði ég fyrstur manna
til að mæla fyrir því aö við gæfumst
upp.“ -me
Sykur og mjólkurkex
Vigdís Guðbjartsdóttir hús-
móðir byrjaði að drekka
kaffi 10-12 ára. „Þá drakk ég
kafflð með mjólk og mikl-
um sykri og dýfði mjólk-
urkexinu út í kaffið,"
segir Vigdís. „Þetta
fannst mér voðalega
gott. Mér flnnst enn þá
mjög gott að fá al-
mennilegt kaffi en ég
sleppi frekar að fá
mér kaffibolla en að
drekka eitthvert sull.
Heima drekk ég rautt BKI-kaffi eða
Gull en einstaka sinnum fæ ég mér
einn sterkan espresso. Ég fer annað
slagið á kaffihús og fæ mér
cappuccino eða Swiss Mocca sem
mér finnst afar ljúffengt.
Það er mjög misjafnt hvað ég
drekk mikiö af kaffl. Ég helli alltaf
á könnuna þegar koma
gestir en ég nenni
sjaldnast að hella upp
á fýrir mig eina. Ætli
ég drekki ekki að með-
altali 4-5 bolla á dag. Ég
nota mjólk og mola út í
kaffið en mjólkurkexið
er ekki lengur nauðsyn-
legur hluti af kafflnu hjá
mér. Einstaka sinnum fæ
ég mér Irish coffee eða Tia Maria
svona til hátíðabrigða.“
-me
Vigdís er vandlát á kaffi og segist ekki drekka hvaða sull sem er.
1